The Lost World (1925)

Leuk stukje filmgeschiedenis, meer niet. Het probleem bij een film als deze is dat het niet meer echt genietbaar is aangezien de film met zijn 85-jarige leeftijd zo overgedateerd is als wat. Meestal vormt zo'n gigantische leeftijd geen probleem, was het niet dat de film een poging doet om dinosaurussen na te bootsen. Op zich is dat aardig gelukt voor de middelen die men in die tijd had, al zien de dinosaurussen eruit als plastic dinopoppen. Maar ze zijn er wel redelijk in geslaagd om er wat beweging in te brengen, en in die tijd moeten die bewegende dino's een hele evolutie betekend hebben. Het acteerwerk was zoals je dat kunt verwachten van een film uit de jaren '20, iets meer overacting en mimiek dan in de films met geluid maar het was niet slecht, het had ook wel best een zeer goede cast. Verder was de pianomuziek ook wel leuk.

2.5 sterren

Toch wel heel knap gedaan hoor met die dinosaurussen. De bewegingen zijn misschien wat houterig maar wel erg prettig. Ook de afwisseling met shots van echte dieren is goed gevonden. Het lijkt me ook dat deze film een behoorlijke inspiratie moet zijn geweest voor King-Kong. Overigens vind ik dat de remake van Steven Spielberg deze film overtreft. De vooruitgang in techniek is uiteraard iets wat bij een verhaal als deze enkel positief werkt en qua spanning is Jurassic Park toch beter. Hoe dan ook is The Lost World een uitstekend origineel met veel erg gaafe beelden.

Avontuur met klei.

Aardige avonturenfilm uit den ouden doosch. De beroemde Tarzan-auteur heeft een solide verhaal geschreven vol SFX, die wonderwel in 1925 konden worden uitgevoerd op het witte doek. Met behulp van veel klei uiteraard, maar e.e.a. ziet er beter uit dan bij het latere King Kong. Er zit weinig spanning in heden ten dage, doch de romance boeit nog wel en de score is mooi.

De gerestaureerde DVD is een pareltje voor het oog en bevat twee verschillende scores, evenals bonusmateriaal.

Redelijk.

Gemiddeld avontuur.

De aanklacht is niet dat het nep is. Natuurlijk zien de special effects er hillarisch uit. Maar het is alsnog een knappe prestatie, vooral van toentertijd. Alleen vond ik het persoonlijk ietwat saai op gang komen. Kan best een mooi stukje film geschiedenis worden. Dit is de eerste film met een Dinosaurus als hoofdthema. Alsnog kan dat niet de film geheel redden. Misschien ben ik eigenwijs maar ik hou het toch bij een 2,5.

De voorloper van King Kong, als we het dan hebben over de special effects . De persoon (Willis O'Brien) die verantwoordelijk was voor de special effects in deze film zou deze namelijk ook verzorgen voor King Kong. Een groep avonturiers is razend benieuwd of er diep in het Amazone gebied daadwerkelijk dinosaurussen rondwandelen. Ze gaan op expeditie en worden niet teleurgesteld! De kijker overigens ook niet, want de stop-motion-beelden van bijvoorbeeld een Triceratops die een aanval van een Allosaurus afweert, zien er best gaaf uit. Anno begin 2013 wat houterig en natuurlijk niet super-overtuigend, maar ik vond het heus niet tegenvallen. Eerder gewoon leuk om te zien hoeveel moeite erin gestoken is .

Het verhaal had ook van alles: een romantisch plotje, heldhaftige spannende avontuurscenes en zelfs wat humor. De huidige SF-avontuur-films bevatten ook deze ingrediënten, dus zo heel anders of vreemd is een film als The Lost World niet. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt!

