Sweet Movie (1974)

Misschien is de film nog te genieten vanwege het veelvuldige bloot en/of de 'sexual politics' waar Jack Nicholson het over heeft op de hoes. Maar wat ik me herinner is een ongestructureerde, bij elkaar geveegde hoop (in die tijd) modieuze losse flodders : seks, Marks, seks, suiker, seks, de conzumpsiemaatschappei, een paar internationale acteurs, en een moord die nergens op slaat.

Ik kon er anders wel om lachen.

***

Een aantal stukken uit deze film waren in Nederland opgenomen. In het laatste shot van de film zie je zelfs onze gelieve gele trein langsreiden.

John Vernon (National Lampoon's Animal House, Point Blank) heeft een leuk bijrolletje als de multi-miljoenair (en volgens de extra's op de DVD was dat niet zijn eigen geslachtsdeel dat in goud gedoopt was - hij had geen idee dat dat ertussen zou zijn totdat hij zelf de film zag, volgens de regisseur), en de producent was een broer van Louis Malle.

Hem hem heel lang geleden in de Melkweg gezien en ik vond het een prima film.

Speelt in Amsterdam dat is op zich al leuk.

Bizar is de juiste omschrijving en veel suiker.

3*

Ik ben vast heel burgerlijk maar ik wil gewoon geen poepende of kotsende mensen zien! Bah! vies.

Ik vindt dat je hier de film niet op mag afrekenen. de film klopt gewoon en komt erg fantasievol over; ik vind dat dit prima neergezet is.

The man with the golden dick

Ik vond het maar een ranzige film. Wtf was dat! Moest overigens wel en beetje aan Salò o le 120 giornate di Sodoma denken.

Het snelle montagewerk vond ik wel goed.

John Waters en Lloyd Kaufman hebben concurrentie uit Joegoslavische hoek. Sweet Movie bevat enkele van de meest ranzige en taboeoverschrijdende scenes die ik me kan herinneren - maar wanneer je al je gevoelens van afkeer in bedwang kan houden valt er best wel wat te lachen!

Best leuk!

Dom toeval dat ik op deze film stuitte, maar daar ben ik best blij om.

Redelijk bizar. Maar ik zie graag dingen die ik nog niet eerder heb gezien.

6'je.

Vulgariteit is - helaas - van alle tijden.

Niet zo all out of vies als John Waters, maar hey we zitten in de jaren zeventig en dus krijgen we een op zich best heel aardige mengeling van communistische strijdliederen, kotsen, poep, chocolade, suiker, een mevrouw in een koffer, archiefbeelden van opgegraven lijken uit massagraven, een scene met kinderen die nu niet meer zou mogen, piesen, piemels .... dat had allemaal iets te maken met politiek, maatschappijkritiek en persoonlijke bevrijding, maar dat snappen we nu niet meer. Leukste is eigenlijk nog dat een groot gedeelte in Amsterdam speelt en we met onze tocht op de Karl Marx-boot nog een mooi beeld krijgen van Amsterdam begin jaren zeventig.

Weerzinwekkende film en dat niet alleen vanwege de o.a. smerige kots- en poepscènes maar ook nog eens omdat er kinderen bij betrokken werden. Tja, het was 1974 waar de alles-moet-kunnen maatschappij hoogtij vierde. Hoe de seksuele revolutie was ontspoord kon niet duidelijker uitgebeeld worden. Marx en de internationale - tja, hoe kan het ook anders - moesten er natuurlijk ook nog bijgehaald worden. Dat de film deels in Amsterdam afspeelde - daar waar alles kon - zegt eigenlijk ook genoeg. Zeer pijnlijk en voor mij het toppunt van wansmaak is dat er af en toe archiefbeelden vertoond werden van de massagraven van Poolse officieren in Katyn, die vermoord waren - neen niét door de Nazi's - maar door de Russische geheime dienst NKVD in opdracht van Stalin. Ik vraag me af of de sympathisanten van het Marxisme in het Westen destijds - en dan heb ik het over de jaren 70 - daarvan op de hoogte waren. Ik betwijfel het. Of ze wilden het gewoon niet weten, dat kan ook.

