Where the Crawdads Sing (2022)

Viel bijna in slaap.

Niks voor mij deze film.

Dit werd allemaal wel heel mooi neergezet. Gaat over een verwilderd meisje dat in de moerassen woont en opgepakt wordt als verdachte van moord. Van een meisje dat alleen opgroeit in de deze situatie verwacht je dat ze ondervoed is, een slecht gebit heeft, onder het eczeem en luizen zit en niet kan communiceren. In de film is het een mooie en gevoelig actrice die ook nog eens slim is en goed dan tekenen en ook nog eens in een houten huis woont waar het vocht uit het moeras geen effect op lijk te hebben.... zucht. Moeilijk om haar als de bad guy... girl te zien dan..... Maar toch wel leuk om te zien omdat het verhaal steeds duidelijker wordt....

PS vond het liedje onder de aftiteling leuk. Blijkt van Taylor Swift te zijn.

Je hebt vanaf het begin van deze "Where the Crawdads Sing" al veel sympathie en medelij met hoofdpersoon Kya, het zogenaamde moeras meisje. Een liefdeloos gezinsleven, een vader die stelselmatig mishandeld en een samenleving die je treitert en bevooroordeeld. Laat staan als het aankomt op een echt process in een moordzaak verder in de film." Where the Crawdads Sing" zit prima in elkaar als drama.

Het verhaal weet te raken en de beelden rondom het moeras gebied zijn soms echt prachtig geschoten.

Toch zijn er wel enige puntjes van kritiek te bespeuren. Inderdaad als al vaker beschreven is Kya voor een verwaarloosd meisje wel heel clean. Maar de grootste teleurstelling zat hem bij mij in de laatste pak weg tien minuten van de film. Net na het process. Het is mij een raadsel waarom men heeft besloten om zeg maar dikke 50/60 jaar in een bliksemflits aan de kijker voor te schotelen. Het was echt een regelrechte domper voor verder een indrukwekkende film. Maar ik trek toch een halve punt van het totaal af hierdoor.

3.5*

Ik vind deze film een totale flop, ik moet de krant De Morgen gelijk geven wanneer ze zeggen goedkoop sentiment, en goede acteurs en actrices maar totaal miscast. Edgar-Jones is zeker geen slechte actrice, maar deze rol past haar totaal niet, ook de anders zeer goede acteur Strathairn kan niet dienen voor deze rol!!!! Het enige mooie aan deze film is het prachtige landschap....

Niks met met een zoetsappige tranentrekker, daar zal altijd een publiek voor blijven. Wel als het op de pretentieuze manier wordt opgevoerd als hier. De personages zijn van bordkarton en een en al cliché, of het nu op het vriendelijke gekleurde kruideniersechtpaar gaat, de vriendelijke blonde knul of de bad guy met gekamde haartjes. Vanaf begin af aan is de plot tot het einde uit te tekenen, en er zit werkelijk waar niets verrassends in. Zoals anderen al aanhalen is de film ook veel te clean, met een viezig dampend moeras heeft het weinig te maken, en het hoofdpersonage blijft er ook de hele film keurig uit zien. Het sullige zijplotje waarin het hoofdpersonage een hoop geld verdient met een paar lullige dierenprentjes vond ik er nogal knullig en weinig overtuigend in gebracht. Het kwam wel goed uit voor de plotontwikkeling natuurlijk. Afrader!

De vraag van het begin blijft onbeantwoord tot aan de allerlaatste minuten. Daartussen krijgen we gewoon goed acteerwerk en een realistisch tijdsbeeld te zien. Er zijn genoeg films die deze structuur hebben, maar het is een verademing tussen al dat woke prut van tegenwoordig.

Beetje dubbel gevoel houd ik over aan deze film. Ik vind het een mooi geschoten plaatje. Midden in het moeras landschap in Amerika, een plek die mij totaal vreemd is uiteraard. Dus dat is leuk om een keer te zien. Verder speelt de hoofdrolspeelster leuk en je voelt je als kijker meteen verbonden met deze verwaarloosde meid.

Echter; het hele rechtzaak verhaal tussen de verhaallijn door, dat stoort me. Dat lijkt bij het lezen van de omschrijving toch de leidraad, maar eigenlijk zit je meer te kijken naar haar verhaal van kind naar volwassene. Dus mi past die rechtzaak niet in het verhaal, of ze hadden dat gedeelte veel uitgebreider moeten vertellen.

Verder wel prima filmpje hoor

3,5 *

De verhaallijn laat hier en daar weliswaar een steek vallen, maar door de bank genomen toch een aangename survivalfilm met mooie vertolkingen van Daisy Edgar-Jones en Jojo Regina (als haar jongere versie). De fraaie beelden van het moeras maken de film tot een onderhoudend geheel.

