Kingdom of the Planet of the Apes (2024)

Prima mee vermaakt in de bios, had wel een half uurtje korter gemogen.

Film is niet goed veel te langdradig . Groetjes Fons.

De films (en series) hebben al een lange weg afgelegd van het originele boek tot nu. En uiteraard zijn er net als bij de meeste andere franchises, ook al de nodige afslagen genomen zodat de originele insteek soms wat zoek is. Je kan je zelf ook niet de hele tijd herhalen natuurlijk. Kingdom of the Planet of the Apes lijkt soms wat op Avatar. Het is op de eerste plaats een wraakfilm geworden met apen en toevallig zijn er ook wat mensen, maar dat is meer een zijverhaal geworden. Het verhaal maakt minder indruk en soms komt het wat geforceerd en cliché over. Maar visueel is dit best de moeite en er is genoeg entertainment en actie om de hele film uit te zitten. Soms is dat ook genoeg. Maar het is zeker niet de beste film uit de reeks.

De Planet of the Apes films blijven fantastisch om naar te kijken. Ik vind ze werkelijk adembenemend.

Ook de oude films zijn geweldig.

De nieuwe trilogie met Andy Serkis, is een mijlpaal. Vooral Dawn en War van Matt Reeves springen er bovenuit. De films gaan verder met een nieuwe trilogie van de maker van "The Maze Runner" films Wes Ball. En ook Wes Ball is goed bezig met Kingdom. Op naar de volgende 2.

Mijn top 4 van de nieuwe films:

1. Dawn of the Planet of the Apes (2014) ****½ ster

2. Kingdom of the Planet of the Apes (2024) ****½ ster

3. War for the Planet of the Apes (2017) **** sterren

4. Rise of the Planet of the Apes (2011) **** sterren

Moet toch niet gekker worden met die apen

Visueel mooi gemaakt maar qua verhaal vond ik het niet zo boeiend

3,5*

Ik vind deze Kingdom of the Planet of the Apes toch nog de beste uit de hele reeks, samen met de eerste. De andere vond ik niet zoveel aan. Deze heeft dan misschien een standaard verhaaltje, maar toch vond ik het een heel fijn wegkijkende film. Ik heb me er in ieder geval prima bij vermaakt, vanaf het begin tot het einde toe. Je kunt er haast donder op zeggen dat er weer een vervolg op gaat komen. Maar wat deze betreft, een heel vermakelijke film

leuke film om te zien, maaaaaarrrrrrrr had er toch meer van verwacht. Vooral dat er geen opvolger is te zien voor caesar of iets in die richting. Zelfs af en toe een beetje slap vergeleken met de eerdere films van Kingdom of the Apes.

Neemt niet weg dat ik er van genoten heb

De saga gaat maar door, en ik vind het best.

De SFX zien er nòg beter uit, maar meesterwerken zijn het niet. Toch zitten ze ook qua verhaal zeer goed in elkaar.

Is weer `s wat anders dan superheldenfilms, die natuurlijk ook wel te pruimen vallen maar, ik vind dezen steeds beter worden naarmate er steeds weer een nieuw deel volgt.

Dit deel lijkt weer een soort van begin te zijn van nog een paar POTA-films en laat ze maar komen want ze zien er gelikt uit.

Dit laatste deel is 1 van mijn favoriete delen, al zijn de vorigen natuurlijk ook zeer goed te noemen. Elke keer als er weer eens een nieuw deel komt, dan verheug ik me weer wat voor nieuws ze hebben uitgevonden.

Ik blijf toch wel fan van deze reeks.

Met name door de werkelijk prachtige CGI effecten en de mimiek van de apen.

Dat de verhaal lijn dun is maakt mij niet zoveel uit.

"Planet of the Apes" is vooral genieten van prachtig geschoten beelden en spetterende actie scenes.

