The Martian (2015)

Overall vond ik dit zeker een sterke film. Redelijke cast, interessant verhaallijn,

en een mooie en gedegen uitwerking. Ik heb er van genoten!

Toch vond ik sommige scenes geforceerd overkomen, zowel de 'verplichte'

videologs om de kijker op informatieniveau te houden, als sommige grappen.

Daarnaast miste ik ook een zekere verdieping in de personages. Iets wat in 130 minuten

toch realiseerbaar zou moeten zijn. Zonde, want in de basis is het een heerlijke film om te zien. *3,5

Prima Hollywood popcornvermaak met een goede cast (Matt Damon scoort sowieso altijd wel een voldoende) en schitterende CGI, maar qua verhaal niets vernieuwends en vrij clichématig. 3,5*

Ridley Scott was ooit een veelbelovende auteur nu gedegradeerd tot director-for-hire. Sommige regisseurs gaan te vroeg met pensioen anderen weten niet wanneer ze met pensioen moeten gaan. Dit was niet om aan te zien.

Dank je! Die hoop had ik al. Ik ga hem ook bekijken binnenkort.

Opmerkelijk dat deze film het zo goed doet bij het grote publiek, want het lange middenstuk en gebrek aan actie vereist wat doorzettingsvermogen. Had overigens weinig moeite met de lengte van de film: gewoon mooi gemaakt, maar zeker geen SF-klassieker

Teleurstellende film die veelbelovend begint maar eigenlijk vanaf de reddingsactie toch de gebaande paden volgt waarin alle nobele eigenschappen als moed, opoffering en doorzettingsvermogen worden getoond.

De helaas veel vaker voorkomende eigenschappen als wanhoop, egoïsme en lafheid worden keurig buiten beeld gehouden, op een kort stukje over publiciteitsschade voor de NASA na. Matt Damon houdt de moed erin met disco muziek en plantjes, en gaat maar even aan wanhoop ten onder (door 3 x fuck roepen). De 5 overige bemanningsleden zeggen lachend en volmondig ja als hen wordt voorgesteld hun leven te wagen en een dik jaar aan hun ruimte-avontuur te plakken. Het was interessanter geweest als er wat andere meningen waren geweest.

Kortom een weinig subtiel heldenepos met altruistische Chinezen, volgepakte pleinen en een happy end. Aardig vermaak maar weinig beklijvend, had hier wel meer van verwacht.

Het was juist erg cliché geweest als er de obligate 'bad guy' in was geschreven. Dit verhaal laat mijns inziens juist op een hele mooie manier zien dat door samenwerking en positieve instelling niets onmogelijk is. Zelfs de Chinezen werken mee... Verfrissend.

Ja zo kun je het ook zien. Maar iemand die twijfelt of zelfs egoistisch is, is niet automatisch een bad guy toch? Dat heldengedoe, dat komt al zo vaak terug in films, ik had het interessanter gevonden als er wat meer conflicten waren geweest, geworstel met gewetensvragen. De unanieme zelfopoffering, van elke twijfel gespeend - dat vind ik een gemiste kans om hier een echt interessante film van te maken.

Gisteravond gezien in de bioscoop en erg genoten! Sterk acteerwerk van Damon e.a. Dacht nog even dat er een referentie gemaakt zou worden naar Boromir vanwege de Council of Elrond grap en omdat Sean Bean natuurlijk ook in deze film zit

Visueel was deze film prachtig, maar het 3d overbodig. Op een paar clichémomenten na ook erg moeten lachen om sommige scénes.

4 sterren en waarschijnlijk een plekje in mijn top 10 voor 2015.

"Objectief" gezien misschien 3.0* waard (alles op de planeet was prima, de obligate aarde scenes en de té grote hoeveelheid tegenvaller/ontsnap scènes staan daar dan weer negatief tegenover), maar een extra 0.5* bonus voor Matt Damon - wat mij betreft de beste acteur van zijn generatie.

En oh ja, ik had nog nooit van componist Harry Gregson-Williams gehoord (al maakte hij al bijna 100 scores), deze is op de meeste momenten toch behoorlijk goed.

