Emergency (2022)

Lijkt niet altijd even plausibel maar een tegelijkertijd vermakelijke als boeiende manier om het geïnstitutionaliseerd racisme in de VS duidelijk te maken vanuit een eerste-persoons ervaring (nou ja.. tweede).

Gadverredamme...weer zo,n woke film dus die drammerig dit thema door je strot duwt...ik pas...

Niets mis met woke zijn naar mijn mening. Het staat immers voor onderstaande. Helaas zijn velen door politiek en media extreem-woke geworden. Wat precies het tegenovergestelde is van écht woke zijn.

'wakker' zijn: alert op misstanden en problemen in de maatschappij, en het voorkomen van kwetsen van anderen (bijvoorbeeld door discriminatie of uitsluiting). Letterlijk is woke de verleden zijn van het Engelse 'to wake up' (wakker worden of wakker maken).

Zoals je afgelopen 2 jaar zag... weinig mensen die 'wakker zijn'

Ik pas ook voor deze film.

Meerdere favoriete acteurs van me zijn gekleurde mensen: Wesley Snipes, Denzel Washington, Eddy Murphy etc... Toppers.

Maar als je afkomt met zulke zoveelste woke films

.... daar dank ik voor, heb effe snel hele kleine stukjes gezien, no thx... snel mee gestopt.

Ik lees hier boven vooral hoe woke of zelfs extreem-woke deze film wel niet is. Sorry, maar dan snap je er niet veel van.

Emergency is een prima filmpje over 2 goede vrienden die ondanks hun band qua karakter en wereldbeeld ver uit elkaar liggen. Ze krijgen een onverwachts probleem te verwerken waarmee de kloof tussen hen alleen maar duidelijker wordt. En dat wordt prima in beeld gebracht met af en toe wat humoristische momenten en ja, aangezien het 2 donkere jongens in Amerika betreft, ook met de bijbehorende vooroordelen (in dit geval vooral door één van de donkere jongens, zal ik er maar bij vermelden) en problemen.

Om het scenario overeind te houden moeten er natuurlijk weer domme keuzes gemaakt worden. Maar de 2 jonge acteurs doen het op zich helemaal niet onaardig. Emergency wordt nergens heel spannend of heel grappig, maar is boeiend genoeg tijdens de hele rit. Niet in de laatste plaats omdat je nooit het idee krijgt dat je precies weet hoe het af gaat lopen.

En als het allerlaatste shot dan is geweest, blijkt er inderdaad nog een kleine maatschappijkritische noot gekraakt te worden. Maar om daarmee heel deze film af te doen als een woke-vehikel is bijzonder kortzichtig.

“….some of my best friends are black.”

De zelf parodie die hier rondloopt, soms.

Aardig.

Begrijp de negatieve reacties richting de film niet echt zo, het is zeker richting de finale een opvallend sterke film. Sowieso moeten acteurs als RJ Cyler echt meer naar de kwalitatievere producties worden geschoven want die zijn veel te goed om in half bekende films op te dagen. Of hij kiest er bewust voor, maar hij blijft opvallen.

Wat de film zelf betreft zit er een wart onevenwichtige balans in van komedie en drama. Vaak wordt het maar moeizaam duidelijk wat de film precies wil zijn, maar richting het einde maakt het dan plots een harde draai naar echt puur drama en sociaal commentaar. Ondanks duidelijke verwijzingen, komt het niet helemaal overheen met de toon die daarvoor werd opgebouwd, maar wanneer het dan aankomt raakt het ook echt goed binnen.

Dankzij het acteerwerk werkt deze film goed, maar ook een aantal monologen zullen je makkelijk bijblijven. Verder is de film wel makkelijk te vergeten, door toch iets te luchtige regie die niet kan matchen met de finale. Het is daardoor makkelijk een film waarmee je alleen specifieke momenten blijft onthouden omdat de rest nauwelijks relevant lijkt te zijn vergelijking. Daarom kan ik het moeilijk hoger dan een 3,0* beoordelen.

Zoals je zegt: verleden tijd. Zo heeft woke in de maatschappelijke discussie niets meer te maken met het vroegere 'wakker' zijn. Tegenwoordig is woke het zien van enorme misstanden in de maatschappij die alleen bestaan in het wereldbeeld van de woke persoon. Alles en iedereen is schuldig aan deze misstanden behalve hen zelf. Het zijn van die mensen die een paar keer per jaar naar hun vakantie bestemming vliegen en jou aanspreken op je 'carbon footprint' als je een stukje vlees eet, je een homofoob noemen als je vindt dat er proportioneel veel meer homo's op TV zijn dan bij de vuilverwerking bijvoorbeeld en uiteraard ben je een racist als je vindt dat zwarte piet niets met slavernij te maken heeft.