4.5*

Visueel zeer indrukwekkende doorstart van de franchise, met prachtig production design en eersteklas special effects. En ach, plot en personages zijn ook best leuk. Vooral Peter Macon als de welbespraakte orang oetan Raka is geweldig. De film komt wat traag op gang en lijkt aanvankelijk een beetje suf te worden, maar eenmaal op stoom pakt regisseur Wes Ball flink uit met heel wat spektakel en avontuur. Vooral de finale mag er zijn.

prachtige en spannende film en een heel mooi vervolg op de andere 3

uitmuntende CGI .

die 2,5 uur vliegt voorbij.

aangezien deze filmserie goed aanslaat zal er ook wel een 5e deel komen.

ben benieuwd.

voor de liefhebber van dit genre een mustsee

Prima doorstart van deze reeks. De vorige films zijn niet heel erg blijven hangen, maar zaten goed in elkaar en keken fijn weg. Datzelfde kan van deze film gezegd worden. Op visueel vlak erg sterk, het ziet er prima uit. De film beschikt daarnaast ook over voldoende interessante personages en een onderhoudend plot. De spanning zit er hier en daar ook goed in en de actiescènes zien er goed uit. Zeker de moeite waard.

300 jaar na de dood van de oorspronkelijke Caesar [Andy Serkis] is de eenheid tussen de aapachtigen verslechterd. Proximus [Kevin Durand] heeft de macht gegrepen en met harde hand de gorilla’s de macht in handen gegeven. Chimpansee Noa [Owen Teague] verliest een groot deel van zijn vrienden en familie als gevolg van een door Proximus bevolen inval. Hij besluit een poging doen om zijn soortgenoten te bevrijden en krijgt daarbij hulp van een mens [Freya Allen]. Het verhaal van David en Goliath blinkt niet uit in originaliteit en op emotioneel niveau is er weinig diepgang. Maar de kwaliteit van de Performance Capture is beter dan ooit en er is een aantal uitstekende actiescènes, met de finale vanzelfsprekend als absoluut hoogtepunt.

Mooie film. Wel een redelijk standaard verhaallijn maar als dat verder goed is uitgewerkt dan verdient het in mijn ogen een goede score, en dat krijgt deze dan ook. Lekker filmpje voor de zondag.

Redelijk deel in de reeks. Het verhaal is niet heel bijzonder en ook niet echt verrassend. De uitwerking is aardig, hoewel het begin best saai is. Maar gelukkig herpakt de film zich halverwege en haalt dan ook het niveau van de vorige delen. De film wordt dan ook behoorlijk spannend en de actie is sterk. Visueel is de film van hoog niveau met goede effecten. 3.0/3.5

Het mag gaan stoppen, we hebben het allemaal wel gezien..... Genoeg uitgemolken.

Over 30 jaar kan men weer een 'uitmelk' franchise maken voor onze kleinkindern.

Deze film ziet er echt mooi uit, alleen het verhaal vind ik wat magertjes zeker als de film dan nog eens meer dan 2 uur duurt. Hij keek wel vlot weg maar nu had ik het gevoel dat het verhaal wat langdradig werd.

Goeie film waarin een vreedzame apen-clan wordt aangevallen door een vijandige clan. Verhaaltechnisch gebeurd er tijdens de eerste helft niet heel veel, maar het ziet er wel prachtig uit met de natuur-rijke omgeving. Een aantal goeie actie-scenes en het 'acteerwerk' van de apen is meer dan prima (ook wel een vereiste aangezien de hoofdrol voor hun is weggelegd). Deze film doet zeker niet onder voor de vorige trilogie.

We bevinden ons in een periode met een teleurstellend filmaanbod, dus ik vergeef iedereen die deze film een kans heeft gegeven.

Iedereen die de film vervolgens een score toekende hoger dan een 2 niet.

Vergeten reeks

Het laatste deel uit deze reeks stamt alweer uit 2017. Hoewel ik de eerste drie delen standaard 4* of hoger gaf, moet ik toch bekennen dat dit nieuwste deel een beetje aan mij voorbij gegaan is toen deze in de bioscoop draaide. Toen ik via Disney plus opnieuw hierover hoorde ging ik terugkijken of ik alle voorgaande delen überhaupt gezien had, en raakte toen pas weer wat meer enthousiast.

Eigenlijk vind ik het best bijzonder dat een titel als Avatar zoveel meer aandacht lijkt te krijgen dan deze reeks. De werelden kennen namelijk zeker de nodige raakvlakken. Om nog maar te zwijgen over de prachtige effecten. Deze zijn naar mijn idee van een vergelijkbaar niveau. Althans met het blote oog kon ik geen grote verschillen opmerken toen ik terugdacht aan The Way of Water.

