Friendship (2024)

Grappige, originele en aparte film. Soms erg grappig en soms erg ongemakkelijk. Ik heb weleens wat sketches gezien van Tim Robinson maar ben niet zijn grootste fan. Het is best wel raar allemaal maar in deze film valt het allemaal wel op zijn plaats. Dat personage van Tim Roninson is erg gestoord en de film zelf is behoorlijk gek maar ergens allemaal ook realistisch en herkenbaar. Een aanrader. Een van de betere of dan niet beste komedie die ik de afgelopen jaren heb gezien. Moeilijk of onmogelijk zelfs om deze film met een andere film te vergelijken. Tim Robinson speelt altijd een beetje een psychotisch personage.

De meeste irritante film die ik ooit gezien heb. Het is me niet helemaal duidelijk of de film grappig bedoeld is of gewoon zo slecht. Paul Rudd is altijd wel grappig maar in dit geval niet. Tim Robinson hoop ik nooit meer tegen te komen., wat een klootzak.

Sloeg allemaal nergens op en ik heb sowieso een hekel aan ultra domme protagonisten.

Leuke anti-humor. Heel erg gek om de humor te plaatsen, maar hoe verder je in de film komt, hoe beter het bevalt. Robinson als psychopaat wordt uiteindelijk best grappig en de film neemt ook wendingen die je van te voren niet echt ziet aankomen.

Zou deze film overigens aan niemand aanraden.

Redelijke film over een man die bevriend raakt met zijn buurman. De beschamende situaties zijn goed neergezet, maar de film is vrij fragmentarisch opgebouwd. Vrij eigenaardige personages en daardoor ook onvoorspelbaar.

Ik ben groot fan van de sketchcomedyserie I Think You Should Leave van Tim Robinson op Netflix. Favorieten: Baby of the Year en Sloppy Steaks. Dus zag ik erg uit naar deze film, die op basis van recensies en trailer erg de formule van die serie volgt.

Dat klopt op zich, maar hier blijkt maar eens dat sketchcomedy zich niet altijd zomaar laat vertalen naar een speelfilm. Hoewel de humor totaal anders is, kan Friendship wat dat betreft zo naast de Mr. Bean-films.

Robinson speelt zijn vaste rol van een sociaal ongepaste man die met veel te veel enthousiasme en matig succes als een soort alien menselijk gedrag imiteert en daarmee iedereen om zich heen in het harnas jaagt. De film voelt als een serie aaneengeplakte sketches rond dit concept, waarbij alleen wel de allerraarste (de potentiële Baby of the Years dus) gesneuveld zijn, want er moet uiteindelijk ook een conventioneel lopend verhaal van gebrouwen worden. Liefst ook iets met een boodschap, iets hips rond toxische masculiniteit of zo?

Robinson kan ook totaal niet acteren in de traditionele zin; hij is echt een gekkebekkentrekker. Dat past prima bij het concept van "alien die probeert mens te zijn", maar als je een traditionele film gaat maken, dan moet er toch ook af en toe traditioneel geacteerd worden.

Maar goed, ik heb ook een aantal keren keihard gelachen en ik ben een notoir moeilijk persoon als het gaat om komedies, dus nog wel een voldoende. Hoogtepunten als 'het avondje met de mannen met impromptu samenzang' en 'de trip naar Subway' hadden wat mij betreft alleen beter gewoon in een nieuw seizoen I Think You Should Leave gekund.

Na afloop zei mijn vrouw: "Ik haat deze film."

4,5*