Turning Red (2022)

Na Luca opnieuw een Pixar die visueel afwijkt met een stijl die in zekere mate fris aanvoelt. Op dat vlak in ieder geval een pak interessanter dan wat WDAS met Encanto brengt. Domee Shi is de dame achter de Pixar-short Bao. Fijn om de nieuwe generatie regisseurs van de studio te mogen ontdekken. Kan zeker wat worden. Benieuwd.

Terzijde: Deze Backstreet Boys is de laatste tijd weer populair in trailers, hier zit ie wel goed.

Vanaf 9 maart 2022 in de bioscoop (Walt Disney)

Kan alleen maar meevallen want het verhaal slaat op niks. Op basis daarvan heb ik geen hoge verwachtingen.

Looking good!

TURNING RED Trailer 2 (2022) - YouTube

Al verwacht ik, zoals bij Luca, wel wat kritiek alhier.

Next Pixar movie, Turning Red, skips theaters, goes straight to Disney Plus|Cnet

De eerste recensies zijn inmiddels binnen:

95% Certified Fresh op Rotten Tomatoes en 84/100 op Metacritic.

Turning Red: verfrissende nieuwe Pixarfilm met unieke charme - VPRO Cinema

Krijgt de volle 5 sterren van de AD recensent.

Ik vind het dus weer jammer dat deze film nu al zulke lage cijfers krijgt. Ik zal ieders mening waarderen want die mag je gewoon hebben uiteraard en daar is niets mis mee. Ik veroordeel niemand op dat gebied, maar dit voelt een beetje apart. Kwalitatief gezien is dit gewoon zeker een film waarmee Pixar op technisch gebied weer topkwaliteit levert. Pixar brengt zichzelf terug naar wat abstractere vormen van animatie en dit is prima want het werkt gewoon voor het amusante maar ook wat simpele verhaal (vrij vergelijkbaar met Luca).

Ikzelf vond het een fantastisch amuserende film, hoewel natuurlijk niet elk element perfect was. Pixar durft qua karakterontwikkeling en thema's ditmaal echter in leeftijd gewoon een duidelijke stap richting een jongvolwassen publiek te zetten. Dit zal juist om die reden voor velen (daarmee doelende op ouders die met hun hummels en hummeltjes tussen 5-10 jaar van een onschuldige animatiefilm willen genieten) dan ook een groot probleem worden, en ik zal even kort toelichten waarom. Deze film wordt gekenmerkt als een kinderfilm, maar de thema's waar Pixar op inzet in het verhaal zullen totaal niet herkenbaar zijn voor het kinderpubliek waar Disney zich op richt met de marketing. Ik kon de keuzes van Pixar echter zeer waarderen, dit omdat ik me in veel van de thema's sterk kon vinden als iemand die de leeftijdsfase van het hoofdkarakter al heeft doorgemaakt. Ik voel me er dus vrij nostalgisch door en veel elementen vind ik zelfs nu nog terug, maar het thema tienerhormonen en persoonlijkheidsontwikkeling (er wordt zelfs gesproken en gegrapt over maandverband) zie ik kinderen van 6-10 jaar oud niet gauw begrijpen. Hier zullen veel ouders zich vast door frustreren gezien dit natuurlijk gepaard zal gaan met de nodige vragen vanuit de kinderhoek.

Ik geef dus maar hiermee een soort van waarschuwing aan ouders op dit forum die de film met hun hummels en hummeltjes willen kijken. Voor echt jonge kinderen zal ik het niet 100% aanraden gezien de nogal gevorderde thema's, maar zelfs dan raad ik het nog niet helemaal af. Ook Up wist heel mooi het volwassen thema verlies mooi en avontuurlijk neer te zetten voor kinderen, hoewel velen er op oudere leeftijd pas de emotie werkelijk bij konden voelen. Het is trouwens wel een goede film voor kinderen die dezelfde leeftijd zullen bereiken, omdat het voor hen een mooie film is die als een juiste metaforische introductie kan dienen.