Er is naar mijn mening dus alles mis met woke zijn.

Voor wat deze film betreft, ik ging er in met het idee dat het zo'n soort film zou zijn maar dat was helemaal niet het geval. Er wordt volgens mij een redelijk realistisch beeld geschetst. In Amerika is er best iets voor te zeggen dat het bellen van de politie in die situatie best een lastige keuze kan zijn. Niet alleen voor mensen met een donkere huidskleur overigens. En het ligt er ook helemaal aan in welke stad het zich afspeelt. Er is geen sprake van LBGTQIKLMONPZ geneuzel, er wordt ook niet geknield voor een of andere terroristische organisatie aan het begin van de film dus wat betreft valt het woke gehalte van de film reuze mee.

Sterk concept, maar heel matig uitgewerkt. Jammer wel, de humor sloeg bij mij niet zo aan.

Een domme film over domme studenten die zich hopeloos in de nesten werken. Wanneer het de bedoeling was van de filmmakers om op deze manier in de marge aandacht te vragen voor de Black Lives Matter-beweging, dan slaan ze de plank faliekant mis.

Aardige film over twee studenten die zeven feestjes willen bezoeken tijdens een avond. Een film over racisme die wat onevenwichtig qua toon is (het had van mij wat satirischer gemogen). Toch kijkt de film die zich gedurende één nacht afspeelt gemakkelijk weg en zijn de situaties prima uitgewerkt. Het einde had wat ingekort mogen worden.

BLM... actueel en racisme zit diep in de samenleving daar, maar... het is wat het is: zeer Amerikaans. Dus heftig, overgedramatiseerd, maar enigszins realistisch voor DIE samenleving: racistisch, naief, niet echt wereldwijs. Stereotypes worden uit de kast getrokken. Het is filmtechnisch redelijk op orde, maar het verhaal is alleen van toepassing op America en geldt niet voor Nederland daarom stoorde ik me redelijk aan een aantal naieve keuzes van de schrijvers en dus de acteurs. Zelf ben ik donker en weet ik dat het met de politie hier best prima gesteld is. Door mijn werk in de horeca ben ik bekend met alcoholge(mis)bruik door jongeren en ook minderjarigen en geloof me, er wordt een hele hoop drastischer en nuchterder gehandeld hier dan in de VS. Het beeld dat geschetst wordt is vooral van een diepracistische samenlpeving waarbij "het juiste doen" door bepaalde bevolkingsgroepen niet wordt gedaan uit angst om letterlijk dood te eindigen.

Tot zover de serieuze noot. Er staat namelijk ook komedie bij, en in dat licht is het juist best vermakelijk hoe e.e.a. geschreven is. Het ligt er zo dik bovenop dat het eigenlijk een beetje potsierlijk wordt. De zwaar emotionele uiterst naieve reacties, de overdreven stereotypes, het is allemaal net wat te veel. Echter wordt het op zo'n wijze gebracht dat het komedische er niet echt aan af te zien is op het eerste gezicht en het eerder overkomt als ietwat mislukte highschool college ...... thriller. Niet echt spectaculair, wel vermakelijk om een keer gezien te hebben.

Niet dat het geen issue is want het IS een issue, want JA, het probleem van racisme is wereldwijd een probleem, maar zoals het in déze film wordt verteld en gebracht is het écht vanuit hun eigen perspectief. Een typisch Amerikaanse benadering. Hier in Nederland zijn de ervaringen heel anders met de politie. Het is echter wel goed om te zien hoe er vanuit dat perspectief naar dit probleem wordt gekeken en als ik dat doe (verplaatsen in hun schoenen), dan kan ik alleen maar concluderen dat dit dus eigenlijk heel ernstig is het het komedische er eerder af dan bij kan.

On topic: grappige twist op het einde.

Het was wel een leuke film. Toch had ik er iets anders van verwacht. (de jongens die echt gearresteerd zouden worden). Nu de politie zegt één iets tegen hen? Maar bon ... Het was wel aangenaam om te kijken. Toch vond ik sean echt een klootzak.

Weet niet of het nou echt helemaal werkt, deze combinatie van een Superbad-achtige bromance-komedie met een film die wat wil zeggen over institutioneel racisme. Vooral wat betreft de humor en de observaties weet de film weinig te brengen. Het is geen effectieve satire. Alles hangt ook aan elkaar door middel van een wat gekunsteld verhaal vol personages die domme beslissingen nemen. Maar het is wel een film met een hart, vooral doordat de vriendschap van Kunle en Sean overtuigt. Watkins en Cyler spelen prima. Saai is de film ook geen moment.