Ant-Man and the Wasp: Quantumania (2023)

Een Marvel/Star Wars film

Als je Marvel films kent, weet je dat deze film totaal anders is dan de andere...

Groot Star Wars gevoel, wat voor mij niet echt erg is.

Maar weinig tot geen humor...

Verhaal vind ik ook maar simpel.

Kang vind ik dan weer een groot plus punt, want Jonathan Majors doet dit zeer goed.

3,5 (wat laag is voor mij om te geven aan een Marvel film).

Had meer verwacht, maar er komt nog veel meer aan

"You think you could win?"

Phase Four was nogal wisselvallig te noemen, maar als deze film Phase Five moet inluiden, dan zie ik het vrij somber in.

Scott Lang probeert na de gebeurtenissen uit 'Endgame' in te cashen op zijn nieuwverworven faam door onder andere een autobiografie te lanceren. Het lijkt hem en zijn gezin allemaal voor de wind te gaan. Lang kan dat uiteraard niet duren. Dochter Cassie opent namelijk een portaal naar een andere dimensie, waardoor het hele gezin in een atomaire wereld terechtkomt en tegenover Kang The Conqueror komt te staan.

De vibe van deze nieuwe wereld doet hevig denken aan 'Star Wars'. Voor mijn gevoel werkt het niet helemaal, vooral met de overdaad aan middelmatige CGI; alles ziet er wel erg flets uit. Niet dat de vlakke personages zelf beter zijn, gezien ze allemaal weinig toevoegen aan het al dunne plot. Ik had eerlijk gezegd ook verwacht dat er meer werd gedaan met het kwantumelement. Dit resulteert in zwakke humor en nietszeggende actie.

Met 'Quantumania' neemt men ontzettend veel hooi op de vork om het allemaal zo spectaculair mogelijk over te laten komen. Echter is Ant-Man simpelweg niet de juiste superheld om het op te laten nemen tegen iemand als Kang. Op deze wijze lijkt het meer alsof je een lichtgewicht neerzet tegenover een zwaargewicht. Jonathan Majors is daartegen wel tof als Kang, maar het is dan weer jammer dat er zo weinig met zijn karakter wordt gedaan.

Al met al is dit een teleurstellende film om Phase Five mee af te trappen. Overigens volgen er nog twee scènes na de eindcredits.

Kleine 2,5 sterren.

Zowel de spectaculairste als de minste van de drie delen. Vooral door een gebrek aan humor. De dieven uit de eerdere delen, goed voor de extra komische noot, zijn verdwenen. En waar de vorige delen nog wat spanning bezat via venijnige uitwisselingen tussen Ant en Wasp, zijn die twee nu een setje geworden zonder enig conflict. In het begin gaat dit deel ook nog op de woke toer want dochterlief is binnen luttele tijd een soort Einstein geworden, zonder enige investering. Hierna barst al snel een bont cgi-fest los, dat op zich indruk maakt door alle ontwerpen van vreemde wezens en voertuigen. Het begint ook best leuk met een soort Star Wars achtige cantina scene. Maar de overdaad waar Marvel nu het patent op heeft doet vooral weer eens meer kwaad dan goed. Je zou bijna gaan denken dat Michael Bay tegenwoordig al die films maakt. Alle leuke, geinige dingetjes die de eerste twee Ant Man delen zo plezierig maakten zijn vervangen met een overdosis bombast.

Een typische superheldenkwaal die ik ook in veel strips heb ontwaard is sowieso om alsmaar meer karakters te willen proppen in 1 verhaal. Op die manier wordt het een ellenlange lijst met vinkjes. En bij elk deel zie je dat erger worden. Ik ken nog geen enkele superheld die na 3 delen nog steeds leuk was. Spiderman werd gereboot. Bij Ironman was de koek ook duidelijk op.

Eigenlijk doodzonde allemaal. De laatste tijd lees ik meer stripboeken, vooral van Franse makelij, met minstens zo'n hoog sf gehalte. En daar zouden heel wat toffere films van kunnen worden gemaakt. Voor mij is dit de zoveelste reminder: waarom ga ik eigenlijk nog naar Marvel films? Dit waren misschien wel de laatste kruimels uit die inmiddels muf ruikende trommel voor mij.

Gisteravond gezien, gewoon uitstekend amusement. Ik vind de Ant-Man films een ontzettend vermakelijke reeks met een stel fijne acteurs die er nu al drie films alles uit halen. Deze Quantumania brengt niet veel nieuws, maar dat hoeft van mij ook niet altijd als de personages gewoon wat te bieden hebben. Marvel is met hun MCU in Phase 4 best wel een beetje de weg kwijtgeraakt met een paar zwakke films en minder interessante nieuwe helden, maar gelukkig vallen ze ook nog af en toe terug op wat ze al hadden.