Een film die ook nu nog het bekijken ruimschoots waard is: het tempo ligt behoorlijk hoog (hoewel de ontdekkingsreizigers wel vrij lang op één en dezelfde plek vertoeven wanneer ze eenmaal op het plateau zijn aangekomen – in feite nemen de dino's dan een tijdje de film over), er zit wat aardige humor in (het onbevreesde commentaar van Mrs Challenger, zo ongeveer de enige die niet bang is voor haar man), het acteerwerk is (zeker voor die tijd) niet overmatig dramatisch of gekunsteld, de stop-motion-effecten van vooral de brontosaurus zijn uitstekend, en de opnames van de jungle zien er mooi en vrij authentiek uit (inclusief de prachtige grot waar Roxton Paula het horloge van haar vader laat zien). Natuurlijk ontkom je ook niet aan de enigszins voorspelbare minpunten, zoals het matte romantische koppel (net als in King Kong), de bijzonder flauwe "ape-man" en de onevenwichtige ontwikkeling van de plot vanwege de ontbrekende fragmenten, maar al met al is dit toch een bijzonder vermakelijke film waarvan ik me ook 90 jaar na dato goed kan voorstellen met hoeveel inventiviteit er aan gewerkt is en hoe dat enthousiasme zich ook in "a sense of wonder" bij het toenmalige publiek moet hebben vertaald.

Daar hebben ze toch destijds storm voor gelopen ? Avontuurlijk en baanbrekend met de stop-motion procedure en heden ten dage nog zeker bekijkbaar. Geen vergelijk natuurlijk met wat er decennia later aan dergelijke producten werd voortgebracht maar heb toch met verbazing én bewondering gekeken. Dan steekt er nog een behoorlijk verhaal achter en scènes als het monster in de straten dat werkt nog altijd inspirerend.
Zeer behoorlijk acteerwerk waarbij de mooie Bessie Love (een filmloopbaan van bijna 70 jaar!) toch wel bekoort.
Een introductie door auteur Sir Conan Doyle als toemaatje : "Een film voor kinderen die al een beetje volwassen zijn en ook voor volwassenen die nog wat kind zijn en even voor de lol als uw vrouw even moeilijk doet, zet ze gewoon op de kast...

aangename film en speciaal

zeker als je naar zijn ouderdom kijkt

gewoon zien als je de kans krijgt

De befaamde voorloper van Jurassic Park en ’s wereld eerste feature speelfilm met stop motion effecten. Het plan was om hem dit jaar met live muziek te zien, maar dat was helaas door ziekte niet doorgegaan. Gelukkig is er sinds een paar jaar een prachtige 2k remaster van Flicker Alley en Lobster Films beschikbaar, waardoor we ook thuis deze klassieker met o.a. Wallace Beery in volle glorie (en de meeste complete print in decennia) kunnen bewonderen.

De naam Willis O’Brien zal wellicht niet iedereen iets zeggen (ik had hem zelf ook even niet meer paraat), maar hij zou 8 jaar later ook de effecten voor King Kong (1933) verzorgen. Die pionier zorgt er ook hier voor dat de prehistorische reuzen uit het verhaal van Arthur Conan Doyle tot leven worden gewekt. De film is prachtig gerestaureerd met een volledige nieuwe orkestrale score van Robert Israel, en eigenlijk verplichte kost voor alle liefhebber van de stomme film; ik betreur het echt dat ik deze niet op het grote doek heb kunnen zien, maar wellicht krijg ik ooit een herkansing.

4*

We spreken 1925. Best wel een goede film dus. De voorloper van al die andere dinofilms. Hij mag best gezien worden. De beesten mogen er dan wel nep uit zien. Ze kwamen toch vrij veel aan bod. Vooral de gevechten onderling maakten indruk met bloedsporen en open wonden. Fijn ook dat men veel moeite heeft gestoken in de variëteit aan dieren met de allosaurus, apatosaurus, spinosaurus, stegosaurus, triceratops en pterodactylus.

Die aapman vond ik eigenlijk nog het zwakste creatuur en was bovendien ook erg overbodig. Nogal knullig ook hoe die zich gedroeg. Inhoudelijk niet al te bijzonder.

Het einde stemde me wel tevreden. Ook hier had men al de idee om een gevangen beest naar de bewoonde wereld te transporteren. Ik was echter gelukkig dat het beest het overleefde en wegvluchtte naar zijn natuurlijke habitat.