Vores Mand i Amerika (2020)

Historisch drama over een twijfelachtig deal van diplomaat Henrik Kauffmann. De film begint als Kauffmann zich in 1939 installeert als de Deense ambassadeur in de VS. Hij had ervaring met het ambassadeurschap omdat hij van 1924 tot 1932 in Peking diende. Hij werd bekend om drie dingen: politieke rapporten van hoge kwaliteit; het vermogen om nauwe contacten te leggen met centrale Chinese besluitvormers en zijn overdadige uitgaven.

Toen Denemarken op 9 april 1940 door nazi-Duitsland werd bezet, kon of wilde de koning Christiaan X en de regering maar weinig weerstand bieden en gaat samenwerken met de nazi's. Maar aan de andere kant van de Atlantische Oceaan weigert Henrik Kauffmann toe te geven en bedenkt een opstandig plan. Het omstreden Groenlandverdrag; met daarin het beruchte artikel X (10), Wat de Verenigde Staten het recht gaf om een ​​veto uit te spreken over alle toekomstige aanpassingen aan het verdrag.

Echter de bedoelingen van de persoon Kauffmann zijn nogal dubieus. Wat ook nog versterkt werd door de vriendschap van zijn vrouw Charlotte MacDougall met president Roosevelt. Dacht hij dit oprecht dat hij er goed aan deed of was het te doen om aanzien en een versterking van zijn positie. Enfin de geschiedenis beschouwt de man nu dus als een goede verrader.

Tegelijkertijd met die achterkamertjes politiek vertelt de film ook over het privéleven van de ambassadeur. Kauffmann is namelijk ook verliefd op zijn vrouw Charlotte der zus Zilla Sears. Een liefdesgeschiedenis van voor zijn trouwen maar tja de gevoelens bleven blijkbaar aanwezig? De film wijkt daarmee dus ook maar weinig af van de vertrouwde biografische films. Die zijn meestal netjes en behouden.

Er wordt er aan het begin en het einde getoond wat er met diplomaat en politicus is gebeurd tijdens zijn sterven. En tenslotte zie je hem in zowel oude echte als fictieve beelden de toetreding van Denemarken tot de Verenigde Naties (en de N.A.T.O.) ondertekenen. Persoonlijk had ik geen idee van deze historische gebeurtenissen, dus het was wel interessant om te zien.

Merkwaardige man, die Henrik Kauffmann.
Hoe ze hier op de ambassade verblijven en hun leven leiden, doet nogal koloniaal aan. Er wordt veel champagne gedronken.
Wel een sterk staaltje schaken in deze extreme oorlogssituatie, om onafhankelijk van het Deense regime een eigen pad te gaan en vanuit de Deense ambassade in de VS een akkoord te sluiten met de VS die toch behoorlijk wat heeft betekend.
De relatie van Kauffmann met zijn vrouw is toxisch. Wat vooral ook komt doordat haar zus ook op de ambassade verblijft en manlief heeft nog steeds interesse in haar, ook al zegt hij van niet.
De film eindigt nogal merkwaardig. Het zijn natuurlijk de feiten die hier getoond worden, maar wat een naargeestig einde pfff... Geeft de film wel een bittere nasmaak.