Het kleine verschil met de eerste twee films en deze is dat die andere titels in de normale wereld speelden en deze voor 90 procent in een alternatieve wereld. Quantumania is grootser en bombastischer geworden, wat niet perse positief hoeft te zijn want ik vond dat kleinschalige uit de eerdere films ook enorm tof (denk aan een trein dat in volle vaart aan kwam rijden en uitgezoomd van speelgoed bleek!) maar ik kan niet zeggen dat deze aanpassing niet werkt. Nog steeds speelt de film genoeg met verschil in hoogte, maar dan in een gigantische wereld waar angst voor de nieuwe bad guy Kang the Conqueror heerst. Dit zal de Thanos van Phase 5 moeten worden, ben benieuwd. De eerste indruk is niet direct dat ik hem angstaanjagend gevaarlijk vond, maar wie weet volgt dat nog. Gelukkig zit de film vol met actie dat er zeer imposant uit ziet. Je moet deze film echt in de bioscoop gaan zien, thuis blijft er vermoedelijk niet al te veel over. Neem alleen al dat einde met die mieren-invasie, echt fantastisch gedaan. Ook de designs van de wereld en de wezens vond ik meer dan geslaagd.

Verder heb ik vooral genoten van acteerkanonnen als Michelle Pfeiffer en Michael Douglas, die er overigens oud en kwetsbaar uit zag maar nog steeds geweldig is. En uiteraard is Paul Rudd opnieuw een geslaagde hoofdrolspeler en ook de bijrollen waren de moeite. Ik heb liever dit soort MCU films dan van die titels als The Eternals vol doodsaaie helden of de Black Panther reeks waar geen greintje humor en zelfspot in zit. Dat zijn echt lange, vermoeiende zitten. Deze niet, zeker niet. Kom maar op met Ant-Man 4.

3,5*

De MCU heeft al langer last van vermoeidheid en de formule die de franchise in het begin zo sterk maakte lijkt nu eerder het grootste gevaar voor de films. Het zijn natuurlijk luchtige blockbusters, maar de Quantumania is gewoon saai en voorspelbaar. Verloren in de inspiratieloze CGI en acteurs die er ook niet veel plezier meer aan lijken te beleven. Ik ben ook geen fan van al dat ruimte/quantum gedoe en Kang als nieuwe grote kwaad. Er zijn een paar leuke randfiguren, maar ook weer niet memorabel. De rest is ook niet echt boeiend. De humor is vrij belegen en voor het eerst sinds 100 jaar lijkt ook Paul Rudd te verouderen.

De eerste twee Ant-Man films vind ik wel leuk, maar dit derde deel dat zich zowat geheel afspeelt in de microcosmos heeft veel te veel battles en ontploffingen daar waar de eerste films het meer moesten hebben van de kleinschaligheid. Paul Rudd begint nu eindelijk wat te verouderen, hij heeft dus toch niet heimelijk een levenselixer gevonden. Evangeline Lily met korte haren ziet er niet uit. Michelle Pfeiffer ziet er nog goed uit voor haar leeftijd en ook oldtimer Michael Douglas mag een beetje met de mieren spelen. Dochter Cassie is blijkbaar een genie, iets dat in de genen van de familie zit vermoed ik?

Teveel lelijke CGI, minder leuk en grappig dan de vorige delen. Denk ik er te diep over na of is het wat vreemd dat men vrij en zonder bescherming kan rondlopen en ademhalen in de microwereld? Waarom zijn sommige wezens in de quantumwereld (subatomic universe) humanoids terwijl anderen rare Star Warsachtige wezens zijn? Wel erg handig dat er overal drankjes voorradig zijn waardoor de helden van dit verhaal de taal van de vreemde wezens kunt begrijpen. En wat gaan die pakjes van Ant-Man, de Wasp en Ant-girl (dochtertje Cassie) makkelijk aan zeg, gewoon op een knop op de borst drukken, en hoppa!

"It's beautiful! We're outside, it's like camping, we love camping!"
"Dad, we never went camping."
"But we always talked about it!"

Alleen vanwege Jonathan Majors als Kang is waarom ik twee sterren geef. Buiten dat is het echt een verschrikking. Marvel is dood.

Wat moet ik hier nu van vinden? Een film die me niet verveelde en enkele aardige momenten kent (en dan heb je al snel een voldoende bij mij), maar ondertussen werkelijk geen een moment ook maar iets bijzonders doet, laat staan de wow-factor heeft. Nou vooruit, dat shot van San-Francisco in het begin dat een opdruk blijkt van de bus, de enige keer dat er iets bijznders wordt gedaan met de camera. Verder een vrij zielloze cgi-wereld die soms aardig is met geinig wezens en redelijk design, maar vaak ook erg saai. Maar hoewel de actie opzich wel overzichtelijk is gefilmd deed me dat allemaal niets. En hoewel niet saai toch een beetje een geeuwfestijn. Dertien in een dozijn. Been here done that. Zulke gevoelens dus. Acteerwerk is ook niet heel bijzonder, al heeft Douglas een fijne rol en is de schurk van dienst wel oké. Er gaat wel iets van dreiging uit en dat is wel nodig.

