Stowaway (2021)

Van de regisseur van Arctic (2018)

Vanaf 22 april op Netflix.

Joe Penna is goed bezig.

Arctic vond ik helemaal niet verkeerd voor een debuut, dus naar Stowaway kijk ik ook uit. En nog een sciencefiction ook. Nog een klein maandje wachten.

Deze claustrofobische space drama boeide mij op wat voor manier dan ook, helemaal niet. Visueel stelde dit geen moer voor, het verhaal bagger en vond Anna Kendrick geen goede casting en het acteren van allen matig. Een zeer matige B-Film, dus vergeet ik die snel. Een 1.5

Aardige film over een driekoppige bemanning die onderweg zijn naar Mars voor een missie. Een prima uitgangspunt van een verstekeling aan boord van een ruimteschip met het daarop volgende dilemma. Het had wellicht wat korter gekund, maar de film heeft een prima eerste helft en de tweede helft heeft een paar spannende scenes. Mooie muziek en ook goed acteerwerk, alhoewel Toni Collette niet al te veel te doen krijgt.

Niet beschikbaar op Netflix, maar wel een link naar de trailer van Netflix

Ongeloofwaardig verhaal met veel gaten en ook nog slecht gecast.

Half uur aangezien ...en weg ermee ....gaaaaaap...het hele verhaal boeit mij geen moer.

wel beschikbaar op netflix

Deze ongeloofwaardige maar best spannende science fiction-film komt wat langzaam en weinig boeiend op gang, maar zodra het centrale dilemma zich aandient wordt het allemaal een stuk interessanter en vooral meeslepender. Goed gemaakt en degelijk gespeeld, al komen de personages niet overal even goed uit de verf en kent de film net iets teveel dode momenten om volledig te kunnen overtuigen.

Space drama. Ik hou van genre film in ruimte. Alleen is deze heel simpel. 2 uur zelfde decor en slechts 4 acteurs met weinig diepgaande dialogen. Alleen een moreel dilemma, nl. 4 man en slechts zuurstof voor 3... Wat ik hier wat miste was wat meer afwisseling. Ook ontbrak er een grondcrew. Geen Houston, zelfs niet met stem. Dus enkel de bemanning en het schip. Er werd zelfs geen moeite gedaan om ook maar de lancering waardig in beeld te brengen. Idee van film was goed, maar een gemiste kans in uitwerking. Enkel bij finale was er een buitenwandeling met wat soundtrack. Gedurende gans de film werd de stilte van de ruimte net iets te realistisch weergegeven. Was misschien opzettelijk, maar voor een film net iets te braaf. Komt saai over. De pogingen om emoties in de film te brengen zijn van zo’n korte duur dat ze niet doorkomen. Slotscène was dan nog mooiste maar daar moet je eerst 2 uur traagheid voor over hebben. En einde is dan ook niet zo spectaculair... Acteerprestaties ook matig. Maar gezien weinige aanbod aan SF is het wat het is. Hier moeten we het mee doen. Corona zorgt ervoor dat de filmwereld op pauze staat. En als liefhebber van SF moet je deze toch meenemen. Leg de verwachtingen niet hoog. Voor mij net niet gebuisd, dus 2,5*.

Aardige opnamen in 'space'. Verder wel onderhoudend voor een filmavondje. In ieder geval een politiek correcte cast, wat wil je nog meer.
En ik zei al gelijk in het begin van de film: laat die gast niet leven, daar komen problemen van, maar ja, dan was het een korte film geweest.

Niet voor iedereen weggelegd. Het zit mooi en goed in elkaar. Weinig actie en af en toe wat lichte spanning.

Spectaculair begin met de lancering. Prachtige beelden van het ruimtestation en de koppeling ermee.

Daarna uiterst traag verlopende film met voorspelbare rampen. Een en ellende, incompetentie en drama.

Natuurlijk is dat de manier om de film nog enigszins spannend te maken.

Het einde mogen we als kijker zelf invullen.

Teleurstellend ondanks de prachtige beelden.

Prachtig SF drama! Een mooie compositie van spanning en diepe rust in de eindeloze ruimte.

De sfeer blijf je lang voelen...

Prima sciencefiction film met een aardige cast. Visueel ziet het er ook wel redelijk uit, alleen vond ik het einde iets teleurstellend. Ik had het in ieder geval niet zo abrupt verwacht. Maar het is zoals het is en al bij al vond ik het een geslaagde sf.

