Beverly Hills Cop: Axel F (2024)

Goeie film over een agent in Detroit die te hulp schiet als zijn dochter in Los Angeles in problemen komt. Een simpel, maar prima plot voor een ouderwetse actie-komedie als deze. Er valt best wat te lachen en gelukkig leunt de actie niet op cgi. Een leuke cast waarbij Eddie Murphy na 30 jaar toch met gemak weer in de huid van een iets oudere Axel Foley weet te kruipen.

30 jaar (!) na het derde deel uit de franchise is Axel Foley terug in een vierde Beverly Hills Cop film. Je moet helaas al wat leeftijd hebben om het toen te hebben beleefd, geen idee of de nieuwe generatie hier op zat te wachten. De oude films, en vooral deel 1 dan, waren best de moeite. Een actiekomedie waarin zowel de komedie als de actie goed werkte met een eenvoudig passend verhaal. Deze comeback van Axel Foley staat dicht bij de oude formule, maar je voelt dat het wel heel hard teert op de nostalgie. Met zelfs de 80s muziek erbij, Axel die terug naar Beverly Hills gaat en met z'n auto in de dure straten rijdt en een kwaaie chef bij de politie. We zien veel bekende gezichten terug, maar dan sterk verouderd. Zo voelt de film ook aan. Een vrij overbodig deel waar nostalgische zielen wat aan hebben, maar die met een groep gepensioneerden terugblikt naar betere tijden. Soms werkt het wel, soms helemaal niet. De actie valt af en toe nog mee, maar is nergens echt goed. Het lijkt ook nogal afgeborsteld voor een Netflix publiek anno 2024. Leuk om een keer te zien, maar uiteindelijk toch een sequel te veel.

Op een paar redelijk in elkaar gezette actiescenes na stelde dit vrij weinig voor. Leuk om een keer gezien te hebben, voornamelijk die oude koppen, maar meer ook niet. Daarbij te veel irritante zaken zoals het aanhoudende dochter/vader gezeur en het karakter Grant. Ik draai al wat langer mee en kan me de premières van de eerste Beverly Hills Cop films nog goed herinneren; dat was echt dikke pret. Het zal de veranderende tijd zijn maar echte humor heb ik in deze 2024 versie niet kunnen ontdekken. Leuk geprobeerd Netflix; een vijfje van mij omdat ik deze niet helemaal wil afkraken.

Wat een film zeg!!

Wat is Murphy weer op dreef en waar heeft al die jaren gezeten. Dit is zijn ding de actie comedy. Ik weet nog goed dat ik als manneke van 12 de vorige delen zag en die heb ik echt grijs gedraait. Ik zat dan ook bijna te springen toen ik hoorde dat deze film uitkwam en wilde hem eigenlijk al om 5 over 12 kijken maar helaas hij stond er nog niet op.

Voor de liefhebbers is deze film als vanouds fantastisch. Er zit goede scherpe humor in, Murphy is op dreef, en ook leuk om oud gediende te zien (jammer dat hun rol beperkt bleef) sowieso is het een feest van herkenning. Het verhaal is goed, de muziek is lekker, het enige minpuntje was de aftiteling. Ik ben echt 2 uur om ver geblazen. Zo wil ik er nog meer zien. Laat deel 5 maar komen. Ik hoop ook dat Murphy weer wat meer in dit soort films gaat spelen. Hier is ie groot mee geworden en zo zie ik hem het liefst.

De volle 5 sterren van mij. De film met de hoogste entertainment waarde van dit jaar voor mij.

Dit was nou precies wat ik even nodig had, een heerlijke ongecompliceerde actiefilm met een old school charismatische held. De Beverly Hills Cop reeks lag jammer genoeg al 30 jaar stil, maar is er nu dus weer dankzij Netflix die het wel aan heeft gedurfd om dit weer te maken. Veel dank en hopelijk krijgen dit soort films nu weer eens meer de kans in Hollywood. Ik heb er goede hoop op, want Bad Boys is er ook alweer en Lethal Weapon lijkt ook een vijfde deel te krijgen. En dus ook nu deze vierde Beverly Hills Cop.

