Babardeala cu Bucluc sau Porno Balamuc (2021)

Niet doen, ik snap er niks van. Hoop herrie, sex en mondkapjes.

Licht absurdistisch-komische en experimentele film – met zelfs expliciete porno – die zowel vermaakt als de (Roemeense) maatschappij een kritische spiegel voorhoudt. Zo’n beetje de hele hedendaagse maatschappij komt voorbij, van seksfilmpjes die per ongeluk op internet komen en consumentisme tot de coronapandemie en complottheorieën, maar de boodschap is moralistisch en tegelijk pessimistisch of zelfs cynisch: zoals ook de gebouwen in Boekarest in verval zijn en er vele armen zijn is de maatschappij ook moreel in verval met overal vulgariteit en asociaal gedrag waarbij mensen echter altijd de ander en nooit zichzelf veroordelen met de televisie en computerscherm als de eigentijdse reflectie in Porseus’ schild om het gezicht van Medusa als het lelijke te bekijken en te veroordelen. Dit verval in hypocrisie en verlangen om de ander te vernederen, heeft misschien wortelen in de geschiedenis van Roemenië als dictatuur en de film verwijst aldoor naar die geschiedenis maar lijkt ook universeler de verdorven of onvolmaakte kern van de mens te willen aantonen (zoals bv. in het tweede deel, dat nota bene slechts een woordenboek is, kinderen de politieke gevangenen van hun ouders worden genoemd).

Al met al een film met een somber beeld van de mens en de maatschappij maar die tegelijk zichzelf niet te serieus neemt, ja zichzelf zelfs uitdrukkelijk als een grap presenteert waarmee de absurditeit van de weerzinwekkende toestand van de mens wordt onderstreept.

Een zelfverklaarde grap in drie delen. Het eerste deel toont wat de ongewenste publicatie van een sex-tape op Pornhub heeft op een lerares [Katia Pascariu]. Deel 2 is een ‘woordenboek met anekdotes, tekens en wonderen’ en is een soort Ontdek je Plekje met ondertitels waarin een stukje Roemeense sociale en culturele geschiedenis aan ons wordt voorgelegd. Het laatste deel introduceert zichzelf als een ‘sitcom’ en toont een hoorzitting waarbij de lerares zich moet verantwoorden tegenover de ouders van de kinderen waaraan ze les geeft. Zij zullen bepalen of ze op school kan blijven werken. Begint met de ongecensureerde vertoning van de sex-tape in kwestie en blijkt al gauw een vergaarbak van slecht uitgewerkte ideeën te zijn. Het type film dat je het beste kunt omschrijven als ‘apart’. Kortom: het liet mij volledig koud.

Maffe film, deze deels politieke satire en deels maatschappijkritische komedie uit Roemenië, of all places. De plot betreft een lerares, wiens persoonlijke sekstape opduikt op het internet, waarna de ouders van de leerlingen haar op het matje roepen. De sekstape in kwestie zien we direct aan het begin van de film en is behoorlijk expliciet, maar daarna is het snel gedaan met de pret. De rare structuur, met de film opgesplitst in drie delen, waarbij het tweede deel hoofdzakelijk bestaat uit een sociaal-culturele diavoorstelling, is al behoorlijk vervelend, maar dat is pas het begin van de ellende. De abstracte personages, de belerende dialogen en het lelijke camera- en montagewerk maken het geheel in stijl af. Kortom, ik kon hier weinig mee.

Het eerste van de 3 hoofdstukken vond ik echt de meest generieke Oost-Europese arthouse ooit. We horen wat figuranten praten over iets wat niets met het plot heeft te maken, na een tijdje komt onze hoofdrolspeelster in de achtergrond voorbij gewandeld. We volgen haar dan een tijdje (soms doet ze niet meer dan wandelen, soms gaat ze zeer kort met iemand in discussie), waarna ze terug uit beeld wandelt en we de scene eindigen met een zoom op een boom, wat onkruid, een krant, een raam, whatever. En die scene komt dan een keer of 20 terug (met tussendoor een drietal scenes waarin zowaar iets relevant gebeurt).

