Immaculate (2024)

Gelukkig weinig volk in de bioscoop, altijd handig bij een horrorfilm. Sydney Sweeney speelt een jonge non (novice) die in een Italiaans klooster. Zo'n eeuwenoud gebouw met de nogal rigide religieuze strikte nonnen en een hoop legendes is de ideale setting voor een horrorfilm. De titel geeft al wel wat prijs, voor wie vertrouwd is met de katholieke kerk. Maar het is best wel sfeervol gedaan. Immaculate doet niet veel nieuws, maar liefhebbers van het genre zullen hier wel van houden.

Cecilia [Sydney Sweeney] ontsnapte als kind op het nippertje aan de dood en heeft mede daardoor besloten non te worden. Na de sluiting van haar gemeente in de VS, wordt ze uitgenodigd om in een 17e-eeuws verzorgingshuis voor nonnen te werken op het Italiaanse platteland. Als je een beetje religieuze kennis hebt, is de titel genoeg om te voorspellen wat er gaat gebeuren. Mohan gooit er wat verwijzingen naar Rosemary’s Baby in (met een snufje The Omen), maar behaalt slechts een niveau dat meer doet denken aan The Nun. De tweede helft bevat een paar gruwelijke scènes, maar teen die tijd is het scenario doorgeschoten naar het absurde. Maar mijn hemel, wat kan Sweeney krijsen!

Fijn horrorwerkje en een behoorlijke vooruitgang voor regisseur Michael Mohan. Afgaande op de trailers waren mijn verwachtingen zeer laag, wellicht dat dit geholpen heeft om het uiteindelijke eindresultaat wat beter te waarderen. Dat neemt niet weg dat het lang heeft geduurd voordat Sydney Sweeney goed in haar personage zit en de eerste helft iets te veel gebruik maakt van onnodig plotse schrikmomenten. Met de sfeerzetting zit het namelijk wel goed en wordt zeker in de slotfase uitstekend benut voor de spanningsopbouw. Tussendoor ook opvallend grafische gewelddadigheden en interessante invalshoeken, ondanks dat weinig van die insteken echt ten volste worden uitgewerkt. De eerste helft is gematigd interessant, maar eenmaal Immaculate loskomt zit je als kijker garant voor degelijk griezelvermaak met genoeg spanning, sfeer en zelfs gore.

Effectieve horrorfilm die erin slaagt de spanning er van begin tot eind in te houden. Aardig wat akelige en beklemmende scènes en een sterke algehele sfeer.

Alle elementen voor goede horror zijn wel aanwezig. Tempo is goed, er zijn een paar aardige schrikmomenten, beetje gore. Acteerwerk niet geweldig al overtuigt Sweeney wel. De muziek is af en toe wat te aanwezig, dat stoorde soms wel.

Het einde was goed gedaan, met de ongemakkelijke bevallingsscène. De vergelijking met Rosemary's Baby is snel gemaakt. Al is deze film wel een stuk intenser. Zeker een van de leukere recente horrorfilms.

“And no wonder, for Satan himself masquerades as an angel of light”

Alhoewel Immaculata of de Onbevlekte eigenlijk betrekking heb op de ziel en lichaam van Maria en de titel dus Annunciatie (Annunciation) had moeten zijn. Weet iedereen wel direct dat het om deze wonderbaarlijke geboorte gaat! Enfin dat doet niks af van het feit dat dit een mooi en fijn stukje horror was! (na de zoveelste hap-slik-weg of A24-horror-die-geen-horror-is)

Na een verontrustende openingsscène, zodat je weet dat er duidelijk iets niet pluis in het Italiaans klooster, zie je hoe vrome Amerikaanse non Cecillia (Sydney Sweeney) bij het klooster arriveert. De film bouwt hierna de spanning gestaag en behoorlijk goed op en wordt steeds ongemakkelijker Het eindigt in een verbijsterende slotakte, die pas stopt als de aftiteling begint te rollen. Het helpt ook dat zich afspeelt binnen oude kloostermuren en het draait om religieuze mystiek

Niets weet natuurlijk zo veel sfeer op te roepen als flikkerend kaarslicht. Maar ook de rest is op het visuele vlak zorgvuldig vervaardigd om een ​​gevoel van onbehagen en onheil op te roepen. Er heerst een soort griezelige schoonheid in de donkere gangen en schaduwrijke catacomben van het klooster. Let wel, het zit niet vol schrikmomenten of demonische gebeurtenissen.