De film weet het simpel te houden met een familieplotje gemixt met een misdaadverhaal. Het werkt gewoon doordat dit niet geforceerd aan voelt, maar gewoon met veel plezier is gemaakt. Het is een nostalgische terugkeer van de franchise waar diverse oude namen ook weer een rolletje hebben en waar de iconische muziek die zo lekker klinkt er meteen weer is. Maar de sterk van de film blijft Eddie Murphy. Die man is gemaakt voor de rol van Axel Foley, inclusief zijn bekende jack. Zonde dat hij best een lange tijd niet meer in the picture is geweest, maar de laatste jaren zien we hem gelukkig weer opduiken. Hij heeft een coole kop en is gewoon heerlijk bad ass en grappig, zoals hoofdrolspelers van dit soort films moeten wezen. Er zitten ook wel wat grappen in die verwijzen naar de woke wereld waar we vandaag de dag in leven, maar het is vooral ongecompliceerde fun. Diverse actiescènes zijn erg tof, met de sneeuwschuiver, de helikopter en de vrachtwagen. Het is niets dat we nog niet hebben gezien, maar het is wel uitstekend in beeld gebracht.

Hopelijk gaat dit een hit worden op Netflix (lijkt me van wel), want hier mag zeker wel een vijfde deel van komen. Het heeft me een prima filmavondje opgeleverd.

3,5*

Pure nostalgie. Alleen daarvoor geef ik deze film al een ruime voldoende. De film teert enorm op het succes van de oude trilogie en valt ook wel wat in herhaling. Vernieuwend is de film zeker niet. Wat niet onlogisch lijkt en zelfs nogal voorspelbaar is het verhaal van het verloren misbegrepen kind. Het is een plotlijn dat in andere actiefilms ook vaak terugkomt.

Hoewel ik zeker genoot van de vele actie en de explosieve scènes, welk erg goed in beeld werden gebracht, had ik toch het gevoel dat het trio "too old was for this shit" om de woorden van Murtaugh uit die andere legendarische buddy cop te gebruiken. Aan de andere kant ben ik zeker blij dat ze deze nieuwe film opvoerden. Beetje gemengde gevoelens dus.

Jammer dat Rosewood zo weinig screentime heeft, ik hou wel van zijn personage. In zijn geheel het voordeel van de twijfel, maar ik snap de criticasters ook wel een beetje.

Wauw! Murphy is de enige in die film die niet ouder is geworden in veertig jaar. Alleen een paar kilo'tjes meer, maar voor de rest weinig veranderd. Zo ook zijn charme als de praatgrage Axel Foley, die veel voor elkaar krijgt met zijn babbels. Het is hiervoor al drie keer eerder gedaan, maar toch vond ik deze weer leuk. Is het nostalgie, of dan toch het geheel wat prima onderhouden is?

De actiescènes zijn prima, de humor geslaagd, en dan dat iconische deuntje door de hele film heen; dát doet 't 'm! Ja, gewoon een leuke eenvoudige film, zonder extra boodschap of onderliggende gedachte.

Het gemiddelde lijkt, ten opzichte van gisteravond, wat opgekrikt en dat is naar mijns inziens ook volledig terecht.

Erg genoten van deze avondvullende actiefilm. Eddie Murphy maakt hier een comeback na 30 jaar als Axel Foley. De rol lijkt hem na al die jaren nog perfect te passen. Bij het kijken van een film als dit komen er snel weer leuke nostalgische herinneringen naar boven. Het is leuk om de oudjes weer te zien, ook al lijkt Murphy geen dag ouder te zijn geworden. Welke films Murphy zelf de afgelopen 10 jaar in heeft gezeten ben ik, op Tower Heist en Coming To America 2 na, niet op de hoogte. Maar ik ga er even vanuit dat dit wel een van zijn beste producties sinds tijden is. Film verloopt erg vlot en de actie scenes/achtervolgingen worden goed in beeld gebracht. De cast hebben een goede chemie. Het ietwat sentimentele gedoe m.b.t. de relatie met zijn dochter, had wat mij betreft korter gekund. Voor de rest nergens aan gestoord en lekker genoten. 3,5 voor een uitstekend deel.

Eindelijk Axel F na 30 jaren weer back on the streets.

En voor mij is het puur jeugdsentiment Eddie Murphy en de oud gedienden weer te zien schitteren in deze nieuwe Beverly Hills cop film.

Hij heeft mij niet teleur gesteld.

Het is even terug in de tijd, maar zeker de sfeer van de drie vorige classics, wat knap gedaan is.

