The Noel Diary (2022)

Een vroege Kerstfilm met een bouquetreeksverhaaltje dat alle clichés braafjes afcheckt. Als onschuldig tussendoortje niet goed, maar ook niet slecht.

Hele matige film. Matig acteerwerk, verhaaltje wel aardig maar weinig verrassend en zelfs qua kerstsfeer mist de film wat. De relatie tussen Jake en Rachel is op momentjes wel aardig neer gezet maar nu enkele dagen na de film heb ik al geen idee meer wat ik nu precies gezien heb. Echt niets is blijven hangen. 1,5*.

Deze kerst film, mag er zeker wezen.

Niet overdreven zoet sappig, maar toch beter als de trailer, doet vermoeden.

Best een mooie film, met twee bekende, inmiddels oudere film sterren komen voorbij,

James Remar en Bonnie Bedelia.

De hoofdrol spelers, spelen prima.

Ook de hond,in de film, is een mooie aanvulling.

Schattig en mooie hond,die de hoofdrol speler Justin Hartley vergezeld aan zijn zijde.

Best een geslaagde kerst film.

The Noel Diary is een kerstfilm die geen gebruik maakt van een lichtvoetig romcom scenario. Althans zo lijkt het. De film pakt in beginsel uit met serieuze thema‘s. De film vertelt van twee getraumatiseerde mensen die allebei op een bepaalde manier door hun ouders zijn verlaten. Er is hoop.

Echter, zodra de personages afdoende zijn geïntroduceerd verloopt het als vanouds. Het verhaal wringt zich in allerlei merkwaardige bochten om de beide personages nader tot elkaar te brengen. Meteen na de beginfase verliest de film vanwege die krampachtige constructie al aan geloofwaardigheid en is inleving een moeilijke opgave. Ik had het kunnen weten. De twee protagonisten zien er natuurlijk veel te aantrekkelijk uit om zich een film lang aan diepe melancholie te laven.

Eigenlijk moet je je daar niets van aantrekken. Je moet er boven staan. In romantische kerstfilms gebeuren nu eenmaal ongeloofwaardige dingen en zijn een gedegen verhaal en een gedegen inkleuring van de personages niet belangrijk. In dergelijke films is de charmante dynamiek tussen twee personages, die elkaar leuk vinden en vergezochte hordes moeten nemen om bij elkaar de liefde te vinden, veel belangrijker. Eerlijk is eerlijk. Het liefdeskoppel in The Noel Diary heeft een plezierige dynamiek.

Verder is er niet veel aan. Het verhaal wordt nogal fantasieloos verteld. De clichés zijn volop aanwezig. Alle gebeurtenissen zijn voorspelbaar en bevinden zich daarbij natuurlijk onder een kitscherige laag die heel obligaat voor ontroering moet zorgen. Het lukte me niet in het verhaal mee te gaan. Waarschijnlijk ben ik gewoon te cynisch om me door niet meer dan goedkoop sentiment en een gelukzalige afloop emotioneel te laten imponeren.

Meh. Mierzoet en voorspelbaar. De cast kan er best mee door maar het verhaal is nogal cheesy. Niets nieuws onder de zon.

Een film die diepe thema's probeert aan te snijden, maar weinig om het lijf heeft. Er is niet echt een conflict in de film; voor ieders situatie valt wel begrip op te brengen en uiteindelijk brengen de karakters ook dit begrip op voor elkaar; het schuurt niet echt, waardoor het allemaal te makkelijk en sentimenteel aanvoelt. 1,5*.

Ik heb het nooit als een kerstfilm gezien..... De sfeer was erg aangenaam, maar ik snap niet dat niemand heeft ingegrepen bij karakteruitwerking, bij het scenarioschrijven... Er zit teveel onlogica in, mensen switchen niet van links naar rechts en terug als ze behoorlijk in het leven gevorderd zijn..... Mensen twijfelen en zoeken... Diepe gevoelens is niet oppervlakkige emoties... Dankzij het einde toch nog een goed gevoel over gehouden... Maar een zware onvoldoende voor de (scenario)schrijver... Psychologie of beter : liefde, is te hoog gegrepen zo te zien... Beetje mindfuck dit.. Bijvoorbeeld dat de zoon niet wist dat zijn moeder dood was maar de rest wist het wel, terwijl ze wel alles aan hem nalaat... De zoon die zijn vader al 35 jaar niet gecontact heeft... Zooo boos is, maar na twee zinnen van Rachel ineens de beste vrienden met zijn vader wordt, diezelfde Rachel die dan toch niet haar moeder bezoekt terwijl ze er naar op zoek en op weg is.... die constant met Jake flirt en, zelfs haar verjaardag met hem viert ipv met haar verloofde en dan ineens weg gaat na gevreeën te hebben, nergens een spoor van bipolair.. Ik denk dat de schrijfster bipolair is met de plotselinge twisten steeds... altijd weer die stomme Amerikaanse soapschrijvers... Laat dit nou aan de Engelsen of Fransen over... Ja er zijn uitzonderingen.... Of niet

Romantisch drama geen romcom, met kerst als achtergrond. Alleen vond ik het niet echt kerstsfeer, eerder wat typische sfeerbeelden van sneeuw en veel open haarden. En enkele kerstbomen en wat lichtjes. Verder had kerstmis er niets mee te zien,

Gaat over een wat zwaarder beladen onderwerp, nl. zoektocht naar echte moeder en eveneens een reünie tussen vader en zoon, maar dan op B-film niveau. Ook een poging tot wat emotionele momenten, maar raakten me niet echt. Naar mijn mening iets te veel geforceerde zware emotionele momenten. Beetje alsof men alles wat men kon bedenken in deze film moest steken, ipv één iets grondig uit te werken. Idee was waarschijnlijk dat als je alle clichés en onderwerpen bundelt, je niets overslaat en dus ook niets kan misdoen.

Leuke film, maar er zijn betere in dit genre.

3*