Hoofdrol is weggelegd voor Sydney Sweeney en dat is niet zomaar! Naast dat ze gewoon een prima actrice is, is ze al sinds 2014 betrokken bij de ontwikkeling van deze film. Eerst gewoon voor auditie voor de rol maar doordat het project echter in de ontwikkelingshel (lange tijd in een vroege ontwikkelingsfase) belandde, kocht Sweeney de rechten op het scenario zelf en benaderde Michael Mohan, met wie ze regelmatig samenwerkte, om te regisseren. Is dus eveneens de producer van deze film!

Nu werd in meerdere recensies die ik las de film verweten dat het te provocerend en te shockerend was...(of zijn dit voorstanders van de vernietiging van Roe v. Wade door het Hooggerechtshof) want euh…een goede horror hoort dit toch ook te doen? Bij het einde had er van mij zelfs veel meer gewoon in beeld mogen zijn! Kortom dit is een effectief (hetzij iets gematigd) en kundige bioscoopfilm voor horrorliefhebbers!

Immaculate

The Father. The Son. The Sydney Sweeney.

Goede en vooral sfeervolle horrorfilm. Na een korte introductie van Cecilia, die een nieuwe functie krijgt aangeboden bij een gerenommeerd Italiaans klooster, duurt het niet heel lang tot de film echt interessant, spannend en mysterieus wordt. Tijdens haar verblijf, komt ze erachter dat het klooster andere ideeën met haar heeft.

Ik wist niets van deze film af, dus wist ook niet of het over het paranormale ging of over wat anders. Maar dan is het dus ook wel eens fijn als de film voor een andere richting kiest. Ik heb genoten van het verhaal, de Italiaanse setting, de kerkelijke muziek en hier en daar een jumpscare, haha. Qua acteerprestaties was er ook weinig op aan te merken, maar er stak één bovenuit en dat was Cecilia aka Sydney Sweeney.

Leuke verrassing dus. 3,5 sterren.

“Hail Mary, full of grace, the Lord is with thee. Blessed art thou among women, and blessed is the fruit of thy womb Jesus, Holy Mary, Mother of God, pray for us sinners, Now and at the hour of our death.”
“Amen”

Ik ben een gezegend man als Mia Goth en Sydney Sweeney beiden een goed horrortoekomst gaan krijgen, mij hoor je dan in ieder geval zeker niet klagen. Toch best een toffe film dit, al waren mijn verwachtingen sowieso vrij hoog door de lovende kritieken die deze film krijgt zo ook van ‘joolstein', en meestal sluiten zijn (dan wel niet indirecte) tips altijd goed aan op mijn filmsmaak. Deze film dus ook, een kloosterhorror waar ik eigenlijk altijd wel een beetje met gemixt gevoel uit kom, dus ik weet eigenlijk vooraf nooit of ik de film goed of slecht ga vinden. Dit is typisch zo'n film die ik dus best leuk vond maar, waarvan we beiden aan het eind van de film ook vonden dat het niet een directe en absolute topper is.

Want misschien vond ik de film toch op sommige vlakken iets zwakker dan gehoopt, zo had ik misschien een tikkeltje meer bloed gehoopt en zeker het einde vond ik toch een kleine afknapper. Wanneer ze dus eindelijk dat kind uit poept en je eigenlijk geen eens dat kind te zien krijgt, alleen ben je nu wel benieuwd geworden wat voor een duivelskind ze uitgepoept moet hebben. Beetje jammer, had best wel wat meer gorey kunnen zijn, al zal dat nooit echt de insteek van Mohan zijn geweest om dat daarnaartoe te buigen.

