Sonic the Hedgehog 2 (2022)

Prima vervolgfilm, maar het blijft een reeks die niet verder dan ''best geinig voor een keertje'' komt. Daarvoor blijf ik het jammer vinden dat je in beide films te weinig Sonic-elementen ziet. Het is ook wel lastig, want in tegenstelling tot de Super Mario wereld heeft Sonic niet zo veel herkenbare dingen waar je een film van kan maken. Ik mis al 2 films de loopings en de muntjes uit de games, maar ergens snap ik het wel. In deze film krijgen we wel Tails en Knuckles erbij en dat is wel een prima toevoeging. Ook Jim Carrey keert weer terug als Dr. Robotnik, inclusief een hoop overacting en gekkigheid. Jim Carrey werkt me vaak op de zenuwen, maar doet het toch wel leuk als een karikature vijand.

In Sonic 2 zoeken Sonic en Robotnik een smaragd die ongekende macht geeft, we kennen het allemaal wel. De ene noemt het bij de Avengers de Infinity Stones en hier heeft het weer een ander naampje. Origineel is het niet, maar dit soort films kijk ik daar ook niet voor. Het is jammer dat het middenstuk wat voortkabbelt, want de start is wel goed en het einde met de enorme robot ook. Dat laatste deel gaf me wel weer even dat Sonic gevoel met groteske actie en met de snelheid van Sonic. En hij transformeerde zelfs nog even in een Super Saiyan . Nouja, origineel is het dus niet maar dat zei ik al. De humor is verder een beetje hit or miss, de film een tikje te lang, diverse menselijke personages vrij nietszeggend maar toch is het plezierig te kijken en vind ik het al heel wat dat ze er 2x op rij een gamefilm van hebben weten te maken die de moeite waard is, want dat is vrij zeldzaam. Deel 3 gaat er vast komen, da's geen verkeerd idee.

3*

Zat vanochtend in een zaal met een gezinnetje achter me en daaraan kan je merken of de film slaagt in haar doel: het hele gezin vermaken.
Want voor mij als volwassene is het een trip down memory lane, is de humor voor volwassenen redelijk spot on en voelt de film respectvol aan richting Sonic en de andere personages uit de gamereeks.
Voor de momenten waarop ik dacht dat dit even te kinderachtig is voor mij hoorde ik de kinderen achter mij flink lachen, juichen en dacht ik, ja...als ik een kind was zou ik dit ook fantastisch vinden. En dan zit ik toch met een glimlach in de bioscoop.
Het tempo is hoog in de film en dat is misschien maar goed ook, want er had wel flink geknipt mogen worden in de film. Ondanks dat het qua verhaal allemaal prima uitkomt zorgt de hele Hawaï sequentie ervoor dat de film toch 20 minuten te lang duurt en ook zo aanvoelt. Ook dit kon ik goed aan de kinderen achter mij merken die aan het eind van de film te onrustig werden. Ook heeft de film al ruim 20 minuten voor het eind van de film tot een eind kunnen leiden als ze in de zee vechten om de Smaragd.. Wat dat betreft zijn er net teveel ideeën om de film op de juiste lengte te houden.
Ik ben het ook met A&L eens dat ze net te weinig uit de wereld van Sonic halen. En dat is jammer. Het was leuk geweest als ze met het reizen door de ringen heen in bekende Sonic levels heen reizen. Wat dat betreft laten ze met het einde ruimte over voor een derde deel, want wat mij betreft een mooie finale kan opleveren voor een filmreeks die ik later ook aan mijn kids zou kunnen laten zien.

3,0*

"Papa's got a brand new 'stache!"

Het vorige deel heeft verrassend goed uitgepakt, al was daar wel een compleet redesign van Sonic voor nodig. Met die basis kan dit vervolg helemaal losgaan.

In 'Sonic the Hedgehog 2' keert Dr. Robotnik met behulp van Knuckles terug naar de aarde. Samen gaan ze op zoek naar een krachtige smaragd. Aan Sonic en zijn nieuwe vriend Tails is het om hen te stoppen voordat de wereld onderworpen wordt aan de grollen van deze gestoorde wetenschapper.

