Framing Britney Spears (2020)

There’s one subject we didn’t discuss. Everyone’s talking about it. Well … your breasts...

Ivo Niehe zal deze docu vast niet meer gaan kijken Andere tijdsgeest, maar alsnog een wat awkward vraag aan een 17 jarig meisje.

Framing Britney Spears is vooral een droevig beeld van een mooie, succesvolle popzangeres die nooit ervan heeft kunnen genieten door de vele opdringerige fans, meedogenloze paparazzi en familie dat ook zwaar van haar wil(de) profiteren. Iedereen weet nog wel dat zij haar hoofd kaal schoor rond 2007 (check de South Park aflevering maar eens van toen, gaf toen al een sterk beeld van de mediajacht op dit meisje) en helemaal van het pad was. Dat gevoel van medelijden heb ik altijd met haar wel gehouden. Ze lijkt me best sympathiek, maar iedereen wil wat van haar. Ondanks het geld en de roem zou ik niet met haar willen ruilen. Ook wel ongelofelijk dat ze bijna veertig is en nog onder bewind staat. Ik hoop dat ze haar pa nog eens kan lozen.

De docu is wel veel copy and paste en voelt wat eenzijdig aan. Daar kunnen ze op zich niet veel aan doen omdat de familie Spears zo goed als niet mee wilde werken, maar toch is het jammer.

3*

De makers van een podcast, dat specifiek tot doel heeft om iets te zoeken achter elke Instagram-post van Britney Spears, komen volop aan het woord, maar Britney en haar ouders werkten hier niet aan mee Zoals de door de rechtbank aan de kant gezette advocaat Adam Streisand (één van de vele twijfelachtige bronnen) zegt: "We don't know what we don't know." Deze documentaire bestaat dan ook louter uit speculaties op basis van weinig betrouwbare bronnen, zoals Britneys wazige voormalige begeleider - wiens hele huis een altaar voor Britney is - en "mensen die ooit voor Britney hebben gewerkt". Belangrijke thema's als media-maniulatie, seksisme, geestelijke gezondheid, de rol van de roddelpers (in de vorm van enkele zeer hypocriete paparazzi) en de wetgeving rondom 'conservatorship' worden aangehaald, maar nooit verdiept in deze exploitatieve documentaire die een smet is op het blazoen van The New York Times die hun naam hieraan verbonden. Het feit dat de hele Free Britney-campagne is gebaseerd op een anonieme voicemail zegt iets over de geloofwaardigheid (en de geestelijke gesteldheid) van een ieder die #FreeBritney publiekelijk steunt.

...why we don't just leave her alone? Let her just go on with her life.

Ben ik alweer zo oud? Kan me nog goed herinneren, de jaren op de MTS en het gesneup naar leuke muziek en goedkope cd'tjes bij de Free Record Shop. Ongeacht of het je smaak was ontkwam je niet aan eyecandy, fantasie voor alles dat mannelijk was, en popsensatie Britney. De muziek was ver van mijn smaak, net als zijzelf overigens als hoogblond omdat ik brunette prefereer. En dat was het wel, afgezien van de paparazzi berichten, die haar van steeds raarder gedrag betichten, en eigenlijk Michael Jackson achtige taferelen aan namen. Met rust laten gebeurde niet want stiekem smulde men er van, om ook meteen alles te veroordelen. Zoals Albert Verlinden ooit met een serieus gezicht in Show Nieuws zei; 'vreselijk dat een collega van ons dit moet overkomen' om vervolgens met een heiliger dan heilig gezicht een gevoelig nieuwtje te vertellen waarvan ik dacht hou je bek dan als je het zo erg vind. Het blijkt, de wereld van de showbizz is walgelijk en gaat over lijken.