Met genoeg aktie en vermakelijke humor en een prima verhaal.

En met ook de bekende muziek van de vorige classics, dat is wel heel leuk gedaan.

Ook met prima nieuwe film muziek.

Eddie Murphy speelt echt weer fijn en echt leuk.

Weliswaar wat betreft de gekke grollen waar we op hopen, zijn zeker aanwezig, maar hij evenaarde helaas niet de humor, zoals in de drie vorige classics, daar was hij nog grappiger en hilarischer.

Natuurlijk ook heel leuk Rosewood en Taggart en ook Serge weer te zien, die wel flink ouder geworden zijn.

Maar dat drukte niet de pret.

De vorige classics zijn echt beter, maar deze nieuwe Beverly Hills cop mag er zeker zijn.

Een prima en vermakelijke film, wat dat betreft is deze film weer geslaagd.

En hoop ik toch op een vervolg weer.

Maar hoop ik met nog meer humor op het niveau uit de classics.

Maar dat is afwachten.

Eddie Murphy is back, hoop nog meer films van dit kaliber en nog beter te zien, van deze super ster.

Leuk om een keer te zien, maar ook wat te gemakzuchtig, geen hoogvlieger. Vooral jeugdsentiment voor mij, Murphy was the man vroeger en de eerste van de reeks was zijn grote doorbraakfilm. De sequel destijds gezien in een strak uitverkochte, ultragrote bioscoopzaal in Heerlen, de man naast mij die bijkans iedere minuut stikte in zijn onbedaarlijk lachen om Eddie's fratsen staat in mijn geheugen gegrift. De derde, van de geprezen regisseur John Landis meen ik, viel vervolgens erg tegen, ordinair videovoer. En dan nu de nostalgische terugkeer, wel zo slim om de originele cast terug te vragen. Daarnaast is mevrouw Paige een lust voor het oog(maar kan niet zo goed acteren geloof ik), Gordon-Levitt(wel jammer dat zo een acteur geen betere films meer krijgt) en de wat overdreven gekke bekken trekkende Bacon zijn acceptabele aanvullingen. Scrip is niet geweldig, weinig gedenkwaardige actie momenten, en Murphy heeft veel van zijn vitaliteit verloren. Het personage Axel F is anno 2024 ook misschien wel iets wat moeilijk ligt: hij houd graag mensen voor de gek, is een enorme jokkebrok, toont niet voor iedereen respect: in de jaren tachtig vonden we dit toch wat grappiger dan nu. Helaas qua structuur en zelfs in enkele scènes letterlijk een kopie van de eerste films, dat herhalen van zetten zal op papier ongetwijfeld leuker zijn geweest dan in de praktijk: kon er destijds meer om lachen. Niettemin: het jaren tachtig sfeertje(inclusief bijbehorende muziek) zit er lekker in, voelde me weer even die jongen van 16, en dat was geen straf, maar please: geen vijfde.

Wat een fijne film is dit zeg.

Als je in de seventies bent geboren dan toch.

Een ontzettende trip down memory lane.

Super-fijne eighties-vibes.

Niks gecompliceerd.

Gewoon een beetje geinige actie en grappige teksten.

Geen oude man die denkt dat ie nog 24 is, maar gewoon zijn beperkingen kent en daar omheen werkt.

Dat gezegd hebbende snap ik dat je als je dit uit het niets ziet e.e.a. een beetje tegenvalt, in een tijd waarin alles 'veel' lijkt te moeten zijn, maar voor ons als kinderen van de jaren '70 die dus ook in de eighties (en begin nineties) de doelgroep waren is dit echt een fantastische film.

Gelijk zin om de oude films te herzien.

Een 4 is wat te veel van het goede, maar een fijne 3,5 is voor ons zeker op zijn plaats!

Ik begreep eerst niet waarom deze premiere niet in de bioscoop kwam.

Na hem gezien te hebben begrijp ik het helemaal. Een bende oude mensen die trachten om nog eens grappig te zijn. De geweldscenes en achtervolgingen houden zich mooi aan het script en zijn bijna georchestreerd.

De relatie tussen vader en de nieuwe dochter was er letterlijk teveel aan en bracht geen moer bij aan het verhaal.

Daar zal geen enkele 50+'er op zitten wachten hebben, indien men nog eens wou genieten van de "good old Axel Foley".