Een bijzonder saaie film die veel en veel te lang duurt (het ene hangt met het andere samen). Het enige goede is het einde dat eindelijk wat spanning bracht, het liedje Starman van David Bowie dat in het midden van de film helemaal werd gedraaid (maar die muzikale kwaliteit is puur de verdienste van Bowie) en het optimisme van de film zoals die uiteraard sowieso ten grondslag ligt aan de ruimtevaart zelf ('overleven is een kwestie van hard aan het werk gaan om de problemen één voor één op te lossen') als je tenminste optimisme een morele plicht en/of esthetische kwaliteit acht.

technisch zit het allemaal prima in elkaar maar wat je zoals zo vaak in dit soort verhalen ziet worden de positieve karaktereigenschappen (geduld , doorzettingsvermogen enz ) te veel overdreven en de negatieve eigenschappen (wanhoop agressie ed ) bijna volledig genegeerd , dat maakt het karakter dat matt damon speelt er niet geloofwaardiger op .

Cast away met tom hanks deed het op dat vlak een stuk beter jammer dat deze film op dat vlak flink tekort schiet anders had het een topper kunnen zijn .

The martian is echt heel goed..., Fantastische beelden en shots, alles ziet er piekfijn uit!! Genoten van de spanning die er in gecreëerd word. De acteerprestaties zijn goed, Matt Damon acteerd heel goed. Emotioneel leef je ook volledig mee met het personage en een leuke twist met enkele humoristische oneliners! Een dikke 8,5/10!!

Leuk filmpje.

Fijn om te zien dat Scott eindelijk nog eens op de proppen komt met een goeie film, da's toch alweer 12 jaar geleden. Al wordt er natuurlijk wel mooi ingespeeld op de hernieuwde interesse in het hele space gebeuren, met Mars voorop.

Beelden op Mars zijn echt geweldig en veruit het hoogtepunt van de film. Dat en de vaak casual ogende beelden vanuit en rond het ruimteschip, waar de tollende achtergrondjes voor een krachtig gevoel van beweging zorgden. Het zijn dat soort dingen waarom ik graag dit soort films zie. Scott haalt het trouwens niet bij Gravity, maar doet toch ook niet heel veel onder.

Damon ook sterk, sowieso vaak wel fijn en hij draagt deze film perfect. Misschien net iets teveel komische momentjes, maar echt storend wordt het nergens. De muziek werd dat wel. Eén geillustreerd disco grapje was wel genoeg, ABBA on Mars verknoeit de sfeer een beetje. De score zelf was verder ook al aan de zwakke kant, toch jammer.

Scenes op Aarde zijn ook niet de meest spannende maar als afleiding wel nuttig. 140 minuten lang op Mars voor een blockbuster als deze was een beetje moeilijk geweest. Toch gaat Scott een aantal keer over het randje, zoals bij de verschillende bijeenkomsten waar iedereen de rescue missie live gaat toejuichen. Of het Iron Man momentje.

Maar fijn blockbustertje. Heerlijke scenes op Mars en in de ruimte en een goeie Damon.

3.5*

Matt Damon moet weer eens opgehaald worden. Met dat gegeven heb je dus een soort van Saving Private Ryan, maar dan op Mars . Anyway, weer een goede film hoor in het realistische ruimtefilm-genre. Als het boeiend met enkele artistieke vrijheden en niet zo gortdroog gebracht wordt, heb je net als Interstellar of Gravity een superspannende film. Ik houd wel van dit soort films. Alles zag er bovendien piekfijn uit!

Welke twist?

"If we are going to have a secret project called "Elrond", then I want my code name to be "Glorfindel"."

Gister met twee vrienden spontaan bedacht om maar eens naar Ridley Scott's nieuwe film te gaan. The Martian past weer prima in het rijtje van goede moderne "Sciencefiction", waar ook Interstellar en Gravity bij horen. Wel was de film een stuk luchtiger als ik had verwacht en was de toon een beetje afwijkend van Scott's gebruikelijke werk.

Astronaut Mark Watney, een van de allereerste mensen die voet zet op Mars, word tijdens een storm door een brok steen geraakt. De rest van de expeditie moet in alle haast evacueren en laat Watney achter, ervan overtuigd dat hij dood is. Maar Watney leeft nog en moet met de beperkte middelen die zijn achtergelaten door de expeditie zien te overleven op Mars.