Matige en veel te lange SF-film.

Waar ik het meeste aan geërgerd heb, is het ontbreken van een verklaring hoe de verstekeling aan boord kwam... gevonden achter een met-schroeven-afgesloten luik. Of heb ik wat gemist?

Paaldansen in space.

Mooie beelden en een goede cast.

Het verhaal was verder niet zoveel.

Beetje ongeloofwaardig het hele design van het schip en back up van de belangrijkste onderdelen.

Ook de vierde persoon is maar een vaag verhaal.

Niet best dus, had zoveel meer mee gedaan kunnen worden.

Best aardige film qua wat er op beeld gebracht word. Alleen voor mij word het de laatste 20 minuten de nek om gedaan. Ook het einde slaat nergens op, alsof het in het midden van de film abrupt stopt. Nee gemiste kans.

In 10x bijna uitgekeken (viel steeds in slaap)

Hoopte dat het toch nog een beetje spannend zou worden, maar helaas.

Geen ene reet aan!

Ook een complete mis cast.

Ik moest toch een aantal keer aan The Midnight Sky (Film, 2020) van George Clooney denken. Ook hier een isolement met een verstekeling gespekt eveneens met wat visuele pracht. Stowaway heeft op deze onderwerpen wel wat raakvlakken, zowel positief als negatief.

De film kent een erg rustig tempo en lijkt maar moeilijk op gang te komen. De stiltes in de film - die ik een absolute meerwaarde vond - vond ik wel passend in de uitgestrekte leegte van de ruimte. Alles draait natuurlijk rond het morele dilemma dat ontstaat wanneer een verstekeling wordt ontdekt en waarbij hij de beperkte lucht in beslag neemt van 3 wetenschappers. Niets nieuws onder de zon, maar het levert best wat potentieel op. Alleen vond ik de uitwerking ervan vrij pover en inspiratieloos. Om eerlijk te zijn had ik geen enkele feeling met geen enkel personage. Er zat weinig fut in, niet in het script, maar ook niet in de acteurs leek mee.

Visueel wel best mooi gedaan en ook technisch best prima. Dialogen daarentegen zijn eveneens verwaarloosbaar. Een film met weinig hoogten, maar iets te veel mankementen. Jammer...

Stowaway heeft stomweg last van de Hollywoodziekte.
Compleet ongeloofwaardig en clichématig op cruciale momenten:
De verstekeling aan boord achter een dichtgeschroefd luik....
Het cliché "probleem met de zuurstofvoorraad", dat ook nog eens met een fysiek zware en gevaarlijke inspanning opgelost moet worden.
De niet gezekerde zuurstoffles die, uiteraard, in de ruimte verdwijnt.
Je voelt je als kijker toch niet serieus genomen zo.

Stowaway begint veelbelovend. Een raket met daarin drie bemanningsleden is onderweg naar de planeet Mars. De reis door het donkere onbekende heelal wekt op voorhand al fascinatie op.

Die fascinatie wordt een tijdlang goed gevoed. De verwachtingsvolle spanning van de bemanning die zich nog wat onwennig gedraagt en zich probeert thuis te voelen in de sfeervol geconstrueerde steriele setting van de raket is een fascinerend schouwspel. De spanning slaat over. Laat de verwikkelingen maar beginnen. De openingsscènes hebben me in de juiste stemming gebracht.

De verwikkelingen beginnen als een blinde passagier, die toevallig wordt ontdekt, onherstelbare schade blijkt te hebben toegebracht aan een systeem waardoor de voortgang van de missie gevaar loopt. Vanaf dat moment ontwikkelt de film zich tot een survival drama en gaat het niet meer om de spannende missie naar Mars maar om overleving. In het ruimteschip ontvouwt zich een psychologisch drama waarin de personages zich voortdurend afvragen hoe kosjer het is om iemand op te offeren opdat de anderen kunnen overleven. Onderlinge wedijver en valsigheden spelen daarbij nauwelijks een rol. Van veel verhitting is geen sprake. Met wat schuldgevoel heb je het wel gehad. De bemanning voegt zich gedienstig naar de pacing van de film die een hele rustige en gelijkmatige cadans heeft.

