Costa Brava, Lebanon (2021)

Neen, niet overtuigd van deze Libanese film. Nochtans vond ik het uitgangspunt best fijn waarbij een Libanese middenklassegezin de drukke, maar vooral sterk vervuilde stad Beiroet, ontvlucht naar een idyllischere streek. Om dan tot de conclusie te komen dat er naast hen een stortplaats wordt opgetrokken.

En dan viel het wat stil bij mij. Hier en daar wel wat gekibbel onderling, maar te weinig om me echt te raken. Een film met een humoristische insteek wel, maar komisch in de zin van kluchtig. Die kleine opdonder Rim vond ik nog het meest fijne personage. Haar koppige gedrag en haar ongezouten mening tegen groot en klein sprong het meest in het oog. De rest was iets te kleurloos al deed de oma haar best. Toch wel één interessante pittige scène tussen broer Walid en zijn zus via videochat waarbij de zus aanhaalt dat hij best wat meer moet lachen omdat de mensen anders zouden denken dat hij een terrorist was. Hij repliceerde dat zij best wat minder moet lachen omdat mensen anders denken dat ze een aangenaam persoon is.

Hoewel ik nog niet te veel films uit Libanon zag, valt het me toch op dat Libanese vrouwen, anders in andere Arabische moslimlanden, zich toch eerder Westers uiten en gedragen. Wellicht wil dit nog niet zeggen dat het met gendergelijkheid dezelfde kant opgaat, maar toch.

Tegenvallende dramedy over de teloorgang van een Libanees gezin, dat door de aanleg van een stortbelt van lieverlee verdreven wordt van zijn aangename woonstek net buiten Beiroet. De kleine Seana Restom steelt de show als de vroegwijze jongste dochter. Nadine Labaki (de moeder) heeft als regisseur betere films gemaakt, o.a. Sukkar Banat (2007) en Capharnaüm (2018).