You Can Live Forever (2022)

Sterk. Mooi gespeeld en interessante setting voor een queer tienerliefde. Nu Apostasy ook maar een kijken, als companion piece.

Mooi drama over volwassen worden, waarbij geaardheid in conflict komt geloofsovertuiging. Prima geacteerd maar het geheel komt wat lauw over. Ik heb er moeite mee dat jongeren in de bloei van hun puberteit zich zo gedwee terug in de kast laten duwen. De Deense film To Verdener (Niels Arden Oplev, 2008) snijdt zo ongeveer hetzelfde thema aan, maar is vele malen beter.

Echt een aanrader. Als je van dit soort films houdt natuurlijk. Je voelt aan alles dat You Can Live Forever een zeer persoonlijk verhaal is voor de makers (of één van de makers). Het wordt allemaal invoelbaar, gedetailleerd en realistisch gebracht, en van de twee actrices (zeker O'Driscoll) gaan we nog veel horen. Schitterende natuurbeelden en score ook. Het perfecte einde maakt het af. 4*.

Na de dood van haar vader trekt Jaime [Anwen O’Driscoll] in bij haar tante Beth [Liana Balaban], zodat haar moeder de zaken op een rijtje kan krijgen. Het is een tijdelijke terugkeer naar de Jehova's waar Jaimes als kind enige tijd deel van uitmaakte. Ze voelt zich al snel aangetrokken tot Marike [June Laporte], de dochter van voorganger Frank [Tim Campbell]. En hoewel homoseksualiteit een taboe is in de geloofsgemeenschap van de Jehova's, laat Marike zowaar merken dat de gevoelens wederzijds zijn. Dat kan natuurlijk niet goed blijven gaan. Goed geacteerd, maar voorspelbaar en ietwat traag romantisch drama.