Everything Everywhere All at Once (2022)

Ik vraag mij af waarom deze film in België enkel maar als exclusieve avant-première te zien is.

Een ADHD variant op een Kaufman script gecombineerd met de vreemdheid van de Familie Knots.

Het is allemaal nogal overweldigend. De film kent een aantal bijzondere en mooie scènes. Maar het is nogal (te) druk, waardoor het zelfs wat vermoeiend om te volgen is.

Een goede film is ook af en toe gas terug nemen. Dat zit amper in deze film. Het is een continue ADHD ervaring. Dat vind ik de film juist niet tegen goede komen. Less = more.

Het is wel bijzonder inventief gefilmd en Michelle Yeoh en Ke Huy Quan spelen het goed. Maar het zijn allemaal typetjes. Eternal Sunshine of the Spotless Mind doet dat toch wat beter en minder hysterisch.

Als je Ke Huy Quan in "Indiana Jones and the Temple of Doom" ziet, als klein jochie, en dan nu in deze film, kun je zien hoe snel de tijd gaat. Ik weet nog zo goed dat "Temple of Doom" uitkwam". Het lijkt pas geleden. De tijd gaat sneller dan je denkt, geniet daarom van elke dag want je bent oud voor je het door hebt

Just be a rock

Everything Everywhere All at Once geeft zonder meer een frisse draai aan het multiversum concept. Al slaan de makers hier soms iets te veel in door omdat de film bijna constant hyperactief is doordat deze zo volgepropt is. Met als resultaat dat lang niet alles wat uitgelegd wordt, goed landt. Dit brengt als risico met zich mee dat bepaalde aspecten vaag over kunnen komen, zoals bijvoorbeeld het Everything Bagel concept. Ook is de speelduur te lang en voelde ik mij op den duur om de oren geslagen. Daarnaast was de humor ook lang niet altijd mijn ding en werden grappen die al snel niet leuk meer waren, alsnog uitgemolken. Voorbeelden zijn de scenes met de worstenvingers en de wasbeer.


Nu ik vooropgesteld heb wat mij tegenstond wil ik hieraan toevoegen dat deze unieke film zonder meer een ruwe diamant kan zijn, die ik beter kan gaan vinden naarmate ik deze vaker bekijk. De positieve keerzijde van de hyperactiviteit op je scherm is namelijk ook dat je steeds weer iets nieuws kan ontdekken wanneer je hier opnieuw naar kijkt. Het verhaal deed mij denken aan het boek The Midnight Library, die ook uitgaat van verschillende beslissingen die mensen gedurende hun leven maken en hoe deze uit hadden kunnen pakken. Een concept die mij aansprak, en waar ik raakvlakken mee zag.

Aanvankelijk is deze mengelmoes van sciencefiction, humor en avontuur erg toegankelijk. De sfeer is goed, er wordt stevig geacteerd en het multiversum concept wordt op een leuke manier geïntroduceerd. Dit levert zowel grappige als spannende momenten op. Naarmate de speelduur vordert kan het verloop voor sommigen te vaag aan gaan doen waardoor de nodige charme verloren kan gaan. Toch ben ik voldoende geboeid geraakt om hier een ruime 3,5* aan uit te delen, met in de toekomst kans op verhoging. Misschien wel wanneer ik deze bekijk in een ander universum?

3,5*

Vind het wel geestig, hou wel van zulke films (Big Trouble In Little China, Kung Fu Hustle e.d.)

Deze film sprak me echt niet aan. Ik ben na ruim een uur uiteindelijk afgehaakt. Niet mijn gewoonte om de film niet uit te kijken maar dit boeide me voor geen meter. Rommelig, raar, traag tempo, vond het ook een vuile fletse cinematografie. Weinig kleur. Druk en vermoeiend wat zowat hetgeen is wat me gewoonlijk tegenstaat en nu dus ook.