Zo, dit moest ik even kwijt. Valt er verder nog meer te zeggen over dit wanproduct? Ja, voor mij is Sweet Movie - Dirty Movie zou een betere naam zijn - een film die ik beschouw als een van de meest smerige films die ik ooit gezien heb. That's all.

1,0* (omdat dat de laagste waardering is die ik voor een slechte film gebruikelijk geef.)

Ach wibro, is al weer bijna vijftig jaar geleden. Waren andere tijden. Ik denk dat er heel wat exploitation en gore films zijn die nog heel wat smeriger zijn. Maar toegegeven, die 'gezamenlijke maaltijd' was tamelijk onsmakelijk. Die beelden van Amsterdam halverwege de jaren zeventig vond ik wel leuk. Heb me eigenlijk wel vermaakt met deze film, die je vooral over je heen moet laten komen zonder er teveel over na te denken. Want als er een boodschap in zit is mij dat ontgaan.

Niet best.

Voornamelijk opgezet vanwege de status. Ik ben de laatste tijd een beetje in de mood voor wat harde, smerige en verontrustende cinema. Deze film was onder andere een titel die in dergelijke lijstjes vaak voorbijkwam, en dus laatst maar eens aangeklikt om te kijken hoe ernstig het allemaal is.

Het is eigenlijk niet bepaald een verontrustende film, op een aantal taboeoverschrijdende thema's na. En ja, zo'n scene waar die kinders worden verleidt, je zal het niet zo snel meer zien in hedendaagse cinema. Tijdens het kijken naar die scene kwam vooral de gedachte in me op dat het heel ongemakkelijk geweest moest zijn voor die kinders om daar zo te staan.

De film is wel erg smerig, voornamelijk in het laatste halfuur, waar er toch wel behoorlijk wat gore stukjes voorbijkomen. Ik kan me ook goed voorstellen dat de gemiddelde kijker daar afhaakt. Kots, poep en pies, het komt allemaal voorbij. En ook zeker niet op de meest smakelijke manier.

Wat de film echter vooral slecht maakt is de regie zelf. Veel onkunde in de montage en editing. Bijna losstaande scenes die aan elkaar geregen worden, soms tot het punt dat ze als compleet willekeurige scenes beginnen aan te voelen, terwijl er in het begin nog een verhaallijn inzat.

Acteerwerk is ook behoorlijk zwak. Enkel Laure weet zich nog een beetje te redden, vooral omdat ze een perfecte uitstraling heeft voor zo'n film als deze. Maar dat andere verhaal, met Prucnal, is erg slecht geacteerd en vooral een vermoeiende kijkervaring. Er zit ook eigenlijk 0 verhaal in, enkel wat symboliek hier en daar. Het valt me op dat de film wel vaker symboliek handhaaft, maar dit op een nogal vreemde manier doet. Symboliek wordt niet snel memorabel als je er een dosis kots en poep overheen gooit denk ik zo.

De focus op erotiek ligt er vaak dik bovenop, terwijl ik me eigenlijk niet kan voorstellen dat iemand er een kick van krijgt. De meeste erotiek blijft voornamelijk uit beeld of half in beeld, en als de erotiek daadwerkelijk expliciet wordt is het voornamelijk ranzig. Wat moet ik daarvan zeggen? Er zal vast ergens wel een liefhebber zijn daarvoor.

Behalve dat het stiekem wel vlot wegkijkt, weet de film nogal weinig te bieden. Rare film vooral, met wat expliciete en smerige beelden. En zo'n chocolade-scene had eigenlijk nog best infameus kunnen zijn, maar is te expliciet om dat te worden. Voor de rest was de eetscene nog wel opvallend overweldigend gebracht, maar voor de rest een film die je kan kijken voor de status, maar als je daar geen interesse in hebt kan je hem overslaan.

Liefhebbers van absurde en schokkende films kunnen moeilijk om deze absurde jaren 70 Komedie / Drama film van de Joegoslavische regisseur Dusan Makavejev heen. Voor de Nederlandse kijker is deze film overigens bijzonder en dat omdat een flink aantal scènes langs de Amsterdamse grachten is opgenomen (je hoort ook af en toe wat Nederlands gepraat).

