Kingdom: Unmei no Hono (2023)

Verhaal heeft weinig om het lijf, maar gevechten waren vermakelijk.

Bovenstaande review heeft betrekking op deel I.

Deel 3 is meer van hetzelfde van het tweede deel. Deel 1 en 2 3,5 sterren, dit derde deel is het minste met 3 sterren.

Ik vond dit derde deel net een stuk beter dan het vorige. Alles is meer in balans. Deze film is in twee stukken opgedeeld. Het eerste vertelt hoe de gegijzelde Qin prins uit de Zhao staat kon ontsnappen met behulp van enkele bondgenoten. Dit leverde best een intense achtervolging op. Het tweede gaat over de veldslag waarbij de Qin legers het oprukkende Zhao leger een halt willen toeroepen. De super-generaal Ouki speelt hier een grotere rol in als aanvoerder van Qin. Positief is dat de veldslag duidelijker omschreven is en je ditmaal tenminste weet wat er allemaal gebeurt op het slagveld. Uiteraard heeft wannabe generaal Shin een cruciale rol om de overwinning te forceren. Het einde bestaat uit een cliffhanger die een vierde film aankondigt.
Echter zijn de meeste personages alweer erg vervelend. Die Shin doet me wat denken aan Cristiano Ronaldo. Zo'n strebertje die als een kleuter loopt te mokken als het hem niet meezit en super-gemotiveerd is om de trofee te pakken. Ook die Ouki, die bij elke gelegenheid opgehemeld wordt viel me soms tegen, met dat zelfzekere lachje. Naar ik begreep wordt hij ook in de manga op die manier afgebeeld.

De veldslag ontbreekt alweer pijnlijk aan realisme. Met een knots tien soldaten tegelijk neermeppen, over linies springen, zigzaggen tussen tegenstanders alsof je met een rugby match bezig bent. Het ziet er vrij ongeloofwaardig uit. Nogal makkelijk hoe een eenheid van 100 man doordringt door een leger van 20.000 man om dan nog de aanvoerder te doden . De mix van geschiedenis (de eenmaking van China) en gestileerde manga actie werkt niet altijd goed en dat onevenwicht is eigenlijk de zwakte van die hele serie.