The Harder They Fall (2021)

Hier kijk ik wel weer naar uit. The Harder They Fall komt ergens in de herfst in de bioscopen en op Netflix. Altijd wel tof als er weer een goeie western uitkomt. En ook nog een aardige cast en volgens mij ook heel lekkere muziek erbij, wat ook niet verkeerd is. Laat maar komen zou ik zeggen.

Aardige film waarin een man op wraak uit is als hij hoort dat zijn vijand uit de gevangenis is. Het duurt even voordat het verhaal richting krijgt. De scenes afzonderlijk zijn allemaal goed, maar als geheel is het net wat minder. Bovendien gaat het te lang door. HIer en daar komt het bruut uit de hoek en het ziet er allemaal goed uit met een paar prachtige shots. Net geen 3.5 sterren.

In het begin dacht ik dat het een tegenvaller werd, maar gaande weg werd het best wel goed. Het is natuurlijk behoorlijk fantasie want alsof dat in die tijd zo zou kunnen laat staan was. Maar als je daar doorheen kijkt is het toch best wel een hele aardige film. Het was in ieder geval geen standaard western. En het laatste gedeelte vond ik zelfs best heel goed, maar dat is natuurlijk mijn mening dan he. Er was wel iets wat ik niet echt begreep. En dat was helemaal aan het einde van de film, dan zie je wanneer ze wegrijden op de paarden iemand die ze na staat te kijken met een hoed in de hand. Was dat Trudy Smith bedoeld? Want die had ook zo'n soort van bolhoed op. En we hebben niet gezien dat ze gedood word

The Wild West ontmoet Black Panther:

The Harder They Fall is een Western film ( wat mijn favoriete genre is ) en geeft er een leuk fris tintje aan. Fantastisch geacteerd door de acteurs ( Idris Elba en vooral Lakeith Stanfield zijn mijn favoriete Afro American acteurs en deze film had daarom bij mij al bonuspunten )

Maar…deze film was eigenlijk weer een typische Netflix Original: Aardig en bij tijden erg mooie scènes, maar ook niet meer dan dat…en dat kan ook Idris Elba niet veranderen.

*3,0

Soort Tarentinokloon, maar dan van Netflix kwaliteit. Behalve de kartonnen decors maakt ook de vrijwel volledig zwarte cast de film volkomen ongeloofwaardig. Je maakt Boyz n the Hood toch ook niet met een blanke cast? Of een film over de hiphopcultuur in de jaren '90? Maar afgezien daarvan echt een formulefilm.

“This is a wanted man. Turn his body in and you will get 5.000 $ for your church”
“Why aren't you taking him yourself?”
“I'm worth 10”

Ik ben geen Western kenner noch heb ik veel films over dit tijdperk gezien, en degene die ik heb gezien zijn de beroemde titels, al mag je ze beroemt noemen? Ik denk het wel, je moet dat gewoon denken aan films zoals ‘The Good, the Bad and the Ugly’. Ik heb al eens eerder een ‘Netflix Production’ gezien in het western genre wat me al niet was bevallen, dus deze nieuwe film moest wel heel goed zijn om mij van dat gevoel af te slaan. De introductie was al heel vet en kwam letterlijk met de deur in huis vallen maar, daarna kakte hij weer waar ik toch voor het ergste vreesde.

De film laat namelijk zien dat het met vlagen goed kan zijn, ik noem een paar scenes op die mij bijvoorbeeld bij bleven en waar ik ook best van kon genieten. Dit was, zoals ik al zei de introductiescene die we zien. Maar ook, het moment wanneer de ‘gang’ van ‘Rufus Buck’ naar de trein gaan waar hij in vervoerd wordt en hem daar bevrijden en helpen ontsnappen, hele sfeervolle scene waar de personages leuk naar buiten vallen. De scene van de bankoveral vond ik erg vermakelijk en uiteraard het eindgevecht die bij vlagen nogal cliché was maar, erg vermakelijk. En zo kent de film overigens nog wel wat meer scenes die vooral dankzij hun sfeer erg naar voren kwam zetten en erg wist te vermaken.

En uiteraard werkt de cast ook mee aan een goed charisma in deze film, zeker met ‘Idris Elba’ zit je dan wel aan het goede adres. Jammer genoeg kan hij de film niet altijd even goed redden, want dankzij zijn charisma is de film leuk om te kijken (het blijft een leuke acteur om naar te kijken), er ontbreken veel dingen in de film. Ook ‘Lakeith Stanfield’ schrijf ik persoonlijk op mijn lijstje van favoriete acteurs in deze film, zijn rol als ‘Cherokee Bill’ vond ik heel gaaf.