Where The Crawdads Sing is een film vol emoties. Ik vond het een knap verhaal. Ook een prachtige setting. Ik weet dat het fictie is maar ik het voelt allemaal erg realistisch aan, alsof het een waargebeurd verhaal zou kunnen zijn. Zeker van genoten, eigenlijk een verademing van een film. Lijkt kleinschalig, hoeft geen special effects, gewoon wat warmte en menselijkheid, wat drama en romance. Het gaat ook wat over vrij zijn en uniek staan in de samenleving. Dat kan ik zeker appreciëren. Het einde was wel jammer met de schmink om hun ouder te maken, terwijl ze dan nog later een ouder koppel gebruiken.. Wat een gigantische flater was dat?! Die scène aan de kerk was eigenlijk ook compleet onnodig. Gebruik meteen het oude koppel voor het einde met de schelp. Dat was zowat het grootste minpunt van de film. De dood van Chase had ik misschien nog wel willen zien, maar dat krijgen we dan niet te zien. Kan ik mee leven, de suggestie van de schelp is in feite een betere twist dan die beelden van de moord te zien te krijgen.

hele mooie film, goed neergezet door de regisseur en prachtige rol van Daisy Edgar-Jones

Ja... in plaats daarvan heeft ze iedere dag een andere mooie jurk aan. Hoe laat ze die steeds bezorgen??

Jammer, dat soort fratsen. Het hoeft echt geen grimmige documentaire te worden, maar dit leunde iets te vaak richting cottagecore chick-flick.

De negatieve reacties begrijp ik niet zo. Ja, het is voorspelbaar en hier en daar wat ongeloofwaardig, maar ik vind dit toch een goede film. Het verhaal is oké en de beelden zijn erg mooi. Deze film wist me van het begin tot het einde te boeien.

Redelijke film over een meisje die alleen opgroeit in de moerassen. De film begint zeker goed, maar het romantische gedeelte is toch wat minder boeiend. Een mooi verhaal dat ook goed opgebouwd is, maar een wat hoger tempo had echt wel gemogen. Meer dan genoeg prachtige plaatjes van de moerassen van Louisiana. Een kleine 3.0 sterren.

Mensen die dit saai vinden zouden van te voren moeten weten wat voor een film het is. Je kan toch geen actie verwachten hierin? Prima slowburner, goede film.

Ik ken het boek niet, maar deze zorgvuldig in elkaar gezette verfilming is in ieder geval wel visueel indrukwekkend en meeslepend. En Daisy Edgar-Jones is voortreffelijk in de hoofdrol. Waar de film minder overtuigt is in de wel heel dik aangezette romantische sfeertekening. Ook worden bepaalde personages zo stereotiep neergezet dat het bijna beschamend is. Gelukkig is de plot boeiend en spannend genoeg om dergelijke minpuntjes door de vingers te zien.

Kijk wel goed weg, maar je moet er niet teveel over nadenken want dan blijft er niet veel over.

Meer dan degelijk en onderhoudend drama, ondanks vrij sober, niks verveeld. En ook wel meegeleefd met Kya.

Wat een ongelofelijke balle film, ik dacht op een gegeven moment dat ik naar ''The Blue Lagoon'' zat kijken.

Spierwitte tanden, geen oksel haar, opgemaakt en thuis alles keurig op orde.

Ach dacht ik, laat ik eens een film kopen voor twaalf! Euro, nou daar had ik beter muziek voor kunnen kopen.

Een tiener film en nog een slechte ook!

P.s: Ik hoopte na het vluchtig lezen van enkele reacties dat de film iets als het geweldige ''Winters Bone'' zou zijn.

Nou in de verste verte niet.

Vond 'm beter en diepzinniger dan ik had gedacht. Wel een drama, maar niet echt een mysterieuze sfeer. Eerder dromerig en melancholisch, natuur, kunst, introvert, enz. (Daar voel ik persoonlijk wel wat voor)

Natuurlijk is er wel het mysterie van hoe die ex is gestorven.. maar op het eind komt daar wel een antwoord op.

Mooi liedje op t eind.

Pakkende film vond ik met een al even pakkende vertolking van Daisy Edgar-Jones als het moerasmeisje Kya, dat beschuldigd wordt voor de moord op een lokale jongen met wie ze iets had. Haar leven als verlaten kind in de moerassen wordt in flashback verteld. Doe er ook maar een flinke lading romantiek bij, want een groot deel van de film gaat over haar band met twee jonge mannen in haar leven. Ik ken het boek niet, maar de film was sterk geromantiseerd en behoorlijk sentimenteel. Voor iemand die in een moeras leeft ziet ze er behoorlijk proper uit en heeft ook een extensieve garderobe. Mij stoorde het niet al teveel; de film wist me over de hele lengte te boeien en dat is al heel wat.