Matt Damon speelde een prima hoofdrol als Watney. De drama doet hij erg goed en je leeft ook mee met z'n personage. Toch hadden er wat meer emotionele momenten in gekund, ik begrijp dat Watney een goede training heeft gehad maar hij blijft wat mij betreft af en toe net iets te rustig. Sean Bean was een erg prettige verassing. Wat doet een Brit bij NASA? Ik heb geen idee. Toch vond ik zijn personage een leuke toevoeging aan de film, die de situatie op de grond een stuk interessanter maakte. Ook echt een geniaal moment toen er zowaar een verwijzing naar Lord of the Rings werd gemaakt. Jeff Daniels speelde ook wel goed. Hij speelt de directeur van Nasa en ze proberen een beetje om van hem een egoïstische "bad-guy" te maken, maar dat lukt erg slecht omdat hij als het erop aan komt toch weer steeds een hoop op het spel zet voor de astronauten (bovendien springt hij niet eens uit z'n vel als z'n orders worden genegeerd)

Een prima plot dat ondanks de drama en claustrofobische aspecten nog best luchtig word gebracht. Het is allemaal niet heel verrassend of onvoorspelbaar en vaak vraag ik me ook af hoe reëel sommige theorieën zijn (een ruimteschip/basis afdekken met en stuk zeil en tape bijvoorbeeld...). Maar het was zeker niet slecht van Scott. Er had iets meer gedaan mogen worden met hoe iemand zich gedraagt als hij vrijwel zeker z'n dood te gemoed gaat. En de situatie op aarde had wat interessanter gekund, bovendien hoefde dat hele media gebeuren van mij sowieso niet.

Visueel is The Martian toch wel het sterkst. Prachtige cinematografie van Scott en zelfs de 3D was eigenlijk best aardig bij het Mars-landschap en de gewichtsloosheid (Gravity heb ik niet in 3D gezien). De ruimte en Mars zagen er echt erg sterk uit, geen herhalende computergegenereerde rode brij maar een echt realistisch beeld van hoe het eruit zou zien. Het enige wat er op aan te merken viel was dat het misschien een beetje te zanderig was. Trouwens zaten er een paar leuke kleine knipoogjes naar 2010: The Year We Make Contact in, met de beelden van het roterende ruimtestation. En de schachten van de ruimteschepen deden me denken aan die van 2001: A Space Odyssee en Alien (maar dan veel lichter en schoner natuurlijk).

De muziek van Harry Gregson-Williams vond ik erg sterk. Een sterke orkestrale score die spanning maar ook luchtigheid uitstekend weet over te brengen. Bovendien dacht ik een aantal erg mooie kleine knipoogjes naar de klassieke SF-sounds van Jerry Goldsmith en James Horner te horen. Ook erg grappig die Disco-muziek, al hadden ze beter gewoon de originele platen kunnen draaien en niet deze aangepaste versies. Vooral Starman van David Bowie paste natuurlijk stiekem wel perfect bij de film. Ikzelf hou wel van disco (voornamelijk elektronisch), maar ik snap goed dat mensen het een beetje teveel vonden.

Al met al een zeer leuke en uitermate vermakelijke blockbuster van Ridley Scott. De luchtigheid en de knipoogjes tussen door maakte het nog leuker. Alleen vond ik dat hele Iron Man-gedoe erg slecht, ten eerste heb ik niets met Iron Man (waarom niet gewoon vliegen als Superman?) en ten tweede hou je je op zo'n enorm cruciaal moment natuurlijk niet bezig met dergelijke lariekoek. Ik moest trouwens de hele tijd denken aan de film Silent Running toen ik The Martian zag.

Conclusie: The Martian moet je echt gezien hebben, niet de allerbeste film van de laatste tijd maar is het zeker waard.

Ja, ok. Daar heb je een punt .

Volledig verkeerd verwoord van mij, Let er zelf ook nu op.. Ik bedoelde met die oneliners dat je de spanning/ernst in de film dan eventjes vergeet, vond ik leuk gedaan..da vond ik een leuke twist ...' twist ' was het verkeerde woord maat!

Visueel overtuigt The Martian. De marslandschappen zijn werkelijk waar prachtig. Verhalend gaat dit nergens over, en speelt Scott het wel heel erg op veilig. Er wordt formulematig naar het einde toegewerkt, inclusief de obligate applaus scenes in het commandocentrum op aarde. Ik miste alleen nog een liedje van Aerosmith op het einde om het allemaal nog net iets heroischer over te laten komen. Dat had Michael Bay toch goed gezien.