Het meeste wat mij tegen viel in deze film is dat de praat scenes vooral heel erg in kakken en dat is eigenlijk een constant iets van ‘Netflix’ originele films, het grijpt me eigenlijk nooit lang genoeg aan om boeiend te blijven en dat is wel echt zonde. En dat is toch wel wat voor mij deze film minder interessant maakte. Het verhaal vond ik prima, was in het algemeen niet heel bijzonder verder.

Verder vroeg ik mij ook gewoon af waarom ik alleen maar Afro-Amerikanen zag in deze stad en vroeg me af waar de diversiteit is, zeker in die tijd werden de mensen nog extreem afgekeurd uiteraard. En de vraag begon groter te groeien toen je zag dat ze in een ander dorpje een bank gingen overvallen waar alleen maar witte mensen rondliepen en hun met afgunst aankeken. Ik deed wat onderzoek en kwam er uit (en verbeter mij als ik het fout heb) dat er inderdaad vroeger dorpjes waren die helemaal Afro-Amerikaans is. En zoals ‘Rufus Buck’ ook zei op een gegeven moment wanneer hij terug keerde naar ‘Redwood’, met de vraag waarom hij dat dorp had gesticht. Het leek me duidelijk dat hij waarschijnlijk alleen maar Afro-Amerikanen daar wou hebben of, men was bang om de status. Mijn vraag is in ieder geval wel opgehelderd.

Achteraf had ik toch wat meer van deze western film verwacht, en viel die me toch helaas te vaak wat tegen. Neemt niet weg dat de scenes die ik leuk vond ook echt wel goed waren in mijn ogen, en daar heb ik me niet zoveel mee verveeld.

3.0*

Na "Old henry" gezien te hebben wordt de western liefhebber opnieuw erg verwend met deze spectaculaire "The harder they Fall". Wat een heerlijke snoeiharde ouderwetse western is dit zeg. Alle ingredienten zijn aanwezig gedurende bijna 2.5 uur. Bandieten, man tegen man ( of vrouw tegen vrouw) gevechten afspelend in een authentieke wilde westen sfeertje. Puik acteerwerk en een lekkere opzwepende soundtrack. Uitstekend camera werk ook. Dit was smullen. 4*/4.5*

Weer een net niet Netlfix productie. Deze blaxplotation western is het eerste half uur nog veelbelovend met een aantal keiharde scènes, maar helaas weet de film het niveau niet vast te houden. De film wil hip zijn met eigentijdse muziek en karakters, maar het is te geforceerd. Wat op den duur gaat storen zijn liedjes die te pas en te onpas worden ingezet bij drama- en actiesscènes. Samuel wist volgens mij niet of hij een film of een muziekvideo aan het schieten was. Het verhaaltje is ook niet heel boeiend, met een middenstuk dat zich voort sleept. 138 minuten was iets teveel van het goede.

2,5*

De film geeft aan het begin aan fictie te zijn, maar dat dit soort personen (zwarte gunslingers neem ik aan) wel hebben bestaan. Dat laatste weet ik eerlijk gezegd niet, maar dat het puur fictie is voor de rest is wel duidelijk als je de film bekijkt. Alleen al bepaalde decors en de muziek in saloons geven een surrealistische beeld.

Dit is het dus echt weer niet.

Een beetje Leone plagiaat met wat close ups!

Maar het ontbreekt volledig aan markante karakter koppen!

En die meid met haar krullenbol en hoedje.wat moet dat voorstellen, een vrouwelijke Slash van Guns and Roses?.

Film kijkt lekker weg met aantal goede shots. alleen het had wel een half uur korter gemogen

3,5*

Poeh. Lange zit. De film heeft er allereerst mee te kampen dat het veel te gelikt aanvoelt om het in deze setting serieus te nemen. Iets wat The Magnificent Seven (de remake) laat ook al had. Alweer een tijdje geleden deed 3.10 to Yuma dat veel beter. Ook een moderne western kan dus prima geloofwaardig aanvoelen. Hier krijgen we helder kleurgebruik, acteurs strak in de make up en een opvallende r&b soundtrack. Hoewel dat laatste wel behoorlijk verfrissend is helpt het niet mee de film series te nemen. En dat probeert The Harder They Fall hier op andere momenten weer wel lijkt het.

Verder heeft de film alles wat in een western ’hoort’; shootouts, fraaie locaties, stoere cowboys etc. En ja, een veel te lange speelduur hoort daar helaas ook bij.

