La Nuit de Varennes (1982)

Grappig uitgangspunt. Een bont gezelschap is tijdens de Franse revolutie om verschillende redenen samen door Frankrijk op reis. En met name de adelijke figuren en de mensen die er omheen hingen beseffen de impact van de gebeurtenissen niet helemaal. Ze houden vol dat het volk van de koning houdt. Tijdens de reis zijn er wat discussies over de macht van de elite en het gepeupel.

Dat levert een vrij lichtvoetige, bijna vrolijke film op met theatrale en soms wat karikaturale personages. Erg Italiaans en qua acteren soms ook bijna een achtiende-eeuws toneelstuk.

Niet echt mijn ding dit. Ik heb Scola's gezien die ik beter vond. Daarvoor vind ik de uitbundige stijl te weinig aansluiten op het thema. Maar vermakelijk was het wel.

3.0*

Een ingenieus verteld verhaal dat je midden in de roerselen van de Franse Revolutie plaatst. Terwijl Lodewijk XVI met zijn familie op de vlucht is voor de revolutionairen heeft het 'gepeupel' daar lucht van gekregen en achtervolgt hem tot ze hem in Varennes een halt weten toe te roepen. Heerlijk hoor, die achtervolgingen met die postkoetsen, net zo van elkaar verschillend als de auto's en bussen van tegenwoordig.

Intussen praat een groepje aristocraten in zo'n koets over van alles en nog wat, over het leven en over de toekomst van de revolutie. Daartussen schrijver Restif de la Bretonne die optreedt als een sterverslaggever avant la lettre. Ik heb zitten genieten. Vooral ook van Marcello Mastroianni als een uitgebluste Casanova en Hanna Schygulla als hofdame van Marie-Antoinette. Cinematografisch is het een juweel. Die Scola kon er wat van.