Dat gezegd hebbende, je moet maar gewoon doen waar je zelf voor kiest. Ik zie gewoon al een patroon ontstaan wat naar mijn eigen mening totaal niet rechtvaardig is. De fout komt hier vanuit de marketing. De film wordt op deze manier al zichtbaar afgerekend en dat voelt niet juist. Mijn echte review zal ik later nog wel posten, maar dit wilde ik er zelf graag even over kwijt. Niet de beste Pixar film, maar wel eentje die weer wat gedurfder is op een juiste manier zoals de oude dat waren. Voor veel kinderen hoop ik dan ook dat deze film even nostalgisch zal worden later op dezelfde manier zoals bijvoorbeeld Up, Monsters Inc. en de Toy Story Trilogie dat voor ons nu al zijn.

Dit is een film gemaakt door een vrouwenteam bij Pixar.. Grappen over maandverband.... Nee, hier gaat geen kerel naar kijken

Zoals beloofd, mijn volledige review:

"Pixar’s nieuwste zal ongetwijfeld een verrassende hoeveelheid verontwaardiging oproepen bij ouders en een immense hoeveelheid ongemakkelijke vragen bij kinderen. Terwijl Pixar zijn doorgaans succesvolle technische streak voortzet, durft het eindelijk meer jongvolwassen thema's te verkennen zoals hormonen en de zoektocht van een tiener naar individualiteit, waardoor 'Turning Red' sterk opvalt. Het resultaat mag dan onvolmaakt zijn, maar deze film zou kunnen uitgroeien tot een echte klassieker, waarvan de kinderen van nu de emotionele lessen en nostalgie later meer zullen gaan begrijpen en waarderen".

Hij krijgt van mij een nette 7,1/10 als eindcijfer.

Vreemd dat deze momenteel zo laag scoort. Degelijke Disneyprent met een gedurfd onderliggend thema en regelmatig wat fijne humor. Ik twijfel over een 3.5*, maar voor mij toch een 3* omdat het voor mij niet aanvoelt als een blijver in het oeuvre.

Aardige film over een tienermeisje die een lichamelijke verandering doormaakt. De thematiek ligt er wat te dik bovenop. De moeder-dochter relatie is wel goed uitgewerkt en uiteraard ziet deze Pixar er weer kleurrijk en piekfijn uit. Waarom de film zich in 2002 afspeelt, was me niet geheel duidelijk (had net zo goed het heden kunnen zijn).

Het gaat dan toch gebeuren, de eerste Pixar die ik heb gezien die me echt zwaar tegenviel.

Het scoort waarschijnlijk punten bij de puristen omdat het de pubertijd onder de aandacht brengt. Dit gebeurt echter op zo'n stront vervelende manier dat het pijn doet aan al je zintuigen. Men vraagt zich af waar het ontroerende verhaal is gebleven welke dit thema zou passen, dan wel enige vorm van sympathieke figuren.

Een film vol ongelooflijk vervelende karakters , een gebeurtenis die zich de naam verhaal niet mag toe eigenen en af en toe tenenkrommende animatie.

Abominabel

1.5 ster

Behoorlijk vervelende film waarmee Pixar voor de zoveelste keer helaas aan blijft tonen dat ze hun magic touch al jaren kwijt zijn. De films worden steeds mooier en mooier, maar inhoudelijk hebben ze bijna nooit meer wat te vertellen. We volgen hier een Chinees pubermeisje die zichzelf en het leven aan het ontdekken is, maar dit nauwelijks kan door haar traditionele, bemoeizuchtige moeder. Nou ben ik de puberfase al ontzettend lang voorbij in mijn leven, maar alsnog kan het best boeien.

Zo was Inside Out (2015) een schitterende Pixarfilm over de puberemoties. Die film is slechts 7 jaar oud, maar ook ergens ál zeven jaar oud, want het is denk ik de laatste Pixarfilm die me echt wist te raken en met een bijzonder verhaal kwam. Niet alles daarna was matig, maar wel heel veel. Aan Turning Red irriteert bijna alles me behalve de mooie visuele stijl. De personages zijn enorm vervelend en druk en inhoudelijk zit er ook heel weinig diepgang in. Het is enorm voorspelbaar, al was de Godzilla-achtige moeder met haar bemoeizucht nog wel vermakelijk in beeld gebracht. Maar je merkt wel dat Pixar steeds meer formulewerk aan het worden is met prekerige boodschappen die meestal niet meer op een originele, verrassende wijze worden verteld.

