Spin Me Round (2022)

Waarom heb ik deze film helemaal uitgekeken? Vlaag van verstandsverbijstering waarschijnlijk.

Tien "willekeurige" managers van een Amerikaanse restaurantketen worden uitgenodigd voor een trip naar Italië voor wat een week van cultuur, goed eten en persoonlijke ontwikkeling moet worden. Het eten stelt niets voor, niemand mag uit het hotel en van persoonlijke ontwikkeling komt het ook niet. Waarom zijn ze dan wel naar Italië gevlogen? Dat is de vraag die de film, best leuk uitgewerkt, verteld.

De meeste acteurs spelen goed en zijn geschikt voor hun rol en het typetje dat zij spelen in deze film, met uitzondering van Fred Armisen. Normaal gesproken zijn vreemde typetjes wel op zijn lijf geschreven, maar deze kwam voor mij niet helemaal uit de verf. Allison Brie en Zach Woods verassen voor mij het meest, omdat die eerste goed blijkt te zijn in het weergeven van subtiele emotie en die tweede dus ook best een sympathiek personage kan spelen. Verder lijkt meneer de charmeur natuurlijk geboren voor zijn rol.

Het plot is van begin tot zo'n driekwart erg goed en wordt daarna wat rommelig en ietwat zwakjes afgehandeld. Het valt op hoe walgelijk de meeste van de personages zijn en gedragen, wat ik persoonlijk heerlijk vindt om te zien en volgens mij uiteindelijk ook het punt is wat de film wil maken: blijf bij sommige, walgelijke mensen beter uit de buurt.

Ik kijk graag naar Alison Brie, vooral in de serie Glow. Maar deze door haar en de regisseur geschreven film is toch wel... bizar te noemen.

Zo dacht ik er precies over, alleen zwakjes afgehandeld is wat mij betreft een dik understatement. Ik dacht eerst aan een soort wending a la April Fool's Day (1986), maar helaas zelfs, het was veel onwerkelijker en vooral dommer. Dit haalde het redelijk aangename opgebouwde mysterie van de film compleet naar beneden, waarna mijn waardering van een voldoende 3.0 ineens naar de 1.5 schoot.

Zelfbewust, absurd en bij vlagen oprecht grappig. Allison Brie is leuk, Aubrey Plaza is altijd een deugd om naar te kijken en Molly Shannon is zoals vaak weer grappig en verward. Een leuke take op het doktersromannetje met een wel heel vreemde derde akte.

Leuk genoeg voor een avondje nonsens.

3,5*

Redelijke film waarin een trip naar het buitenland maakt vanwege een uitnodiging via haar werk. Het geheel mist vooral een beetje richting, maar daar staat wel tegenover dat het verloop zich niet gemakkelijk laat voorspellen. Er gebeurd genoeg en er valt hier en daar ook zeker wat te lachten. Vermakelijke personages en een leuke cast dragen hier aan bij.

De mumblecore doet zoiets van een 'we're putting the band back together'.

Ik las een review waarvan de centrale zin was ‘did they just make this up as they went along’ - en ja, daar is beslist iets van aan, en heel erg lukken doet het ook niet altijd. Toch zijn er wel een paar echt leuke en vooral onverwachte grappen, en het einde is erg fraai. Sowieso eigenlijk altijd leuk om Aubrey Plaza te zien spelen, en Brie hier nauwelijks voor haar onder.

Best grappig, al is het geen film voor iedereen, zoveel is wel duidelijk.