Jim Carrey steelt voor mij weer de show. De manier waarop hij zijn gekkigheid etaleert en de onzinnige dialogen die daarmee gepaard gaan, zijn simpelweg erg grappig te noemen. Het is alleen wel jammer dat er iets te veel aandacht uitgaat naar de menselijke personages; het gedeelte op Hawaï had makkelijk eruit geknipt kunnen worden.

Gelukkig zit er genoeg actie in om je te vermaken. Als kijker krijg je een aantal toffe scènes voorgeschoteld die naar meer smaken. Het is ook kenmerkend dat het lekker groots wordt afgesloten. Wel had ik meer elementen uit de games willen zien, maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Al met al een vermakelijk vervolg, maar een tikkeltje te lang. Ik ben benieuwd hoe deel drie gaat uitpakken. Hopelijk is Carrey dan weer van de partij.

Kleine 3,0 sterren.

Heerlijk vermaakt met deze über feel-good movie Vond de 1 al erg vermakelijk, maar deze was nog dat extraatje vetter.

En desondanks ik totaal geen fan ben van Jim Carrey (zacht uitgedrukt), zowel in z'n favo komische repertoire alsook het meer serieuze werk zoals 'The Truman Show' irriteerde ik me mateloos aan hem n vond hem vaak tenenkrommend, enkel in 'The Cable Guy' vond ik hem als psycho-komische wel goed eruit komen.

Dus bij de eerste 'Sonic' was het in eerste instantie, me niet laten leiden door mn negatief beeld van Jim Carrey. En dat hoefde uiteindelijk niet, omdat het vooral het duo hyper Sonic en Tom Wachowski (James Marsden) die de film dragen, met hun hilariteit en feel-good vibes en dat zoog me vooral mee de film in. Carrey als de komische slechterik, maakte de film ook niet slechter fzo. Zou de film beter zijn met een meer duistere Dr Eggmann? Ik kijk deze vooral vr de luchtigheid en feel-good vibes.

Deze 2de Sonic voorziet duidelijk een grotere n belangrijkere rol voor Carrey als Dr Eggmann en tja eerlijk, het gaat hem gewoon wel af en de constante strijd tussen de antropomorfjes en Dr Eggmann is gewoon amusant vertier. Ook vond ik Knuckles (voice Idris Elba) heerlijk. Dus meer dan geslaagd en zowaar 2 films met Jim Carrey die ik waardeer met 3.5 en 4/5.

Dr. Robotnik [Jim Carrey] ontsnapt en gaat met de hulp van de getergde Hedgehog Knuckles [Idris Elba] op zoek naar een op Aarde begraven diamant waarmee Robotnik alleen met zijn gedachten alles kan maken wat hij wil. Sonic [Ben Schwartz] krijgt van Longclaw [Donna Jay Fulks] opdracht om de diamant op te sporen voor het te laat is. Daarbij krijgt hij hulp van de vriendelijke, maar niet bepaald heldhaftige Tails [Colleen O’Shaughnessey]. Een zwak verhaal dat als excuus dient voor meer wisselvallige grappen, een hoop CGI-geweld en de energieke schtick van Jim Carrey. Meer van hetzelfde wat dit maakt tot een typische sequel in de matige zin des woords.

Leuk en vermakelijk tweede deel. Het verhaal is eenvoudig en biedt voldoende ruimte voor avontuur, actie en humor. De uitwerking is prima. De film kijkt lekker weg, voor zowel jong als oud. Actie, spanning en humor worden voldoende afgewisseld. Carrey zit heerlijk in zijn rol. Visueel ziet de film er goed uit met dito special effects. Leuk voor jong en oud. 3.5

Een verschrikkelijk ongrappige film, ik heb niet een keer moeten lachen. Zelfs Jim Carrey kan hier niets mee, hij krijgt dan ook geen enkele grappige oneliner over zijn lippen. De combinatie computeranimatie en life action werkt maar zelden en ook hier komt het weer erg fake over. Soms zie je letterlijk de menselijke acteurs totaal naast de geanimeerde wezens staren. Het hele verhaal op Hawaii en de romance tussen Randall en Rachel boeit ook al niet. Wat is die Nathascha Rotwell irritant zeg, weer zo'n typische luide, dikke vrouw die denkt dat ze grappig is door aan overacting te doen. Het enige positieve in deze film is eigenlijk het gestroomlijnde lijf van Tika Sumpter.

