The Black Phone (2021)

Niet meer dan een doordeweekse thriller. Lijkt me bestemd voor een jonger publiek. Zo slecht is het allemaal niet en het is best uit te kijken maar heb de indruk dat ik het allemaal al eens eerder heb gezien. Black Phone lijkt een samenraapsel van andere films gaande van ontvoeringsfilms (Prisoners) tot communicatie met het hiernamaals (Sixth Sense, Stir of Echoes). Derrickson mag er zeker zijn als regisseur en zijn stijl is herkenbaar bvb de wazige en korrelige beelden die flashbacks moeten voorstellen. Na het uitstekende Sinister lijkt hij er niet ten volle voor te gaan. Jammer.

horror zonder de lieters bloed waar hebben we dat nog gezien? er zat wel wat spanning in maar zeker geen film horror zoals we dat wel soms gewent zijn neen niet voor de lieters bloed dat er niet in deze film voorkomt maar hij is te ja zal maar zegen te dramatische om echt te plaatsen in de categorie horror ik zou hem meer in de categorie plaatsen van drama thriller want hij is iets te soft om als horror film door te gaan herriner je nog de horror film babadook was ook meer om angst dan horror en dat is met deze het zelfde door de spanning zit hij dus goed maar verwacht u geen horror gelijk de 70s horror dan is deze niet echt de moeite waard als van bloed en moorden houd dan ben je beter bij andere films maar vind je? babadook goed dan is het zeker de moeite om het kijken waard deze voor mij meer thriller dan horror dat wat ik vond van die film

The Black Phone is zeker in beginsel een drama over een dysfunctioneel éénoudergezin, dat gevagen zit in een rouwproces. Een alcoholische vader en twee gevoelige kinderen Finney en Gwen, die het zowel thuis als op school niet gemakkelijk hebben. Pas in de loop van de film sluipen de horrorelementen het verhaal binnen. Eerst voorzichtig en zijdelings, maar al wel een ongemakkelijk gevoel veroorzakend dat in de loop steeds indringender en dreigender wordt. Het lukt regisseur Scott Derrickson goed een onheilspellende sfeer op te roepen en in stand te houden.

De personificatie van het onheil heet Ethan Hawke in de rol van obscure ontvoerder. In zijn opvallende outfit heeft hij de allure van een duivel. Het groteske van zijn outfit maakt hem eveneens tot een enigszins sneue figuur. Zijn zieke geest en onvoorspelbaarheid komen in die combinatie goed naar voren. Naast Hawke die een uitstekende sadistische antagonist speelt, vallen vooral de twee kinderen op. Mason Thames en Madeleine McGraw acteren echt groots.

Hoewel het verhaal zich voornamelijk op Finney richt, is de film geen one-boy show. Het gevecht tegen het kwaad wordt door vele entiteiten gevoerd. De strijd en alles dat daar omheen hangt is bovendien heerlijk spannend. Als in een computergame onderzoekt Finney allerhande mogelijkheden om uit zijn cel te ontsnappen. De manier waarop hem die mogelijkheden worden aangereikt, is bijzonder spannend. De film verdient hier zijn horrorlabel met overtuiging.

The Black Phone laat een spannende strijd tegen een diabolische ontvoerder zien. Een strijd die zich afspeelt in de jaren 70. Die setting in de jaren 70 werkt goed. De maker schept een wereld die weliswaar bekend maar tegelijkertijd niet helemaal realistisch aanvoelt. Het wekt een bevreemdend gevoel op. Het gevoel kan persoonlijk zijn, maar bij mij kwam af en toe een magisch-realistische sensatie doorschemeren.

The Black Phone is een ijzersterke film.

Van de regisseur van Doctor Strange, al heb je bij Marvel nooit kans om je talent te laten zien in de grote fabriek. Van de regisseur dus van The Exorcism of Emily Rose, Sinister en Deliver Us from Evil. Dat geeft al een beter beeld. Een film van Blumhouse Productions, dat de voorbije jaren heeft laten zien dat ze best wel goeie films in het genre afleveren. Zoals The Purge, Happy Death Day, Get Out, Freaky, The Hunt, Us en The Invisible Man. De minder geslaagde titels laat ik uiteraard even achterwege.

Het verhaal is op zich niet zo heel bijzonder. Een thriller met een gemaskerde man die kinderen ontvoert. Maar de uitwerking is wel goed gedaan en vooral de setting van eind jaren '70 is heerlijk. De camera zit ook vrij dicht op de acteurs, wat voor een meer beklemmend effect zorgt. The Black Phone is een film die schittert in de eenvoud. Het wordt nooit een grote film, maar doet zo veel meer met het relatief beperkte budget dan veel andere titels op de affiche van de bioscoop.