Gelukkig was de muziek van Harold Faltermeyer er nog die de sfeer van 40 jaar geleden enigzins kon weergeven.

Op een bepaald moment moet je een écht goed script hebben, aangepast aan de acteurs of kun je gewoon beter stoppen en er nooit aan beginnen.....

Hier had men beter voor het laatste gekozen.

Murphy & co op hun retour...?

This is the place to be, in tegenstelling tot het Ghostbusters verhaal waar de laatste 2 films toch nog min of meer konden standhouden aan de "tand des tijds".

Desondanks ze daar ook het bejaardentehuis voor hebben leeggehaald .

Leuke actiecomedy. Af en toe wat over the top chaotische actie en de vlotte babbel van Axel Foley. Cliché-verhaal maar heb me niet verveeld. Leuk om de oude cast nog eens aan het werk te zien. En Kevin Bacon als badguy en ‘nieuwkomer’ Joseph Gordon-Levitt maken het plaatje compleet. En natuurlijk de insteek van de dochter van Foley maken dit tot een aangename popcorn-filmavond. En de tune is onvergetelijk. Geen topper voor mij, maar niet slecht voor een Netflix productie. 3,5*

Prima.

Gezien het grote aantal muzikale variaties op de titelsong van Harold Faltermeyer die in dit vierde deel wordt gebruikt dachten ze "we noemen het gewoon Axel F ipv Axel Foley". Blijft een lekker deuntje. De rest van de film bevat de vertrouwde elementen. Alle acteurs uit deel 1 bijvoorbeeld en ze zien er allemaal 30 jaar ouder oud, maar het geeft niet. Verder weer speurwerk met het nodige gebluf om toegang te krijgen tot allerlei locaties, naast voldoende actie. Qua actie misschien nog wel de beste van de reeks, met wat meer spektakel. Toegevoegd wordt een vader-dochter relatie, met een smakelijke Taylour Paige. Het verhaal is best goed weer. Hier en daar ook een aardige wisecrack maar niets wat je bijblijft. Dat gold voor de ouwe films ook wel, ze zijn leuk maar niet meer dan dat. Sommige grapjes zijn verborgen bijv wapengek Rosewood draagt een Guns'n'Roses t-shirt.

Wat Shaquille O'Neal in het filmpje hierboven doet (auditie?) snap ik niet die zat niet in de film dacht ik.

heerlijk vervolg op de andere 3 delen

zit wel vele jaren tussen, alle oude spelers weer terug.

geweldig dit deel 4,voor mij mag er rustig een deel 5 komen

gewoon weer 2 uur fantastisch vermaak

Aangename verrassing, 40 jaar na het origineel, zeker na het erg slappe derde deel. De film opent wat moeizaam en flauw, maar op gegeven moment komen personages en plot tot leven en valt er veel te genieten. Hier en daar moest ik ook wel flink lachen om bepaalde dialogen en grappen. De toevoeging van Kevin Bacon en vooral Joseph Gordon-Levitt aan de cast pakt verrassend goed uit. Verder natuurlijk veel nostalgie (leuk ook hoe het bekende muzikale thema langzaam wordt geïntegreerd in de film) en een feest der herkenning bij het zien van al die oude bekenden.

"I'm chasing bad guys with Axel Foley! Hell yeah!”

Oprecht een hele toffe zit. Ik ben zelf best een fan van de originele trilogie, die stuk voor stuk leuk zijn maar, wel in waarde en klasse verlaagden. Nu ruim veertig jaar later het vierde deel. Het voelde wel een beetje onnodig zo op het eerste moment maar, achteraf toch weer een leuk werkje geworden. Eigenlijk ook het eerste deel die voor mij weer goed voelde zoals het eerste deel dat gevoel ook achterliet.

Ik was persoonlijk wel wat huiverig voor deze film toen hij werd aangekondigd. Murphy heeft nou in de laatste jaren ook niet meer zoveel fantastisch werk afgeleverd en zijn laatste film die ik van hem zag was "Coming 2 America", en die was lachwekkend slecht. Daar had ik overigens ook veel meer van verwacht maar goed, dat kun je wel lezen bij die film. Deze film is dus ook een film waarvan het stof is afgeblazen, en Netflix durfde het wel aan om met deze film op de proppen te komen. Goed dan laat ik mij verassen want, tegenwoordig brengen ze wisselvallig werk af en kan ik er eigenlijk niet van uit gaan hoe de nieuwe releases zullen zijn.

