Savage Salvation (2022)

Wraakfilmpje met een standaard plot en een redelijk slot. Niets aparts, niets spannends, geen verrassingen... maar keek wel lekker weg. Met een generatie acteurs die duidelijk hun piekmoment voorbij zijn en dit zelf niet willen zien. Het beste aan deze film was de soundtrack.

B-film. Het oogt allemaal wat goedkoop en mist kwaliteit. De cast speelt nog best oké maar het verhaal is helaas matig. Wat me mateloos irriteerde was de muziek. Veel te veel, veel te hard en vaak verkeerd gekozen. Ook het God-sausje had voor mij niet gehoeven. Geen voldoende, ondanks DeNiro en Huston.

Shelby John [Jack Huston] en zijn verloofde Ruby Red [Willa Fitzgerald] bestrijden hun drugsverslaving door ‘cold turkey’ te gaan. Nadat ze allebei enkele weken clean zijn geweest, maken ze zich op voor hun verloving. Wanneer hun voormalige dealer [Swen Temmel] opduikt, heeft dat rampzalige gevolgen. Wraak! Rapper Quavo speelt de meedogenloze drugsbaas, Robert De Niro heeft een rolletje als de plaatselijke sheriff die het lange tijd zijn beloop laat en het kan niet anders of John Malkovich heeft meer te maken met een en ander dan zijn rol in het begin doet vermoeden. Emmett neemt veel te veel tijd om het verhaal op te zetten is niet bekwaam genoeg om de actiescènes ook maar van enige geloofwaardigheid te voorzien. Een in bijna elk opzicht amateuristische exploitatieprulletje. En ja, de soundtrack een emotievolle uitvoering van ‘Amazing Grace’. God mag weten waarom. Maar voor Emmett is het misschien beter dat we die niet op de hoogte brengen.

Wraak films zijn er te over en tegenwoordig is het vaak hoe gekker hoe beter. Regisseur Randall Emmett neemt gas terug en neemt alle tijd voor een stukje drama. Na een korte introductie met een voorproefje op de actie scenes die gaan komen krijg je eerst een uitgebreid kijkje in het leven van een aan drugs verslaafd stelletje dat weer op het rechte pad probeert te komen. De gemiddelde actiefilm liefhebber zal het allemaal net iets te zoetsappig en langdradig vinden, het neemt bijna de helft van de film in beslag.

Robert de Niro speelt een uitgerangeerde sheriff die met lede ogen aanziet hoe er in zijn gebied steeds meer slachtoffers vallen van drugsgebruik. Totdat ook ons stelletje weer te maken krijgt met de gasten die drug dealen, waarna het wraakgedeelte start. De problematiek van drugsgebruik, ook onder normale werkende mensen en een gemeenschap die hier geen raad mee weet, is eigenlijk het hoofdthema van het verhaal. Producent van de film is Joel Coen die in zijn eigen films ook buiten de geijkte paden durft te treden. Deze film als B-film bestempelen zegt meer over recensent dan over de kwaliteit van de film. Persoonlijk heb ik mij prima vermaakt met deze intrigerende mix van drama, romantiek en actie die beter past in een filmhuis dan in een grote zaal.

Een matige A-film of een verrassend goede B-film: het is maar net vanuit welke invalshoek je het wilt bekijken. Duidelijk is dat Malkovich en De Niro deze rol hebben aangenomen om te cashen, maar toch kan de film wat meer brengen dan de 13 in een dozijn B-film. Ik doe es gek en rond het geheel af naar boven. *3.0

Een pakkend verslavingsdrama dat halverwege ontspoort in een gewelddadige wraakfilm waarin de held zijn tegenstanders probleemloos overhoop schiet, met onderweg ook nog wat thema's – nou, laat ik het eerder overdènkingen noemen over het verval van toch al armoedige industriële regio's van Amerika, de persoonlijke crisis van een politieman, en de rol van het geloof bij dit alles. De film valt regelmatig uit elkaar, ondanks de prijzenswaardige pogingen van Jack Huston en Robert de Niro om de boel bij elkaar te houden; de bedoelingen van de filmmakers zijn ongetwijfeld goed, maar het eindresultaat is op z'n zachtst gezegd een rommeltje, en dat het bij mij nog wel enige sympathie wekt leidt helaas niet tot een voldoende. (Ik zeg filmmakers-meervoud, want buiten 2 scriptschrijvers en 1 regisseur vermelden de credits bij IMDb maar liefst 42 producers, executive producers, co-producers, line producers en assistant producers, en dat lijkt me nooit een goed teken.)