Goeie film over een stadje dat wordt opgeschrikt als een aantal kinderen ontvoerd worden. Een origineel verhaal dat zo uit de pen van Stephen King had kunnen komen. Een fijne setting en redelijk spannend. Onderhoudend van begin tot eind en een aardig portie geweld.

Stephen's Stranger-saus.

Regisseur Scott Derrickson had met Deliver Us from Evil en Sinister al twee puike griezelfilms gemaakt, maar het was afwachten of de kwaliteit kon worden vastgehouden. Het antwoord is gelukkig positief, want The Black Phone is een spannende thriller met bovennatuurlijke taferelen en een vleugje horror. Alles zeer stijlvol verpakt en van een griezelige score voorzien door Mark Korven. Sowieso scoort de film goed qua audio, want de goed gedoseerde effecten via de surroundtrack dragen eveneens bij aan het griezelen.

Ethan Hawke is prima gecast als de gemaskerde kidnapper en hoofdrolspeler Mason Thames mogen we voortaan in de gaten gaan houden. De saus van Stephen King en Stranger Things werkt uitstekend, en ook het feit dat de film zich grotendeels op slechts één locatie afspeelt draagt bij aan een intense kijkervaring. Het is even een omschakeling voor de nietsvermoedende kijker als het eerste telefoontje wordt gepleegd, maar de makers komen met dit thema juist heel goed weg. En dat is knap werk.

***½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Wat een vreselijke tegenvaller. Bestempeld als Horror maar er gebeurt nauwelijks wat. Aantal "grappen" die weinig geslaagd zijn en niets te zoeken hebben in een dergelijke film zoals het hele Jezus geneuzel. En een eind dat tenenkrommend is. "Call me Finn" .

Jammer van de tijd, had beter een andere film kunnen opzetten.

De film zit op het randje van net geen net wel jeugd horrorfilm. En met de horror valt het 100% mee. Het is meer een spannende thriller geworden die eng moet lijken. Het beste gebeurt in de kelder en het geheel is goed uitgewerkt. De stemmen van de dode ontvoerde kinderen vond ik briljant jammer was wel dat het ontvoeren van de pubers te snel werden uitgevoerd zodat het geheel weinig kon indalen. De accenten werden teveel gegeven aan andere nutteloze elementen zoals die vader of dat politieonderzoek. Had dit compleet weggelaten en gefocust op de kidnapping zelf. Dan was het een stuk creepier geworden. In de verte deed mij de film denken aan Changeling. Acteurs spelen zeer verdienstelijk met de 2 hoofdpersonen voorop. Vooral het zusje speelt haar rol voortreffelijk. De keukenscène vond ik indrukwekkend. En ja dan die malle clown. Een halve derhalve. Vond m niet zo geslaagd op de een of andere manier. Copy van the Joker maar dan minder.

Sfeer jaren 70 zag er goed uit. Beeld prima geluid ook. De hele oude beelden waren opgenomen met een zgn Super camera 8. Tja je moet er van houden. Toch prima film!

Film 3,5
Beeld 4,5
Geluid 4,5
Extra's 3,5

Goeie thriller al gaat het de jongen het op het einde wel net wat te makkelijk vanaf
Helaas weer geen goede of beter gezegd helemaal geen backstory over de motieven van de moordenaar .
Het bovenatuurlijke subplot is redelijk goed in het verhaal verweven .

Als horror zou ik deze film niet catalogeren. Het masker is misschien eng, maar dat is louter functioneel. Een vleugje mysterie misschien met wat onverklaarbare zaken, maar eigenlijk is deze film een prima ontvoeringsfilm waarbij de klemtoon ligt op de gevangenschap en niet op het politioneel onderzoek. Dat laatste is overigens vrij belabberd.

Wel ook een prima eighties sfeertje en dat apprecieer ik wel. Wie, hoe, wat van de dader kon beter uitgewerkt worden, want daar wordt weinig aandacht aan besteed. Wel een prima rol van Ethan Hawke overigens.

Ook de spanning wordt hoog gehouden en de film verveelt nergens. Vrij eenvoudig opzet allemaal, maar wel prima gedaan.

Boven verwachting goed. Uitstekende thriller is The Black Phone met ook drama elementen. Maar de spanning overheerst gelukkig wel. De film is niet eng, maar al eng genoeg als het verhaal draait over gekidnapte kinderen. Voor elke ouder is dat 'horror' opzich.