Deze film begint echt waanzinnig leuk, dat stemt ook wel het sfeertje af voor de hele film. Tof vermaak die me eigenlijk direct te pakken had. Daarna zakt de film soms wat in, het hele woke verhaal over dat ras vind ik ook hinderlijk maar, het werd hier niet per direct door je strot geduwd zoals andere films wel hebben. Murphy heeft er overigens ook een handje van, ik snap hem heel goed want het is niet goed te praten wat er gebeurt en is gebeurt maar, het kan de film wel verpesten. Lijkt me overigens ook niet een reden om deze film naar beneden te stemmen, al lees ik helaas wel dat, dat voor sommigen zo is. Tja, het is gewoon wat de film eigenlijk constant vertelt: tijden veranderen, en het is helaas nodig.

De film blijft soms wel iets te veel in dat sentimentele hangen, vooral dat geruzie tussen vader en dochter vond ik hinderlijk. Taylour Paige vond ik sowieso niet heel interessant spelen, prachtige dame om te zien maar, daar blijft het wel bij. Overigens zat de rest van de cast er behoorlijk lekker in. Duidelijk is wel dat Murphy er zin in had, en dat is gewoon overal aan te zien. Hij speelt ook best leuk, en komt oprecht weer grappig over. Daarnaast weet Molloy het sowieso goed te doen met gewoon alle bekende en vaste gezichten in deze film. Tuurlijk ze zijn allemaal ouder en duidelijk is ook dat ze laten zien dat ze bijna of al met pensioen gaan, het is een leuke toevoeging zeker als je de films chronologisch bekijkt.

Het verhaal vond ik weer een stuk vermakelijker en de actiescenes zijn oprecht leuk. Tuurlijk is het niet realistisch dat ze zo rondvliegen met een helikopter, het is gewoon popcorn vermaak, en wat mag je anders verwachten bij een film als dit? Lijkt me toch niet dat je hierin gaat met de hoogste verwachtingen, deze moet je gewoon oprecht op je af laten komen. Ik heb met vlagen echt goed moeten lachen, en vond het twee uur lang gewoon weer echt leuk om naar deze film te kijken. Had ik ook even nodig want de meeste actie/komedie films van deze tijd zijn niet meer zo strak als die van de jaren tachtig. En hier zit gewoon weer ouderwets klasse in.

Noem me gek maar, ik stem vrij hoog op de film. Er zitten gewoon een paar kleine minpuntjes in de film die misschien iets strakker mocht, zoals al wel merendeels benoemt hier. Ook wel goed te benoem dat na ruim een uur het verhaal voor mij iets wegzakte maar, dat herpakte zichzelf al vrij snel. Gewoon leuke zit, niks mis mee!

Beverly Hills Cop: Axel F gaat eigenlijk moeiteloos door in de geest van de franchise. En dat maar liefst 30 jaar na de laaste film en zelfs 40 jaar na het origineel, dat toch wel het beste deel was. Murphy is dan wel een aanzienlijk stukje minder energiek dan decennia geleden, maar hij pakt zijn rol verder weer prima op. Het is ergens toch wel de oude, vertrouwde Axel Foley. En het zijn de oude, vertrouwde achtervolgingen, complotverhaaltjes, flauwe grapjes en schietpartijen. Enerzijds zorgt dat voor een veertiger als ik voor een fijn gevoel van nostalgie. Anderzijds verwacht je van een film vandaag de dag wel wat meer. En zo balanceert deze vierde Beverly Hills Cop wel op meer vlakken tussen leuk en matig. Bijvoorbeeld ook in bijrollen. Waar Paul Reiser zoals zo vaak de afgelopen jaren laat zien een prima acteur te zijn en nieuweling Joseph Gordon-Levitt gerust een zwaargewicht genoemd mag worden, zijn oudgedienden Judge Reinhold en John Ashton erg matige acteurs.

Dus nee, Axel F. is geen doorslaand succes wat mij betreft. Maar voldoende entertainend om een keer op te zetten.

Foley: Man, You look nervous

Bobby: I am nervous

Foley: Well, why are you so damn nervous?

Bobby: I crashed a fucking helicopter okay?

Got in my head. Haven’t flown since. That’s why I left LAPD.