Het is voor liefhebbers van ruimtevaart wel genieten de laatste jaren qua films zeg. Voor het derde jaar op rij al een echte knaller van formaat. Eerst hadden we Gravity (2013), daarna Interstellar (2014) en nu The Martian.

Ze zijn wel buiten het thema van de ruimtevaart moeilijk te vergelijken. The Martian is ieder geval in mijn ogen de meest blockbusterachtige van het stel. Het verhaal is niet zo lastig te volgen en er zitten ook geen diepere lagen in. Waarmee ik overigens niet zeg dat dit een simpele film is. Ik vond juist dat er een aantal hele goede delen in zaten qua originaliteit en uitwerking. De dingen die Matt Damon (prima rol van hem overigens!) op Mars bedacht om in leven te blijven vond ik erg tof. Ik was vooral al benieuwd naar hoe het hem toch zou lukken.

De scenes op Mars zijn sowieso de beste momenten van de film. De delen op aarde zijn leuk, maar niet briljant. Ik had het niet erg gevonden als we de gehele film vanuit perspectief van Matt Damon hadden gekregen, al stoorde dit absoluut niet. Qua verhaal speelt The Martian daarmee wel op veilig, want het loopt allemaal voorspelbaar af.

Waar The Martian ook mee verschilt ten opzichte van de 2 andere films is de luchtigheid waarmee alles wordt gebracht. Er zit de nodige humor in de film, soms wat misplaatst maar regelmatig gewoon gevat en leuk. Idem met de muziek. Wie verwacht nu ABBA muziek in een film als deze? Ik vond het sfeertje in de film wel prima. De geintjes met filmverwijzingen deden het ook goed. De luchtigheid zorgt er alleen wel voor dat de film op emotioneel vlak niet eens top is. Damon is ook te perfect in zijn rol en raakt nooit in paniek, ziet het altijd nog zitten.

Visueel kan The Martian trouwens goed concurreren met de 2 andere titels. Zeker de scenes op Mars en in de ruimte zien er geweldig uit. Tegenwoordig kun je ruimtevaartfilms toch een stuk serieuzer nemen dan de versies van tig jaren terug, omdat in dit geval het visuele aspect wel erg belangrijk mag zijn om realistisch over te komen. Wel weer jammer dat er nauwelijks geslaagde 3D momenten in zaten. Pleur toch eens alsjeblieft op met deze prijzige onzin. Ik blijf het vreselijk overbodig vinden.

3,5*

Sterk staaltje SF,,,,

Zowiezo de beste SF van het jaar,

Prometheus was stukken minder.ook al is die niet van dit jaar , maar zelfde regiseur.

Maar hier zaten dingen tussen ,naar wat ik begreep dicht bij zit van hoe het eventueel over tiental(len) jaren zou kunnen gaan,maar daar zijn de meningen over verdeeld .

De uitleg methode had wat " klokhuis" achtige trekjes,maar vond ik zelf niet storend,eerlijk gezegd wel prettig.het wijkt wel wat af van de regie wijze van scot,

Een paar oogverblindend plaatjes,en het einde was iets wat abrupt .als of scott dacht: eh,,,nou afronden maar.

De 3D ervaring was zo zo,paar keer wel het gevoel gehad dat Iers de zaal werd ingeslingerd .

Erg sterk.

"No, i won't turn the beat around. I won't .."