Op een klein uitstapje na is er weinig beleving in de film. Het drama dat zich bezig houdt met de vraag wie opgeofferd moet worden en dat verder de aangetaste gemoedsrust van de bemanningsleden onderzoekt, stelt niet veel voor. Heel veel persoonlijke informatie wordt de kijker niet gegund. De bemanningsleden blijven afstandelijk. Dat maakt het psychologische drama niet indringend. De innerlijke strijd van de personages voelt aan als een verplicht nummer.

Het einde van de film verloopt vervolgens heel onbevredigend. Stowaway is een slowburner en geeft de indruk naar een groots en overweldigend einde toe te werken. Dat einde komt zonder veel onderbouwing zomaar uit de lucht vallen. Het heeft uiteraard te maken met zelfopoffering. Hoe voorspelbaar.

Stowaway is een halfslachtig overlevingsdrama dat zich afspeelt in de ruimte. De ruimte dient als beklemmende factor. Op een ruimtewandeling na gebeurt er met de ruimte an sich verder niets. Het verhaal genereert voorzichtige spanning en daar blijft het bij. Stowaway is een film met een solide uitgangspunt maar is in de uitwerking daarvan gewoon wat vlak en teleurstellend.

? Zij offert zich op op de rest te redden. Lijkt mij sluitend einde eerlijk gezegd.

hahaha Ja dat had ik ook wel door dat ze zich opofferde. Ik had alleen niet verwacht dat het plotseling ophield. Maar dat ligt blijkbaar aan mij, want jij vind het een sluitend einde. Misschien moet ik de film nog maar eens een keer kijken, en wie weet denk ik dan hetzelfde als jij.

Matig sci fi drama. Het verhaal is best aardig maar men had er veel meer uit kunnen halen. De film begint aardig. Met weinig grootse effecten wordt de lancering knap realistisch in beeld gebracht. Daarna maken we kennis met de hoofdrolspelers. Na een halfuurtje zwakt de film af en wordt wat langdradig en saai. De hoofdrolspelers weten de kijker nauwelijks te boeien, laat staan te raken, terwijl het verhaal zich daar uitstekend voor leent. Het einde is teleurstellend en de film brand als een nachtkaars uit. Het acteerwerk is niet bijzonder en visueel kan de film er gezien het beperkte budget best mee door. 2.5

Ik amuseer me eigenlijk altijd wel met dit soort filmpjes, al vond ik Colette en Kendrick dan net wat té aanwezig, zeker gezien het reeds aangewezige gehalte aan drama.

Je kan het plot lezen als kritiek op melig gezag en heroïsch gedrag, wat uiteindelijk veel meer mensen in gevaar brengt, maar de film lijkt daar zelf niet echt veel zin in te hebben. Beetje jammer, had de film wel wat extra pit kunnen geven. Nu is het toch net iets te mak.

Matig. Aan de cast ligt het niet, hoewel ik Colette een beetje uit de toon vond vallen. Het is te langgerekt en heeft uiteindelijk te weinig om het lijf. Het (ietwat valse) dilemma is meer iets voor een aflevering van een tv-serie dan een hele speelfilm. En voor de meer rationeel ingestelden zal het helemaal te lang duren. In het begin had ik hier ook al last van, de aanloop schoot niet erg op.

Goed punt denk ik. Wie mensen in zijn omgeving observeert moet toch concluderen dat we bepaald geen tekort hebben aan moraalridders. Deugers waar je uiteindelijk bar weinig aan hebt. Ik waardeer zelf dan toch meer de oplossingsgerichten, hoe koud sommige oplossingen ook zijn, ze zetten meer zoden aan de dijk dan een wapperend vingertje en morele zelfverheffing.

Nu wil ik niet zeggen dat een personage hier teveel de moraalridder uithangt. Maar die kant hadden ze ook kunnen kiezen in het verhaal. En dan had ik het niet verkeerd gevonden de stommiteit van de menselijke soort even goed bloot te leggen. Want degene met de harde oplossing is natuurlijk altijd de gebeten hond. Het voelt nu alsof de film te weinig risico neemt.

Overigens zit er absoluut stommiteit in de uiteindelijk gekozen weg. Stel dat een bemanningslid ziek wordt om maar iets te noemen. Dan hebben ze meer aan Kendrick dan aan het 3e wiel die ook nog eens geen astronaut is.

Ik moet toegeven dat ik af en toe weg dutten, maar achteraf viel 't wel mee. Het einde vond ik best mooi.

Toch nog een 6.