Fijne film met een romantisch sausje dat gelukkig niet té sentimenteel wordt. Centraal staat de jonge Kya die nadat ze door iedereen werd achtergelaten alleen leeft in een huisje in de moerassen van Louisiana. Gebaseerd op het gelijknamige boek welk ik nog niet las, dus ik kan geen vergelijk maken. Ondanks het feit dat het me hoegenaamd niet stoorde, waren er wel een aantal zaken die vrij bizar waren en niet klopten van het plot. De beschuldiging van moord verloopt wel erg vlotjes bijvoorbeeld.

Grootste troeven van de film vond ik toch Daisy Edgar-Jones die een erg puike rol neerzet en waarmee ik sympathiseerde. Fijne filmtitel ook die iets zweverigs/melancholisch heeft en rechtstreeks een link heeft met de prachtige omgeving van de moerassen waar Kya zich bevindt en zich mee vereenzelvigt.

Onderhoudend in zijn geheel, maar wel vrij gelekt en gestrekt. De slotscène is een twist, maar geen idee of dit werkelijk nodig was. Ik stel me dan toch vragen hoe je dat dan geregeld krijgt op zo'n korte tijd én het feit dat je hem ook nog aan die toren moet krijgen en dat allemaal zonder gezien te worden.

Prachtige film, ik heb er echtvan genoten. Goed verhaal, geromantiseerd natuurlijk, maar wat geeft dat. Goede cast, prachtige beelden. Aanrader!

Opvallende scores van laag tot hoog. Filmtotaal slechts 2 sterren, maar IMDB komt tot 7.1. Tja binnenkort zelf maar eens bewonderen. Ben altijd in the mood voor dit soort prachtige swamp beelden en die bijzondere bomen. Dat alleen al boeit me vaak naar dit soort films te gaan kijken.

Deze film in één woord: GEWELDIG!!!

Een 8+!

Oei, dit was wél een flink portie sentimentaliteit maar gek genoeg had het ook iets ongemeen verslavends. Alhoewel erin het begin, in de moerassen van North Carolina, het lichaam van Chase Andrews wordt gevonden. Is de film niet echt geïnteresseerd in dit moordmysterie. De spanning blijft in de film achterwege, het lig meer de nadruk op de romantische verhoudingen met de twee vriendjes, afgewisseld met wat rechtbankscènes. Waarbij het verhaal dus ook best wel klef werd. De jonge liefde in de ongerepte natuur...oef...wat een Blue Lagoon-sentiment. Wat deze film leuk maakt? Daisy Edgar-Jones! Ze speelt moerasmeisje Catherine 'Kya' Clark met zo'n onschuldige, kwetsbare en verlegen uitstraling, dat je gewoon wenst dat het goed met haar gaat! Het decor van het moeraslandschap van North Carolina met zijn water, strandjes, rietkragen en bomen vol mos geven het verhaal wat meer karakter, net als Taylor Swift die je over Carolina hoort zingen.

Ik vond dit een uitstekende film, boven verwachting. Laat ik beginnen dat het eigenlijk wel eens ben met sommige kritische noten die geplaatst zijn: je moet deze film denk ik meer als een sprookje zien. Het is ook niet voor niets dat het genre 'mystery' is toegevoegd door Moviemeter. Want het klopt natuurlijk niet: een klein meisje dat voor zichzelf kan zorgen er prachtig uitziet, haar keurig en professioneel geknipt, ze heeft op mysterieuze wijze geleerd hoe ze alles moet aanpakken en is niet compleet gestoord geraakt. Niet realistisch. Maar als je daar mee kunt leven, openbaart zich een prachtig drama met veel diepere lagen. Ik vond de acteurs uitstekend gecast en ik vond dat iedereen op hoog niveau acteert. Vooral Daisy Edgar-Jones maakte indruk (ik geloof niet dat ik ooit eerder een film met haar heb gezien). Ik vond het zeker geen tranentrekker en de hoofdpersoon wordt ook niet als 'zielig' neergezet. Eerder krachtig. De filmlocties zijn top gekozen en ook het camerawerk is van hoog niveau. De film is een beetje een mix van een survival film, een whoduneit (met scenes in een rechtzaak), romantiek en drama. De film heeft een prima tempo en goed gekozen duur: het verhaal wordt rustig verteld en er wordt de tijd genomen. Dat het verhaal na de rechtzaak met 'fast forward' wordt verteld snap ik wel. Het gaat namelijk om het laatste moment dat nog cruciaal is voor het verhaal en van de tussenliggende periode wordt een impressie gegeven. Al met al een uitstekende film. 4,5 sterren.

Maximale zeikfilm, voorspelbaar en nergens echt spannend. Erg hoog Disney gehalte. Leuk voor tienermeisjes.

Echt een mooie film...

Mooi verhaal.. mooie natuur.. en vol drama en romantiek ...

3.5 ***