Imaginary (2024)

Imaginary is een klein en degelijk in elkaar gezet product dat het eerste half uur vol clichés zit, maar wel effectief wordt uitgewerkt. Je blijft wel continu in een gevoel van spanning te zitten. Het is alleen weer jammer dat het laatste half uur uit de bocht vliegt en de film veeeeel te gemakzuchtig wordt met de exposition dump. Het oude vrouwtje dat een levende encyclopedie blijkt te zijn en natuurlijk ook uiterst voorspelbaar een soort van dubbele agenda voert.

Leuk voor een simpel avondje griezelen. Maar het weet nergens bovengemiddeld te worden en het is jammer dat het einde niet lekker werkt.

Als je een film als Imaginary opzet, dan kan je wellicht vooraf al weten dat het verloop niet bepaald vernieuwend zal uitpakken. Regisseur Jeff Wadlow doet ook geen enkele moeite om dat te verbergen en probeert daarom de bekende elementen gewoon extra te versterken. Hij komt zeker richting de finale op visueel vlak een goed eind, maar de inhoud is te verwaarloosd om te negeren. Uiteindelijk hangt de boel zo losjes en niet-doordacht aan elkaar dat je er als kijker, zelfs met de beste wil van de wereld, niet meer omheen kan kijken. Drie verschillende personen hebben meegeschreven aan het scenario, maar leken tijdens het proces veelvuldig met elkaar in de clinch te hebben gelegen. Het verhaal komt namelijk niet samen en neemt te veel hooi op de vork voor een simpele horrorfilm als deze. Wel degelijk is het acteerwerk van de familie (vooral de kids doen het erg goed), de visuele vormgeving in de finale, wat sfeervolle thrillermomenten in de eerste helft en natuurlijk Chauncey Bear. Ik heb me goed vermaakt, maar wellicht wordt het tijd dat Wadlow zich wat meer gaat bekommeren om de inhoud van zijn (horror)films. Dit is nu al de zoveelste keer dat hij met een rommelig en afgeraffeld eindresultaat op de proppen komt.

Niet echt iets mis met deze film! Gewoon een typische Blumhouse-filmpje. Met een menselijk drama-elementen, enkele jump scares, een minimaal aan bloedvergieten en een simpel uitgangspunt. Gezinssituatie, twee meiden wier biologische moeder in een psychiatrische instelling zit, ze verhuizen naar het huis waar kinderboekenmaker en stiefmoeder met een eigen sinister verleden, is opgegroeid. De film blijft alleen iets te lang hangen in het ontvouwen van het mysterie. Waardoor het meeste goede zich in het einde afspeelt. En de film doet net iets teveel zijn best om alles netjes uit te leggen en af te sluiten. Het is niet de beste horrorfilm, maar ook zeker niet de slechtste. Het zit ergens tussenin. Aardige (horror)film dus met een niet-al-te-idioot-hoog budget en die moeten er zijn.

Waarom heb ik hier eigenlijk moeite in gestoken? Blumhouse heeft weer een goedkope en gemakkelijke cash-grab afgeleverd. Er is absoluut niets nieuws of interessants te vinden. De schrijvers moeten gedacht hebben dat hun plotwendingen spannend en fris waren, maar in plaats daarvan zijn ze niets meer dan kinderachtig.

Blumhouse heeft een tijdje een slechte reputatie gehad bij mij maar heeft in het verleden toch een paar goede films geproduceerd. Na FNAF en Night Swim begon ik alle vertrouwen in het bedrijf te verliezen, maar nu walg ik van hun strategie. Ik zal de volgende maar skippen denk ik.

1*

Imaginary

Ik ben altijd benieuwd naar een nieuwe Blumhouse film, maar deze was het net niet.

Vooral het eerste uur vond ik best goed. Zodra Chauncey geïntroduceerd wordt, wordt de spanning steeds wat meer opgebouwd en dat was best effectief. Maar na dat uur ging het bergafwaarts helaas. We gaan van een denkbeeldige beer naar een denkbeeldige wereld en dat werkte voor mij helaas niet zo. Die grote beer en daarna die spin zouden eng moeten zijn? Misschien voor kinderen, maar niet voor het volwassen publiek.

Overigens zag het er visueel allemaal prima uit hoor, ook die denkbeeldige wereld. En vooral de kinderen vond ik goed acteren. Ik had verwacht dat hun vader de scepticus van het gezin zou zijn. Die heb je namelijk vaker in zulk soort horrorfilms. Maar zijn rol was zo marginaal dat hij er net zo goed niet in had hoeven zitten.

Er had zeker een voldoende ingezeten, als het einde beter was geweest.

2,5 sterren.