Foley: What! Wait…

Samen met een collega in de nachtdienst op werk gekeken. Zeker ná het zwaar geflopte “Coming 2 America” waren we allebei een beetje bevooroordeeld en dachten dat dit de zoveelste poging was om met een onnodig vervolg een film franchise om zeep te helpen. Gelukkig was niet het geval en waren we beide enorm verrast door dit leuke vervolg. Wij zijn beide opgegroeid met deze films, dus nostalgie speelt hier een grote rol.

Geweldig om de ouwe cast terug te zien, weliswaar met oudere koppen, maar iedereen deed z’n best. Bekende muziek maakt ook een comeback in een ietswat nieuw jasje.

Hoogtepunten voor mij waren de helikopter scene en de laatste scene in de auto. Dit was regelrecht dezelfde scene uit deel 1, toen Foley een banaan in de uitlaat propte, en bracht enorm veel jeugdsentiment op.

Taggart: Jesus Christ Foley you stole a police helicopter?

Een ruim voldoende en meer van dit graag!

Kan er mee door.

Niks hoogstaand en voor mij een overbodig en te voorspelbaar vervolg. Maar het tempo ligt hoog genoeg en mede daardoor kijkt het op zich vlotjes weg. Toonde Coming 2 America hoe het niet moet, dan is dit een beter voorbeeld van hoe het wel nog kan. Al moet van mij een 5e deel niet. Eddie Murphy is op z'n 63e gestript van het jeugdig charisma waar hij indertijd op teerde dus ik hoop dat hij zich tijdig inhoudt met typetjes van 40 jaar geleden te reanimeren. Maar voor nu: net oké voor 'n keertje.

2,5

Ik geef deze film 3*, maar dat is voornamelijk omdat ik positief verrast ben door Eddie Murphy. Na het Coming 2 America debacle hield ik mijn hart vast; ik had het idee dat Eddie het niet meer in zich had. Toch te veel van dat jeugdige verloren over de jaren heen, een natuurlijk proces. Maar met Axel F bewijst hij het tegendeel. Hoewel het in het begin nogal stroef en geforceerd overkomt, gaat dit over naar een meer natuurlijke flow naarmate de film vordert. Je merkt wel dat Eddie op dat moment weer de smaak te pakken krijgt.

Een ander pluspunt is het weerzien van de oude cast, met name Billy en Taggart. In de originele reeks waren zij immers minstens zo belangrijk en prominent aanwezig als Axel. Dat dit deel "weinig toevoegt aan de reeks" vind ik eigenlijk geen terechte argument; deel 1, 2 en 3 waren qua verhaal net zo random.

Wel jammer is dat je een halve film geblaber moet aanhoren tussen vader en dochter over hun verstoorde relatie. Dat is nu al zo vaak gedaan en heeft maar één doel en dat is de speelduur opkrikken. Dat hadden ze wat mij betreft wel achterwege kunnen laten. Sowieso is de speelduur van deze film aan de lange kant vergeleken met de originele trilogie.

Echt uitblinken doet de film natuurlijk nergens. Het is geen verhaal die je over een paar weken je nog herinnert. Iets wat ik met deel 3 wel heb (Wooonderworld, woonderworld!). Desondanks kijkt het, voornamelijk gedreven door sentiment, wel lekker weg.

Axel Foley [Eddie Murphy] keert terug naar Beverly Hills wanneer zijn voormalige collega en goede vriend Billy Rosewood [Judge Reinhold] hem laat weten dat Axels dochter (en advocaat) Jane [Taylour Paige] de verdediging op zich heeft genomen van Sam Enriquez [Damien Diaz] die verdacht wordt van moord op undercoveragent Copeland [David Rowden]. Billy gelooft dat Copeland corrupt was en dat Enriquez erin geluisd is omdat hij te veel weet. Wanneer Billy spoorloos verdwijnt, begint Axel aan een koortsachtige speurtocht met hulp van rechercheur Bobby Abbott [Joseph Gordon-Levitt], toevallig het ex-vriendje van Jane. Verlate sequel valt heel erg mee, vooral omdat het scenario op slimme wijze gebruik maakt van de culturele veranderingen sinds 1994. Een bezoek aan de nachtclub van Enriques extravagante oom Chalino [Luis Guzmán] geeft Murphy een excuus om terug te vallen op de onconventionele, humoristische methodes die hij in de voorgaande films gebruiken, maar het effect is niet wat het vroeger was geweest. Murphy en de ingetogen Gordon-Levitt vormen een prima double act, vertrouwde personages als Taggart [John Ashton], Friedman [Paul Reiser] en de flamboyante Serge [Bronson Ponchot] zijn zeer welkom. Enig minpunt is Molloy, die niet in staat blijkt om de actiescènes werkelijk opwindend te maken. Stuntpiloot Charles Tamburro doet een serieuze gooi naar de eerste Oscar voor ‘Beste Stunt’ bij de indrukwekkende “achtervolging”, het hoogtepunt (sic!) waarin Kevin Bacon bovendien de beste grap voor zijn rekening mag nemen.

