Where the Scary Things Are (2022)

Matig.

Zo catastrofaal als dat het internet beweert dat de film is vond ik het niet, maar echt hoge kwaliteit biedt het inderdaad niet. Afgaande op de poster evenals de titel dacht ik een soort opeenstapeling te zien van monsters tegenover kinderen, maar achteraf bleek de film een stuk kleiner van aard te zijn. Altijd jammer.

Want de film kent op deze manier toch te weinig om 't als geheel memorabel of sterk te zijn of blijven. Toch moet het gezegd worden dat ik wel prima naar de hoofdrollen kon kijken. Echt waanzinnig is het allemaal niet geacteerd, maar de soms vulgaire persoonlijkheden evenals de duidelijke pogingen om een enthousiaste rol neer te zetten mogen duidelijk zijn. Die inspanningen zijn altijd voordelig.

Waar de film wat steken laat vallen is op het vlak van creativiteit en horror zelf. Een concept als deze vraagt namelijk in principe een veel bredere en energiekere aanpak, maar deze film beperkt zich tot één enkele bedreiging. Die is interessant genoeg om de film van begin tot eind te laten boeien, aan de andere kant kent de film ook niet echt momenten die het doen laten opleven. Het niveau, dat best matig is, wordt de volledige speelduur aangehouden.

Het is een film die maar wat graag de oude tijden wil doen laten herleven, maar het includeert toch net wat te weinig inspanning om deze sfeer echt magisch naar boven te brengen. Ik kon de personages evenals het monster best waarderen, maar uiteindelijk bloedt de film wat dood. Voor nu is het best oké, ik heb me absoluut niet verveeld, maar aan de andere kant toch een groot gebrek aan creativiteit.