Nadat ik vorige week de leuke en vermakelijke Komedie / Horror film "Benny Loves You (2019)" had gezien met een Elmo-achtige knuffel in de hoofdrol, wilde ik deze politiek correcte (een donkere stiefmoeder en een blanke vader) Horror / Mystery film met een knuffelbeer ook een kans geven, hoewel ik er geen hoge verwachtingen van had.

Wanneer kinderboekenillustrator Jessica (DeWanda Wise) met haar kersverse man Max (Tom Payne) en twee stiefdochters, te weten Alice (Pyper Braun) en Taylor (Taegen Burns), terug verhuist naar haar ouderlijk huis, vindt jongste stiefdochter Alice (Pyper Braun) tijdens het spelen van verstoppertje een teddybeer in de kelder waar ze een hechte band mee opbouwt en die ze Chauncey noemt. De spelletjes die ze met Chauncey de beer speelt beginnen onschuldig, zoals een theekransje, maar nemen al snel een sinistere wending. Terwijl het gedrag van Alice steeds zorgwekkender wordt, ontdekt Jessica dat Chauncey meer is dan een denkbeeldig vriendje in de vorm van een onschuldige teddybeer. Chauncey is namelijk niet denkbeeldig en hij is niet je vriend!

Het is natuurlijk best een leuk concept dat een zogenaamd denkbeeldig vriendje in werkelijkheid een kwaadaardige entiteit is die de boel op stelten wilt zetten. Het is niet nieuw, maar een denkbeeldig vriendje, dat ook nog eens de vorm van een teddybeer heeft, dat ook echt een demon is, zie je niet zo vaak. Het is dan ook jammer dat het verhaal niet heel erg goed is uitgewerkt en dat is zeker niet het enige minpunt van "Imaginary".

Regisseur Jeff Wadlow maakt zich namelijk schuldig aan alle horrorclichés die je maar kan verzinnen. Met als resultaat dat de film geen spanning heeft, er slechts één dode valt en dat de schrikmomenten ook niet heel bijzonder zijn. Je ziet ze eigenlijk al van mijlenver aankomen. Een beetje liefhebber weet ook al vrij snel hoe de film gaat eindigen en er lijkt weinig ruimte te zijn voor leuke plotwendingen en verrassingen, zelfs de ex-vrouw, te weten Samantha (Alix Angelis), van manlief Max (Tom Payne) zorgt niet voor een leuke verrassing. "Imaginary" is dus geen goede horrorfilm.

En omdat het gedrag van Alice steeds zorgwekkender wordt, komt er natuurlijk ook een kinderpsycholoog op bezoek, te weten Dr. Soto (Veronica Falcón), en dat was best lachwekkend om te zien. Vooral wanneer ze aan Jessica vraagt of Alice misschien buikspreken (omdat Chauncey ook praat) als hobby heeft opgepikt De leukste scène in de film was nog de hitsige buurjongen Liam (Matthew Sato) die na circa 43e minuten op zijn lazer krijgt van Chauncey. Dat was tenminste ook nog een klein beetje spannend.

Maar niet veel later wordt duidelijk dat het hele bovennatuurlijke aspect van de film alleen speelt in het brein van de direct betrokkenen, zo zien alleen Jessica en Alice de teddybeer, en niet de rest. Die zien alleen een onzichtbaar denkbeeldige vriendje. Logica is dus ver te zoeken, maar dat valt "Imaginary" niet aan te rekenen. Voor een film als deze is een waterdichte plot geen noodzaak. Hoewel de eerste helft van de film al niet al te best is, is dat eigenlijk wel nog het beste gedeelde van de film. Zodra je namelijk als kijker wordt meegenomen naar het fantasierijk na circa 75 minuten, begint de film als een wankel kaartenhuis in elkaar te vallen.

Het fantasierijk is namelijk een denkbeeldig doolhof, welke doet denken aan de set van de Familie / Fantasy film "Labyrinth (1986)", waar geen regels lijken te gelden. Een plek waar personages in paniek dingen bedenken die dan opeens kunnen, en monsters opeens opduiken op een moment dat het script erom vraagt. Maar als er geen regels zijn, dan kan simpelweg alles. Hierdoor verdampt al snel dat beetje spanning wat een film over een teddybeer kan bewerkstelligen en blijven we achter met een wat schreeuwerige, geforceerde en flauwe ontknoping vol met clichés.

En dat deze film vol met clichés zit, dat krijg je gelijk al te zien bij de horror-achtige opening (met o.a. een spinnenwezen) en daarbij weet je gelijk al dat het om of een droom gaat of dat er daarna een sprong in de tijd wordt gemaakt. In dit geval was het het eerste en daarna maken we gelijk kennis met hoofdrolspeelster Jessica. Daarna maken we ook snel kennis met de rest van de cast zoals de 15-jarige stiefdochter Taylor, stiefdochtertje Alice, de ex-babysitter van Jessica toen ze nog 5-jaar was, te weten Gloria (oude horrorster Betty Buckley) en de vader van Jessica, te weten Ben (Samuel Salary), die opgenomen is in een verzorgingshuis.