Phase 4 was als los zand, rommelig en ook nog weinig echt onderdeel van het grotere verhaal. Deze 3e Ant-Man lijkt in ieder geval weer een groter verhaal op te pakken. 3,0* dan maar.

Alweer een inleiding tot… tenminste zo voelt het. Veel slechte grappen maken het een flipperkast waarin sommige karakters je nog meer verbazen dan de andere. Behalve de aller slechtste tot nu toe. Een designfout. Die werkelijk alleen maar ongeloof oproept. Je hebt ook daadwerkelijk geen idee hoe groot die quantum wereld nu echt is.

Star Wars hoor ik sommigen opperen…. De originele delen of alles wat later is toegevoegd… het maakt niet uit… de 2 eindfilmpjes maken het misschien toch nog interessant om te gaan kijken hoe het afloopt, maar of dat in de bios gaat zijn of ergens met een biertje op de bank. Daar ben ik nog niet over uit.

Inhoudsloze caloriebom

Met Quantumania heeft Marvel het deze keer wel heel bont gemaakt, en niet op een goede manier. Alles aan deze film straalt namelijk uit dat het verhaal in 5 minuten geschreven is, veel van de CGI onder hoge tijdsdruk is toegepast en de wezens die rondlopen in de subatomic universe lijken wel binnen een fractie van een seconde verzonnen, zonder ook maar enkele vorm van inspiratie. En daarnaast zien ze er ook nog eens pijnlijk slecht uit. Daarnaast is de flauwe en misplaatste humor een doorn in het oog en heeft de helft van de cast het grootste gedeelte van de tijd geen klap te doen. Ook nog een speciale vermelding voor MODOK die er naast afgrijselijk, ook nog eens belachelijk geanimeerd uitziet. Daarnaast hebben de veldslagen met alle inspiratieloze wezentjes dezelfde impact als een veldslag die je vroeger in je badkuip zou kunnen hebben gehad met twee rubberen eendjes. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Marvel brengt over de gehele linie eigenlijk zelden titels uit die de middelmaat ontstijgen, maar voor de derde Ant-man mogen ze zich ronduit schamen. En al helemaal wanneer ze een schurk van niveau Thanos introduceren. Jonathan Majors acteert het best van de hele cast en in een goed uitgedacht en uitgewerkt verhaal zou zijn personage enorm sterk uit de hoek kunnen komen, maar hier wordt zijn talent compleet verkwanseld. Op papier zouden de twee end-credits scenes wellicht nog een kleine impact kunnen maken, maar de eerste ziet er alweer zo lachwekkend geanimeerd uit, dat de tweede ook al geen verschil meer uitmaakt.

Om deze review verder niet onnodig lang te maken: ondanks de negatieve berichten had ik ergens nog de hoop dat het allemaal wel mee zou vallen omdat ik Eternals, die ook met de grond gelijk gemaakt werd, over de gehele linie echt zo slecht nog niet vond. Dit is echter nog slechter dan ik mij ooit had kunnen bedenken en hier veranderd de flauwe en misplaatste humor (nog zoiets) niks aan. Quantumania is als een inhoudsloze caloriebom, waarvan je een minuut later alweer spijt krijgt dat je hem gegeten hebt.

Als groot liefhebber van de Guardians of The Galaxy is dit een titel waar ik nog wel naar uitkijk, zeker met James Gunn aan het roer, maar wanneer de reviews over deze hele film niet laaiend enthousiast zijn kan het hele Marvel universum mij zo onderhand gestolen gaan worden. Zo nu en dan brengen ze een goede titel uit, maar deze worden steeds verder begraven onder een grote berg aan middelmatigheid met Quantumania stipt bovenop deze berg. Bah!

1,0*

Sympathieke acteurs (de vijf hoofdrolspelers), een uitstekende schurk die wel raad weet met een dreigementje of twee (Jonathan Majors) en inventieve CGI (waarvan overigens de ontwerpers volgens mij goed naar de talloze buitenaardse rassen in de vroege Ravian-boeken van J.C. Mézières hebben gekeken), dat is het beste wat ik hier van kan zeggen. Verder is dit een uitermate flauw plot waarin onze helden een revolutie tegen een wrede tiran ontketenen (met een voorspelbare uitkomst) en op het einde op het nippertje nog thuis kunnen komen, whew! Er zit wel héél weinig urgentie in deze film.