Ben Schwartz blijft een afgrijselijk irritante Sonic, maar regisseur Jeff Fowler maakt gelukkig verder dankbaar gebruik van zijn extra centjes. De finale van dit tweede deel op het populaire gamefiguurtje is dusdanig spectaculair dat je op visueel vlak een grote vooruitgang kan merken. Fowler maakt er verder werk van door wat extra (bekende) figuurtjes zoals Knuckles en Tails te introduceren en daar kon je als kijker natuurlijk op wachten. Het zijn echter beduidend minder interessante verschijningen dan bijvoorbeeld een Jim Carrey, die spijtig genoeg veel van zijn screentime moet inleveren zodat saaiere personages meer de ruimte kunnen krijgen. De humor is buitengewoon kinderachtig (ook voor dit concept) en in het algemeen kan de film alleen zijn profijt halen met enkele uitgesponnen actiesequenties tussendoor. Sonic the Hedgehog 2 duurt bijna een halfuur langer dan zijn voorganger, maar het tempo ramt wat beter door en de visuele kwaliteit heeft een boost gekregen. Het zijn sequenties zoals de bruiloft die het eindresultaat alleen zo afremmen. Buitengewoon vervelende stukjes film die een blockbuster als deze onwaardig zijn. Over de grote lijn vind ik dit vervolg beter dan de eerste film, maar dan hebben we het echt over een grassprietje aan verschil.

De eerste Sonic vond ik best een aardige film, maar ook niet meer dan dat. Voor mij is Sonic niet volop jeugdsentiment, dus daar kan deze reeks bij mij niet op leunen. De personages hebben in mijn jeugd wel een paar keer de revue gepasseerd, bijvoorbeeld in een enkele game met Mario en in de tv-serie Sonic X, waardoor ik de meeste personages wel bij naam ken. Het is echter niet zo dat ik dat ik er écht fan van ben (geweest).

Hoewel dit vervolg ook zeker niet slecht is, en ik graag geloof dat het jongere publiek er een leuk middagje aan beleeft, merk ik toch dat dit geen franchise is die mij heel erg kan blijven boeien. Eigenlijk zou je mijn recensie bij de eerste film kunnen kopiëren en hier kunnen plakken, want ik denk in vrijwel alle opzichten hetzelfde over deze film: leuke personages (ook leuk dat Knuckles en Tails nu meedoen), maar een verhaaltje dat eigenlijk zó basic is en weinig voorstelt dat het nauwelijks beklijft. Slechts een paar weken na het zien van deze film kan ik me er eigenlijk nog maar bar weinig van herinneren. Het nadeel dat deze film dan ook nog heeft ten opzichte van de voorganger: het aandeel van de 'menselijke' personages werkt behoorlijk op de zenuwen. Dat hele stuk op Hawaii voegt weinig toe en de personages daar zijn eerder vervelend dan dat ze op de lachspieren werken.

Gelukkig maakt Jim Carrey wel nog het een en ander goed. Voor mij een sprankelend hoogtepunt in deze films, maar het is dan ook een rol die hem zit als gegoten. Zijn cartooneske stijl komt natuurlijk uitstekend tot zijn recht hier, al zou ik hem ook graag nog eens in een andere film(reeks) aan het werk zien. De overige cast doet het ook aardig, maar is (zoals ik al aangaf) ook vrij inwisselbaar. Van James Marsden en Tika Sumpter kan ik echt niet zeggen dat ze het niet goed doen, maar ze vertolken bordkartonnen personages.

Vervelende zit? Nee hoor, maar echt enthousiast kan ik hier ook niet van worden. Het is geen een-op-een kopie van de voorganger, maar tegelijkertijd voegt het, op de komst van twee nieuwe personages na, weinig toe. Hap-slik-weg popcornvermaak dus. Ook leuk op zijn tijd, maar ik had er stiekem iets meer van verwacht.

2,5*