Koala Buster Moon en zijn talentvolle groep dierenartiesten bereiden het meest extravagante optreden ooit voor in een wereldstad volop entertainment, glitter en glamour. Er is alleen een probleem: ze moeten ’s werelds grootste rockster genaamd Clay Calloway ervan overtuigen om mee te doen aan dit spektakel.
Erg mooi en kleurrijk geanimeerd en de muziek blijft opzwepend en goed, maar als film duurde het me te lang en was er inhoudelijk weinig aan. Deel 1 vond ik best verfrissend, deel 2 is overbodig. Misschien ben ik niet helemaal de goede doelgroep hoor, kan me voorstellen dat jonger publiek dit wel echt leuk vind.
"We're gonna put on this show whether Crystal wants it or not."
Het vorige deel was redelijk, maar vroeg nou niet echt om een vervolg.
In 'Sing 2' heeft Buster Moon een succesvol theaterprogramma op poten gezet die elke avond steevast uitverkocht is. Dit lokale succes is hem blijkbaar niet goed genoeg, gezien hij grotere dromen heeft. Hiervoor reist hij met zijn vaste club af naar Redshore City (variant op Las Vegas) om zich te bewijzen op een groter podium.
Dat groter niet altijd beter is bewijst dit deel. De film is namelijk erg overvol te noemen en in feite gebeurt er eigenlijk niets van belang. Er worden allerlei subplots uit de lucht gegrepen om het geheel maar aan elkaar te kunnen knopen. Hier en daar worden er pogingen gedaan om de personages iets uit te diepen, maar dat loopt ook op niets uit.
Veel kracht gaat uit van de muziek. Wederom wordt er een grote blik aan hits opengetrokken en met Bono onder de gelederen heb je een gelauwerde artiest te pakken. Voor de rest zitten er een paar aardige grappen en leuke situaties in verwerkt; Miss Crawly die losgaat op System of a Down is geniaal!
Al met al een onnodig vervolg, maar best te doen als er niets anders voorhanden is.
Sing 1 was best een aangename verrassing. Want het heeft niet bepaald mooie looks, wel de uitstraling van een zoveelste kinderfilm. Maar de liedjes waren leuk, de humor werkte en er was voldoende charme. Sing 2 doet weinig verrassend en is een brave sequel met een minder boeiend script. De humor valt nog wel mee. Liefhebbers van het eerste deel zullen hier ook wel van genieten. Anders blijf je hier beter van weg.
Buster Moon [Matthew McCounaughey] droomt ervan zijn muzikale show te brengen naar Redshore City maar krijgt alleen de goedkeuring van manager Jimmy Crystal [Bobby Cannavale] als hij en zijn cast erin slagen binnen drie weken een spectaculaire SF-musical te produceren én Jimmy’s idool Clay Calloway [Bono Vox] over te halen daarvoor terug te keren uit het kluizenaarsleven waarin de voormalige rockster zich al 20 jaar heeft teruggetrokken. Net als bij Sing vormt een slap, oppervlakkig verhaaltje de basis voor een aaneenschakeling aan popdeuntjes van toen en nu ten gehore gebracht door een sterrencast in de vorm van schattig bedoelde getekende beestjes. Daar kun je natuurlijk genoegen mee nemen. Maar wie waar voor zijn geld eist doet dat allicht niet.
Dit was weer een leuke film. Een mooie mix van humor, verhaal en heel veel toffe liedjes. De film zag er weer prachtig uit en het einde was ook wel mooi.
Vond dit zeker geen slecht deel en heb me er prima mee vermaakt.
Ligt wat mij betreft perfect in de lijn van de eerst Sing. Inhoudelijk misschien net dat tikkeltje minder, maar de vele karaktertjes compenseren dit grotendeels. Het is wel een drukte van jewelste. Ieder beestje eist wel zijn screen time op, maar doet daarin wat het moet doen. Vermakelijk en amusant, maar een rustig verder kabbelende film is het niet.
Zoals steeds vind ik het wel leuk om stereotiepe kenmerken en karakters te koppelen dieren, ook hier. De humor zit vervolgens ook goed en de vreugde spat er vanaf, ook al heeft de koala het niet onder de markt met zijn compromissen en beloftes. De popdeuntjes werken aanstekelijk. Prima vervolg van de eerste film. Doet weinig verkeerd, maar diepgaand is het allerminst.