Prey for the Devil (2022)

"She's not as scary as she looks."

Achteraf zie ik dat Daniel Stamm ook de regisseur is geweest van 'The Last Exorcism', maar met zijn tweede exorcisme-film kan hij wederom geen potten breken.

Door de toename van demonische bezetenheid worden er speciale katholieke scholen geopend waarin priesters les krijgen in dit klassieke ambacht. Zuster Ann is er heilig van overtuigd dat dit haar roeping is, echter mogen nonnen geen exorcisme uitvoeren. Toch bewandelt ze dit pad in de hoop om de eerste vrouwelijke exorcist te worden.

Het gegeven lijkt in eerste instantie best interessant te zijn, gezien ik - volgens mij - nooit eerder het onderwijs achter exorcisme heb gezien. Jammer genoeg is het allemaal erg onderontwikkeld te noemen. Met de personages wordt niets bijzonders gedaan en bepaalde subplots zijn te verwaarlozen. Zelfs het hele onderzoek naar de demon leidt tot niets.

De gebruikelijke clichés rondom dit onderwerp worden gretig gerecycled; er is nota bene een scène gekopieerd uit 'The Last Exorcism'. Dit zorgt voor niets nieuws onder de zon, alhoewel sommige dingen er wel mochten zijn. Over het geheel is het allemaal vrij mager en de matige CGI op momenten helpt zeker niet mee.

Al met al mis je als liefhebber helemaal niets met 'Prey for the Devil'.

Kleine 2,5 sterren.

Prey for the Devil

Deze horrorfilm kon er mee door, maar haalt bij mij net geen voldoende, daar was de film helaas te voorspelbaar voor.

De film begon interessant met de introductie van Zuster Ann en wat ze allemaal heeft meegemaakt waardoor ze nu een non is geworden. Vervolgens krijgt ze les in exorcisme, omdat ze denkt dat het haar roeping is. Ze zou de 1e vrouwelijke exorcist worden. Allemaal leuk en aardig, maar daarna gaat het bergafwaarts en wordt het verhaal minder interessant en leidt het nergens meer heen.

De effecten waren oke en de acteerprestaties waren ook wel prima. Helaas waren de schrikmomenten zo goed als voorspelbaar en was de 'twist' of 'reveal' voor mij ook niet verrassend te noemen. Het einde is ook weer typisch een einde uit een horrorfilm. Er komt altijd nog stom schrikmomentje nadat de film 'eind goed al goed' afgesloten lijkt te worden.

Kortom, voor de doorgewinterde horror fan is deze film zeker een kijkbeurtje waard, maar verwacht er niet te veel van.

3 sterren.

"The demon targets the devout because our guilt is deepest.”

Zoals ik al eerder zei leek het me allemaal niet bijzonder. De trailer was al niet echt héél boeiend, al zag het er af en toe best uit dat deze film nog wat kon gaan betekenen. Dat deed hij echter niet, en achteraf vond ik hem toch wat slapper dan gedacht. Het is vooral een film waarvan je duidelijk kan zeggen dat het allemaal al wel eens is gedaan, en het is ook allemaal wel eens beter gedaan dan dit, want dit was gewoon niet héél boeiend. Althans, het begon wel aardig verder, alleen vond ik het script gewoon een dooddoener en helpt deze film zeker de greppel in, waar hij niet uit weet te komen. De CGI vond ik niet echt fantastsich, en het is één van de zoveelste exorcisme filmpjes die we kennen, alleen dan weer met een andere hoofdrolspeelster.

Dan gelijk de hoofdrolspeelster, nu we het er toch over hebben, die vond ik niet héél bijzonder spelen. Overigens een prachtige vrouw om te zien, dus je ogen worden aardig beloont maar ze had niet echt een bijzondere rol. Het verhaal om ‘Ann’ vond ik redelijk maar er werd zo weinig door gedaan. Ik hoop wel dat ‘Jacqueline Byers’ nog vaker in horrorfilms gaat spelen, dan hebben we tenminste iets om naar uit te kijken, al was ‘Prey for the Devil’ niet zo heel boeiend. Voor de rest vond ik de cast niet echt héél bijzonder, ja dat kind ‘Natalie’ was creepy genoeg maar, daar bleef het ook wel bij.