In dit verhaal draait het om Miss Canada (Carole Laure) die tijdens een televisieshow tot bruid gekozen wordt door de Texaanse multi-miljonair Aristote (John Vernon). Maar tijdens hun huwelijksnacht schrikt ze zo van zijn gouden geslachtsdeel, dat ze haar in een koffer naar Parijs transporteren. Daar verliest ze haar maagdelijkheid en ondergaat ze allerhande bizarre therapieën, zoals een poep- plas- en braaktherapie. Uiteindelijk verdrinkt ze in gesmolten chocolade. Ondertussen vaart de marxistische vrouw Anna Planeta (Anna Prucnal) door de Amsterdamse grachten met haar Russische boot "The Survival", waarbij ze jongetjes verleidt met snoep, die vervolgens vermoord worden.

"Sweet Movie" zet direct al behoorlijk smeuïg in met de registratie van een televisieshow waarin Miss World genomineerde vrouwen worden getest op hun maagdelijkheid zoals Miss Congo (die halfnaakt rondloopt met een jurkje van bananen), Miss Joegoslavië en Miss Canada. Tijdens de televisieshow komt ook de moeder van multi-miljonair Aristote aan het woord, te weten Mrs. Alplanalpe (Jane Mallett), en ondergaan de vrouwen een intiem onderzoek in een gynaecologenstoel. Na het intieme onderzoek zal de meest kuise van het stel worden uitgehuwelijkt aan multi-miljonair Aristote, een botte en in allerlei wijsheden grossierende Texaan, die de rijkste vrijgezel van de wereld is.

Ondertussen vaart de Russische boot "The Survival", met voorop een reusachtige buste van Karl Marx, door de Amsterdamse grachten. Aan boord van deze boot worden communisme en vrijheid luidruchtig bezongen door de bemanning en op de boeg van de boot staat de vrouw Anna Planeta die de aandacht weet te trekken van de matroos Potemkin (Pierre Clémenti) langs de kade en daar zien we hem o.a. in het water plassen terwijl de boot langs vaart.

Miss Canada blijkt na afloop van de show de meest kuise dame en wordt door Aristote meegenomen naar zijn villa en daar begint de huwelijksnacht (daar zien we dan ook voor het eerst de borsten van Carole Laure) niet bijzonder geslaagd voor de bruid. Nadat Aristote zijn tanden heeft gepoetst en zich gewassen heeft met een desinfecterend goedje, wast hij haar ook grondig van top tot teen met dat desinfecterend goedje, waarna hij zijn gouden, geslachtsdeel uit zijn onderbroek tevoorschijn haalt en over haar heen begint te plassen. Daar schrikt Miss Canada zo van dat ze begint te gillen. In de ochtend erna praat ze met zijn moeder en een vriend van de moeder en wordt er gezegd:

Miss Canada: I expected something else to happen.
Mrs. Alplanalpe: Nonsense. He can do anything. He's the most powerful millionaire in the world.
Vriend van Mrs. Alplanalpe: Which means, quite simply, that for your own good, you better forget this marriage.

Ze wordt dan door o.a. Mrs. Alplanalpe, die haar bewust laat struikelen, gedumpt in het zwembad (daarr zien we wederom de borsten van Carole Laure), waar ze haar regelmatig onderwater duwen. Na een tijdje roept Mrs. Alplanalpe.

"Take care of her, Jeremiah."

Waarna een grote, sterke en zwarte man, te weten Jeremiah (Roy Callender) die de bodyguard is van Mrs. Alplanalpe, haar meeneemt naar een speciale ruimte (die de vorm heeft van een melkfles), waar hij haar in een koffer probeert te stoppen. Zij zegt dan tegen hem:

"Hitler! Dirty Jew. Fascist pig! Dirty Commie."

Waarop hij antwoord:

"They call me Neanderthal."

Daarna zien we Jeremiah volledig naakt touwtjespringen, likt Miss Canada aan zijn gezicht en trekt zij hem af en wordt ze uiteindelijk toch in de koffer gestopt, waarna ze op het vliegveld als bagage wordt afgeleverd en vertrekt naar Parijs in de bagageruimte.