Ant-Man and the Wasp: Quantumania zet de verdere ontrafeling van de MCU in, wat mij betreft. Dit hoort dan zogenaamd de 'epische' start van Phase 5 te zijn, met de introductie van een nieuwe big bad, maar dat komt echt totaal niet over. In de plaats daarvan voelt het alsof je naar een filler-aflevering van een groter geheel aan het kijken bent, waar niets definitiefs of belangrijks in gebeurt, en dat vind ik écht een enorm zwaktebod. De MCU-films zouden nog steeds op zichzelf moeten kunnen staan (of op z'n minst als een deel van een trilogie geconcipieerd moeten worden), en niet énkel opbouwen naar één of andere nieuwe cross-over die pas over een vier- of vijftal jaren verschijnt. In Jonathan Majors als Kang hebben ze in principe wel een goede nieuwe villain gevonden, maar hij komt totaal niet uit de verf in deze film. Hij praat en dreigt veel, maar uiteindelijk verliest hij toch ook weer gewoon op een uitermate domme manier; zo'n aftercredit-scène met honderden Kangs maakt dan ook bepaald geen indruk meer, en doet me niet uitkijken naar meer. Een groot gevoel van 'het zal allemaal wel' overheerst. Nergens maakt de film trouwens goed duidelijk wat Kangs plan en motivatie nu exact is, en wat het hele multiversum hier mee te maken heeft. Dit was wel anders bij Thanos.

Het jammere daarbuitenom is vooral dat Paul Rudd een beetje een bijrol heeft in zijn eigen film, en dat de humor een grote stap terug heeft genomen. Die MODOK is echt een dieptepunt. Juist dat kleinschaligere van de vorige Ant-Man-films vond ik wel iets hebben. Het moet hier allemaal grootser en spectaculairder, maar dat werkt niet. De Quantum Realm wereld is dan gelukkig nog wel een creatieve locatie met een paar leuke visuele vondsten, maar over het algemeen voelt het wel ook heel 'gemakkelijk' aan, en is de CGI grotendeels inspiratieloos. Het is een kakafonie van wezens en werelden en kleuren, maar het voelt wat onafgewerkt aan. Wat overblijft is een algemene/oppervlakkige vermakelijkheid (makkelijk kijkvoer blijft het wel), en hier en daar wél een oké scène (de gigantische mierenhoop bijvoorbeeld).

Maar over het algemeen is het veel te mager. 2.5*.

Slecht.

Typische Marvel, hetgeen zoveel betekent als een hoop lawaai en gedoe. Een ongeïnspireerde Paul Rudd die als Ant-Man een beetje op de achtergrond verzeild raakt (er zijn intussen nog een paar anderen in zo'n mierenpak). Hij is niet alleen. Michael Douglas' rol lijkt ook steeds meer onbestaande. Maar niet dat het veel uitmaakt. Dit zoveelste deel is andermaal bandwerk en bevat alle ingrediënten die mij intussen zo Marvel-moe gemaakt hebben: de spuuglelijke kleuren, dito CGI-creaties, humor die totaal niet grappig is, ... Komt daarbij nog een puberdochter - waarom toch? Jonathan Majors lijkt aanvankelijk een deftige toevoeging, maar na een minuut of 10 heeft die ook alweer zoveel gebabbeld dat de beoogde dreiging weer verdwenen is.

Het is maar dat mijn vriendin zo graag nog eens een cinema-uitje wilde en ik de keuze kreeg tussen Shazam of deze. Ze ziet in haar job genoeg miserie dus moeilijk doen over filmkeuzes doe ik dan niet, maar na afloop toch even gemeld dat betalen voor een Marvelfilm nu écht wel verleden tijd is voor mij.

1,5

Ik vond deze weer zeer vermakelijk, het 3de deel van Ant-Man. Was wel nog meer CGI dan CGI kan zijn Goeie cast, audiovisueel top en die 2u waren zo voorbij. En fijn om Kathryn Newton nog eens te zien Een mooie 8/10.

Dodelijk vermoeiend derde deel in deze vergezochte Marvel-franchise, vrijwel uitsluitend gesitueerd in een druk vormgegeven digitale wereld, waarin helaas weinig te beleven valt. Kosten noch moeite noch kijkers gespaard noem je zoiets. Het script is duidelijk ondergeschikt aan het visuele spektakel, net als personages en dialogen. Vreemd genoeg is er wel veel ruimte ingebouwd voor klef sentiment en oubollige grappen. De zoveelste nagel aan de doodskist voor deze fase van het Marvel Multiversum.

Matige Marvel film. Het verhaal is eenvoudig en redelijk voorspelbaar. De uitwerking is iets te veel van het goede wat CGI betreft. Wel heel creatief bedacht, maar het idee dat alles mogelijk is en alle logica overboord gegooid kan worden, gaat wel erg ten koste van de spanning. Verder is de film best vermakelijk en roept het wel wat leuke herkenningen op van mijn oude comic boekjes. Het acteerwerk is verder in orde. Visueel zoals aangegeven veel te veel digitaal geknutsel, maar kwalitatief wel goed. 3.0

De introductie van Ant-Man in het Marvel Universum voelde in 2015 als een frisse wind. Deze held was nu eens geen gemuteerde bodybuilder, maar een komische sul met lekker luchtige avonturen. Hoewel ik het vervolg in 2018 al vreselijk slecht vond, heb ik me toch nog gewaagd aan dit derde deel en dat bij gebrek aan beter (het was dit of anders "Winnie the Pooh: Blood and Honey (2023)", maar daarbij liep het geluid niet synchroon met de stemmen). Het personage wordt nog steeds leuk vertolkt door Paul Rudd (wordt ook zichtbaar een dagje ouder), maar zijn belevenissen in de Quantum Realm (een soort LSD-trip met "Star Wars" en "Alice in Wonderland" wezens) zijn teleurstellend inwisselbaar. De film is vooral een platform voor de nieuwe superschurk Kang the Conquerer (Jonathan Majors), die al even opdook in de serie "Loki (TV Series 2021)" en nog niet erg beklijft.