2,5*

Erg fijne neo-western. Alleen al dat James Bond erin meespeelt! Maar ook los daarvan een geslaagde cocktail van genreconventies en een nieuw jasje. Misschien wel het beste komt dit tot uiting in de muziek, die een range bestrijkt van hip-hop naar raggae en dan ook nog wat meer klassieke western-stukken, maar het werkt allemaal. Ook heel leuk aan The harder they fall vond ik de felle kleuren van de decors, terwijl het gewoon nog steeds als een typische westernsetting blijft aanvoelen. Paar heel fraaie sfeershots, met name een beeld middenin de Nat Love-groep op paarden, waarbij ik nergens het gevoel had dat de film te lang was. Juist het de tijd nemen soms geeft de noodzakelijke sfeer. De shoot-out aan het einde was tamelijk over-the-top maar op een manier die passend is bij de film, alleen dat gevecht met die twee vrouwen vond ik misplaatst en had er van mij wel uit gemogen. Verder niets dan lof: frisse film, met plezier en durf gemaakt, een welkome aanvulling op het toch ingedutte genre. Klasse Netflix.

The Harder They Fall is een leuke film die door middel van harde actie, fel kleurgebruik en hip hop gemixt met country en reggae een compleet andere sfeer probeert te creëren dan dat we gewend zijn in dit genre. Het mengt mooi samen doordat Samuel ook voor de score verantwoordelijk is. Voor een groot deel werkt dit dus. Wat echter nog meer opvalt is dat dit een productie is met alleen maar donkere mensen. Normaliter boeit het niet zo heel erg, maar in dit westerngenre valt dit op. Is het dan niet waarheidsgetrouw? Moeten we ons hieraan ergeren? Nee. Want het Wilde Westen zat vol met dit soort zogeheten Freedmen's towns. Regisseur Samuel geeft op deze manier eigenlijk ook een geschiedenisles voor veel van ons die hierover onwetend zijn. Ik hoop dat mensen hier doorheen weten te prikken en zich hieraan niet ergeren tijdens het kijken van de film. Het contrast met de "white town", waar letterlijk alles vanaf het zand tot aan de paarden, de kleding en de huizen hagelwit is, vind ik ook een leuke vondst. En de mensen natuurlijk ook.

Voor zover de lofuitingen. Want het is wel een erg langdradige film. Het duurt een behoorlijke poos voordat de film op gang komt en vooral dat je ook wat meer empathie begint te krijgen voor Nat Love en zijn gang. En dat is vreemd, want juist de bad guys krijgen eigenlijk meer aandacht in de eerste helft van de film. Hierdoor voelen ze voor mij ook niet echt als bad guys, maar meer als strip/comicfiguren. En dat komt weer een beetje door die (visuele) manier van het vertellen van het verhaal. Het zijn echt kariktaturen die eruit springen. Het zijn wel leuke, maar echt een hekel krijg je niet aan ze en ze zijn ook kleurrijker dan de protagonisten. Jammer, want het had eigenlijk andersom moeten zijn. Het groepje van Nat Love krijgt een stuk minder liefde en is wat saaier. Het is allemaal wat onsamenhangend met die opbouw van de film en de hele finale duurt ook te lang. Het vraagt uiteindelijk gewoon veel van de kijker met een speelduur van bijna 2,5 uur. Dat had wel 30/45 minuten korter gekund.

3,0*

Verschrikkelijk.

Waste of time.

Slechte acteurs en musical wannabee.

Enneh Western? Misschien de volgende keer wel witte mensen in de film.

Precies dat. Als de budgetten zo makkelijk uitgedeeld worden dan ook naar NL graag. Dit was echt zonde van het geld en beschamend voor Idris Alba

Misbaksel.

Blaxploitation in de mix met de spaghettiwestern. Twee genres met een zekere neiging tot overdrijven en net daarom een combo die gerust kan slagen. Meer zelfs, ik had niet gedacht dat het mis zou kunnen gaan.

Helaas bewijst deze film dat het wel kan. Over de ganse lijn falen de makers om een toffe film te maken. De poging tot het maken van een strakke, stoere film vol uitspattingen van geweld en met hier en daar een coole dialoog eindigt met een sisser: gelikte types, vertolkt door acteurs die er niets van bakken, rondhuppelend op al even gelikte sets en zich op de tonen van een verschrikkelijke soundtrack een weg banen door het te lang uitgesponnen plot.

Het is op geen enkel moment ruig of cool. De uitbundigheid is infantiel, beste scène die dat illustreert is het "duel" tussen de snelle jongens. Een soort anticlimax waar de film vol van zit. En dan te bedenken dat er ook nog een flinke scheut serieus bedoeld drama door je strot geduwd wordt. Om van te huilen.

1

Het was een leuke zit. Ik vond het wel leuk om weer een film te zien waarbij alle karakters net over de top zijn, wat ook nodig is bij zo’n film. Het hoeft niet allemaal zo serieus te zijn. Verhaal keek leuk weg. Heb mij bij deze western geen minuut verveeld. 3,5*

Bij tijd en wijle lachwekkend. Heel veel overbodige scenes, film had met gemak een half uur korter gekund. Muziek in orde, camerawerk goed, maar met neiging tot overdrijving. Ik had moeite de aandacht erbij te houden.