Er wordt begonnen met de rise, haar opkomst van kindster tot idool. Fnuikend is meteen al het vergrootglas waar alles onder ligt. Ergerlijk, dat we eigenlijk een spannende en sexy beeld van een dergelijke ster wil zien, maar dat eigenlijk ook meteen veroordelen als sletterig en gemakkelijk. Maar zoals Leno al vraagt, wat hebben we liever? Die degelijke saaie vrouw die we thuis voor kunnen stellen aan moeder of dat spannende en stoute wijf die vooralles in is? Juist! Brit blijkt publiek bezit en letterlijk alles wordt gewogen en gekeurd. Een privéleven bestaat niet meer en kapot gelopen relaties en voogdij zaken liggen op straat. Raar dat je dan flipt. Of wacht... misschien deed ze dat wel niet en reageerde ze zoals ieder mens zou doen, maar wordt alles buitenproportioneel door dat vergrootglas van de pers. Tot dan is de docu schrijnend en triest...hoe een leven vergallen? Zo dus! Vanmiddag zag ik toevallig nog I, Tonya, iemand die ook door een overdaad van aandacht de afgrond inging. Wat is een mens toch gezegend met een stel goede vrienden die je niet uitbuiten of gebruiken.

De strijd begint. Vader Jamie die zich voorheen alleen om geld druk maakte en zich verder zelden of niet liet zien, zelf een zaak failliet liet gaan, werpt zich opeens op als toezichthouder. Iets dat op zich niet raar is na een wat shady aandoende zakenwaarnemer en de vele problemen die er waren. Een goede zet om rust in tent te krijgen zou je zeggen al is het maar voor een korte periode. Maar Britney oogt al weer enige tijd stabiel dus waarom blijft ze onder controle? Zowel financieel, sociaal en qua fysiek en psychologisch?

Het grote speculeren kan beginnen, iets waar ik wel van hou. Snel ben ik niet te overtuigen en die Free Britney Geeks komen niet sterker over dan de gemiddelde niet volwassen geworden K3 fan. Toch tussen de lijnen door ontstaan bij mij wel vraagtekens. Waarom gaan deze zaken zo en is dit wel zuivere koffie? Een aantal dingen lijken toch echt niet te kloppen. Waarom komt de rest van de familie niet naar buiten met een verhaal waaruit blijkt hoe Brit werkelijk is? Wat stond er in dat dossier waar die ene advocaat mee buiten de zaak gehouden werd? Waarom verlengde de rechter de curatele recentelijk? Wat hebben ze voor bewijslast tegen Brit dat zo overtuigend is en de wereld niet mag zien? Hoeveel gemakkelijk zou deze zaak zijn als men open kaart speelde. Het kan natuurlijk ter bescherming van Brit zelf zijn, iets dat zij zelf ook zou beseffen, zo dom lijkt ze me niet. Toch lijkt de zaak eerder te gaan om het in handen houden van de kip met het gouden ei, een soort ziekelijke controle. De docu is dan al lang omgeslagen van een breed gedragen veroordeling en sensatie belustheid naar een betrokken en bezorgde samenleving.

Britney Spears en wat er speelt blijft voorlopig een enigma, en ik vraag me serieus af of hier snel een antwoord op komt. Het zou me zelfs niet verbazen als er op korte termijn een ongeluk gebeurt zoals Natalie Wood, Monroe of Diana. Iets dat nooit helemaal opgehelderd zal worden en atijd een mysterieuze dimensie zal houden door alle andere zaken. Framing Britney Spears is een intrigerende en boeiende documentaire te noemen die meer vragen op roept dan antwoorden geeft. Een schrijnend verhaal wat de tol van roem betreft en hoe gemeen mensen tegen elkaar zijn. De zaak zelf drijft uiteraard op weinig bewijs maar voor het gevoel lijkt er toch iets niet te klopt, reacties over hoe de NY Times zich met broddelwerk als dit in laat lees ik lachend. Denk dat The Times zich daar goed voor ingedekt heeft en heus niet over één nacht ijs gaat. Hoe gemakkelijk zou de familie een zaak kunnen beginnen wegens Laster of Smaad? Dus iets is er wel aan de hand, maar wat...?

Boeiend, boeiend en nog eens boeiend...