Rommelig, chaotisch, potsierlijk, merkwaardig, eigenzinnig, curieus, of gewoon raar. Plak er een adjectief op. Uiteindelijk blijft voor mij staan dat het een bijzonder vermakelijke film is. Geen hoogvlieger, maar wel eentje die je vermoedelijk lang bij zal blijven.

Dit was slecht zeg.

Oei, heuse tegenvaller voor me. Het eerste uur kon ik er nog wat de aandacht bijhouden, maar toen het echt begon raar te doen, verslapte mijn aandacht met de minuut. Zeer chaotische en drukke film en uiteindelijk werd het rommelig. Ik wist op de duur eigenlijk niet meer naar wat ik aan het kijken was. Een film die ook eindeloos duurde met zijn bijna 140 minuten.

Acteerwerk inderdaad op niveau, toch zeker van Michelle Yeoh. De scène bij de belastinginspecteur vond ik wel erg vermakelijk. Het hele multiversum gedoe sprak me nauwelijks aan en dan wordt het wel een lange zit natuurlijk. Jammer, want ik had er wel wat van verwacht ...

Dit heb ik nu ook. Hoe meer de film vordert hoe meer je aandacht verslapt. Nu reeds tweemaal gezien en telkens hetzelfde probleem.

Wat een draak van een film. Zo slecht heb ik het zelden gezien. Hoeveel keren ik met mijn ogen heb moeten draaien bij zoveel potsierlijke onnozelheid en kitsch valt niet te turven. Maar finaal was ik woedend op die zogezegde filmmakers die mijn tijd en geld uit de zakken hebben geklopt. Spijtig genoeg bestaat er niet echt een alternatief universum naar waar ik die Danielsen weg zou kunnen beamen en op een anale dildo zou kunnen spietsen.

Goed!

Het blijft altijd een beetje afwachten met films die de hemel in worden geprezen, zeker als deze afkomstig is vanuit namen als Kwan en Scheinert. Niet dat ze een film maken die niet te vertrouwen is, maar wel mag het duidelijk zijn dat deze twee vooral de weirdness opzoeken en niet zozeer een verhaal dat zich erg direct wil communiceren.

Vandaar dat waarschijnlijk ook even ruim de tijd wordt genomen om het allemaal op te bouwen, maar eenmaal de film van de rem wordt gehaald laat het ook niet echt meer los. Ik zag online erg veel lof over het acteerwerk van Yeoh, maar wat mij betreft zijn het vooral Kwan en Scheinert die er als absolute winnaars uitkomen. Samen maken ze er een geheel van dat weirde dingen perfect weet af te wisselen met een dieper, belangrijk laagje.

Toch moet ik zeggen dat ik even moeite had met de eerste helft van het gebeuren. Met name omdat het hier vooral nog een komedie is en ik die wat minder vind werken. Visueel wel aangekleed met leuke ideeën en uiteenspattende regie, maar compact wordt het geheel nooit. Het is pas wanneer de ware kern wordt onthuld dat de film z'n eigen niveau compleet weet te ontstijgen.

Moet zeggen dat ik niet soms niet wist wat ik precies aanmoest met al die vreemde beelden, maar uiteindelijk vallen de puzzelstukjes op z'n plek. Wanneer dit ook gebeurt heeft de film goud in handen, want daar krijgt het je echt mee. Goed geacteerd, leuk versierd maar vooral erg pakkend eenmaal het sentimenteel wordt. Ik moet zeggen dat ik er bijna een traantje bij weg moest pikken. Films als deze worden niet vaak met zulke overgave gemaakt, waardoor deze film toch echt behoort tot één van de leukeren binnen zijn soort.

Best lollig en inventief (op een Gondry/ quirky Japanse manier), maar veel te lang en nogal overhyped wat mij betreft.

Heb het idee dat veel kijkers nogal blown away zijn omdat ze nooit dit soort rare dingen eerder hebben gezien.

Vond de rol van Jamie Lee Curtis eigenlijk het grappigste.

Zo denk ik er ook over. Overigens heb je toch wel een aantal multiversefilms, zeker tegenwoordig met de superheldenfilms. Ik vind deze film ook overschat, vooral een leuke gimmick die veel te langdradig is uitgewerkt.