In "Ant-Man and the Wasp: Quantumania" brengt Scott Lang (Paul Rudd) zijn dagen door met het promoten van zijn boek door lezingen te geven en geniet hij van zijn bekendheid, dit tot grote teleurstelling van zijn dochter Cassie (Kathryn Newton) die zich als activiste inzet en daardoor geregeld in de gevangenis terechtkomt. Samen met haar grootvader Dr. Hank Pym (Michael Douglas) heeft ze een toestel ontwikkeld om contact te maken met de Quantum Realm, een realiteit buiten tijd en ruimte, zodat ze in de toekomst haar familieleden kan opzoeken in het geval ze er weer in verdwalen. Tijdens de demonstratie van het toestel gaat het mis en worden Scott, Hope (Evangeline Lilly), Cassie, Hank en Janet (Michelle Pfeiffer) in de Quantum Realm gezogen. Janet is dan wel verplicht te vertellen over de dertig jaar die ze daar doorbracht en de problemen met Kang the Conqueror (Jonathan Majors). Kang werd verbannen naar de Quantum Realm en hij heeft Janet nodig om hem hier weg te krijgen.

De Marvel-films hebben mij sinds "Avengers: Endgame (2019)" niet meer enthousiast gemaakt, met hier en daar een uitzondering. Er komt ook veel te veel content van uit (gemiddeld drie films én een aantal series per jaar), waardoor de kwaliteit sterk afneemt. Deze derde Ant-Man vat zo'n beetje samen wat de basis is van een doorsnee Marvel-film, namelijk inhoudsloze actie, komedie die niet aankomt, een overdaad aan CGI (die een deel van de tijd ook erg donker is waardoor het allemaal net niet lekker overkomt) die pijnlijk opvalt én het maakt geen impact. Quantumania duurt een kleine twee uur, waarin ze veel personages, worldbuilding, de toekomst van het Marvel Universum en actie inproppen.

De film schiet gelukkig meteen van start want na circa tien minuten bevinden we ons al in het Quantum Realm en daar blijven we ook bijna de hele filmtijd (op de laatste drie minuten na dan). Dit zou juist prachtige beelden en creativiteit met zich mee moeten brengen, maar de vormgeving is ronduit lelijk. Een gros deel van de wezens en inwonenden van het rijk zijn met ondermaatse CGI uitgewerkt, de green screen achtergronden zijn te opvallend en ook vijand M.O.D.O.K. (met het gezicht van Corey Stoll) ziet er lachwekkend slecht uit.

M.O.D.O.K. (de leerling van Hank Pym, die zijn bedrijf overnam waarna hij in een gevecht met Scott Lang als Yellowjacket in het Quantum Realm belande. Hij werd door Kang omgebouwd tot Mental Organism, Designed Only for Killing, oftewel M.O.D.O.K.) is een komische superschurk die door zijn enorme hoofd permanent in een vliegstoel met wapens zit. Het met de computer opgeblazen gezicht is zo slecht gedaan dat het ongemakkelijk kijken is. Niks in deze wereld voelt tastbaar. Het enige wat echt is zijn een handjevol acteurs, die te vaak overduidelijk binnen een studio voor een green- of blue screen staan te acteren.

De cast is best indrukwekkend, want naast Paul Rudd heb je Evangeline Lily, Michelle Pfeiffer, Michael Douglas en zelfs Bill Murray (in een kleine rol als de gouverneur van de Axia-gemeenschap in het Quantum Realm, die tevens een oude kennis is van Janet van Dyne). De romance tussen Paul Rudd en Evangeline Lily gaat nog steeds goed, maar we zien ze hier zelden samen. Verder zien we Kathryn Newton (ze lijkt overigens op Amber Heard) als dochter Cassie Lang en nieuwe Ant-Girl in een verdienstelijk rol en hetzelfde geldt voor Katy M. O'Brian als Jentorra, een krijgster en leider van de "Freedom Fighters" in de Quantum Realm die Kang uit hun land willen verdrijven, en William Jackson Harper als telepaat Quaz (die lid is van de "Freedom Fighters").

De meeste acteurs voelen alsof ze te gast zijn in de film, zo weinig hebben ze te doen. Jonathan Majors is hierbij de uitzondering en het grote pluspunt van de film. Hij speelt de rol van nieuwe schurk en zijn interpretatie van Kang the Conqueror is intimiderend waar nodig, maar hij straalt ook kalmte en macht uit. Elke keer als hij in beeld komt, is het interessant om naar te kijken. Hij wordt overigens puur geïntroduceerd, zodat hij later met de Avengers op de vuist kan gaan. Een mooie belofte voor de toekomst, maar binnen deze film schiet het tekort. Er is bijna niks van waarde aanwezig. Er gebeurt zoveel (actie en chaos op het scherm), en tegelijk ook zo weinig (geen karakterontwikkeling of echte consequenties voor onze helden).