Deel 2 is dan één of andere slappe studentenfilm of een filmschool eindwerk, totaal overbodig.

Alleen de discussie uit het derde deel vond ik wel interessant. De lerares weerlegt netjes alle onzin die haar naar het hoofd wordt geworpen, maar niemand luistert echt. Daar zit echt iets in.

Na de eerste 2 segmenten begreep ik niet eens dat dit in Berlijn in competitie uberhaupt mocht meedoen, na het laatste wel, maar de winst... tja, zal dan wel smaak zijn. Lijkt me eerder iets dat een onafhankelijke, artistieke nevencategorie wint, maar goed.

Merkwaardige satire met een rare structuur. Winnaar van de Gouden Beer 2021. De mensen die daarover gaan, moeten in de film dingen gezien hebben, die ik niet heb kunnen ontdekken. Jammer voor mij (misschien).

Bijzondere Roemeense productie, en zeker verrassend dat dit de Gouden Beer won in Berlijn. Als geheel kan de film worden gezien als een tragikomische, intellectuele klucht over het hedendaagse Roemenië en moderne cultuur. Vooral op basis van de eerste twee hoofdstukken was ik nog weinig onder de indruk, zeker daar ze volgen op een bizarre introductie met expliciete porno. Maar het derde hoofdstuk is een prachtige intellectuele klucht en doet ook de vorige delen op hun plek vallen, waardoor het al met al goed te verteren is. Het grote nadeel is de gekunstelde en experimentele structuur, die toch wel afdoet aan de kijkervaring.

Zoals al gemeld, het eerste hoofdstuk wekt de indruk van een doorsnee, vrij saaie Roemeense arthousefilm, inclusief trieste beelden van Boekarest. Al moet gezegd dat ook dit wel degelijk met smaak is gedaan, en met oog voor de tragische schoonheid van verval. Het tweede hoofdstuk is een anthologie of woordenboek van relevante en minder relevante begrippen en is af en toe erg grappig, en voegt op ludieke wijze veel achtergrond toe bijvoorbeeld over de Roemeense geschiedenis. Het plaatst ook de klucht in het slotdeel in perspectief, omdat het veel hypocrisie en misvormde opvattingen en interpretaties toont van allerlei concepten (bijvoorbeeld over de op een voetstuk geplaatste Roemeense dichter, die in het slotdeel door Emi in het juiste perspectief geplaatst wordt). Dat slotdeel is de climax in een theatrale klucht, met als setting inderdaad een soort tribunaal, die alle hypocrisie in de moderne maatschappij door het slijk haalt, inclusief (impliciet) rond het coronavirus en complottheorieën en meer expliciet rond seksisme, racisme en moderne media. Ik zal er verder niet teveel over uitweiden, het slotdeel spreekt voor zich en is razend interessant en erg grappig. De kijker die graag snel door films scrollt zou op zijn minst dit slotdeel moeten zien.

De structuur is als gezegd het grootste minpunt van de film; het eerste deel zal velen jammerlijk doen afhaken en het tweede deel zal niet door iedereen worden begrepen. De regisseur, die al assisteerde bij het geweldige The Death of Mr Lazarescu, heeft zich wellicht iets teveel laten leiden door een drang zijn pessimistische, cynische kijk op de wereld op zijn eigenzinnige manier over te brengen. Maar het smaakt naar meer.

Een grofmazig gemonteerde film met een ongeïnspireerde introductie, een landurig en rommelig middendeel en een strontvervelende apotheose. Een film met harde beelden. Puur om te shockeren, denk ik. Juist daarom zijn ze zonder zeggingskracht. Amateuristisch geënsceneerd ook. Rommelig en kil. Zonder bezieling. De film is een langdurige lijdensweg van gemakzuchtig aan elkaar geplakte beelden.