De cast is net zoals de film niet al te best, want niemand weet te overtuigen en met name Pyper Braun (als Alice) vond ik regelmatig irritant. Hoofdrolspeelster DeWanda Wise als kinderboekenillustrator Jessica (ze heeft een succesvol kinderboek over Simon de spin) deed het nog het beste en ze wil niet als valse stiefmoeder gezien wil worden en ze probeert een band op te bouwen met de twee stiefkinderen en vooral met Alice.

Al met al is "Imaginary" gewoon een matige Horror / Mystery film die gelukkig met circa 100 minuten niet al te lang duurt.

Kinderboekenschrijver Jessica [DeWanda Wise] verhuist met echtgenoot en professioneel muzikant Max [Tom Payne] en stiefdochters Taylor [Taegen Burns] en Alice [Pyper Braun] naar het huis waar ze tot haar vijfde woonde. De vijfjarige Alice heeft vanaf dat moment een denkbeeldige vriend genaamd Chauncey. Niets om je zorgen over te maken, totdat blijkt dat Chauncey Alice aanzet tot twijfelachtige handelingen. En dat terwijl Max op tournee Het scenario bevat van The Babadook, Annabelle en Poltergeist, maar het heeft er alle schijn van dat Wadlow een vergeefse poging deed om een horrorfilm voor kinderen te maken. Het centraal stellen van de kracht van de verbeelding is interessant, maar de tamme schrikeffecten maken deze film zo tandeloos als een Teddybeer.

"Meet Chauncey. He's not imaginary, and he's not your friend.”

Blumhouse stopt niet, en komt wederom met een nieuw horrorfilmpje. Dit keer toch wel weer wat meer verwachtingen maar, ik kom er al snel achter dat die verwachtingen gewoon te hoog waren voor deze film. Het is best jammer om te zien dat Blumhouse de laatste jaren toch wel ondermaats presteert en hier tonen ze hun waarde weer. Hoewel ik altijd wel fan was van dit bedrijf (en dan noem ik films als Sinister, Paranormal Activity (die ik vorige week weer helemaal opnieuw heb gekeken), Get Out en The Purge) de laatste tijd brengen ze toch wel hele matige producties uit, en geen één film heeft me weten te overtuigen van hun vorige werk; echt super zonde. Met deze film had ik toch mijn hoop wat hoger gelegd, het klonk in iedere geval een stuk beter op papier en ging ik er met veel vertrouwen in.

Eigenlijk gaat er op papier niet heel veel fout. Men heeft eigenlijk heel veel aspecten van verschillende films bij elkaar gepakt en daarna gewoon één volwaardige film meegemaakt. Overigens een hele grote knipoog naar de films van Freddy Krueger, neem bijvoorbeeld de nachtmerries maar, al helemaal dat er post is bezorgd op ‘Elm Street’. Het moet je opvallen, je moet er een beetje over na denken maar dat kan amper toeval zijn. De nachtmerries stopten daarna eigenlijk ook, en de film ging eigenlijk over in een drama.

Want voor meer dan een uur zit je eigenlijk te kijken naar niks. De film gebruikt een hele langzame aanpak van spanningsopbouw en het uitleggen van het verhaal, waardoor de film gewoon echt heel saai begon te worden. Ik was best benieuwd naar welke kant de film op ging, en had eigenlijk gehoopt dat we in de lijn van de eerste paar minuten bleven, al kiest men daar dus niet voor. De verhaallijn was dermate saai dat het dus ook nergens écht boeiend ging worden, echt heel jammer.

De film volgt over het algemeen wel gewoon een recept wat we al kennen, en het zorgt er voornamelijk voor dat het laatste half uur, de film ook totaal niet gered kon worden. Jammer want er had best wat potentie in kunnen zitten, al is dat misschien iets wat nu wel te vaak gebeurt bij Blumhouse producties.

Man man man toch wat een vreselijk gedrocht is dit weer, ik zou zeggen verplicht die om nooit geen film meer te maken. Wanneer een film over een fopspeen die bezeten is. Volgens mij is horror toch wel het genre met de meeste slechte films. Ik heb een streamingsdienst met alleen maar horrors, de gedrochten die daar verschijnen zijn eindeloos, ga er maar mee stoppen met deze dienst want is echt afschuwelijk, zoals dit filmpje van niets...

Best vermakelijk en een film voor alle leeftijden. Duurde iets te lang. Zeker geen toeval dat het meisje Alice heet? Alice in Wonderland?