Verschrikkelijke film wij zijn na een uur de zaal uitgelopen. Ging werkelijk helemaal nergens over.

Of die dingen je interesseren, is een andere vraag. En dat dit niet je film is, snap ik ook heel goed. Maar roepen dat het nergens over gaat?

De film is toch wel veel meer dan een gimmick. De film is groots in het klein zijn. Dat zie je toch niet zo vaak meer. Daarnaast is die zogenaamde gimmick niet alleen bedoeld om de lachers op de hand te krijgen. Als je denkt dat iets enkel een flauw grapje is komt het later weer erg gevat terug in de film. Dat soort dingen maakt deze film juist ontzettend sterk. Daarnaast denk ik dat mensen het moeilijk vinden dat het eigenlijk ook een intiem drama is over een familie, dus wat jij ervaart als traag zie ik weer als een sterke onderlinge verhouding tussen de personages en hun karakterontwikkeling .

En al die Marvel multiverse meuk mag de veters nog niet strikken van deze madness, maar dat wisten we al wel. Alleen Spidey mag gezellig meedoen.

Nog steeds briljante film.

Gekocht via pathe thuis, doe dit bijna nooit, maar voor 9,99 is dit beter dan nog maanden wachten op de bluray versie.

Beste film van 2022

Uitstekende film over een vrouw met een wasserette die haar belastingpapieren niet in orde heeft. Een originele film is dit met gemak te noemen. Het gaat werkelijke alle kanten op, maar zonder dat het onsamenhangend of onevenwichtig wordt (de montage speelt hierbij dan ook een belangrijke factor). Een vlot tempo en het ziet er allemaal goed uit. Michelle Yeoh zet hier een goeie en vermakelijke rol neer.

Ik dacht dit kan niet meer mis! het is een gave poster met een gave titel en met 'gewone' burgers in de hoofdrol. Met een totaal over de top verloop van deze film ik houd daar wel van.. maar ik vond het simpelweg gewoon geen moment leuk!. Ik heb me 0% vermaakt niks sloeg bij mij aan, dit is zonde want mijn verwachtingen waren hoog.

Nummer 1 film van 2022, Kruising tussen Jacky Chan en Matrix. Ge-wel-dig!

Na een uurtje uitgezet. Misschien later nog eens de rest zien, als de tweede helft leuker is.

Het multiverse-concept komt de laatste jaren steeds vaker in een of andere vorm terug, met name in The Avengers-films en andere superhelden-origin stories (Dr. Strange, Spider-Man). Het concept van parallelle universums is niet nieuw, maar het lijkt wel weer trendy te zijn geworden. Ik zie hierboven reacties dat de film niet iedereen kan bekoren, blijkbaar moet je van multiverse-gekkigheid houden.

In Everything Everywhere All at Once wordt het concept opnieuw bezocht en er een eigen unieke draai aan gegeven, met een zeer sterke Michelle Yeoh in de hoofdrol.

Wat begint als een dramafilm over een strenge Chinees-Amerikaanse familie in een wasserette ontaardt al snel in een bizar inter-universeel spektakel.

Het is creatief, over-the-top, vol humor, actie (martial arts) en toffe visual effects in overdrive, die op een aantal punten wel te absurdistisch wordt en doordraaft in abstracte ideeën of (al dan niet visuele) flauwe grapjes.

Daarnaast was de speelduur ook te lang (had makkelijk een half uur korter gekund) en kregen sommige grappig bedoelde universums iets teveel aandacht.

Maar voor wie van multiverses houdt, is dit zeker een kijkbeurt waard. De sterke cast (niet alleen Michelle Yeoh, maar ook Ke Huy Quan, James Hong, Jamie Lee Curtis en Stephanie Hsu) is uitstekend, visueel geweldig en de diverse uitstapjes naar andere stijlen (bv. animatie) is altijd een plus.