Leuke film.

De humor (Eddie en zijn gezichtsuitdrukkingen blijven grappig), de actie, het script, de scènes, de soundtrack, de cast, eigenlijk is alles bijna exact hetzelfde als de eerdere delen.

Wel zou je nu, zoveel jaar later, een betere (serieuzere) versie verwachten, niet qua humor, maar meer: weer van die domme "boeven" en situaties waarbij je denkt "ach, het is grappig" maar kan toch beter/spannender.

Aan de andere kant, is het typisch Beverly Hills Cop: "Nostalgie" en zou zonder de wat oudere koppen zo in de jaren 90 gemaakt kunnen zijn.

Leuk en prettig om te kijken, ruim voldoende, maar niet meer dan 3/3,5* (wat prima is).

(Ik verbaas mij er altijd over dat er bij een recensie, geregeld het film verloop "nogmaals" wordt beschreven, terwijl dit al bovenaan bij de titel en filmposter beschreven staat, al bekend is en in de trailer te zien is. Een ieder moet schrijven wat prettig voelt, maar ik zie de toevoeging niet)

Een groot fan van de reeks ben ik niet dus kon alleen maar meevallen; vreemd genoeg is dit samen met het origineel uit 84 de betere film uit de reeks. Axel F mist wel de fijne humor van de eerste film maar maakt dat goed met betere actiescènes zoals de helikopter. Het is anderzijds ook een wat geforceerde ouwe mannen reünie met acteurs die nog eens de hoogdagen uit hun filmcarrière willen beleven. Want je ziet zowat alle hoofdfiguren langs komen. Soms had ik het gevoel om meer naar een parodie van BHC te kijken dan naar een echte BHC film. Met Kevin Bacon als de bad guy hadden ze ook zwaar geschut te pakken. Het misdaadverhaal is erg cliché alsook het drammerige vader-dochter gedoe tussen Axel F en Jane maar de lekker ouderwetse actiescènes vol blikschade zijn ergens ook fris in tijden waar we rond de oren geslaan worden met teveel (matige) CGI.

Leuke actiekomedie die voldoet aan de verwachting. Vaak heeft men de neiging om een vervolg na lange tijd te maken waarbij men toch iets wilt afwijken van het originele concept, maar bij dit deel doet men dat juist niet. Gewoon lekkere herkenbare muziek, humor en actie zoals we gewend zijn bij BHC. Het mooie is ook dat de ouderdom van Murphy vrijwel niet te merken is. Geen hoogvlieger, maar wel een lekkere film met een heerlijke 80s vibe en adtiescenes zonder al te veel CGI. 3.5

Zeer prettige film. En wat velen al schrijven; Het is een feest van herkenning. Vooral door het bekende deuntje van Harold Faltemeyer die in alle mogelijke varianten opduikt(eigenlijk heel knap gedaan) en de meligheid van Axel Foley gespeeld door Murphy. Eerste uur was het leukst met puike actie. Het kabbelt een beetje in het laatste uur(op de helicopter scene na). Ach en zo`n einde. Kan dat niet beter? Wel weer het bekende scenario helaas.

Maar goed, wel heerlijk genoten van de humor, van Eddie, de bijrollen, en de muziek en met name het jeugdsentiment.

'Beverly Hills Cop: Axel F.' , het eerste deel dat niet door Paramount wordt uitgebracht maar als Netflix ‘original’. Misschien wel een blunder van jewelste, want juist dit deel ademt de sfeer van de eerste twee delen met een 80s vibe anno nu. En ja, de film is ook nog eens erg amusant en was zonder twijfel ook een bioscoophit geweest. Op momenten weliswaar binnen de Netflix-kaders en voor het megabudget dat de film kostte is het allesbehalve grotesk en grossiert het niet in een non-stop actiespektakel. Dit is gelukkig Eddie Murphy zoals we hem graag zien; grappig, scherp en ‘likeable’.