De visuele pracht en praal zijn de belangrijkste reden om dit nieuwste deel te gaan zien, net zoals dat bij het laatste deel uit de Avatar reeks het geval was. Er wordt een geloofwaardige wereld neergezet waar ik volledig in opgezogen werd. Ondanks het feit dat deze voor het grootste gedeelte uit animatie bestaat. Al werd ik er zo nu en dan nog wel aan herinnerd dat de techniek nog niet helemaal perfect is. Dit is met name tijdens de actievolle momenten. Vooral wanneer deze in combinatie met veel water zijn en de natte vacht van de apen er toch net wat minder realistisch uit begint te zien. Tijdens de meer rustige momenten vergat ik echter met regelmaat dat pratende apen helemaal niet bestaan.

Kingdom of the Planet of the Apes geef ik een lagere beoordeling dan de voorgaande delen. Dit komt met name omdat het verhaal minder indruk op mij wist te maken. Deze voelde met regelmaat behoorlijke cliché matig en voorspelbaar aan. De prachtige aankleding maakt echter veel goed, en ook dit nieuwste deel absoluut de moeite waard om een kans te geven!

3,5*

Epische film weer. Niet per se heel origineel, maar emotioneel meeslepend, spannend en avontuurlijk. Het eerste bedrijf is zo vlot en zoog me helemaal in de film. Niet alleen door het tempo, maar ook door de effectieve manier waarop Noa wordt geïntroduceerd en je emotioneel weet te grijpen. De gezichten van de apen zijn zo expressief. Echt fantastische animatie weer. Ik vond de hele wereld ook heel tof uitgewerkt, zowel visueel als met de mythologie. Vooral de manier waarop Caesar een soort van spiritueel figuur is geworden (wiens woord uiteraard misbruikt wordt) is leuk gevonden.

Vond de film wel ietsje minder worden zodra de weinig interessante of goed vertolkte Mae ineens een centrale rol begint in te nemen. Voor de rest is de cast echt prima, en met niet eens zo gek veel al te grote namen. Goede avontuurlijke films zijn best zeldzaam, dus dat alleen al is een reden om deze film te koesteren. De Planet of the Apes-reboot heeft stuk voor stuk echt heel aangename films opgeleverd. Met name de tweede was echt sterk.

Het ziet er allemaal egt geweldig uit alleen vond het verhaal niet egt super boeiend. Maar goed alsnog zeker een leuke film.

Wel een leuke entertainend deel van de franchise. Niet geweldig, maar zeker ook niet slecht. Visueel technisch inderdaad erg goed gedaan.

Een verhaal van onderdrukt worden en zich verzetten. Komt misschien een beetje traag op gang, maar je krijgt er een culturele inkijk van de chimpansees voor in de plaats.

De actiescènes zien er goed uit. Inhoudelijk vrij standaard en weinig verrassend. Zeker wel van genoten, maar ik ben niet de allergrootste fan van de apenfranchise.

Dat is nog eens humor, de grote almachtige ThomasOMalley die zijn vloek uitstort op de mensen die deze film goed hebben beoordeeld. Maar vooruit, ondanks dat jij onvergefelijk bent naar ons toe ben sta ik daarboven: ik vergeef jou dat je geen goede film smaak hebt.

Maar je hebt helemaal gelijk: ik heb 3 Arnold Schwarzenegger-films in mijn top 10, dus mijn filmsmaak is gewoon belabberd. Smaak is subjectief en persoonlijk, maar in mijn geval kun je objectief stellen dat het om pure wansmaak gaat.

En toch vind ik 4 sterren (da's een 8 man) toekennen aan deze film nogal dapper. Dezelfde score als Cicade de Deus en Oppenheimer zie ik. En de nieuwe Road House krijgt inderdaad ook een 8. Oh ja en Dune: Part Two zit op een 6, dus op hetzelfde niveau als het recente Beverly Hills Cop: Axel Foley...

Oké, misschien hebben jij en ik allebei een slechte filmsmaak en moeten wij gewoon overeenkomen nooit samen een filmpje op te zetten .

Ik merk dat je moeite hebt met mijn scores en dan concludeert dat wij beide een slechte filmsmaak hebben. Daar ben ik het met je oneens. Ik denk dat we beide een prima filmsmaak hebben.

Over mezelf gesproken, ik heb een hele goede filmsmaak en geef cijfers aan films over hoe ik ze beleef en hoe het op mij overkomt op tv of bios. Dat is iets wat nooit valt te betwisten want het is tenslotte mijn beleving. Daarom reageerde ik op jou post (wel degelijk beseffend dat het enigszins humoristisch en provocerend was).