4*

Buiten de titel en iemand die zei 'ja, je moet hem gewoon gaan zien, ik kan het niet uitleggen' had ik 0 % voorkennis.

Zo heb ik vaak al de leukste verrassingen gezien en ook deze keer was het weer bingo. Wat een rollercoaster. Het duurt eigenlijk best vrij lang, maar als je Jamie Lee Curtis al belanstingcontroleur ziet, weet je dat het niet meer stuk kan. En dan die eerste gevechtsscène met de fannypack waar ik he-le-maal tegen de grond ging van het gieren
Verrassing, spektakel… ingenieus scenario. Wat wil je nog meer? Op het einde wil je wel van die rollercoaster uitstappen en denk je 'oh nee, nog een rondje!' maar beter (een ietsie pietsie) te veel van het goede dan te weinig. Goede casting en hilarische gevechtsscènes. Topfilm. Leve de cinema!

Wat een fantastische film!

Ik ervaarde het alsof ik in een achtbaan zat.

Deze film is wellicht niet voor iedereen omdat je namelijk niks anders kan doen dan jezelf vastriemen in je stoel en overgeven aan het avontuur.

Voor mij is het een feest van overprikkeling op een prettige manier.

Aan verwachtingen of meedenken heb je niks.

Want er zijn zeer weinig films zoals deze.

En dat maakt mij zeer enthousiast.

Ik heb dan ook groot bewondering voor de makers van deze film omdat het een zware opgave geweest moet zijn om een verhaal wat zo fantasievol en absurdistisch is, te kunnen vertalen naar het grote doek op een wijze dat het als kijker wel nog te volgen is.

Laat ik het zo zeggen, beter te volgen dan Inception, eigenlijk meer het gekke broertje van de Matrix die een klap van de molen heeft gehad.

In de essentie is het eigenlijk een vreselijk lief verhaal over thema’s als vrede met jezelf gevonden hebben in het leven en familierelaties.

Het laat je met een warm gevoel achter nadat je 3 keer over je hoofd rond bent gegaan.

Enig puntje van kritiek is voor mij dat je tegen het einde aan zo uitgeput bent dat het laatste half uur je focus afneemt omdat je hoofd vol raakt.

Zelfs na 2 keer kijken.

Maar deze film vind ik leuk genoeg om 3 keer te kijken.

Maar dan splits ik deze voor mezelf in 2 kijkmomenten op zodat ik ook het einde met net zoveel aandacht kijk als het eerste deel.

Ik hoop dat deze film in de prijzen mag vallen voor origineel script en ook voor de 3 hoofdkarakters omdat de uitvoering erg goed was en zeer hard werken geweest moet zijn omdat er sprake was van meerdere versies van hetzelfde karakter.

Zeer interessante film, absoluut de moeite waard. Dat mijn score niet zo hoog uitvalt heeft ermee te maken dat ik zoals wel vaker de uitwerking en inhoud net niet overtuigend genoeg vond, maar als expressie van moderne cinema mag dit niet worden gemist. Een flink spektakel, nogal ingewikkeld soms en lastig te volgen zoals ook wel vaker bij films die werken met het 'multiverse'-concept, maar het biedt veel creatieve explosie. Een mix van Kaufman en The Matrix, zeg maar. Zeer goede en volwassen rol ook van Michelle Yeoh, nota bene bekend als Bond-girl in Tomorrow Never Dies.

Wat een fantastische trip van een film! Tegen het einde ietwat langdradig (oh nee niet nóg een spectaculair gevecht!) maar verder echt fantastisch. Ontzettend geestig, zelfs als als het wat plat werd.

Leuk zo'n experimentele film. Maar niet voor mij. Na een uur af gezet. Jammer van dat uur, ik had ook iets leuk kunnen gaan doen.

In het begin, van de film, begint hij prima,maar na een korte tijd, valt hij volledig uiteen, in een rommelige en rariteiten gebeuren.

Een zeer teleurstellende prul van een film.

Hilarisch, hartverwarmend en thrilling. Ik wil nu overal Google eyes hangen.