De film trapt af met een pornovideo. Poeh, dat is schrikken. Amateurporno als kritiek tegen het burgerlijke fatsoen. Dat zal wel de boodschap zijn achter deze onsmakelijke aanzet van de film, want een belangrijke functie voor de handeling (welke handeling?) heeft de video verder niet. Het is een middel om verontwaardiging op te roepen. Om hypocrisie en decadentie aan de kaak te stellen in een ergerniswekkende, chaotische en bijzonder afstandelijke film.

Even onsamenhangend en zinloos als de epiloog, zijn de willekeurig van het internet geplukte clips met religieuze-, politieke-, verstrooiende- en commerciële boodschappen. Een verzameling commentaren (vermoed ik) op een samenleving die is vervallen tot decadent, egocentrisch en oppervlakkig gedrag. Het zijn sneue en warrige statements. Het zijn armoedige pogingen om de kijker met zoveel mogelijk vulgaire en grove beelden te bombarderen in de waarschijnlijke hoop dat hij murw gebeukt en in verwarring geraakt luid applaudiseert over zoveel scherpe kritiek tegen de verdorvenheid. Ik heb me rot verveeld.

Wat de film aanbiedt als pressiemiddel tegen huichelarij en moreel verval bestaat uit onwaarachtige en gemakzuchtige uitbuiting van beelden uit de decadente gemeenschap die de film juist wil aanklagen. De ironie! Wat een kutfilm.

Deze Roemeense Komedie / Drama film (won schijnbaar in 2021 de Gouden Beer) zag ik toevallig voorbijkomen op "Film1" en daarbij had de circa drie minuten durende pornografische opening (dat was in feite de inleiding voor de rest van de film) me gelijk te pakken (dat zal denk ik niemand verbazen). "Bad Luck Banging or Loony Porn" speelt zich af in een overspannen coronawereld, overal zijn mondkapjes, overal heerst sociale distantie, hypocrisie viert hoogtij en iedereen is overtuigd van zijn of haar eigen gelijk. Kortom een leuke maatschappij satire!

In "Bad Luck Banging or Loony Porn" komt Emilia Colibiu's (oftewel Emi) reputatie en loopbaan tijdens de coronacrisis als lerares hevig onder druk te staan als er online een seksvideo (oftewel de drie minuten durende opening) van haar opduikt. De ouders van haar leerlingen zijn woedend en eisen haar vertrek. Maar ondanks de druk die op haar wordt uitgeoefend, weigert Emi zich erbij neer te leggen. Ze wordt op het matje geroepen op de eliteschool waar ze lesgeeft en moet zich op een ouderavond verantwoorden tegenover een nogal hypocriete groep opvliegende ouders. Moet ze vrezen voor haar baan en haar toekomst?

"Bad Luck Banging or Loony Porn" is een stomend politiek pamflet in vijf delen, compleet anders van stijl en toon en toch een naadloos geheel, over Roemeense hypocrisie en misogynie rond een lerares die zich moet verantwoorden voor een zelfgemaakte seksvideo die online is gezet. Deel 1 bestaat uit de seksvideo die je tijdens de opening van de film expliciet te zien krijgt. Deel 2 heeft als titel "Eenrichtingsverkeer" en daarbij zien we Emi door Boekarest lopen. Deel 3 heeft als titel "Een klein woordenboek" en daarin zien we via foto's, teksten en korte filmpjes een cynisch alternatief beeldwoordenboek m.b.t. anekdotes, symbolen, woorden en vreemde zaken, die vooral een aanklacht vormen tegen het voormalige communistische regime en de mensheid in het algemeen. Deel 4 heeft als titel "Praktijk en insinuaties" en daarin zien we hoe Emi zich op een ouderavond moet verantwoorden tegenover een nogal hypocriet stel heetgebakerde vaders, moeders en collega's en daarbij is ook een militair en een eerwaarde aanwezig. En in deel 5 zien we drie mogelijke ontknopingen, namelijk:

1e De film was maar een grap;
2e We hebben je maar even opgehouden;
3e De film was maar een grap en eindigt hier.