Spanning was overal te zoeken maar, dit kon je nergens vinden. Net zoals eventuele horrormomenten of gore. De film is erg braaf mag je dan wel zeggen, en buiten het feit dat mensen overgenomen worden door exorcists, is er eigenlijk niet héél veel te vinden in deze film en weet de film eigenlijk ook vrij weinig te bieden. Eigenlijk het enigste moment dat de film een beetje interessant wist te worden was het moment dat ze in de tombes stonden en ‘Ann’ nu zelf werd overgenomen door een demoon, waarna er toch wel wat ranzige scenes ontstaan en dat was wel lachen.

De film volgt ‘Ann’, een zuster in een soort klooster-ziekenhuis waar in ieder geval mensen liggen die mogelijk bezeten zijn met demonen. ‘Ann’ heeft een historie met demonen want haar moeder was namelijk bezeten, en nu probeert ze dus anderen te helpen als telkens de demoon van haar verleden terug keert en die vervolgens ook in ‘Natalie’ zit. Ze moeten haar dus schonen en doen dit met wat rituelen wat niet zonder gevaar is maar, het was ook zo voorbij. En het was allemaal in ieder geval geen hogere wiskunde en ook niet zo bijzonder.

De film was dan al niet zo heel goed bij me binnen gevallen tijdens de release, althans je weet eigenlijk gewoon wat je krijgt en dat mag je ook verwachten. De evaring en de zit was evenmin niet bijzonder te noemen, misschien ook wel slecht. Er zijn in ieder geval betere horror prenten, ook met en over exorcismes en die zou ik lekker gaan kijken. Dit, dit was gewoon, ondermaats.

Non Ann(ie) [Jacqueline Byers] werd als kind mishandeld door haar moeder [Koyna Ruseva] die niet alleen schizofreen was, maar (volgens Ann) ook bezeten was door de duivel. Daarom volgt Ann een opleiding van Dr. Peters [Virginia Madsen] waarmee ze hulp kan bieden bij duivelsuitdrijvingen. Ze raakt persoonlijk betrokken bij de zaak van de 11-jarige Natalie [Posy Taylor]. Vanwege haar kundigheid besluit Father Quinn [Colin Salmon] te breken met traditie en draagt hij zijn kennis over het uitdrijven van duivels over op Ann in de hoop dat zij Natalie kan redden. Sfeervol gefilmd en met bovengemiddelde special effects, maar het scenario houdt geen steek.

Films die zich met exorcisme bezighouden zijn er legio. Sommige zijn interessant en spannend. Vele zijn dat helemaal niet. Prey for the Devil is een film die in ieder geval probeert om enigszins origineel voor de dag te komen. De setting is een katholieke school waar jonge priesters tot exorcisten worden opgeleid en de zaken niet alleen religieus maar ook wetenschappelijk worden aangepakt. In het verhaal wordt een feministisch element ingebracht in de vorm van protagoniste zuster Ann die over een bijzonder exorcistisch talent blijkt te beschikken en het mannenbolwerk opschudt met haar vasthoudende en eigenwijze handelswijze.

Het verhaal verloopt voorts tamelijk teleurstellend. Elke nieuwe gebeurtenis opent intrigerend en verloopt vervolgens nogal voorspelbaar. En zo belandt de film toch weer gewoon in het bekende exorcisme concept. Ook de personages die in beginsel interessante potentie hebben, zetten die potentie niet om in iets dat hun meer smoelwerk verleent. En aldus bevinden alle personages zich in stereotiepe ondiepten. Dat geldt ook voor zuster Ann. Zij onderscheidt zich enigszins door haar eigenzinnigheid en een moeilijk verleden, maar groeit met dat onderscheid niet uit tot een memorabel karakter.