De acteerprestaties zijn overtuigend, vooral van de getalenteerde McGraw. Maar ook andere kinderen verdienen zeker een pluim. De sfeer is prachtig. Naar mijn weten geen zonnestraal gezien, maar een lading bewolking met af en toe een plensbui. Perfect sfeertje dat past bij het verhaal. De ontsnappingspoging was zenuwslopend, ik zat even op de puntje van mijn stoel. Het was te mooi om waar te zijn, gezien we op de helft van de film waren, maar je gunde het Finney zo om uit de verschrikkelijke nachtmerrie te ontsnappen.

Kenners onder ons zal On The Run van Pink Floyd aan het eind niet ontgaan zijn, toepasselijk nummer bij die scene. Sowieso vond ik de (dreigende) muziek goed. The Black Phone is zeker niet origineel en heeft inspiratie opgedaan bij andere horror/thrillers, maar dat reken ik de film (zeker) niet aan. Want de film is van het begin tot het bittere eind boeiend en aangrijpend. Zo zie je ze het liefst.

Stond ook al een tijdje op mijn lijstje! Best een goede film. Geen horror naar mijn gevoel, maar meer thriller.

De film is eigenlijk vrij rechttoe recht aan. Standaard opbouw tot aan het einde. Ik had verwacht dat er eigenlijk nog wel een twist zou komen ergens tegen het einde, dat het toch even anders in elkaar steekt dan je denkt, maar dat was helaas niet zo. En ik zeg helaas, omdat ik het nu eigenlijk te rechtlijnig vond. Te makkelijk allemaal. Anders had ik de film een hogere score gegeven.

Het is mij niet duidelijk hoe het mogelijk was dat hij de dode kinderen via de telefoon kon horen, maar ik neem dat hij ook soort van een gave heeft net als zijn zus alleen dan op een andere manier. Toch blijft de film op die manier spannend en leuk om naar te kijken, omdat je wil weten hoe het afloopt en wat er nog meer gaat komen en wat voor acties hij gaat ondernemen.

Snel even herzien. Een ideale film om het niveau van regisseur Scott Derrickson te bevestigen. Ik was ook erg blij dat hij niet besloot om de superheldenfilms door te zetten, ondanks dat zijn bijdrage echt heerlijk was. Hij blijft, voor mij, gewoon een op en top horrorregisseur. Jammerlijk aan de film is dat het personage van Ethan Hawke net iets teveel dreiging mist (hij heeft vooral teveel dialoog), maar het acteerwerk is bijzonder sterk en de sfeer wordt meer dan degelijk vastgehouden. Het ontbreekt aan echt intense momenten, maar The Black Phone laat me in smart afwachten op het volgende project van Derrickson.

Echt een verrasing. Wat een creepy film. Hawke zet een top rol neer die ik voor een A lister ook wel gewaagd vind. De suspense speelt zich bijna constant in 1 ruimte af, maar de spanning is te snijden. Ik vind Scott Derickson echt een goede horror regisseur die echt originele films neer zet. Hij moet het niet hebben van cheap ass schrikeffecten, maar toch zorgt hij er voor dat je op het puntje van je stoel zit.

Een film waarin het acteer spel, heel goed is.

Vooral van Mason Thames en Madeleine McGraw dat viel op.

Ook Ethan Hawke die de hoofdrol als de grijper speelt.

Speelt uitstekend.

Wat betreft de killer met de zwarte ballonnen.

Had wat opvallende gelijkenis met It wat betreft dit gegeven.

De cast speelt heel goed.

En het verhaal en de film is, heel spannend.

Een hele goede thriller film.

Deze eens meegebracht en vond hem wel goed. De cast deed het prima (het masker was ook tof). Het verhaal was nog origineel en verveelde ook niet. Vond hem wel het bekijken waard.

Meer een coming-of-age drama met een thriller-insteek dan een horrorfilm. Zo eng of onaangenaam als 'Sinister' (2012) wordt het eigenlijk nooit, ook omdat 'The Grabber' (Ethan Hawke) zich wel erg rigide vasthoudt aan bepaalde spelregels voordat hij kan beginnen aan zijn martelpraktijken. Het geeft de jonge Finney Blake (Mason Thames) meer dan genoeg ruimte om zijn eigen angsten onder ogen te komen en oplossingen te vinden voor zijn penibele situatie. Maar ach, misschien hoort dat tijdrekken ook een beetje bij dit type films. Hawke is absoluut de grootste troef van deze prent, met zijn bizarre maskers en de verschillende persoonlijkheden die allemaal eng zijn op hun eigen manier.

Ze kunnen het genre beter veranderen naar thriller. Erg spannende film waarin uitstekend geacteerd word. Vooral door het zusje, die krijgt van mij een 10. De film zelf is heel spannend maar qua verhaal had het iets beter uitgewerkt kunnen worden. Motief dader of iets uitgebreider de ontvoeringen van de anderen laten zien. Die flessen die bewegen had van mij niet gehoeven. Maar goed al met al vind ik hem een 7.5 waard. Heb me goed vermaakt.

