Scrapper (2023)

Tragikomedie over een vrijgevochten tiener, die na de dood van haar moeder plotseling te maken krijgt met haar biologische vader die zij nooit eerder gezien heeft. Van lieverlee ontstaat er tegen wil en dank een band tussen hen. De film kent een handvol aardige momenten, maar het geheel maakte te weinig indruk op mij vanwege de ongeloofwaardige personages.

De opzet van het verhaal is logisch. Dochter blijft alleen achter na overlijden moeder en haar onbekende vader staat voor de deur waarna een band tussen de 2 opgebouwd moet worden. Alleen de conversaties zijn onrealistisch. Zo is hoofdrolspeelster met een vriendje fietsen aan het stelen wanneer de eigenares van de fiets komt. Hoofdrolspeelster begint dan een verhaal over dat zij van de fietseninspectie is wat de eigenares van de fiets dan gelooft. De vader is even 'kinderachtig' als zijn dochter.

Scrapper is een hartverwarmende kleine film die zich niet stort in een melodramatisch, sentimenteel snikfestijn zoals talloze films al hebben gedaan. En dat is zeker iets goeds.

Nieuwkomer Lola Campbell steelt de show als een onafhankelijk meisje dat net haar moeder heeft verloren en helemaal alleen in haar huis woont. Ze heeft het helemaal voor elkaar, maar wanneer haar vader haar leven binnenkomt, worden hun beide werelden door elkaar geschud.

Campbell en Dickinson spelen uitstekend met elkaar. Ze hebben een geweldige chemie samen en ik geloofde comtinu dat hun band echt was. Het is vertederend om te zien hoe hun relatie zich ontwikkelt en hoe hun geplaag geleidelijk aan liefdevoller wordt. Het einde zal je niet emotieloos achterlaten, dat is een feit. Maar het is niet overdreven sappig. Het leek meer geaard.

Toen de aftiteling rolde zag ik Molly Manning Walker genoemd worden als director of photography. Ik hield van How To Have Sex als haar regiedebuut en ik vond haar presence bij de Q&A achteraf geweldig. Het is duidelijk dat ze ook aan deze film heeft gewerkt. Het ziet er meestal geweldig uit, met aandacht voor en uitstekend gebruik van de architectuur van de Britse buitenwijken. Sommige scènes breken qua stijl een beetje te veel met de rest van de film en stoorden me soms.

Over het geheel genomen is dit een lieve kleine film die een bekend verhaal neemt en het menselijker maakt.

4*

Sinds de dood van haar moeder leeft de 12-jarige Georgie [Lola Campbell] alleen en overleeft ze vooral met hulp van leeftijdsgenoot Ali [Alin Uzun]. Totdat haar 30-jarige vader Jason [Harris Dickinson] opeens op de stoep staat. Een gebrek aan achtergrondverhaal bij beide personages en het gebrekkige spel van Campbell maken dit moeilijk te verteren, ondanks Regans grappig bedoelde terzijdes. Het gebruik van authentieke locaties maakt wel iets goed, maar niet genoeg.

Erg geloofwaardig is 'Scrapper' (2023) niet, maar de kleine Georgie (Lola Campbell) werkt aanstekelijk als een soort eigentijdse Pippi Langkous in een Londense achterstandswijk. Een haat- en liefdeverhouding met haar afwezige pappa Jason (Harris Dickinson) en kwajongensstreken met buurjongen Ali (Alin Uzun). Mooie dromerige beelden vol meanderende dialogen over afwezige ouders en een roep om vrijheid of juist een verlangen naar geborgenheid.