Mlungu Wam (2021)

Oei.

Good Madam leek op voorhand nog wel een project te zijn met enige potentie evenals ambitie. Zo kwam het in ieder geval naar boven. Een film die zowat de Nederlandse bioscopen nog zou kunnen halen. Toen ontdekte ik tijdens het kijken dat de film juist heel diep onder het gemiddelde niveau viel.

Ik weet niet helemaal wat precies de trend is om horrorfilms die in 2022 uitkomen zo saai en traag mogelijk te maken, maar Good Madam is op geen enkel vlak vooruit te branden. Nergens komt het van z'n luie stoel af om ons als kijkers maar een beetje geboeid te houden. De personages evenals de setting zelf zijn gewoon te saai voor woorden, en het langzame knipwerk vanuit de regie helpt ook niet mee.

Richting de finale begint de film langzaam maar zeker op te leven, maar tegen de tijd dat dit aanbreekt is het allang te laat. De film is namelijk niet meer te redden als je zo langzaam en met zoveel moeite door de eerste 70 minuten heen komt. Al bij al wordt er nog aardig geacteerd, maar komen de personages nergens tot leven. Good Madam is een complete tocht om doorheen te komen. Met erg veel moeite uitgekeken, want het weet gewoon nergens op te stijgen. Zelfs de mooie, Zuid-Afrikaanse omgeving wordt verwaarloosd. Gewoon slecht.

Afrikaanse folklore en ideeën over horror zijn Interessant Visueel is deze ook best oké! Het acteerwerk eveneens goed, alleen in uitvoering valt het tegen. Met slechts 92 minuten voelt dit als een hele opgave om doorheen te komen. Het tempo is veel te gezapig, het wacht veel te lang met schrik of andere spannende elementen en eigenlijk komt het ook nooit volledig op gang. Want in de eerste plaats is dit gewoon een familiedrama over generatietrauma en de blijvende gevolgen van de apartheid, dus verwacht niet teveel aan horror. In de laatste 20 minuten zijn er dan enkele horrorelementen Maar uiteindelijk slaagt het er niet in je te boeien of je iets nieuws te laten zien.