De film opent dus met een pornoscène, waarbij het gaat om een seksvideo van Emi (die o.a. een roze pruik draagt), die haar man Eugen Colibiu (Stefan Steel, waarvan je wel nooit het gezicht ziet, maar wel zijn penis) op het internet heeft gezet. Daarmee worden haar carrière en haar reputatie bedreigd. Er ontstaat uiteraard veel ophef onder de ouders over het obscene filmpje. De opening is zeer pornografisch en daarbij zie je o.a. pijpen, neuken en gebruikt ze een zweepje en wordt er ook gezegd:

"Lik me.", "Ik wil je pijpen.", "Wat een lekker kutje.", "Ik wil dat je me neukt.", "Je kont maakt me gek." en "Kom in me, schiet het er allemaal in."

Tijdens het openen van het filmpje worden ze ook gestoord door een vrouw (waarschijnlijk de moeder van Emi) die aan Emi vraagt dat ze haar medicijnen niet moet vergeten op te halen bij de apotheek.

In het tweede deel (begint na circa 3 minuten) zien we hoe Emi druk bellend door de straten van Boekarest loopt. De camera volgt haar op de voet, langs het drukke verkeer en langs grote reclameplakkaten met seksueel getinte reclames (van opgepompte en geoliede halfnaakte mannen tot een vrouw die heel suggestief een langwerpig voorwerp consumeert en voor wat zij suggereert, namelijk pijpen, door wordt Emi later door de ouders over veroordeeld). Ze gaat langs bij haar ouders, ze gaat winkels (een supermarkt en een apotheek)in, ze gaat ergens een kopje koffie drinken en ze loopt weer verder. Het is een leuke vondst van regisseur Radu Jude, want terwijl Emi loopt en belt, krijgen we zicht op het hedendaagse Roemenië in coronatijd, waar armoede en verval naast protserige rijkdom bestaan.

Ook zien we daarbij op de achtergrond de werkelijke obsceniteit, namelijk mensen die in supermarkten, winkels en op straat naar elkaar schreeuwen (zo roept o.a. een oude vrouw in de camera "Lik mijn kut!" ) en ruzie maken om niks. Zo maken asociale automobilisten ruzie met chagrijnige voetgangers (zoals Emi), parkeert een lullig mannetje zijn gigantische Amerikaanse truck (een monster truck) op een zebrapad en worden mensen constant herinnert aan het correcte gebruik van een mondkapjes. Ook worden we op deze manier deelgenoot van het drama waarin Emi verzeild raakt. We begrijpen namelijk uit de gesprekken en de telefoongesprekken dat een seksvideo (waar we tijdens de opening van de film getuige van zijn geweest) van Emi en haar man online is gezet op "PornHub". De hele school weet ervan en van het ene op het andere moment is Emi nu de pornolerares.

Het derde deel (begint na circa 36 minuten) bevat een montage met de definities van regisseur Radu Jude over anekdotes, symbolen, woorden en vreemde zaken via een cynisch alternatief beeldwoordenboek. Hardhandig fileert hij zijn land aan de hand van termen als "Familie" (‘zes van de tien Roemeense kinderen ervaren huiselijk geweld), "Keuken" (als in: vrouwen horen in de keuken) en "Kinderen" (politieke gevangenen van hun ouders). En natuurlijk staat de "C" in dit grimmige woordenboek voor Ceaușescu, de in 1989 geëxecuteerde dictator wiens lange bewind het Roemeense gemoed nog altijd beïnvloedt.

