Zatôichi (1989)

Een soort van remake van alle goede elementen van de voorgaande 25 Zatôichi films. Allemaal wat mooier in beeld gebracht, een ietwat donkerder sfeertje, top acteerwerk en prima camerawerk, alles bijna geweldig. De film bevat wat humor, bloed, seks, drama.. af en toe had ik zelfs even het gevoel dat ik een Hanzo The Razor film aan het kijken was, maar dan toch een beetje minder absurd.

Wat ook even verteld moet worden zijn de meesterlijke zwaardgevechten. Flitsend snel en erg realistisch wat ik nu niet bepaald gewend was bij de voorgaande Zatôichi films. Ook werd er gebruik gemaakt van vliegende ledematen, soms een beetje te overdreven, maar goed, dat maakt het al heel wat realistischer dan dat er helemaal geen bloed bij aan te pas komt. De scene waar de neus van een vijand eraf gehakt wordt en het langs de muur glijd, dit was absurd maar wel hilarisch.

Enige commentaar dat ik op de film heb is het muziek. Op de meeste momenten best goed en bijpassend, maar er komt ook een Engelstalig lied in voor, dit vond ik vreselijk en ook totaal niet bijpassend. Erg jammer.

Toch ook nog een beetje commentaar op het volgende; het cheat trucje bij het 'dice' spelen komt mij een beetje de strot uit. Voor waarschijnlijk de twintigste keer nu gezien in een Zatôichi film, gelukkig was dit maar even.

Voor de rest echt een meesterlijke film die aan te raden is aan zowel de samurai film liefhebbers als aan de mensen die geen zin hebben om de voorgaande 25 Zatôichi films te kijken (wat ik mij best voor kan stellen gezien het aantal) en direkt een topper willen zien.

Topfilm 4,5*, Shintarô Katsu

Dat 'cheat trucje' hoor hoort er ook gewoon bij als het een overkoepelende film is van de delen.

Heb je gelijk in, maar dat heb ik dus gewoon iets te vaak gezien. En als ze nu gewoon iets anders verzonnen hadden, zo heeft Zatôichi in de voorgaande films ook heel af en toe nog weleens iets anders gedaan om te cheaten, waarschijnlijk was dat in de overige vijf films van de twintig waar dit trucje gebruikt werd.

Hemdale heeft zo'n beetje alles gezegd wat er te zeggen valt wat mij betreft. Ben alleen iets minder enthousiast.

Een overkoepelende Zatoichi, met een vrij politiek getint begin. Ik vond de Zatoichi's met de persoonlijke verhalen (die met het kind (de wees) of eentje waarin hij oude vrienden ontmoet) mooier dan die met een politiek vrhaal, maar dat is eigenljik niet zo belangrijk. Maar daardoor is het tempo wel wat aan de lage kant.

De Zatoichi-remake van Kitano heeft toch wel voornamelijk uit deze geput, waarin letterlijk scenes zijn gekopieerd. Vooral de visuele humor is een link tussen beide films, omdat de Kitano humor grotendeels overlapt met die in deze film. Zoals in het slotgevecht als Zatoichi in zich in een bamboemat verschuilt en de leider van de bende daar tegenaan gaat staan pissen, zwaardgevecht, in plaats van de urine, spuit nu het bloed en rolt het geheel om en loopt Katsu weg alsof er niks is gebeurd Hilarisch.

Een fraai einde voor een carrière.

Ik ben ook minder enthousiast. Ik heb een paar problemen met deze laatste Katsu-Zatoichi.

Ten eerste de pacing: het middenstuk is vreselijk traag. Ben ik eigenlijk niet gewend van een Zatoichi-flick. Verveelde me echt ooit.

De muziek: heel erg 80's en dan ook nog een Engelstalige song!?

Het letterlijk recyclen van scenes uit voorgaande Zatoichi's pakte niet goed uit en voelde geforceerd aan: Heb dat trucje met de dobbelstenen al vaker gezien, maar in deze late prent was het niet spontaan en leek het een verplicht nummer. Zo ook de scene met de baby tijdens de afrekening met de yakuzabaas: komt ook uit een ander deel. De club blinde reizigers: ook uit een voorgaande Zatoichi. De afrekening in de bijna eindcredits met de zeer bekwame samurai: idem dito etc etc etc.

In voorgaande delen uit de reeks wilden vele vrouwen een nummertje maken met Zatoichi. Vaak wees onze blinde man dit af of de vrijpartij was grotendeels off-screen. Hier niet. Opa Katsu gaat flink van bil in een scene die zo uit een typische 80's/90's erotische thriller kon komen

Dat vond ik dan weer een hele rare breuk met de serie films. En waarom verdwijnt die vrouw uit de film? Leek een hoofdpersonage te worden. En plots komen er een hoop kinderen uit het niets de plot in? Ik vind de film meer lijken op een collectie gerecyclede sketches: het vloeit absoluut niet over in een mooi verhaal en daarom voelt alles wat gekunsteld aan.

Toch kom ik op een dikke 3* uit (en daar zal wel een halfje bovenop komen). Het blijft natuurlijk Zatoichi! De gevechten zijn als vanouds heerlijk. Ik vind ze niet realistischer en zelfs de choreografie vind ik niet per sé beter, maar het exploitatieve karakter is wat omhoog gegaan: meer bloedfonteintjes en rondvliegende ledematen. Cool! Verhoogt de funfactor. De laatste actiescene is zelfs 1 van de beste uit de reeks. Maakt voor mij heel veel goed. Maar dit is zeker niet 1 van de beste films uit de reeks.

Viel me op hoeveel Kitano gekopieerd heeft uit vooral de laatste actiescene. Wat voor Katsu spreekt is dat Kitano voor dezelfde shots en actie een hoop lelijke CGI moest gebruiken. Katsu krijgt het zonder die zooi voor elkaar en het ziet er beter uit.

Begrijp me niet verkeerd want ik vind de film van Kitano, in zijn geheel, ook beter dan deze laatste Katsu Zatoichi. Ik had 't enkel over de actiescenes.