A Prayer for the Dying (1987)

Nèt te pruimen, maar geen hoogvlieger deze film. De eerste scène doet veel beloven, maar langzamerhand kakt de film in.

Mickey Rourke doet het aardig als ex-terrorist en wordt gelukkig niet neergezet als überalleskunnende hitman zoals in zoveel films.

Hoskins vind ik een mis-cast en speelt niet erg best. Om over dat hopeloze gezwijmel met dat blind tutje nog maar niet eens te spreken!

Matige film waarin een huurmoordenaar van de IRA gezien tijdens een moord herkend wordt door een priester. En met de IRA wordt vervolgens erg weinig gedaan en fungeert slechts als achtergrond. Ook de personages zijn niet echt boeiend. Wat overblijft is een matige thriler met een standaard plot.

Veelbelovend begin maar wie daar een deugdelijk vervolg, met de IRA-strijd als achtergrond, van verwacht komt bedrogen uit.

Het wordt een onwaarschijnlijk verhaal met wendingen die geen logika inhouden en waarvan het "waarom" eigenlijk niet te snappen valt.

De acteurs zijn niet te beoordelen want de rollen die hen werden toegeschoven hebben weinig of geen inhoud.

Heel, heel matig.

Degelijke jaren 80 Thriller / Drama (ondanks dat er actie in voorkomt, vind ik dit niet echt een actiefilm) die draait om het IRA gebeuren in Noord-Ierland en Engeland.

Het verhaal weet op zich te boeien en ook met de uitvoering zit het wel goed, o.a. het begin van de film waar per ongeluk een schoolbus wordt opgeblazen, was wel heftig. De cast met o.a. Mickey Rourke in de hoofdrol van Martin Fallon deed het verdienstelijk en hetzelfde geldt voor de vorig jaar overleden Bob Hoskins in de rol van priester Michael Da Costa. Het verloop van het verhaal is wel vrij voorspelbaar en hier en daar vond ik de film ook wat saai en langdradig. Het einde was overigens best aardig.

Deze film heb ik in het verleden als eens gezien (inderdaad o.a. tijdens Veronica's Meimaand Filmmaand) en gisteren zag ik hem toevallig voorbij komen op de televisiezender "AMC" en heb ik hem nog eens bekeken. Al met al een gewoon een degelijke Thriller / Drama.

Een film die voor mij persoonlijk niet echt goed uit de verf komt, maar toch zijn momenten heeft.

Gebaseerd op de gelijknamige novel van Jack Higgins. Eind jaren '70 begon men al te spreken over een verfilming. Edward Dmytryk, Robert Mitchum, Lee Marvin en Robert Shaw zouden hier allen een aandeel in hebben gehad. Het zou echter nog ruim 10 jaar duren alvorens de speelfilm een feit werd.

De regie was weggelegd voor Franc Roddam, maar deze stapte op na diverse meningsverschillen. Mike Hodges werd ingehuurd om de film af te maken. Acteur Mickey Rourke kroop in de huid van de voormalige IRA-activist Martin Fallon. Naar verluidt verdiende hij ruim 1 miljoen pond. Om zich in te kunnen leven in zijn rol, bracht Rourke enige tijd door met echte IRA-activisten. Zowel Hodges als Rourke waren ontevreden met het eindresultaat. Rourke vond de film gewelddadig, en Hodges probeerde zelfs zijn naam bij de aftiteling weg te halen. John Scott zou de filmmuziek voor zijn rekening nemen, maar werd door de producenten ontslagen wegens creatieve meningsverschillen. Bill Conti nam diens plek in.

Ook bij critici zijn de meningsverschillen duidelijk zichtbaar. De film bevat 2 brute scènes, waarbij een kerk en Christusbeelden niet gespaard zullen blijven. Ik vond het tempo op sommige momenten erg traag, en irriteerde mij vooral aan Sammi Davis. Toch blijft het een aardige film om eens te bekijken. Mits je er niet teveel van verwacht. Voor mij persoonlijk zweeft hij tussen redelijk tot goed.

Rourke won in 1987 een Jupiter Award. Eveneens voor zijn rol in Angel Heart (1987).

2,5 *

Zeker een meevaller. Ten eerste, dit is geen film over het IRA, maar over een gewetensbezwaarde hitman van het IRA op de weg van spijt en vergeving. Hij voert een laatste opdracht uit waarbij een priester getuige is, waarna de opdrachtgever, een lokale gangster, hen het leven zuur maakt. . Het tempo ligt niet hoog, maar het bleef interessant genoeg wat mij betreft. De kerkorgelspelende Mickey Rourke zet hier niet zijn grootste rol neer en de flutromantiek met een blind meisje moest er helaas bij, maar als geheel vond ik dit correct onderhoudend.