Al met al is "Ant-Man and the Wasp: Quantumania" wederom een dertien in een dozijn film in het Marvel Universum. Visueel is het een beetje "Star Wars", "Avatar", "Alice in Wonderland" en "Tron", maar het kan op geen enkel moment tastbaar worden. De film zit ook vol met vreemde snuiters (zoals iemand met een Broccoli-hoofd en een soort Barbapapa), maar het is allemaal opvulling zonder echte meerwaarde. Ook ontbreekt het in deze film aan humor en de CGI zag er in bepaalde scènes behoorlijk fake uit (o.a. de levende gebouwen). De schurken zijn bizar en oppervlakkig en de helden ontwikkelen zich niet echt of krijgen te weinig screentijd om dat te doen. De dialogen zijn verschrikkelijk en het einde is één groot WTF-moment. Het geheel is gewoon een doelloos projectiel, die waarschijnlijk alleen is gemaakt om de volgende film in het Marvel Universum te lanceren (daar hint natuurlijk ook de extra scène op tijdens de aftiteling).

"I... have... holes!”

Wanneer je denkt dat het eigenlijk niet erger kan komt ‘Marvel’ met deze film aangezet. Ik heb eerder deze maand de onwijs saaie vertoning van ‘DC’ als gezien, en dit was oprecht de tweede superhelden film die de nodige aandacht bij mij wist te ontwaken. Helaas kreeg ik daar een vrij ongeïnspireerde en vooral saaie film voor terug waar ik eigenlijk helemaal niks mee kon. Ik ben nooit echt heel erg van van ‘Ant-man’ geweest, ik vond en vind het nog steeds één van de zwakste superhelden uit hun catalogus, het is toch een beetje simpel in mijn ogen. Ook nu weet het me niet altijd even te boeien maar, de delen hiervoor zorgden nog wel voor vermaak. En dat is in dit deel echt wel heel ver te zoeken. Na een veertig minuten was ik persoonlijk al wel héél erg klaar met dat hele cliché gedoe, en dan is de film nog niet eens op de helft.

Wat mij eigenlijk het meeste stoorde is het verhaal in deze film, die vond ik wel zo nietszeggend. Misschien is er een betere vraag te stellen daarop; was er überhaupt wel een verhaal? Het is wederom zo magertjes en povertjes, en voornamelijk iets wat we langzamerhand wel kennen van ‘Marvel’. Een omgeving die kleurrijk, en interessant kan zijn maar nogal inhoudsloos is. Daarnaast ook de wannabe ‘Star Wars’ momenten vond ik toch wel héél erg hinderlijk. Als je tien minuten hebt gemist, mis je in ieder geval niet zo veel van het verhaal. Daarnaast ook het hele feel-good element had voor mij niet altijd zo erg gehoeven, het samenbrengen van de familie is leuk maar, voornamelijk heel saai.

En dan het volgende hekelpunt. Waarom proppen ze deze films altijd zo vol met onwijs veel personages? Zoals drie versies van van ant-man, hijzelf, zijn vriendin (the Wasp) en zijn dochter, wat boeit mij dat? Ik wil gewoon één concreet personage zien die tenminste ook vaker dan vier keer voorbijkomt in beeld, en eigenlijk dus ook niet meer de hoofdpersoon is. Het valt me op dat deze films dat vaak doen, of beter gezegd; alleen maar. Het idee van hoe meer, hoe beter wordt zo wel onwijs erg uitgemolken, en daar ben ik niet echt meer fan van persoonlijk. Hierdoor komt in mijn ogen de superheld ook helemaal niet tot zijn recht, zoals je hier ook wel weer ziet. Wat ‘Theunissen’ ook al zei viel mij ook erg op. Het lijkt wel of iedereen te gast is in deze film maar, nergens lijkt er ook maar een beetje focus te zijn op ‘Ant-man’. Zelfs hij lijkt te gast in zijn eigen film en dat vond ik wel echt in- en intriest.

Qua cast kon de film in mijn ogen ook niet veel bieden. Heel veel ging goed, tot ik het enge gezicht van ‘Michelle Pfeiffer’ voorbijkwam, en dat tenenkrommende acteerwerk van haar. Het moment dat ik haar weer zag kon de film in mijn ogen zichzelf niet meer redden. De enige personage die ik nog ietwat boeiend vond is ‘Jonathan Majors’ als ‘Kang The Conqueror’, en dat was dan ook wel de enige. Het is echt triest om te zien dat ‘Marvel’ gewoon niks boeiends meer kan verzinnen en maken, alles is zo gevoelloos, en niet meer boeiend. Dat proberen ze om het goed te maken een personage te maken die er uit ziet als een broccoli, nou het had van mij echt niet meer gehoeven.