Sommige daarvan zijn humoristisch (zo wordt een clip getoond van een traditionele Roemeense volksdans die is aangepast om te voldoen aan de afstandsregels m.b.t. corona), andere zijn bitterder, sommige zijn ronduit bijtend en een aantal hebben betrekking op naaktheid of seksuele handelingen. Zo komt o.a. het woord "Pijpen" voorbij, waarbij we een vrouw een man zien pijpen, en daarbij wordt ook gezegd (beter gezegd via tekst getoond) dat pijpen het meest opgezochte woord is in het online woordenboek. Bij het woord "Kut" zien we een kaalgeschoren kut van een vrouw in beeld via een foto en bij "Lul" zien we een penis van een man in beeld bungelen. Verder komen de woorden "Pornografie" en "[i]Livecam" (daarbij zien we een vrouw voor de camera spelen met een dildo in haar kut) voorbij en bij "Moppen over blondjes" zien we een volledig naakte vrouw (natuurlijk wel een blondje) door het beeld rennen in een soort van Benny Hill-achtige sketch.

In het vierde deel (begint na circa 62 minuten) arriveert Emi op de school (daarbij roept ook iemand tegen haar "Pijp ons allemaal") op de ouderavond (beter gezegd een volkstribunaal) in de binnenplaats van de school, waar ze door de sympathieke directrice (Claudia Ieremia) wordt geïnformeerd dat de ouders en leraren zullen stemmen over haar lot m.b.t. haar vermeende morele overtreding. Als een meerderheid tegen haar stemt, wordt van haar verwacht dat ze aftreedt. Alvorens het tot een stemmen komt, wordt eerst nog via een tablet van één van de ouders de hele seksvideo getoond (Emi dacht dat het al van het Internet af was, maar één van de ouders heeft gedownload) aan de aanwezigen.

De ouders zijn over het algemeen kritisch over Emi's acties (beschuldigen haar ook voor het verspreiden van Joodse propaganda, terwijl ze helemaal niet Joods is) en de ouders bestaan o.a. uit een gepensioneerde luitenant (Nicodim Ungureanu) van het Roemeense leger, een vliegtuigpiloot (Andi Vasluianu) met fascistische politieke neigingen, een sociaal conservatieve priester (Gabriel Spahiu), een aardige vent (Alexandru Potocean) die Emi verdedigt in een poging om bij haar in de gunst te komen, een man (Tudorel Filimon) die steeds komische opmerkingen roept (als iemand de naam Hannah Arendt noemt, roept hij Hannah Montana en op de naam Karel Gott roept hij steeds Karel Kont en hij lacht ook regelmatig als Woody Woodpecker) en een vrouw (Olimpia Malai) die eerder steekpenningen heeft aangeboden aan Emi in ruil voor hogere cijfers voor haar dochter. Vooral de vrouw en de vliegtuigpiloot leggen Emi het vuur aan de schenen en zegen o.a. tegen haar als ze zich verweerd:

"De slet wordt brutaal!"

Door Emi's gedrag en manier van lesgeven te veroordelen, uiten de ouders een vulgaire en seksistische houding ten opzichte van vrouwen en trekken ze historische bewijzen in twijfel die Emi aanvoert om hun punten tegen te spreken. De ouderavond ontaardt in een sluw exposé waarin elk personage zich gedraagt als een "Don't Look Up" fan, van de betweterige stedelijke liberale moeder tot de patriottistische militair en de conservatieve vader. De binnenplaats van de school (waar op een gegeven moment ook een schoonmaakster komt schoonmaken en een conciërge fakkels komt aansteken) lijkt het podium van een amfitheater, gevuld met een doorsnee van de Roemeense samenleving. Ieders overtuiging van het eigen gelijk, wurmt zich naar buiten door de treffend gekozen mondkapjes heen, terwijl Emi de hypocrisie van elk onderuit haalt in sterke bewoordingen.

De film eindigt, oftewel deel 5, met drie alternatieve eindes achter elkaar. In de eerste wordt Emi vrijgesproken door de ouders en en leraren, wat leidt tot een fysieke confrontatie tussen haar en een moeder. In de tweede wordt ze veroordeeld en neemt ze ontslag zonder incidenten. En in de derde wordt ze opnieuw veroordeeld, maar verandert ze in een superheld die lijkt op "Wonder Woman". Ze vangt de ouders en leraren in een net en ramt degenen die haar tijdens de conferentie het hardst hadden tegengewerkt een ​​dildo in de mond. Daarna is de film na circa 105 minuten ook afgelopen.