Je krijgt er overigens wel gewoon een hele effectieve en best goed onderhouden horrorfilm voor terug, die duidelijk veel meer op geloofsovertuiging speelt en misschien wel het werk van satan binnen een godsgemeenschap. Eigenlijk draafde het allemaal zover dat de dames soms vloekend de kerk uit gingen maar, met een grote mond of een goede vluchtpoging word je toch wel gemarteld tot de dood. Zo zien we in het begin van de film hoe een dame probeert te vluchten waarna haar been wordt gebroken en ze vervolgens levend begraven wordt, of de dame die een te grote mond had waarna haar tong er af gesneden wordt (wat dan wel weer goed en fijn in beeld kwam), en die je daarna ook dood in de kerker zag liggen.

Voor de horrorfilms toch wel een kleine must-see, duidelijk een leuk project die inderdaad van B-niveau is maar, wel van schone klasse. Goed gelikte en mooi afgewerkte horrorfilm die soms zelfs de rillingen wist te creëren bij de kijker, althans bij mij wel.

Best wel een hoge score hier. Kon mijn aandacht helaas niet bij deze film houden. Allemaal wat saaieg. Moest het hebben was schrikeffecten. En je wist precies wanneer ze kwamen want dan was het eerst heel stil en dan het moment met luide muziek op de achtergrond. Rare eindscenes waar mevrouw zeker geen oscar voor gaat winnen. Rosemary's Baby weer eens kijken. Is al heel lang geleden.

Ooit stond de Kerk garant voor onderwijs en caritas, een baken van barmhartigheid. De laatste tijd is dit instituut van haar voetstuk gevallen en leent het zich vooral als decor en thema voor horrorfilms. Deze film rekent af met de Kerk tot zelfs het stenigen van de reïncarnatie van Jezus toe. De plot in deze film slaat werkelijk nergens op. Men probeert met het DNA van Jezus een nieuwe heiland geboren te laten worden, maar deze methode zou, indien geslaagd, enkel het menselijk DNA kopiëren en niet het goddelijk. Nu goed, dat is een theologische discussie. Er valt wel wat te griezelen in deze film en heerlijke meid Sydney Sweeney doet haar best om gestalte te geven aan haar personage. Het is eens een andere rol dan het hoertje in Euphoria, al houdt ze ook hier haar nonnenkleed niet aan zodat de fans niet op hun honger blijven zitten. Los daarvan acteert ze overigens zeer goed.

De meeste gore valt buiten beeld, de focus ligt vooral op sfeer en spanning. Toch zijn er ook wat gruwelmomentjes om de gorehounds bij de les te houden. Ik had er denk ik wat meer van verwacht, maar beroerd was het zeker niet.

Redelijk horrorfilm. Het verhaal is aardig bedacht. De uitwerking kan er net mee door. De opbouw is goed en vanaf het begin is er al een lichte spanning die zich langzaam opbouwt, maar helaas niet de hele film weet vast te houden. Zeker richting het einde zwakt het behoorlijk af. De jumpscares zijn ook niet helemaal geslaagd. De horror is wel aanwezig, maar weet ook niet te overtuigen. De slotscène zit wel tegen memorabel aan maar zal het gezien het niveau van de rest van de film niet volhouden tot in den eeuwigheid. Het acteerwerk is redelijk. 3.0

De setting is een oud klooster waar duistere geheimen verborgen sudderen. De proloog maakt althans duidelijk dat het klooster niet per se de serene plek is die een klooster normaal gesproken zou moeten zijn. Als zuster Cecilia haar intrede doet in het klooster, weet je als kijker al dat zuster Cecilia in aanraking gaat komen met kwaadaardige machten. De titel van de film openbaart vervolgens in welke richting de dreiging gezocht moet worden.

De setting is bijzonder sfeervol. Een oud klooster dat afgezonderd van de rest van de wereld in de Italiaanse bergen verstopt ligt. Een klooster met een Middeleeuwse uitstraling. Dikke muren. Schemerige vertrekken. Lange gangen. Zwijgzame nonnen. Een uitstekende setting om eens lekker met religieuze horror uit te pakken. Erg uitgepakt wordt er niet. Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen. Een zeer opzienbarende film is Immaculate niet. Het is allemaal wel aardig hoor, maar de film presenteert eigenlijk weinig meer dan conventionele scènes die met jump scares worden opgefleurd. Niets nieuws onder de zon. Wel ok. Niet bijzonder.