Niet "dit soort personen", maar letterlijk deze personen hebben daadwerkelijk bestaan. Stagecoach Mary was een daadwerkelijke legende, Nat Love is geen verzonnen naam ook al klinkt het zo, maar hij heeft echt bestaan. Bill Picket is opgenomen in de Rodeo Hall of Fame. Gertrude "Trudy" Smith was een zakkenroller, Cherokee Bill was een dief en moordenaar. Rufus Buck was de leider van een bende Afro-Amerikanen en Indianen. Ze hebben dus echt bestaan en waren ook echt allemaal zwarte mensen.

Het is de vraag of ze elkaar ooit ontmoet hebben, maar zoals de film in het begin ook zegt: het verhaal is fictie.

Het lijkt of de makers maar moeilijk konden kiezen tussen komedie, drama of serieuze western en het is het dan ook allemaal niet geworden. Misschien als je door de slechte decors, slechte outfits, slecht passende muziek en matige acteerprestaties heen kan kijken, dat er iets boeiends over blijft, maar ik heb de film echt in etappes moeten kijken omdat ik het allemaal echt té slecht vond.

Het verhaal is niets anders dan het standaard wraak thema dat we al vele malen eerder (en beter) gezien hebben, alleen nu met een compleet zwarte cast. Wellicht hoor ik daardoor niet bij de doelgroep, maar ik snap echt de hype van deze film niet.

Wat doet een klasse acteur als Idris Elba in deze film? Ik zat echt te wachten totdat hij eindelijk zijn ding zou gaan doen, maar toen was de film afgelopen en zat ik nog te wachten. Zazie Beetz maakt de film nog ietwat kijkbaar, maar verder zeker geen aanrader.

Waardeloos, meer heb ik er niet over te zeggen. Tenenkrommend slechte acteurs

"An all black western". Als dat al niet lachwekkend is dan is het de film wel. Dan krijg je de kans om te laten zien dat je ook films kan maken maar blijkbaar is de achterstand te groot qua kennis en expertise. Ook het verhaal laat te wensen over. Ik schaar 'm onder de amateur projectjes met voldoende budget.

Wat is nou daadwerkelijk je filmkritiek hier, macrobody? Want het enige punt dat ik eruit haal is dat het verhaal te wensen over laat, dat is toch wel een erg magere bespreking dan.

Op zich een leuke poging... maar wel echt een geacteerde western van "the black community". Niks voelt echt of natuurlijk aan en alles wat de cast probeert lijkt een poging om het een authentieke western te maken. De humor die soms wordt gebruikt past ook totaal niet in deze poging. Vermakelijk... maar That's it...

Ja en? Als ik een uitgebreide filmbespreking had gedaan dan had ik het wel als zodanig aangemerkt. Over deze film heb ik precies dat gezegd wat ik wilde zeggen, naast het feit dat ie veel te lang en langdradig is.

Vind het veelzeggend dat je niet met echte filmkritiek komt terwijl je een paar snoeiharde opmerkingen maakt. Komt niet echt over als een eerlijke filmbeoordeling, maar als de film langs de maatstaf van je eigen maatschappijvisie leggen.

Aardige western. Het verhaal is niet bijzonder, maar de uitwerking is redelijk. De film begint goed, met een sterke openingsscène, gevolgd door nog een aantal aardige scènes met lekkere actie. Helaas zakt het niveau dan een stuk weg. Ook de eindscene valt wat tegen. De zogenaamde twist komt uit de lucht vallen en voegt feitelijk niks toe. Verder ziet de film er voor een western veel te gelikt uit wat niet goed matcht met de grove actie. Het acteerwerk kan er mee door, hoewel King wat miscast is als bad girl. 3.0/3.5

Weer zo'n overhypte Netflix (semi) flop. Netflix ... de matigheid ten top. Ook deze past hier echt geweldig in. Goede acteurs, zo te zien een aardig budget, maar:

Ze wilden een soort Tarantino-achtige Western maken (althans zo lijkt het). Deze is inderdaad bijna net zo lang als de gemiddelde Tarantino-film, maar ... man man man ... wat een lange zit. Het is nergens spannend en/of grappig. Het ziet er best mooi uit, al voelt het aan als "karton uit de computer".

Totaal niet mijn ding.

En die arme Netflix kijkende kids van nu maar denken dat dit de normale gang van zaken was toendertijd.. Zwarte cowboys, blanke cowboys, mannen, vrouwen.. iedereen gelijke rechten...