Samurai (1965)

Prachtige film die doet denken aan het beste van Kurosawa. Wel iets minder actie als in The Seven Samurai, maar daar staan prachtige poetische beelden tegenover. Prachtig zich langzaam ontvouwend verhaal en de mooiste sneeuw die ik ooit gezien heb in een film.

Voor alle duidelijkheid wel meer voor de arthouse-liefhebbers dan voor de Kung-Fu-liefhebbers.

Beetje een 'mixed bag' deze film. Het kent een van de meest epische eindgevechten allertijden in de geschiedenis van chanbara films, maar de rest van de film is allemaal vrij matig. Saaie dialogen waarvan ik het idee heb dat het er meer was om een soort idee te geven van de politieke sfeer in Japan van de jaren '60 in de 19e eeuw. Allemaal erg saai en gedocumenteerd gebracht. Wees ook niet verbaasd dat als je deze film wilt bekijken je voor meer dan 90% naar pratende mensen kijkt. Wel jammer, want als het verhaal mij persoonlijk zou aanspreken, zou deze film veel hoger gescoord hebben. De beelden daarentegen zijn p-r-a-c-h-t-i-g, met contrastrijk zwart-wit waar vooral de witte sneeuw opvalt.

Kortom: de acteurs doen het prima, maar het verhaal is niet boeiend gebracht en erg rommelig. De beelden hebben geweldige zwart-wit fotografie, ik zou me niet eens kunnen voorstellen hoe de film in kleur er uit zou zien, en het gebrek aan gevechten en bloed wordt goed gemaakt in het laatste kwartier

Lichte tegenvaller, ook al is het een prima film.

Zwaar geladen plot, waarbij enige historische voorkennis nodig is.

Rond 1860 staat Japan op een kruispunt van het oude feodale machtsstelsel en de vernieuwende politieke ideeën vanuit het Westen. Beide krachten clashen hard met elkaar. Een groep samoerais bereidt de moord voor op een hoge modernistische functionaris, Ii Naosuke genaamd. Maar ze stoten op een verrader onder hen en een groot deel van de film wordt gewijd aan het ontmaskeren van die verrader. Wat daarna volgt is een vrij verregaande karakterschets van Niiro, een aan lager wal geraakte boef die een vrij tragische geschiedenis achter zich aan sleept : onwettig geboren maar vermoedelijk van hoge afkomst, een liefdeshistorie die slecht is afgelopen en opportunist zonder eer die de status van samoerai wil bereiken.

Geen slechte film, die alsmaar boeiender wordt eigenlijk maar het complexe plot en de vele namen maken het redelijk heavy. Het genre is eerder "historisch drama" dan "actie/drama" want actie is ondergeschikt. Die komt er in de laatste 15 minuten wanneer de climax in de vallende sneeuw plaatsvindt. De rauwe uitstraling door de harde zwart wit beelden en bloedernstige dialogen maken deze film tot een representatieve Japanse classic in de traditie van Kurosawa.