Spirited (2022)

Niet een nieuwe kerstklassieker, maar zeker erg vermakelijk

Als 2 dingen zijn waar ik een hekel aan heb dan zijn het musicals en kerstfilms. Dit is beide. Jammer want ik had wel zin in een leuke lachfilm met Will Ferrell, in plaats daarvan is het een grote ergernis.

Eerste kerstfilm die ik zie dit jaar. En helaas niet de meest memorabele. Het is A Christmas Carol Part II The musical. Wat dus betekend precies hetzelfde verhaaltje maar dan met een kleine twist.

Het is een wat onevenwichtige musical geworden. Aan de ene kant is het een matige komedie en aan de andere kant moet de dood van Reynolds zijn zus en liefde van Ferrell er ook nog een dramatische en romantische kant aan geven. Niks van dit werkt en de liedjes zijn matig en slecht gezongen.

2 sterren.

Matige film waarin een aantal kerst-geesten ieder jaar iemand op aarde helpen te veranderen. Een weinig originele variatie op het overbekende kerstverhaal van Charles Dickens. De film was beter afgeweest zonder de liedjes die te veel op elkaar lijken en de film echt veel te lang maken. Hier en daar wel vermakelijk.

Men neme een bus vol bekende gezichten, een grof gebekte actieheld die je laat zingen, een bekend verhaal van Dickens dat je in heen hip jasje steekt, een flink budget zodat het er allemaal gelikt uitziet en je maakt een kerst-hit.

Dat werkt dus niet! Het levert een soort van politiek correcte reclamespot op met personages uit alle lagen van de bevolking, liedjes waarvan het glazuur van je gebit knapt, geforceerde grappen en een onnodig warrig verhaal. De moraal van "A Christmas Carol" is universeel en van alle tijden, noem het Karma of geloof: wie goed doet, die goed ontmoet. Hier refereert het aan hedendaagse problematiek als misbruik van sociale media, mensen veranderen niet de techniek wel. De film ziet er gelikt uit met een paar leuke scenes zoals die in Dickens-tijd, maar je vraagt je af voor wie dit is gemaakt. Voor kinderen is het veel te chaotisch voor volwassen te flauw en het feel-good sentiment onontbeerlijk voor een geslaagde kerstfilm is zo nep als een kunstboom.

Niet onaardige variant op A Christmas Carol met Will Ferrell als ‘The Ghost of Christmas Present’, die met zijn collega-geesten [Sunita Mani, Loren G. Doods] opdracht krijgt om de egocentrische Clint Briggs [Ryan Reynolds] de welbekende lessen over vergeving, compassie en het belang van familie te leren. Maar wanneer Clint een geheim ontdekt over ‘Present’ draait hij de zaken om. Muzikale komedie profiteert van het enthousiasme van en de chemie tussen Ferrell en aangename verrassing Reynolds, maar de productienummers ogen goedkoop en noch de liedjes, noch de choreografie zijn om over naar huis te schrijven.

Dit was typisch zo'n film waarbij een deel van de kracht ook de zwakte is. Laat ik beginnen met het goede nieuws: dit is de meest originele verfilming van het oude verhaal van Dickens. Geniaal hoe ze een bedrijf van geesten hebben neergezet die een nieuwe 'Scrooge' kiezen en met een jaar aan voorbereidingen scenes nabouwen uit het leven van deze persoon zodat de geesten hier gebruik van kunnen maken. De communicatie met de backstage 'scenebouwers' is komisch en überhaupt vind ik de film echt grappig. De acteurs acteren ook prima en hebben er zichtbaar lol in. Let wel: het is een musical-film en er wordt veel gezongen. Normaal niet zo mijn ding, maar juist omdat er in de film ook mee gespot wordt kan ik hier wel hebben ("Oh, nee, schijnwerpers gaan aan.... niet meer een liedje"). Geniaal. Het is authentiek dat alle acteurs ZELF zingen. Geen stand ins gebruik. Maar deze plus is ook de min, want ze zingen over het algemeen zozo. Voor een niet-zanger/danser echt heel behoorlijk (ik doe het ze niet na), maar aangezien de zang en dans zo'n groot onderdeel van de film is gaat er ook wat mee verloren. Ook een pré is dat er nauwelijks van CGI gebruik is gemaakt: bijna alles bestaat het fysieke, handgemaakte decors. Prijzenswaardig. Maar ook daar zit een handicap: je bent dan beperkt in wat je kunt creëren en soms voelt het ook zo. Ik denk dat men met iets meer CGI de fantasiewereld beter had kunnen worden neergezet. Op het script kan ook wel wat aangemerkt worden: de tegenstelling had - zeker voor een kerstfilm - wat scherper neergezet mogen worden. Zeker in het begin lijkt het wat te gezocht om Briggs als een 'bad guy' af te schilderen. Ook de casting van de twee hoofdpersonen is enerzijds geniaal: vooral Ferrell is eigenlijk een complete mis-cast die daarmee juist weer goed uitpakt. Het wordt schatting en klungelig. Maar ook hier gaat het op momenten toch wat in de weg zitten. De chemie tussen de acteurs is trouwens erg goed, dat mag ook gezegd worden. Al met al een prima kerstfilm, zeker bovengemiddeld. Zeer authentiek en gedurfd. Vanwege de keerzijden van sommige gemaakte keuzes kan ik er net geen 4 sterren voor geven. Daarom: 3,5 sterren.

Matige kerstfilm met bekende acteurs maar minder leuke uitwerking. Een ster voor de moeite.