Ik verbaas mij in het algemeen over de zogenaamde filmkenners hier op dit platform, die denken dit overigens te zijn omdat ze elke dag 10 films wegtikken. Vaak merk ik dat deze mensen zo ongelofelijk kritisch zijn dat er zelden of nooit een normale reactie uitkomt maar dat elke film die ze kijken tot in detail wordt ontleed. Hoe kun je in godsnaam dan onbevangen en vooral relaxed naar een film kijken? Als ik lees dat er mensen zijn die al bij voorbaat een mening hebben over een film omdat het van een bepaalde regisseur is of van een bepaalde filmmaatschappij, vooral de Disney haters laten me vaak glimlachen als ik lees wat ze schrijven, dan ben je dus al bevooroordeeld vóórdat dat de film kijkt, en op dat moment val je bij mij door de mand en neem ik je niet meer serieus.

Sterker nog, ik heb meer respect voor iemand die een 5 ster geeft aan Sharknado 10 omdat hij of zij serieus in een deuk heeft gelegen om die film ondanks dat ik die film nog niet eens tegen betaling zou kijken.

Heel vaak zie je dan ook dat de “zeikerds” (sorry) reageren en weinig sterren geven terwijl het gemiddelde aantal sterren heel hoog is. Dat begrijpen ze dan niet en gaan ze los op dit platform. Deze zogenaamde “kenners” gaan simpelweg voorbij aan het feit dat nog steeds, gelukkig maar, het overgrote deel van de mensen naar een film kijken en daar van kunnen genieten zoals de maker het bedoeld heeft. Die geven gewoon 4 of 5 sterren aan een leuke film zonder de film te ontleden in de reacties.

En begrijp me niet verkeerd, je mag zo echt wel naar een film kijken als jij dat fijn kijken vindt, maar brand andere mensen niet af als zij wel onbevangen en onbevooroordeeld een film kunnen kijken. En ga vooral niet interessant doen om personages te ontleden en om te doen alsof je verstand hebt van hoe, in dit geval, de cgi werkt van een aap. Als je het dan allemaal zo goed weet ga dan bijvoorbeeld zelf naar Hollywood en beproef je geluk in de filmwereld (en dan hopen dat je niet door andere kenners alsnog afgebrand wordt )

Dus m.a.w.; jouw filmsmaak mag er zijn en jij hebt altijd gelijk over het aantal sterren wat jij geeft aan een film. Dat kun je onderbouwen op basis van jou beleving maar je kunt nooit een ander daarop aanvallen.

@debbietino

Je hebt helemaal gelijk. Ik vind het zelf belangrijk om niet blind te zijn voor de tekortkomingen van een film, maar ik ben absoluut geen filmkenner.

En hoewel mijn reactie misschien anders deed vermoeden, waardeer ik het juist enorm als iemand een eigen smaak heeft en zich niet laat beïnvloeden door wat anderen ervan denken. Dat vind ik veel authentieker dan het zoveelste lijstje met films zoals Stalker en In the Mood for Love, of welke trage, saaie film dan ook.

Dus chapeau, ga zo door!

Visueel is deze film prachtig gemaakt natuurlijk. We hebben een apocalyptische wereld, waarin wat over is van menselijke architectuur grotendeels door de natuur terug geëist is. We hebben een apendorp waarin de apen valken hebben en vreedzaam leven. Zebra's die gedijen. Spraakloze mensen die in lendenlapjes ertussendoor lopen bij de waterpoel. En natuurlijk een apenkolonie die andere apen ontvoeren en dwingen zich aan te sluiten, geleid door een tiran die graag een bepaalde kluis wil openen vanwege de kennis die het ze zou brengen. Noa is een karakter die een beetje de nieuwe Caesar is (hoewel het de tiran is die hier Proximus Caesar heet). Noa is een jonge aap die de potentie heeft om een grote goede leider te worden, in tegenstelling tot de tiran Proximus. Zijn karakter is nagenoeg hetzelfde als dat van Caesar, en hij ziet er ook hetzelfde uit. Ik had misschien een ander uiterlijk voor hem gekozen, omdat het nu net voelt alsof ze weinig inspiratie hadden voor een nieuwe hoofdpersoon. Maar ondanks dat Noa net zo goed de exacte reïncarnatie zou kunnen zijn van Caesar, is dat nog niet heel erg storend. Het was moeilijk om de goede, rechtvaardige Caesar niet te mogen, dus het is ook moeilijk om Noa niet te mogen. Raka is de enige orang-oetan in deze film en aanbidt Caesar zo'n beetje als een heilige, ook hij lijkt qua karakter gewoon op een "copy-paste" van Maurice, alleen visueel anders. Maar Raka heeft te weinig rol in de film waardoor het me eigenlijk koud laat wanneer hij weggesleept wordt door de stromende rivier, vermoedelijk dood. Het zou een rakend moment moeten zijn, maar je hebt te weinig tijd om gehecht te raken aan zijn karakter.

