Immortal Beloved (1994)

aardige film, grappig dat die vriendin uit Spoorloos ook nog een vrij grote rol heeft

Johanna ter Steege

Mooie film wel!

Het verhaal blijft twee uur lang boeiend, er wordt zelfs prima naar het prima einde toegewerkt. Mooie stemmige beelden soms- je kunt zien dat Rose een videoregisseur was.
Leuk die Nederlandse inbreng, maar Oldman speelt wellicht het best als de krankzinnig wordende Beethoven. Ook aardig dat die Italiaanse schone uit Hot Shots er in meespeelt (Valeria Golino).

De muziek beklijft en is prachtig. Als je deze film op dezelfde avond kijk als Tarkovsky's Nostalghia krijg je aardig wat muzikale deja-vu's: delen van Beethoven's Ode an die Freude, die je aan het eind van deze film te horen krijgt, worden ook in Nostalghia opgevoerd.
Verder leuk te weten dat hier het Europese Volkslied wordt gespeeld...

Sterke film.

Viel tegen (vergelijkend met Amadeus): 3*

Mooie muziek (hoe kan het ook anders) Ontroerend spel van mijn held Oldman

Ik wil nu niet de etterbuil spelen, maar eigenlijk is het Ludiwig VAN.
Zijn grootvader komt namelijk uit Mechelen.
Wat doe jij trouwens onder je dochter?

Erg mooie film, wist eigenlijk niet dat Oldman zo'n mooie rol ooit had vertolkt.

een goeie film over het leven van ludwig von beethoven met een sterke oldham ( ik vind gary altijd goed ) en de muziek kan hier alleen maar ontdekt worden door de jeugd van tegenwoordig zodat ze weten dat er ook nog muziek met een hoofdletter bestaat in plaats van al die troep als rap en hiphop en techno = bullshit
goeie aardige , knap geacteerde film tout court

Nogal laat, maar kom: ik snap hem eindelijk
Die sonate (met z'n hoofd op de piano) is vooral bekend als de Moonlight sonate, wegens een gedicht dat er later voor is geschreven ofzo.

Ik kan niet zeggen dat deze film een teleurstelling was, want met zulke prachtige muziek, decors en kostuums en zo'n fantastische Oldman (die trouwens totaal niet meer te herkennen is vind ik) is dit allesbehalve een mislukking.

Maar ik vind als fan dat Beethoven toch wel beter verdient. Het wordt me soms wat te romantisch en te zeemzoeterig. Ik had trouwens verwacht dat de onsterfelijke geliefde geen vrouw, maar zijn muziek ging zijn, en dat het uiteindelijk toch een vrouw was, viel me wat tegen. Bovendien vind ik dat hij toch wel wat teveel wordt gekartikaturiseerd. Beethoven was veel meer dan een gekke, humeurige dove, en dat laten ze niet genoeg zien.
Wat ik een goed punt vond was het feit dat ze niet te veel blijven hameren op de negende symfonie, want daar was ik een beetje bang voor. Het mag dan als zijn grootste worden beschouwd, veel meer dan een symfonie was het niet voor Beethoven. De steeds terugkerende 7de symfonie was een goede keus vond ik, omdat deze altijd bescheiden en toch meeslepend is.

Gemengde gevoelens dus.

Gisteravond deze film opnieuw gekeken. Dit keer met mijn vriendin, die geen klassieke muziek liefhebster is. Desondanks kon ze het verhaal waarderen en sprak mij er vandaag zelfs weer op aan.

Zoals ik al eerder las, het terugkerende langzame gedeelte van Beethovens 7e is een erg goede keuze [tevens ook mijn favoriet, samen met zijn 3e].

Hoewel er veel te speculeren valt over het waarheidsgehalte van deze film [er zijn nl. erg veel items verdraaid en zelfs verzonnen] is het een onderhoudende film met een zeer verrassend einde.

Een dikke 3 sterren van mij!

Geen extreem goede film (zeker niet slecht!), maar door de ongelooflijk goede muziek van Beethoven en de uitmuntende vertolking van Gary Oldman toch zeker een 3.5. Als er één iemand is die gepast was om Beethoven uit te beelden, dan toch wel Oldman. Feitelijk zou men nog zo'n 15 film kunnen maken over Beethoven, puur om een excuus te hebben om zijn muziek te gebruiken. (Want dat is natuurlijk wel wat jammer, dat de meest voor de hand liggende muziekwerken worden gebruikt, en dat er niet genoeg tijd is om ze volledig te laten uitspelen.) Gewoon kopen die hele Beethoven collectie dan maar!

Klassieker die zeker niet onderschat mag worden....

Ik heb deze film al een tijdje willen zien. Ik ben een Beethoven en Oldman fan! Dus met wat geluk vond ik deze film voor 7 euro in de mediamarkt. En, het is een best goede film. Gary Oldman is echt heel goed (ook erg gaaf dat hij zelf de piano speelt!) en de muziek is natuurlijk geweldig... Maar toch vond ik het iets niet hebben, ik weet niet wat. Ik denk dat het door de regisseur komt, die niet heel professioneel overkwam. Als ze een andere regisseur hadden, was het waarschijnlijk beter geweest. Misschien komt het omdat ik stiekem een soort Amadeus had verwacht.
3,5

Een film die jammer genoeg in de schaduw van Amadeus staat. De film heeft zo'n sterke momenten, dat enkele gebreken als de scènes met Jeroen Krabbé (niet zo sterk als die met Gary Oldman)door de vingers gezien mogen worden. Het leven van Beethoven wordt hier subliem verteld een mooie karakterschets van de wereldartiest. De film gaat verder dan een documentaire, maar toont ook de gevoelens van de componist, z'n frustraties met de grootste ramp die het muzikaal genie kon overkomen: stelselmatig doof worden. De muziek is uiteraard heel mooi (kan er als Beethoven-fan echt van genieten). De effecten met z'n doof zijn komen trouwens mooi naar voren. Zoals het piano spelen als test en hij z'n hoofd op de piano legt om beter te kunnen horen, het optreden waar hij de mist in gaat en terug opnieuw wil beginnen, en ook het optreden tegen het einde aan waar men Beethoven moet omdraaien zodat hij het applaus kan zien.

Zeer ontroerende film die je blijft meeslepen. Soms lijkt het verhaal wat minder en toch blijf je enorm geboeid. Op het einde komt heel het verhaal mooi samen en krijg je een sublieme finale. De scène met de sterrenhemel is zeer mooi om te zien.

Een aanrader met andere woorden die zeker op gelijke hoogte mag staan als Amadeus.