Heojil Kyolshim (2022)

Ik houd het simpel, ik vond dit een echt heerlijke waar ik enorm van genoten heb, meer moet dat niet zijn....

The film is a love story, but there’s no line that says “I love you”. There’s no Sex. There’s one kiss, but it’s almost like saying goodbye. Quote: Park Chan-Wook.

Ontzettend mooi gemaakte film, maar het plot wist me geen moment echt compleet in te zuigen waardoor ik zeker naar het einde toe mijn aandacht wat verloor. Helpt ook niet dat er veel nuances en details door lost in translation aan je voorbij gaan waardoor het af en toe wat verwarrend is. als voorbeeld ; ging namelijk compleet langs me heen dat de vrouw van Hae-Joon in het eerste deel ergens anders woont en dat hij daar later naartoe verhuist.. Wel een paar prachtige scenes verder waardoor je hier onmogelijk een onvoldoende voor kan geven.

Intelligente thriller waarin 2 desperate mensen elkaar vinden en tegelijkertijd afstoten. De innerlijke aantrekkingskracht van liefde gekoppeld aan bewijsdrang vanuit de professie welke Park-hoe il uitoefend, verbonden met de zichzelf zoekende Tang wei, die uiteindelijk een pad kiest vanuit de point of no return ondanks de verbindende liefde. Krachtig en innemend acteerwerk.

Een politie-inspecteur speelt wel vaker een kat-en-muisspel met een verdachte, maar in dit geval krijgt de kat ook gevoelens voor de muis. Er ontstaat een dilemma tussen passie en plicht. Bovendien herhaalt de geschiedenis zich in een andere politiezone.

Vijftien jaar na Se, Jie is Tang Wei terug als de Chinese emigrante in Zuid-Korea. Ze leerde Koreaans spreken voor deze rol. Het taalprobleem bemoeilijkt de communicatie. De titel heeft meerdere betekenissen: de beslissing om China te verlaten, om Busan te verlaten, om uit het leven te stappen. De inspecteur zit vast in een verstandshuwelijk.

Gebeurtenissen in het heden gaan plots over in flashbacks of voorstellingen in de verbeelding van de speurder. Personages zijn soms in spiegelbeeld te zien. Moderne apparaten als de smartwatch worden aangewend om te communiceren, te bespioneren en te vertalen. Bergen en de zee worden vermeld in een citaat van Confucius. Ze symboliseren standvastigheid en onstuimigheid. Insecten en schildpadden vertegenwoordigen de natuurlijke cyclus van leven en dood. Mist, sigarettenrook en Mahlers Adagietto versterken de dromerige sfeer.

Wat was dat ? Alles lijkt er niks toe te doen. Alles wordt veronachtzaamd door die melo drama verhaallijn. Decision to leave leek me een wirwar van momenten zonder een bepaald doel. De druppels in de ogen, de onopgeloste moordzaken aan de muur, het feit dat ze een Chinese is .. het moordonderzoek lijkt nergens heen te gaan. Is ze een verdachte ? Wat is er gebeurd ? Die gesprekken berichten in de telefoons ;;; ik geraak er niet aan uit.

Eerst zag ik hem op de BBC met een ondertiteling die me iets te snel ging. Toen zag ik hem op de VRT (Belg) met NL-ondertiteling, waarbij ik in de war raakte door de moeilijk te onthouden namen. Maar ... wat een fantastische beelden, wat een sublieme vermenging van waan en werkelijkheid waardoor er een labyrintische droomwereld ontstaat, waaruit Jang Hae-joon noch ik ontsnappen kon, of überhaupt zou willen ontsnappen. Deze zou ik in de bioscoop nogmaals willen beleven. Vooralsnog koester ik mijn TV-opname en het verlangen om me gauw nog eens in onder te dompelen, op zoek naar ... antwoorden of gewoon om me neer te leggen bij het mysterie dat we liefde noemen?