2*

Simpele, vervelende en hysterische film. Minste Pixar.

Ghehe, ja da's mijn samenvatting ook alleen had ik er teveel woorden voor nodig

Duidelijk een minder Pixar, hoewel bij vlagen nog best oké. Het begin is erg overdreven en druk, op een verkeerde manier, met een vervelende introductie van de hoofdpersonen. Gaandeweg vindt de film de juiste toon en werkt het qua tempo ook beter, maar het verhaal is gewoonweg te dun om een hele film mee te kunnen vullen. Gelukkig maakt de spectaculaire finale dan nog wel één en ander goed. Visueel een beetje een ratjetoe: sommige aspecten van de film zien er heel mooi uit, andere juist heel lelijk. Dat zijn we niet gewend van Pixar.

Niet super bijzonder, maar Pixar zorgt wel altijd dat het verhaal leuk blijft om naar te kijken.

’’My panda, my choice’’

De recente Pixar films zijn doorgaans al van minder niveau dan hetgeen de studio voorheen produceerde, maar dit is denk ik wel het minste wat ik van Pixar heb gezien. Samen met Onward wellicht. Een schreeuwerige film met een weinig sympathiek hoofdpersonage en ook verder bijna alleen maar vervelende en stereotype personages. Bovendien een nietszeggend plotje, dat nergens echt kan boeien. De animatie zelf is niet slecht, alhoewel de stijl mij niet enorm aansprak en Pixar op visueel vlak zeker betere films heeft afgeleverd. Waar het voorheen uitkijken was naar een nieuwe Pixar film is dat de laatste jaren helaas steeds minder het geval.

Turning Red is een van de leukste animatiefilms die ik ooit heb gezien - Column Aaf Brandt Corstius - de Volkskrant

nou met je waardering pak je wel uit hoor......3*??

Ik vind deze bv zeker niet slechter dan Luca of Onward maar die hier rond de 3.3* scoren. Voor mij dus wel opvallend dat deze film significant lager scoort.

Goeie pixar film weer!

Meilin is een eigenzinnige, dertienjarig meisje dat probeert een balans te vinden tussen haar eigen interesses (waaronder boyband 4-Town) en de verwachtingen van haar ouders en in het bijzonder haar moeder [Sandra Oh]. Dee titel verwijst in feite naar de eerste menstruatie, maar in het Disneyuniversum valt altijd wel iemand te vinden die daar een metafoor voor weet te bedenken en in dit geval is de keuze gevallen op een rode pandabeer. In haar groei naar een zekere volwassenheid wordt zij bijgestaan in de inmiddels (gelukkig) standaard geworden diversiteit aan vriendinnen maar het verhaal is vrij oppervlakkig en zowel de animatie als de stemvertolkingen grenzen soms aan het hysterische. Pijnloos vermaak voor beginnende tienermeisjes, maar voor overige doelgroepen is er weinig om aan te bevelen.

Groot verschil op de site. IMDb heeft een 7,1 en hier scoort de film ongeveer een 5,8.

We hebben deze film afgezet omdat ik me kapot ergerde aan de dominante, neurotische moeder, de sullige vader en het algemene beeld van hoe vrouwen/gezinnen worden neergezet. Notabene geregisseerd door een vrouw.

Ik heb de reden in eerste instantie niet met de kinderen gedeeld maar alleen gezegd ‘nou ik vind het geen leuke film’. Waarop mijn dochter van 12 zei ‘inderdaad wat een bout film!’.

Het was de eerste keer dat ik een uit principe heb uit gezet. Andere keren denk ik ‘raar neergezet of whatever’. Bij deze film kon ik mijn ergernis echter niet weg zetten. Met de thema’s die de film aan kaartte (menstruatie, maandverband, verliefd worden etc.) heb ik geen enkel probleem. Goed juist om dat ook in een film normaal te vinden. Op deze wijze brengen sloeg wat mij betreft de plank volledig mis.