En misschien komt het omdat ik de oude films zo geweldig vind, maar ik had misschien meer verwacht. En ook omdat ik Rise of-, War for- en Dawn of the Planet of the Apes toch best wel een leuke reboot vond, keek ik erg uit naar deze nieuwe film. Hoezo verwachtte ik dan meer? In Rise of the Planet of the Apes is er bijvoorbeeld even heel kort een nieuwsartikel dat er een ruimteschip vermist is. Het is een heel klein momentje in de film, en als je niet oplet krijg je het niet eens mee. Maar dat moment liet me grijzen en uit kijken naar films die zich ver in de toekomst af zouden spelen, net als de film uit 1968, en dat dit ruimteschip zou landen in een tijd dat apen de baas zijn. Maar helaas. Misschien in een volgende film? Zal wel niet... We hebben wel een "Nova" maar dat is zeker niet het halfnaakte meisie wat niet kan praten zoals in de film in 1968. Eigenlijk heet zo ook helemaal niet Nova, ze heet Mae. Mae heeft verbazend weinig karakter. Ze kan wel praten blijkt, maar dat voegt weinig toe aan haar karakter. Ze is gewoon op een missie om een chip te pakken te krijgen die haar mensen nodig hebben en wil het liefst dat de mensheid de aarde weer terug kan claimen en wat er met de apen zou gebeuren boeit haar niet. Ze zou nog haast Noa, die haar de hele tijd geholpen heeft, neer schieten, het is maar net dat ze het toch niet doet. Maar toch, ik had misschien meer karakter verwacht. Zelfs de Nova uit 1968 had meer karakter, en die had maar één woord tekst in de tweede film vlak voor ze dood ging. Wel jammer, want toen ik hoorde dat Freya Allan in deze film zou spelen had ik wel meer verwacht, ik vind haar geweldig als Ciri in The Witcher. Maar niet alleen had ze weinig karakter, ze had ook geen gezichtsmimiek. Zelfs de CGI apen hadden meer emotie op hun gezichten dan Mae. Uiteindelijk voelt zij een beetje als de representatie van de hele film: veel potentie, visueel prachtig maar uiteindelijk karakterloos en emotieloos. Ik heb drie dagen erover gedaan om de film te kijken omdat ik gewoon de concentratie er niet bij kon houden, een film die me boeit heb ik in één zit uitgekeken. Maar Planet of the Apes is nu een uitgemolken product. Het gaat niet langer meer om het produceren van een goede film, alleen maar om het verdienen van geld. Jammer. Ik denk dat ik een vervolg maar niet meer kijk als dat er nog van komt. Wel hebben de films me geïnspireerd om de boeken te gaan kopen. Daar ben ik nog wel heel nieuwsgierig naar, maar een vervolg op deze trieste teleurstelling hoeft van mij niet meer.

Regisseur Wes Ball mag na drie films binnen een filmuniversum dat hij zelf heeft opgestart eindelijk een overstap maken naar een andere wereld. Een wereld die weliswaar al volledig is ingekleurd met een boel voorgangers, maar gelukkig krijgt Ball genoeg ruimte om er zijn eigen draai aan te geven. Heel opvallend wordt die kans verder niet benut, maar hij mag met een boel extra centjes spelen en dat levert bovengemiddelde wereldschepping op. De productie wordt bijgestaan door goed acteerwerk, waartussen specifiek Freya Allan opvalt binnen een rol die oprecht moeilijk te spelen is maar overtuigend wordt neergezet. Kevin Durand stelt echter teleur, voornamelijk omdat het scenario zijn rol te weinig voorziet van kleur. Kingdom of the Planet of the Apes ondervindt minpunten met het gebrek aan sensatie, een te lang uitgesponnen speelduur en een uitgekauwde inhoud, maar profiteert van mooie visuele beelden, een aandoenlijk tempo en een leuk in elkaar gestoken finale.

Dit dus. En daarnaast te braaf. Al met al een 7.