Ook van de CGI werd ik echt niet blij. Het zag er onwijs amateuristisch uit hoe de echte acteurs in de wereld zijn gestopt, het green screen effect kun je gewoon volgen, al moet ik wel toegeven dat ik er na een tijdje heel erg op ben gaan letten. Nee, dit heeft er in mijn ogen in het verleden wel beter uitgezien, en dat is eigenlijk best jammer. ‘Marvel’ stond namelijk bij mij echt wel bekend om het goede CGI werk wat men wist af te leveren, al is daar nu niks meer van te zien.

Deze film heeft het helaas bij mij niet meer goed gedaan, en ik ben een beetje bang dat de hoogtijden van ‘Marvel’ wel een beetje gevlogen zijn. Het effect wat ze op mij hadden als films zoals The Avengers, Iron Man, Thor en zelfs Spider-Man dat doen of deden is er niet meer. Wellicht verlang ik te veel naar het oude karikatuur, in mijn ogen toch wel het meest vermakelijkste. Het enige moment in mijn ogen dat het ergens wat boeiend was, was het eind gevecht, en ook dat vond ik erg zwak.

Na het afronden van zijn autobiografie ‘Look Out For The Little Man’, hoopt Avenger Scott “Ant-Man” Lang [Paul Rudd] met Hope “The Wasp” Van Dyne [Evngeline Lilly] op zijn lauweren te kunnen rusten. Dochter Cassie [Kathryn Newton] blijkt intussen in het uiterste geheim bezig te zijn geweest met experiment in The Quantum Realm. Het is een vaag excuus waarmee Scott, Hope, Cassie samen met Hank [Michael Douglas] en Janet [Michelle Pfeiffer] vast komen te zitten in The Quantum Realm en gesplitst worden in twee groepjes. Nu moeten ze elkaar proberen te vinden in een wereld die ze niet kennen of begrijpen en een manier vinden om terug te keren naar hun vertrouwde wereld. Ze raken betrokken bij een verbitterde strijd om de heerschappij tussen Kang the Conqueror [Jonathan Majors] en rebellenleider Jentorra [Katy M. O’Brian]. Het is een excuus voor een vermoeiende poging om de uitgerangeerde Marvel-franchise een nieuwe impuls te geven. Deze keer is er geen wereldstad die aan gruzelementen wordt geslagen, maar een fantasywereld vol vreemde wezens. Het blijft een combinatie van een hoop herrie en vermoeiende special effects. Ik ben er wel klaar mee. Nu de makers nog…

De quantumdimensie waar Ant-Man en zijn familie belanden is bezaaid met een groot scala aan verschillende levensvormen. Tentakelhuizen, slakachtige wezens, gigantische amoeben en Bill Murray. Zomaar een greep uit de diversiteit. De belangrijkste setting in de film is een zeer kleurrijke fantastische wereld waar de kijker al vrij snel in de film mee naar toe wordt genomen. Het deed me soms enigszins denken aan de fantasievolle werelden die je veel in science fiction film uit de jaren 50 en 60 tegenkomt.

Maar waar die films juist indruk maken met een dilettantisch en ongepolijst uiterlijk dat een bepaalde charme en liefde voor de kunst uistraalt, is dat in ‘Ant-Man and the Wasp: Quantumania’ niet het geval. De film heeft een klinisch, glad en digitaal uiterlijk. Regisseur Peyton Reed creëert een steriele en afstandelijke wereld. Een computer-gegenereerde wereld waar je als kijker totaal geen verbintenis mee voelt.

Met het ontbreken van een aansprekende setting vallen het magere script en de oninteressante personages des te meer op. Wat een muffe bende. Schurk Kang is een antagonist die bepaald niet fantasievol is vormgegeven. Hij is een booswicht die clichématig is getypeerd. Hij is geen verrassende en opzienbarende verschijning. Hij past goed in het dunne verhaal dat alleen ruimte biedt aan de termen goed en slecht. Het is duidelijk dat Kang slecht is. Net zoals het duidelijk is dat Ant-Man en aanhang tot de goede clan behoren.

De actiescènes blinken niet uit in creativiteit en hebben amper humoristische impact. De specifieke vaardigheden van Ant-Man komen niet erg aan bod en als dat wel gebeurt, komt de actie tamelijk verkrampt over. De sleet zit er een beetje op. Veel lol valt er niet aan te beleven. De actiescènes wekken weinig meer dan een vermoeiend schouderophalen op. Veel te bombastisch. Veel te gladjes. Veel te planmatig ook. Je kunt de scènes bij wijze van spreken uittekenen. Elke spontaniteit ontbreekt.

De film weet heel goed te voorkomen dat een ouderwets spannend en avontuurlijk gevoel bezit van je neemt. Sci-fi films uit de jaren 50 en 60 met bordkartonnen decors maken wat dat betreft absoluut meer indruk.