In de karakters is niet buitengemeen diepzinnig geïnvesteerd. De personages die kwade bedoelingen hebben, zijn vrij gemakkelijk als zodanig te herkennen. De hoofdrol van Sydney Sweeney als Cecilia is weinig opwindend, maar Sweeney speelt haar rol solide. Zuster Cecilia is en blijft desondankls een wat tam personage. Goed passend in een wat tamme film die als een fantasieloze maar wel sfeervolle horror voortdobbert en incidenteel wordt opgesierd met een jump scare. Ach, het kijkt aangenaam weg maar erg spannend wordt het op geen enkel moment.

Tot opeens het roer omgaat en de film zich als een groteske rape and revenge-thriller manifesteert. Een complete breuk met de dobberende rust van eerder. Er is actie. Het adrenalinepeil gaat iets omhoog. Hoewel de film in feite nog steeds een inspiratieloze indruk maakt, zorgt de plotselinge hectiek wel voor een hogere graad van vermakelijkheid. Erg goed wordt het echter nooit en aan het eind blijft vooral het woord inspiratieloos hangen.

Dit horrorfilmpje pakt alle clichés maar ook bijna alle vormen wel. Gore, spanning, jump scares (altijd flauw), donkere steegjes (pas tegen het einde en dan pas wordt de film spannend) etc. Allemaal weinig origineel maar wel redelijk goed gemaakt en Sweeney is ook wel prima hier. Nooit echt top deze film en soms valt de film wat stil (ook al duurt deze slechts anderhalf uur) maar als geheel wel voldoende. 3,0*.

Volgens mij heb ik ooit al wel iets gelijkaardigs gezien als deze film. Beetje een Benedetta meets Rosemary's Baby meets Eraserhead. Die 2 laatsten zijn al niet mijn meest geliefkoosde films dus dit vond ik ook niet echt geweldig. Natuurlijk voelt deze iets meer slasherachtig aan waardoor het me al iets beter meeviel. Sydney Sweeney doet wel veel verscheidene genres moet ik zeggen. Dit lukte ook wel. Ze riep me een beetje teveel op het einde. De film brengt niet meteen iets nieuws, maar vermits de speelduur niet lang is valt het allemaal wel mee. Een 2.5*.

Flauwe boel.

Het idee op zich is wellicht best goed gevonden, maar het komt er veel te weinig uit - tot en met dat ik de clou hier pas uit de reacties teruglas. Ja, dan is het achteraf wel duidelijk, maar dat maakt het nog steeds niet tot een goede film, en het verhaal rammelt enorm. Wellicht heeft men ook geprobeerd door het weg editen van de essentie de film een beetje spannender te maken, of anders was het bij voorbaat een slecht uitgewerkt plan.

Als horrorfilm werkt het voor mij - als ongelovige - al helemaal niet. Terwijl vergelijkbare films toch wel echt eng kunnen zijn. De sfeer ontbreekt teveel, en dat is in alle richtingen - geen van de karakters is voldoende griezelig, de muziek werkt niet, het verhaal is te suf en te homeopatisch. Alleen het halfdonker maakt het niet tot horror.

Jammer, met dit concept had veel meer gedaan kunnen worden.

Het eerste half uur lijkt de film de zoveelste weg in te slaan van een 13 in dozijn nonnenfilm met geesten of demonen, maar niks is minder waar. Daardoor kom je in begin moeilijk in het verhaal want de aandacht was eerder aan de matige kant. Toch weet de film de kijker enigszins te verrassen nadien met een originele insteek en naarmate de film vordert, wordt de aandacht ook scherper. Niet dat het concept nu echt spannend wordt, maar in ieder geval leuker om naar te kijken. Er passeren een paar bloederige momenten, maar het is vooral de ontsnapping van de hoofdrolspeelster in een doolhof van gangen en het verrassend slot dat de film dat de film degelijk maakt. Prima rol van Sweeney en wat kan ze schreeuwen. Positief is de locatie en de nare sfeer die rond het klooster dwaalt. De ruimtes worden prachtig verlicht met kaarsen en goed weergeven door het goede camerawerk. 6,5/10

Immaculate is een verrassende wending binnen het genre van films over kloosters en nonnen. Hoewel ik aanvankelijk vreesde voor een clichéverhaal vol paranormale gebeurtenissen, wist deze film me positief te verrassen met een origineel concept: het idee van het creëren van een nieuwe "Jezus" via bio-engineering en het vinden van een draagmoedernon. En dan de nonnen ervan overtuigen dat het een wonder is. Kwaadaardig en geniaal bedacht. Dit unieke plot verdient zeker een groot pluspunt van mij.