Ondertussen zien we dat Matroos Potemkin inmiddels aan boord is gekomen van de boot "The Survival" en daar neukt hij meteen met Anna Planeta (wordt daarbij ook toegejuicht door publiek langs de grachten), waarna hij een bad neemt en gewassen wordt door Anna en nog een andere vrouw. We zien daarbij opeens een absurde overgang, want we worden getrakteerd op authentieke zwart-wit beelden van tientallen half vergane lijken, slachtoffers van de beestachtige slachting van Poolse burgers door Russische soldaten in het dorp Katyn in Rusland.

Terwijl Miss Canada aankomt in Parijs en daar allerlei onbegrijpelijke avonturen beleeft met wat Mexicanen op de Eiffeltoren (daar verliest ze ook haar maagdelijkheid als ze neukt met de zanger van de Mexicanen), lokt Anna Planeta een viertal jongetjes met lolly's en ander snoepgoed naar de kajuit, waarin o.a. een bed met suiker staat. Aldaar begint een scène die vandaag de dag door geen enkele filmkeuring ongeschonden heen zal komen, want dan zien we namelijk minutenlang een schaars geklede en ook naakte Anna Planeta (dan zien we de borstjes en de schaamstreek van Anna Prucnal voor het eerst) dansen (kleedt zich daarbij langzaam uit), waarbij ze de jongetjes verleidt. De jongetjes hadden er zichtbaar veel plezier bij en Anna opent ook de broek van één van de jongetjes en zegt dan tegen hem:

"You can fuck me if you are lucky, Mr. Sugar."

De gordijnen worden dan dichtgemaakt en het jongetje wordt dan geneukt door Anna, maar dat wordt gelukkig wel niet getoond. Diezelfde ruimte in het schip vormt later nog de achtergrond van een weerzinwekkende scène, namelijk een diner scène met veel braken, plassen en zelfs poepen

Ondertussen is Miss Canada ook aangekomen in Amsterdam, daar wordt ze rondgereden in een kruiwagen, en verkeert ze in een soort van shocktoestand. Daarbij zien we dan een mooie donkere vrouw (die wel wat weghad van Laura Gemser, die in de jaren 70 doorbrak in een reeks "Black Emanuelle" films) borstvoeding (de vrouw had best flinke tepels) geven aan haar baby, waarna ze dat ook doet bij Miss Canada die hierdoor langzaam uit haar shocktoestand geraakt (haar lippen beginnen dan wat te bewegen). We belanden dan bij de zonet genoemde diner scène, waarbij veel mannen en vrouwen aan een grote eettafel zitten en daar onsmakelijk en smerig (eten o.a. met hun handen) beginnen te eten. Miss Canada die nog steeds in shocktoestand is, zit ook aan de tafel en wordt dan gevoerd door de anderen (ze doet echter haar mond niet open).

Al snel verandert het van onsmakelijke en smerig naar ranzig, want dan beginnen de eerste personen te braken (stopen o.a. hun hand in hun mond) aan de tafel en haalt Miss Canada ook iemand zijn geslachtsdeel uit broek, waarmee ze begint te spelen (houdt het o.a. tegen haar gezicht). Het wordt echter van kwaad tot erger, want iemand begint opeens te plassen over de tafel, waarbij iemand er ook van drinkt. Daarna zien we opeens twee mannen op hun hurken zitten, die dan op een bord aan het poepen zijn. Het resultaat wordt ook getoond aan de anderen, die er gelukkig wel niet van eten.

Daarna zien we weer zwart-wit beelden, die dit keer betrekking hebben op Majoor Neumann-Neurode, een baanbrekende Duitse kinderfysiotherapeut, die therapie uitvoert op een baby. De personen van de eet scène hebben zich dan verplaatst naar een andere ruimte en daar zien we een naakte schreeuwende man op de rug liggen die door een andere man stevig in de buik wordt geduwd. De man wordt dan ingesmeerd met uitwerpselen (het resultaat van de twee mannen die aan het poepen waren) en daarna schoon gewassen met water en daarbij krijgt hij ook melk (uit een babyfles) en een vrouwenborst in zijn mond geduwd. Daar blijft het echter niet bij want de man begint dan opeens over zichzelf te plassen en wordt daarna bestrooid met suiker. Daarna wordt er muziek gespeeld en gezongen en wordt er door iedereen volledig naakt (dus dan zie je veel borsten, schaamstreken en geslachtsdelen) op gedanst.