"Bad Luck Banging or Loony Porn" wordt in feite gedragen door hoofdrolspeelster Katia Pascariu als Emi en ze deed het gewoon goed. Ze weet goed de balans te vinden tussen ernst en komedie. Ondanks dat ze vrijwel continue rondloopt met een mondkapje (zoals iedereen) en we haar gezicht vrijwel nooit geheel te zien krijgen, krijg je wel veel andere dingen van haar te zien. Behalve dat ze van top tot teen naakt te zien is, zien we haar ook pijpen (wat ze wel zichtbaar deed met een dildo i.p.v. een echte penis) en neuken (maar daarbij werd waarschijnlijk een andere vrouw gebruikt, want haar hoofd zie dan namelijk niet in beeld). Bij dat neuken werd ze ook van achteren genomen (haar man zegt niets voor niets over haar kont "Je kont maakt me gek.") en daarbij denkt één van de ouders (na het zien van de volledige seksvideo op de tablet tijdens de ouderavond) dat ze in haar kont werd genomen, maar dat wordt dan gecorrigeerd door een ander die zegt:

"Het was niet in de kont. Het was in haar kut, op z'n hondjes."

De overige cast doet het ook verdienstelijk, maar de meeste bijrollen zijn wel karikaturaal en met name die van de bezorgde ouders, zoals Olimpia Malai (als Mrs. Lucia), Andi Vasluianu (als vliegtuigpiloot Mr. Otopeanu) en Nicodim Ungureanu (als luitenant Gheorghescu).

"Bad Luck Banging or Loony Porn is licht komisch", kent een expliciete start en een heerlijk einde. De film met de opvallende titel zal echter niet bij iedereen in de smaak vallen. Niet alleen omdat de Roemeense droge humor niet voor iedereen is weggelegd, maar ook omdat de film opent met een zeer expliciete seksvideo van circa drie minuten.

Maar ik vond "Bad Luck Banging or Loony Porn" een leuke en vermakelijke Komedie / Drama film die is opgedeeld in vijf verschillende delen (in de film worden eigenlijk maar drie delen echt benoemd, maar met de opening en de drie drie alternatieve eindes, zijn het in mijn ogen dus vijf delen). Hoewel alle delen best leuk zijn en iets toevoegen konden de opening (de seksvideo) en het vierde deel (de ouderavond) mij het meest bekoren. Het minste vond ik het derde deel (oftewel "Een klein woordenboek"), want dat vond ik iets te langdradig en ook had ik het idee dat regisseur Radu Jude daarin Roemenië een beetje belachelijk aan het maken was. Het is ook overduidelijk te zien dat de film is opgenomen in het coronatijdperk. Niet alleen de mondkapjes bewijzen dat, maar ook de korte lontjes van de meeste mensen.

Bizarre film. Het is me een raadsel dat deze film een paar jaar terug de Gouden Beer in Berlijn heeft gewonnen. Het begint al direct me een onvervalste pornoscène. Niet dat we daar gelukkig moeten van worden.

Ik begreep eerlijk gezegd de opzet van de film niet goed. Het eerste hoofdstuk is één langgerekte wandeling door de straten van Boekarest. Erg uitnodigend was dat niet, niet de stad, maar zeker ook niet de burgers. Die mondmaskers ten tijde corona voelden ook wat akward aan. Het tweede hoofdstuk bracht iets meer humor met een soort visueel woordenboek. Erg vreemde scènes alvast die ik weinig kon plaatsen.

Het laatste deel, de procesvergadering zeg maar, maakt gelukkig nog wat goed. Geweldige scène toen de video nogmaals werd getoond om iedereen duidelijk te maken waarover het ging. Grappig toen enkele mannen van dichtbij gebiologeerd de beelden aan het bekijken waren. Toen één van de vrouwen zei dat het na halfweg wel duidelijk was, protesteerden sommige mannen dat ze een volledig beeld wilden van de aanklacht…