De horrormomenten dan maar. Hoe zit het daarmee? Af en toe bekruipt je een onheilspellend gevoel. Dat gevoel komt vooral voort uit de sfeertekening. Er wordt veel gebruik gemaakt van beperkte lichtval, schaduwwerking en creepy make-up. De meest actie die de kijker te zien krijgt is echter behoorlijk standaard. Voor de geoefende kijker valt er op het horrorvlak weinig te beleven.

Prey for the Devil begint veelbelovend maar wordt nooit meer dan een gemiddeld horrorwerkje. Ik had het gevoel dat er meer te halen was geweest uit de setting, het verhaal en de personages. Dat mocht helaas niet zo zijn. Ik vond het een gemakzuchtige film die veel potentie ongebruikt laat.

Ik was op zoek naar een gevatte opmerking over de film maar toen besefte ik dat ik er niet veel woorden aan vuil wilde maken.

Had deze al even in mijn bezit, maar liet deze tot nu dan links liggen, door de zeer lage critici score van 17% op Rotten Tomatoes, wel een 68% kijkers-score, dat moet ook meet mijn richtlijn zijn, want die critici op RT, laten mij dan zo vaak 80-100% films zien, waarbij die scores totaal niet worden ingelost langs mijn kant.

Ook de vrij matige score op IMDb, nl een 5.2/10 uit +10k stemmen, maakte me ook niet echt warm en ja een 2.78/5 hier op MM mag je vaak al als degelijk tot goed beschouwen, omdat de laagstemmers hier wel eens gretig kunnen zijn.

Al die matige scores kon ik na het kijken van deze film zo overboord kieperen, want voor mij is dit gewoon het betere werk in dit horror subgenre, zeker omdat dit thema al zo is uitgemolken en daardoor heel veel middelmatig en 'de zoveelste in het rijtje' films heeft opgeleverd. Awel dan zit deze volledig aan de juiste kant vh rijtje, omdat ie me echt van begin tot eind zeer wist te boeien en me aan het scherm gekluisterd hield. En hier spelen de acteerprestaties zeker grote rol, die ik goed tot zeer goed vond en eens zo belangrijk bij zulke films, dat de karakters je het zowaar mee laten beleven en dat is bij deze zeker gelukt. Van dit genre films, met deze kwaliteit, krijg ik echt geen genoeg van. Een verdiende 8/10.

Best een goede film. Al heb ik 3 weken geleden The Pope's exorcist gezien en deed deze film me wel heel erg aan denken. Maar is het nu met en vrouw. Zit ook een verhaal in en gaat uiteindelijk over dat de duivel al jouw zonden weet, je innerlijke demonen die je moet verslaan.

Best wel een goede film.Gebeurt al vrij snel en houdt de spanning gaande.

Het heeft 8 jaar geduurd voordat regisseur Daniel Stamm eindelijk zijn derde horrorfilm af had, maar niet van het soort dat zo'n wachttijd enigszins rechtvaardigt. Niettemin lijkt hij relatief goed te begrijpen hoe je een film als deze vermakelijk houdt en dat uit zich in een aandoenlijk tempo en genoeg bombastisch gespook. De hoofdrollen van Jacqueline Byers, Colin Salmon en Christian Navarro zijn bovendien uiterst verdienstelijk en halen het meeste uit een nogal ingeperkt script. Het uiteindelijke verloop laat zich uiteraard min of meer na de opening al raden, met een duidelijk gebrek aan verrassing of originaliteit. Dat zou ook in principe geen probleem zijn als Stamm wat nauwkeuriger te werk was gegaan met de spanningsopbouw, want nu stort de film zich herhaaldelijk in ietwat makkelijke schrikmomenten die de kijker weinig angst aanjagen. Uiteindelijk kent de film een bons aan degelijke effecten evenals aardige personages zodat het nergens in saaiheid vervalt, maar daartegenover verzuipt een film als Prey for the Devil duidelijk tussen de overige, meer gepassioneerde horrorwerkjes.