Daarna zien we matroos Potemkin weer in beeld, die samen met Anna wakker wordt in het bed met suiker. Vanuit dat bed drinken ze eerst een kopje koffie (dan zijn weer de borstjes te zien van Anna Prucnal), waarna ze met elkaar gaan vrijen en neuken en daarbij bijt Anna ook stukken uit het lichaam van Potemkin. Ze pakt daarna een groot mes en steekt hem daarmee in de buik en draait daar het mes wat rond. Potemkin begint in eerste instantie te lachen, maar sterft daarna snel. We zijn dan weer de groep samen zingen op muziek en ook wordt er een zak water (wat dan een traan moet voorstellen) aan één van de ogen van de reusachtige buste van Karl Marx gehangen.

Daarna komt de politie langs (o.a. zien we de Nederlandse rijkspolitie arriveren met boten) en wordt Anna gearresteerd en afgevoerd en zien we ook opeens vier kinderlijken en andere lijken (waaronder Potemkin) liggen in doorzichtige plasticzakken. Oftewel Anna heeft de vier kinderen vermoord, die we op het einde van die scène wel levend op een brug zien staan. Hierna is de film echter nog niet afgelopen, want in de laatste scène van de film zien we een volledig naakte Miss Canada (dan zien we voor het eerst de schaamstreek van Carole Laure, die een aardig tapijtje had), die daarna ondergedompeld wordt met vloeibare chocolade (ze smeert zich er ook mee in). Ze wordt daarbij gefilmd en gaat dan in een kuip / bad liggen met chocolade, waar ze met zichzelf speelt. Ze spreidt dan o.a. haar benen en wrijft dan met haar handen over haar met chocolade bedekte schaamstreek (wordt ook soms in close-up getoond). Die hele scène duurt een aantal minuten en werd fraai in beeld gebracht en op het einde van die scène zien we Miss Canada verdrinken in de chocolade (althans daar lijkt het op).

Daarna zien we opeens weer de moeder van Aristote in beeld, die in de camera praat en zegt:

"Let everything be known and let everything be clean."

Daarna zien we weer zwart-wit beelden van het dorpje met de tientallen half vergane lijken die worden onderzocht en ook zien we de jongetjes opstaan uit de plasticzakken, waarna de bizarre film na 95 minuten is afgelopen.

Al met al is "Sweet Movie" een ruwe, schokkende (o.a. de journaalopnamen van opgegraven concentratiekampslachtoffers) en seksueel uitgesproken film, waar geen touw aan vast te knopen is. Het verhaal springt van de hak op de tak en is als geheel zeer onevenwichtig. Ieder element is hier gericht op een direct schokeffect om de toeschouwer te ontregelen, en de film slaagt daar ruimschoots in en met name na circa een uur als de kots, plas en poep je om de oren vliegt. De scène met het verleiden van de kinderen was ook een zeer ongemakkelijke scène om naar te kijken.

Het 2de deel vd film maakte veel goed, eerst was het net iets te veel van de pot gerukte musical Maar zo vanaf dat heerlijk diner vond ik het best vermakelijk. En tussendoor nog wat leuke historische beelden. Al was het al bij al nog vré braafjes, ze hadden er nog nen extra zieke draai aan bb gegeven. Heb wel zwak voor dergelijke cinema.

Mijn derde film van de Joegoslavische filmmaker Dusan Makavjev, na W.R. Misterije Organizma (1971) en Nevinost bez Zastite (1968). Sweet Movie was ook in de seventies al controversieel, met een midden in de film opstappende hoofdrolspeelster Carole Laure die er klaar mee was dat haar gevraagd was voor de camera iemands penis te betasten. Tel daar zaken als coprofilie, kotsfetisjisme, (geïmpliceerd) kindermisbruik, Katyn en andere vrolijkheden bij op, en je heb inderdaad geen Disneyfilm. Ik werd er niet vrolijk van. Ik had deze vrouw liever in een andere film gezien.

2*

Wat een ongelofelijke K*Tfilm.

Ik wil wel iets zeggen maar kijk dan maar naar boven, daar staat alles op.