Smile 2 (2024)

Gezien op SkyShowtime. Beetje matig vervolg op het verrassend goede eerste deel. Begon aardig, maar vloog al snel uit de bocht en je had geen idee meer wat nou de werkelijkheid was. Daarbij duurde de film ook nog eens veel te lang.

Less is more, hou het simpel, net als deel 1. Ook minpunt vond ik de doelgroep, die duidelijk gericht is op de Gen-Z generatie net zoals Alien Romulus van datzelfde jaar. Hoop hysterisch geschreeuw en straattaal.

Niet zo goed als het eerste deel. De film had ook iets minder lang mogen duren want ik vond het nog best een lange zit. Uiteindelijk nog wel een ruime 6 waard.

3*

Dit soort films zijn toch echt beter als ze wat korter zijn. Bij Smile 2 moest ik ook denken aan The Substance en stond verder weg van het eerste deel dan ik hoopte. Smile 2 maakt het de kijker ook wat lastiger door veel te schakelen tussen fantasieën en werkelijkheid. Het was allemaal wel ok verder, maar saaie (overbodige) scenes haalden regelmatig de focus uit de film. Dat is jammer.

Nog niet zo lang geleden had ik deel 1 gezien, natuurlijk kon ik deze ook niet laten liggen. Ik heb me best met deze film vermaakt. Niet mijn favoriete horror maar hij is best ok. Benieuwd naar deel 3... Als deze uitkomt

Je hebt in dit deel geen idee wat de werkelijkheid is. Na het einde ben ik benieuwd naar deel 3..

Omdat elke film wel een vervolg krijgt, is er ook deze Smile 2. Wat meer van het zelfde al is het qua verhaal een rommeltje, maar dat wordt goed gemaakt door de horror. Sommige scènes zijn best goed gedaan met de nodige jump scares. En vooral Naomi Scott zet een heerlijke rol neer. Ze draagt zonder probleem deze film, die verder toch wat op losse schroeven staat. Een filmmaker met veel losse ideeën zonder er echt een goeie film van te maken.

Hoewel velen zeggen dat Smile 2 niet kan tippen aan het eerste deel, kon ik dat zelf moeilijk vergelijken omdat het al te lang geleden is dat ik deel 1 zag. Wat ik wel weet: ik heb me prima vermaakt. Naomi Scott levert sterk acteerwerk en het is tof om te weten dat ze zelf ook bijdroeg aan de muziek en teksten. De film speelt goed met wat echt is en wat niet, wat zorgt voor constante spanning en twijfel. Sommige scènes zijn verrassend grappig, maar andere (zoals die naakte man Alfredo in haar huis die uit het niets op haar af stormt in het donker) bezorgen je echt de rillingen. Al met al: creepy, stijlvol en goed gemaakt.

Smile 2 heeft al sinds zijn release enige hype veroorzaakt. Na het middelmatige eerste deel was ik niet per se dolenthousiast over een vervolg maar hier zijn we dan...

Deze film is duidelijk een verbetering in vergelijking met zijn voorganger. De personages zijn ten minste goed uitgewerkt en er wordt oprecht geprobeerd iets nieuws te doen. De film ziet er dik in orde uit en de algemene regie is degelijk genoeg. Enkele 'nieuwe' gezichten in Hollywood waarvan ik uitkijk wat hun volgende projecten zullen zijn zitten in deze cast samen en doen algemeen hun best. Ray Nicholson, Kyle Gallner en Lukas Gage zijn drie acteurs die ik recentelijk erg graag zie spelen. Ook Naomi Scott is erg sterk in haar rol als getormenteerde zangeres met een zwart verleden.

Al deze positieve punten vallen in het niet als ik het grootste probleem van de film bespreek: het is gewoon niet eng. De entiteit van deze franchise is nooit angstaanjagend of zelfs verrassend. Scares zie je van mijlenver afkomen en zijn te repetitief. Met een speelduur van 127 minuten zijn de spannende scènes ook te ver uit elkaar verspreid. Naar het einde toe waren er net wat te veel plotwendingen om mij het te doen boeien dus ik was ook blij dat het dan gewoon gedaan was.

Technisch erg sterk maar helemaal niet eng of zelfs spannend.

3*

Erg matig vervolg. Voegt niets toe aan het goede eerste deel.

Een heel goed 2e deel.

Helaas niet zo goed als deel 1 maar zeker een betere horror film.

Ook hier lekker wat gore, creepy momenten en ook een leuk, maar toch een net iets ander verhaal.

Laat deel 3 zeker maar komen:)

3,5*

Minder eng dan het eerste deel, een paar enge stukjes daar gelaten zoals de dansgroep die haar in haar luxe appartement volgt.
Naomi Scott acteert maar matig, wel leuk voor haar dat ze zelf de liedjes zingt en haar eigen choreografie kon maken.
Af en toe lijkt de film op een promotiestunt voor haar zangcarrière en reclame voor het peperdure VOSS water.
Het spannende einde met de poging om in de koeler haar hart te doen stoppen, wordt opeens onderuitgehaald door een flauw gevalletje van het was allemaal maar in haar verbeelding.
Ook het belachelijke cgi monster is behoorlijk flauw en ziet er erg fake uit.