Smaakt deel vier naar meer? Niet direct. Het voelt als een waardige afsluiter, met ook Judge Reinhold, John Ashton, Bronson Pinchot en Paul Reiser die hun rollen nog eenmaal spelen, en is vooral luchtig amusement voor één keer. En eerlijk is eerlijk; Murphy is ook niet meer de jongste en kwiekste.

Je weet van te voren al een beetje wat voor film het is, dus je moet ook niet verwachten dat je een topper te zien krijgt. Maar ik vond hem lekker wegkijken. Enige minpuntje en zie dat bij meerdere mensen bij de reacties terugkomen, de vader dochter relatie. Maar goed dat maakt hem zeker niet slecht. Genoeg humor en actie, precies wat je verwacht.

Het vierde deel van Beverly Hills Cop verschijnt maar liefst 40 jaar na de eerste film uit de reeks. Dat eerste deel is een geweldige film. Deel 2 is nog enigszins ok. Deel 3 is niet goed. Een neerwaartse lijn dus. Hoewel blij verrast door de nieuwe film zijn de verwachtingen voor Beverly Hills Cop: Axel F op voorhand gematigd. Een eerdere poging voor een comeback in de vorm van Coming 2 America (2021) ging immers niet zo goed. Niet dat het origineel nu zo goed was, maar toch. Een comeback van Axel Foley is een gewaagde stap. Zouden de avonturen die Axel Foley 40 jaar later beleeft verschrikkelijk teleurstellen? Na afloop kan ik volmondig met nee antwoorden. Beverly Hills Cop: Axel F is een hartstikke leuke film.

Dat ligt niet aan het verhaal. In feite is dat verhaal vanaf 1984 al min of meer hetzelfde. Iemand wordt slachtoffer van criminele activiteiten en Axel Foley spoedt zich naar Beverly Hills om het probleem op te lossen. In deze film is dat niet anders. Het slachtoffer is Foley’s dochter Jane die door boosaardige lui wordt lastiggevallen. Het verhaal is bekend. De film draait dan ook op het charisma van Eddie Murphy. Hij speelt Foley als vanouds. Foley de man met de snelle tong die lak heeft aan coventies. Herkenbaar, energiek en grappig. Oftewel: erg geslaagd.

De film betreedt af en toe het nostalgische pad door ontmoetingen in te bouwen met personages uit de andere delen. Het is humoristische nostalgie die niet vermoeiend is. Ook de muziek is herkenbaar evenals het jasje en de adidas sportschoenen die Axel Foley draagt. De film straalt old school uit. Ook stilistisch doet de film dat. Regisseur Mark Molloy gebruikt lange takes en geeft tijd en ruimte aan de personages om een bepaalde dynamiek op te bouwen. Molloy gebruikt geen snelle cuts om die dynamiek kunstmatig op te wekken en dat bevalt. Het voelt zelfs wel fris aan.

De film vermaakt erg goed. Axel F is een komische actiefilm met herkenbare elementen. Dat geldt niet alleen voor de personages die we al kennen uit de eerdere delen en die weer opduiken. Dat geldt ook voor de entourage. Dat geldt ook voor de schurk in het verhaal die aan alle clichés voldoet. Dat geldt uiteraard ook voor de rol van Eddie Murphy. Het is allemaal aangenaam herkenbaar en grandioos uitgevoerd. Het is heerlijk.

1984, 1987, 1994, 2024 - dertig jaar sinds het vorige deel, en veertig sinds het eerste. Je ziet het niet echt aan Murphy moet ik zeggen, hij ziet er echt wel ouder uit dan in 1984, maar ruim zestig geef ik ‘m nog steeds lang niet.

De film volgt het beproefde recept, en dat is geen kritiek want wat zo lang geleden ook al prima werkte hoef je niet zonodig te veranderen. Extra credits voor dat de hele cast van toen zo’n beetje weer present is en dezelfde rol weer op zich neemt, en hetzelfde geldt ook voor de muziek - hoe lang het bananen-in-de-uitlaat deuntje van Harold Faltermeyer ook wordt uitgerekt, vervelen doet het echt niet.