Sydney Sweeney zet een overtuigende performance neer als Cecilia, al vond ik haar personage soms frustrerend passief, vooral in haar gebrek aan steun voor haar vriendin Gwen, een van de weinige rationele stemmen in het bizarre klooster. Ook toen die dode kip onder haar bed werd gevonden dacht ik: "Serieus? Heb je die kip nergens anders kunnen verstoppen?"

Wat betreft de toon, de film balanceert tussen spanning en gore, al is dat laatste soms te veel van het goede. Terwijl scènes zoals Cecilia’s wraak met een zware kruis waarmee ze het hoofd van een oudere non insloeg een grimmige voldoening gaven, voelde het onnodig om zulke expliciete beelden te tonen als nagels die langzaam worden verwijderd of een navelstreng die afgebeten wordt. Ik hoef dat dus echt niet te zien haha, maar goed dat ben ik.

Al met al is Immaculate een frisse kijk op een vaak uitgekauwd genre. Verwacht geen meesterwerk, want het einde vond ik een beetje teleurstellen, maar wel een vermakelijke film die afwijkt van de gebaande paden. Een aanrader voor wie iets nieuws wil proberen, maar misschien niet geschikt voor de gevoelige kijker.

Slap.

Miscast Sydney Sweeney vertrouwt het kerkelijk gezelschap waar ze uitgenodigd is steeds minder naarmate ze er gedurende random nachtelijke dwaaltochten steeds meer achterkomt dat het onraad troef is in het klooster.

Jammer dat de makers wat gemakzuchtig te werk gaan door flikkerend kaarslicht te verwarren met sfeer en koorzang met mysticisme. Het ontbreekt de film aan enige kunde om de onthullingen van verrassing, geloofwaardigheid of spanning te voorzien: in plaats daarvan wordt het nogal platte verhaal voorspelbaar stapsgewijs uit de doeken gedaan en worden essentiële scenes eerdergenoemd kaarslicht en koorzang opgeplakt worden waar eigenlijk vertelwijze of cinematografie van dienst hadden moeten zijn.

De film boeit enigszins en er worden af en toe best effectieve plaatjes geschoten, maar het weegt totaal niet op tegen de pompeuze zelfverzekerdheid in prominente muziek en schrikeffecten, die nauwelijks kunnen verhullen hoe simplistisch deze film effect denkt te kunnen genereren. Fikse tegenvaller 2*

Matige film over een vrouw die naar Italie afreist om zich bij de nonnen in een klooster te voegen. Een nogal trage opbouw die simpelweg een beetje saai is. Tegen het einde wordt de film wat vermakelijker, maar dan is het eigenlijk al te laat. Vrij voorspelbaar en allemaal al eens eerder gezien.

Op paaszaterdag dit filmpje opgezet. Had me er niets bij voorgesteld maar hij viel me 100 procent mee. Hij zit er gelijk goed in en de spanning wordt tot het eind goed in beeld gebracht. De ondergrondse grotten kelders vond ik erg mooi gemaakt. Ook de duistere muziek paste helemaal bij deze film. Van alles wat. Horror, thriller, mysterieus en hysterisch. Het geluid moest ik deze paasavond soms wat zachter zetten. Het screamgehalte was soms iets teveel. Het woordje fuck kwam soms maar voren. Vond ik wel apart. Het eind had beter gekund en wat details had beter uitgewerkt kunnen worden. Maar voor dit genre een dikke 4 sterren!

Film 4,0

Beeld blu ray 4,0

Geluid 4,5

Wat een beklemmende sfeer zeg! Prima horror!