Jak Najdalej Stad (2020)

Vanaf 12 augustus in de bioscoop (Eye Filmmuseum)

Klinkt interessant

Coole film, soort Poolse Ken Loach achtige sociaal bewogen film, de geweldige actrice wist echt wel op het einde een gevoelige snaar te raken. Leuke trailer ook, dat heb ik niet vaak bij arthouse trailers maar deze trailer maakte zo een dynamische indruk dat ik wist ik dat ik deze film wilde zien. Andere Previously Unreleased films die ik wel de moeite waard vond: The Edge of Seventeen (2016), Pas Son Genre (2014). Cowboys (2020) was ook wel mooi gefilmd maar ik zie Steve Zahn toch liever in een komische rol, in deze Zweedse heist komedie Chain of Fools (2000) met Steve Zahn, Salma Hayek, Jeff Goldblum. Deze Poolse film verdient echt veel bezoekers, Previously Unreleased films zouden ongeveer 3500 bezoekers moeten hebben om hun geld terug te verdienen, dat zal moeilijk zijn in coronatijden zonder landelijke distributie. Bijvoorbeeld bij 10 voorstellingen per week over 7 weken zouden dan alle voorstellingen uitverkocht moeten zijn met 50 bezoekers per voorstelling. [ Cineville - Previously Unreleased ] Filmladder | I never cry

Een Poolse familie is financieel afhankelijk van het geld dat Krzystof [Michal Staszczak] verdient als bouwvakker in Ierland. Wanneer de familie te horen krijgt dat Krzystof bij een ongeluk op het werk is omgekomen, besluit de 17-jarige Olka [Zofia Stafiej] namens de familie af te reizen om het lichaam te claimen en de formaliteiten te regelen. Het is voor Olka tevens een kans om te ontsnappen aan haar mistroostige leven, ook al ontdekt ze al snel hoe groot de verschillen zijn tussen Polen en Ierland. Bovendien moet ze opboksen tegen de bureaucratie en proberen het geld bijeen te krijgen om één en ander te kunnen betalen. In eigen land veelvuldig bekroond drama schetst op treffende, onderhoudende wijze tussen Polen en Ierland en drijft op een fenomenale hoofdrol van de 21-jarige Stafiej, die in vrijwel elk frame te zien is.

Een sterk debuut van Zofia Stafiej; een ware tour-de-force. Een film over een enigszins cynische tiener uit een arm gezin, die vanuit Polen naar Ierland reist om het lichaam van haar overleden vader te repatriëren. Daar wordt zij niet alleen geconfronteerd met bureaucratie en onverschilligheid, maar ook met verborgen aspecten van het leven van haar vader, die zij eigenlijk helemaal niet kende.

Een gelaagde, bewogen film, die –zoals erik33 terecht opmerkt– doet denken aan de werken van Ken Loach. Zonder meer een aanrader.

Mistroostige Poolse dramafilm over tienerdochter en moeder die voor een loodzware situatie komen te staan. Regisseur Piotr Domalewski gebruikt de sombere omgevingen van zowel de Poolse als de Ierse landschappen uitstekend in zijn voordeel en creëert daardoor een aantal doeltreffende momenten, ondanks dat I Never Cry niet bijster veel hoogtepunten kent. Zofia Stafiej houdt verder de aandacht van de kijker moeiteloos vast met een hoofdrol die zelfvertrouwen en talent uitademt. Het tempo had wat hoger mogen liggen en de dramatische momenten zijn niet heel sterk, maar het niveau van de film blijft niettemin consistent en het verloop is boeiend genoeg voor een nette voldoende.