Matige film waarin ant-man terecht komt in een andere dimensie. De film opent wel leuk met ook wat leuke zelfbewuste humor. Maar eenmaal in de andere dimensie wist het me niet echt meer te boeien. De cgi fantasiewereld ziet er echt veel te gemaakt uit. Dit derde deel is zeker de minste uit de reeks.

Visueel zeer kleurrijke Marvel-actiefilm met heel wat originele wezens en een wat over the top humor. De fantasie van de makers kent geen grenzen. Kwantumrijk waar nagenoeg gans de film zich in afspeelt is zeer mooi in beeld gebracht. Als het ware een soort van ruimte-epos op subatomair niveau. Genre Guardians of The Galaxy meets Avatar. Maar deze haalt wel niet niveau van de twee films waar ik de vergelijking mee maak. Verhaal op zich wat simpel, maar daar maken de speciale effecten heel veel goed. Uiteraard bij aftiteling al weer een basis gelegd voor een vervolg. En kijken tot op gans het einde geeft nog een leuk fragment. Je moet houden van dit genre, anders best niet aan beginnen. 3*

Er gebeurt net heel veel in deze zeer fantasievolle Marvelfilm die ondanks allerlei minpunten ook heel wat positieve punten te bieden heeft. Zo is de bad guy een sterke troef van deze film. Ook is het genieten van de crazy fantasierijke andere dimensie waar je met open mond zit na te kijken. Wat the F... ben je als kijker in terecht gekomen ? Ja, soms over the top zoals de broccoli wezens of het rood wezentje zonder gaten. In begin waan je zelfs in een soort Star Wars aflevering, maar gelukkig verdwijnt dat gevoel wel snel. Je zal je niet snel vervelen want er er is zoveel te zien in deze absurde dimensie waar de actiescènes meestal er cool uitzien. Visueel erg sterk, maar je moet er van houden. Gelukkig wordt het verhaal niet overvol gegoten met grappige one-liners of flauwe grappen want dat valt hier heus wel mee. Sommige scènes zijn een beetje grappig, sommigen missen hun doel. En voor een goed verhaal moet je naar een andere film kijken hé. Conclusie : vermakelijke, fantasievolle Marvelfilm met verstand op nul. 6,5/10

Vermakelijke formule film. Marvel is een beetje over zijn hoogtepunt heen heb ik het idee. Ik ga zo gotg 3 kijken hoop dat die beter is.

Reed laat het vallen.

Niet dat dit derde deel van de Ant-Man reeks slecht te noemen is overigens. Peyton Reed heeft echter met de voorgaande delen altijd wel een zeker niveau weten te behalen. Hoog was datzelfde niveau nooit, maar de actie in deze specifieke reeks liep altijd wel vlotjes. Dit keer wordt de setting in een CGI-wereld neergezet. Ik denk dat precies deze verandering de redenering is voor het mindere niveau.

Ondertussen zijn we een aantal jaar verder dan het vorige deel waardoor het dochtertje nu wordt gespeeld door Newton, die alleen uitzonderlijk matig acteert. Compleet kleurloos en vooral enorm ingedamd door het script. Rudd doet ondertussen ook niet veel meer dan wat inhoudsloze grappen vertellen en stompen uitdelen. De toevoeging van Modok was te idioot voor woorden, geen idee waarom ze in dat ding zoveel potentie zagen. Komisch is het in ieder geval niet, daarvoor is het kortweg teveel voer voor nachtmerries.

De wereld is wel mooi geanimeerd en de actiescenes volgen elkaar in een aangenaam tempo op. Veel spektakel van begin tot eind en regelmatig best creatieve vondsten. Die probabilitystorm is zonder twijfel, voor mij persoonlijk, het hoogtepunt van de film. Majors als schurk vond ik ook wel wat hebben, jammer genoeg maakt Reed er uiteindelijk vooral een basisfiguurtje van dat gewoon verslagen moet worden, zoals elke andere schurk.

Groots, bombastisch, vermakelijk, rommelig, onbegrijpelijk en vlot. Zo kan dit derde deel van Ant-Man het best beschreven worden. De twee uur zijn zo voorbij, maar wat mij betreft is het nu wel tijd dat regisseur Reed zijn spullen gaat pakken en aan wat nieuws gaat beginnen. Voor enige tijd kon hij het niveau goed behouden, nu begint de reeks langzaam te dalen en is het wellicht tijd dat een frissere regisseur het stokje gaat overnemen.

Deze Marvel Superhelden film opnieuw gezien op de 4K uitvoering.

In geupgrade prachtige beeld kwaliteit en schitterend Dolby Atmos geluid.

Het blijft een hele leuke film met elementen ook van een feel good film, wel wat afgekeken van de Star Wars films.

Met entertainende aktie en een heel leuk verhaal en een uitstekende cast, voor deze film.

Met prima Cgi en uitstekende film muziek.

Een type Superhelden film voor jong en oud een echte familie film.

Van 4* naar 3,5*