Poker Face (2022)

Russel Crowe schrijft het script, doet de regie en speelt de hoofdrol in deze matige film. De tweede film die hij regisseert. Eerder regisseerde Crowe The Water Diviner (2014). Ook geen cinematografisch hoogstandje, maar acceptabele cinema. Een script schreef hij niet eerder. Althans geen script dat verfilmd werd. Na het zien van Poker Face, kun je in ieder geval stellen dat Crowe wel een degelijke acteur is…

In beginsel richt de film zich op een pokerspel en lijkt de richting van een psychologische thriller op te gaan. Dat deel van het scenario is veelbelovend. Het pokerspel als middel om de geheimen van de spelers bloot te leggen. Leuk bedacht. De openbaringen zijn echter niet heel opzienbarend. De personages ook niet. Hun wezen wordt gereduceerd tot hun openbaring of tot de eigenschap die daar bij hoort. Nogal gemakzuchtig schrijfwerk, terwijl de dramatische potentie veel meer diepgang bezit.

Uit het niets escaleert de boel als opeens andere personages opduiken en de film voorzien van actie. Een behoorlijke stijlbreuk die je doet afvragen waarom Crowe het een goed idee vond om een dergelijke krampachtige afleiding in te bouwen. Mij een raadsel. De psychologie van het pokerspel was veel spannender.

En zo verdwijnt Poker Face in de categorie standaard thriller. Veel gedoe om niks. Niet boeiend.

Goed basisidee, matige uitwerking. Crowe maakt geen reclame voor zichzelf als regisseur en had beter uitsluitend voor de camera moeten blijven, is de voornaamste conclusie. Film dateert uit 2022, dus het lijkt me onwaarschijnlijk, maar je gaat na het zien welhaast denken dat ze nog erg veel last van de corona crisis hebben gehad: vrijwel elke scène word snel afgerafeld, de regisseur neemt geen tijd om zijn verhaal fatsoenlijk op te bouwen, uit te werken en af te ronden waardoor het geheel irritant slordig en ongeïnspireerd oogt. En dan word wat er op papier veelbelovend uitziet in de praktijk bijna een kwelling voor de kijker. Met verbazing naar liggen kijken, een duur bioscoopkaartje niet waard.

Slechte film maar ik heb me uiteindelijk best nog wel vermaakt. De aankleding is smaakvol, de pacing is goed en dan vergeef ik een heleboel. Het script is vrij zwak met simpele psychologie, de personages en hun besognes zijn puur geschreven voor de plot, het einde is er al voor je het weet (hoewel dat trouwens best verfrissend is hoe snel de film ineens klaar is), dialogen soms belabberd om maar vooral veel info te geven (als Crowe met zijn dochter staat even heel bewust zeggen dat ze zijn enig kind en de overleden moeder al 10 jaar meekijkt, dan weet het publiek dat ook tenminste) en meer van dat soort gekkigheid. De laatste scène is er dan ook ineens en doet verder niets. Maar goed, Crowe als acteur is beter te doen en RZA is ook fijn, hij straalt iets van rust, autoriteit en wijsheid uit en dat is prettig. En buiten dat, ik heb best heel lekker even in de bios gezeten. En dat is zoveel meer waard dan alle slechte momenten. 3,0*.

"Poker Face" begint veelbelovend met een sterke opbouw van spanning en een schitterende vertolking van Russell Crowe als Jake Foley. Echter, na de helft van de film worden we geconfronteerd met een reeks ongeloofwaardigheden die het verhaal doen ontsporen: het tij keert drastisch wanneer drie onhandige B acteurs hun intrede doen, waardoor de film verstrikt raakt in een maalstroom van onrealistische actiescènes. Allerlei ongeloofwaardigheden met onder andere gif en anti-gif doen verder afbreuk aan het geheel.

Ondanks Crowe's uitstekende acteerwerk, blijft "Poker Face" steken in een teleurstellende circusact van absurditeiten. Een gemiste kans voor wat een meeslepende pokerfilm had kunnen zijn.

Na de vele matige recensies ben ik dit met extreem lage verwachtingen gaan kijken, maar het viel me nog best mee.

Ja het plot is een rommeltje, maar wel een vermakelijk rommeltje. Het tempo ligt ook goed hoog.

Het gebeuren met de samenkomst van de oude vrienden is net goed op stoom wanneer de inbrekers arriveren en daarmee de film een flinke b-film saus krijgt, inclusief karikaturale boeven. Dat is wel jammer.

Het einde is wel bevredigend maar laat je toch met een mwoah gevoel zitten. Er had uiteraard meer in gezeten , bijvoorbeeld door enkel op de vrienden te focussen. Het pokergedeelte is nu wat in het water gevallen, daar had dan meer aandacht aan besteed kunnen worden.

Aardige thriller. Het verhaal zit best leuk in elkaar maar komt helaas pas richting het eind goed uit de verf. Het eerste deel is namelijk weinig zeggend en kabbelt wat doelloos rond over het scherm. Je hebt geen idee waar het precies naar toe wilt gaan. In het laatste kwart bloeit de film behoorlijk op en wordt het aardig spannend met een leuke twist. Het acteerwerk is prima. Visueel ziet alles er goed uit met mooie settings. Jammer van het begin, maar dankzij het sterke einde toch een voldoende. 3.0

Acteur en regisseur Russell Crowe kan zijn vak achter de camera best verstaan, want het is wederom het script zelf dat zijn film in de steek laat. Het spijtige is alleen dat hij er aan heeft meegeschreven. Mocht hij nog een derde film regisseren dan kan hij een wat strakkere en kleinschaligere focus uitstekend gebruiken, want het euvel van Poker Face is voornamelijk dat de film geen keuze(s) lijkt te willen maken. In een relatief korte speelduur van 94 minuten stuitert de film allerlei kanten en paden op, maar zet ze even snel weer aan de kant. Met name de escalerende relatieontwikkeling tussen de vrienden wordt uiterst halfbakken uitgewerkt, vooral omdat het veld snel geruimd moest worden voor de inbrekers. Ondanks het goede acteerwerk van vrijwel elk lid komt Poker Face nooit volledig uit z'n schulp. Het nerveuze camerawerk oogt verzorgd en de gedetailleerde decors maken indruk, maar het is niet genoeg om de rommelige inhoud volledig goed te praten. De vorige keer vond ik de benadering van Crowe wat te theatraal, nu vind ik het net wat te hebberig. Het verbloemt niet dat ik hem in de toekomst nog een zeer bovengemiddelde film zie afleveren.