Fijne film van Scott Derrickson; alwaar ik eigenlijk alleen nog The Exorcism of Emily Rose en Sinister van heb gezien,,, en zijn kortfilm Dreamkill op VHS 85. De laatste kortfilm was ook een aanleiding geweest om deze maar eens te kijken, gezien Dreamkill en The Black Phone een link met elkaar hadden.

The Black Phone is een van de vele films (geweest) die momenteel vaak bij mij op de stapel belanden. Er zijn diverse dingen gaande; aan de ene kant ben ik erg aan het schiften. De andere kant moet mijn gemoed zijn geweest.
Maar toch ben ik wel blij dat ik deze maar even had aangeklikt op Pathé thuis. Inmiddels al voor een lagere prijs omdat het hier inmiddels al niet echt meer om een nieuwe film gaat.

The Black Phone heeft in het breed wel wat weg van Stranger Things; althans als ik de hele school/coming of age-gehalte mag bespreken. Want dit is zeker een visitekaartje van de film. We bevinden ons in Denver in de herfst van 1978. De vintage-sfeer is hierin verzorgd neergezet onder een waterig herfstzonnetje en de karakters zijn in beginsel al meeslepend. Centraal staat de schuchtere Finney Blake. Hij lijkt het buitenbeentje te zijn dus trekt hij voornamelijk op met zijn stoere anarchistische zusje Gwen. Natuurlijk is Finney interessant voor een groepje rotjongens (Natuurlijk zijn deze weer met zijn drieën, zoals rotjongens vaak wel een paar van drie vormen in een film), maar heeft hij ook wel een positieve indruk weten te maken bij een plaatselijke honkbalvereniging waar hij op zit. Thuis is de situatie behoorlijk grimmig met zijn verbitterde, alcoholistische vader diens vrouw/moeder van Finney en Gwen is opgenomen in een inrichting en vervolgens zelfmoord heeft gepleegd.
Nu lijkt Gwen dezelfde trekjes van moeders te hebben en is dit meteen de reden waarom zusterlief ook interessant is voor de lokale politie.

Al snel krijgen we ook te maken met The Grabber. Zeer overtuigend vertolkt door Ethan Hawke. Een voor één lijken er kinderen vermist te raken en wordt het dus echt menens als de eerste naasten van Finnley beginnen te verdwijnen. Waarom Gwen zo interessant is? Ze lijkt elke nacht te dromen over de ontvoerder en de daden; deze komen ook daadwerkelijk uit. En op een dag is Finnley aan de beurt.

De scenes in de kelder met Finnley zijn, ondanks vele schoonheidsfoutjes, vrij sterk en het idee rondom de telefoon waarin hij met de vorige slachtoffers communiceert is helemaal nog niet zo slecht gevonden.
Natuurlijk snap ik de teleurstellingen van de fans; de film wil niet bepaald eng worden, maar blijft in mijn optiek behoorlijk interessant door het sterke acteerwerk, de ontsnappingsplannen en strategieën, de communicaties (zeker wanneer Finnley aan de praat raakt met zijn vriend/beschermer Robin en de wanhoop in de omgeving. Maar ook zeker de kracht die de eerst nog zo gevoelige Finnley lijkt op te bouwen in de hoop om The Grabber te kunnen trotseren.

Van begin tot eind heb ik geboeid zitten kijken. Zoals gezegd; je moet deze niet kijken voor de jumpscares en om het griezelen, maar wel voor de spanning en het zogenaamde kat en muisspelletje. Maar ook voor de sfeer en het krachtige acteerwerk. Ondanks Finnley een bijzonder karakter vormt, stelen Gwen en Robin hierin regelmatig de show.

En ja het einde... Viel voor mij helemaal niet zo verkeerd. Zeker nadat ik onlangs getuige mocht zijn van een zeer pijnlijk einde van de serie Squid Game. Laat de kracht maar weer eens voor de verandering spreken, om het vervolgens af te doen met een overwinnelijkheid in broeder en zusterliefde... en uiteindelijk de totaal andere karakter waarmee je op school terugkeert. Bij deze ben ik helemaal klaar voor deel 2.

Dat moet genoeg zeggen.

4,0*

Ja, deze horror-film doseert precies goed, naar mijn idee. Niet al te doorzichtige fratsen en flauwekul, maar een soort paranormale sfeer in de mystiek tussen droom en werkelijkheid. Als liefhebber van de serie Medium zit je in The Black Phone eerste rang. Aanrader.

Prima film!

Ik had hem al is eerder gekeken maar in aanloop naar Black Phone 2 is even over gezien.

Goed mee vermaakt.