Ik vond deze net zo vermakelijk dan deel 1. De laatste tijd zijn er gelukkig weer wat meer vermakelijke horrorfilms. De rek was er een beetje uit een paar jaar. Maar in iedergeval ook dit deel hoort bij de betere horrorfilms van de laatste tijd.

Ben geen horror fan pur sang, maar ik vind de Smile films wel echt heerlijk 'onder de huid kruipende' pareltjes. Zit gewoon echt goed in elkaar en dat toch voor een vrij simpel concept. Knap gedaan. Ik kijk uit naar Smile 3 (daarna mag het wel stoppen overigens).

Als anderen in jouw huid willen kruipen. Op voorhand stond het uitgangspunt van een vervloekte superster me wat tegen, maar 'Smile 2' (2024) heeft er duidelijk plezier in om de muziekwereld lekker vilein op de hak te nemen. Ik zou zelfs zeggen dat de horror van het superster zijn essentieel is voor deze sequel. De onmenselijke hoge druk. De onvoorspelbaarheid van fans. De media-aandacht voor verslavingsproblematiek en de wens om engelen te zien vallen. Misschien is dit nog wel enger dan de occulte entiteit die zich in het lichaam van de hoofdpersoon probeert te wurmen. Ook een heerlijke rol van megaster Skye Riley (Naomi Scott) als een soort mengeling van Lady Gaga, Taylor Swift en Miley Cyrus. Je krijgt toch wel medelijden met haar, terwijl de film haar niet spaart als veeleisende diva in een wereld waarin het moeilijk is om oprechte menselijke contacten op te bouwen. Een tikkeltje voorspelbaar is 'Smile 2' (2024) overigens wel, zeker omdat we inmiddels weten hoe de grimlachende demon te werk gaat.

Vrij degelijke horrorfilm ook wel, ook de mix met muziek (al is dat vrij beperkt) is leuk en zie je niet zo vaak. Naomi Scott vond ik op zich de film goed dragen, zeker niet makkelijk. Soms misschien iets of wat over the top maar goed ja paranoia in deze film is ook niet ver zoek natuurlijk. Behoorlijk lang voor het genre maar het hoeft niet altijd kort te zijn. Smile 2 heeft ook een andere sfeer als het eerste deel lijkt mij. Ik moest ook even denken aan The Substance op een gegeven moment.

Leuke, enge film, met een echt geweldige rol van Scott.

Nomineer deze graag voor een van de slechtste film eindes. Niet omdat het einde nu zo slecht was, dat was best prima (een concertzaal vol deze ellende geven), maar om dan de zelfmoord niet in beeld te brengen haalt volledig de impact weg. Beetje gek ook omdat de film er verder niet zoveel moeite mee heeft om grafisch te zijn.. Bijzondere keuze binnen een oké filmpje.

Erg slecht, traag, voorspelbaar en een heel slecht eind

Geen onaardig vervolg op het eerste deel, maar de film heeft wat mankementen. Ten eerste is hij te lang. De speelduur van 127 minuten wordt op zich aardig gevuld, maar er hadden wat scènes vlotter gekund. Ten tweede is deze film té gericht op een jong publiek en dat ben ik niet meer echt. Ten derde: het begin en het einde; het begin snap ik nog steeds niet waarom dat de film start en het einde is te abrupt. Pluspunten van deze film zijn absoluut het acteerwerk: Noami Scott zet haar rol goed neer en de rest van de cast ook. In heel de film hangt een creepy sfeertje en er zitten ook echt wel creepy scènes tussen. De gore is niet overdadig, maar goed gegaan, al zal er veel uit de computer gekomen zijn. De soundtrack knalt uit je boxen; helaas geen Atmos, maar een goede Dolby Digital 5.1, perfect afgemixed.

3,5*

Phew, wat was me dit? Daar waar ik de eerste Smile nog 4,5* gaf (misschien iets aan de hoge kant, maar vond het wel één van de leukere horrorfilms van laatste jaren), bleek deze echt m'n ding niet zo. Mogelijks kijk ik hem rond Halloween nog wel eens en gaat m'n beoordeling dan een meer vaste richting uit, maar voor nu een tegenvaller van formaat toch wel. Er zaten nog wel enkele leuke elementen in, vandaar nog wel 2,5, maar ook te veel nonsens, naar mijn smaak. De opening was wel meer dan prima, overigens!

Precies dit, ja. Daar waar in de eerste nog leuke mysterie en verhaal zit, is dit mogelijks qua techniek meer de truukendoos bovenhalen maar gore-fest.

Ook vond ik de popster als personage en dat wereldje weinig boeiend.