Ik had het boek nog maar net uit (prachtig boek trouwens wat tot stand is gekomen nadat de lezers van de blog waar de schrijver het op had staan hem vroegen het boek voor 1 $ uit te brengen zodat ze het op een ereader konden lezen) toen ik de film ben gaan kijken. Ik moet zeggen dat de filmmakers zich goed aan het boek hebben gehouden al hebben ze een aantal dingen weggelaten en/of gewijzigd zoals bijvoorbeeld het einde van de film. Op zich is dit logisch want wie het boek kent zal het met me eens zijn dat het einde misschien anders een tikkeltje te langdradig werd of lastig in beeld te krijgen zou zijn. Een moment wat ik wel miste t.o.v het boek was het moment nadat Mark nogal veel berichten met "the F-word terug stuurde naar groundcontrol. Hij stuurt dan nog 1 bericht wat ze in de film niet laten zien. In het boek is het bericht "Kijk tieten (.)Y(.) " Niks spectaculairs maar goed, voor de mensen die het zich afvroegen dan maar .. Een betere verfilming had ik me niet echt voor kunnen stellen daar hele stukken dialoog rechtstreeks uit het boek komen en ook de personages overeen lijken te komen. De gehele filmduur blijft het spannend en kun je genieten van de prachtige beelden van mars. Ook word er op gepaste wijze geschakeld tussen de locaties mars, aarde en de hermes zonder dat dit vervelend word. Waar een ander zich misschien heeft gestoord aan de humor en muziekkeuze deed ik dit absoluut niet, ik vond het wel luchtig overkomen maar dat is mijn mening. Ik meende trouwens toen het hoofdpersonage zijn baard ging scheren Mark Wahlberg in de spiegel te zien haha .. De film wist mij persoonlijk meer te vermaken dan Gravity. Voor nu geef ik hem 4**** misschien na herziening nog een halve ster erbij. Zou zomaar kunnen ..

Kan niet anders zeggen dan dat the Martian tegenviel. prachtig spacen op Mars en beyond! Dat wel

Alleen voelde ik geen enkele spanning of emotie, geen eenzaamheid, geen claustrofobie.

Er wordt bijna krampachtig een scenario gevolgd van het boek neem ik aan. Alles wordt op lagere school niveau uitgelegd en benoemd, " I am the first guy alone on a planet" so fucking what!! Ik wil het voelen ,ervaren, daar is een film voor.

Geen moment krijg je het gevoel, gaat dit wel goedkomen? Nee het is allemaal haleluja! Recht toe rechtaan naar de wonderbaarlijke Houdini ontsnapping, die ongeveer net zo verrassend komt als een plotwending in the A- team.

Alles wat er in Houston gebeurd had zo uit de film gekund wat mij betreft. Ridley Scott weet echt wel hoe je een spacefilm moet maken, lijkt erop dat hij hier teveel consessies heeft moeten doen aan de blockbustermafia.

Ik kan alleen maar meer respect hebben voor Duncan Jones en CHris Rockwell die met Moonwel alle juiste snaren weten te raken, met een fractie van het budget van de Martian.

sluit me verder aan bij Flavio

Het ging bij Alien en Blade Runner dan ook finaal mis. Dus het verbaasd mij dan ook niks dat deze film ook tegenvalt. Bij de trailer had ik al geen hoge verwachtingen. Ik sla deze over en kijk hem wel als hij te downloaden is.

Volgens mij zijn de meeste reviews hier erg positief. Waarom is die ene negatieve voor jou leidend? Zie ook de totaalgemiddelden van MM en IMDb. Helemaal niet beroerd. Integendeel zelfs.

Normaal gesproken laat ik mij wel beïnvloeden door het gemiddelde, maar ik heb al aardig vaak voorbij zien komen dat de film vrij saai is en dat er weinig te beleven valt. Ik wil alleen nog maar naar de bioscoop gaan, als ik van een film hoge verwachtingen heb. Dat is bij deze film niet het geval.

The Martian past mooi in het rijtje Interstellar, Gravity en Prometheus, waarmee er nu al een tijd lang ieder jaar wel een grote sci-fi film van een regisseur van naam in de bioscoop draait. The Martian en vooral Gravity maakten de meeste indruk, toevallig (?) de films die het avontuur in de ruimte wat dichter bij Aarde zoeken. Hoewel beide films over overleven vertellen, is de sfeer in Gravity wanhopig, maar in The Martian.juist optimistisch. Waar de ruimtepakken en zwarte leegte in Gravity voor gekmakende claustrofobie zorgen, lijkt de rode planeet in The Martian een wereld die erom vraagt verkend en overwonnen te worden. Matt Damon speelt een mooie rol als onverbeterlijke doorzetter, die zichzelf weer bij elkaar veegt waar anderen de handdoek in de ring zouden werpen. Dat zijn avontuur op Mars meer overtuigt dan (vooral de climax van) de reddingsmissie die op touw wordt gezet is eigenlijk het enige minpunt van de film. 4*

Ik heb de film geen seconde als saai ervaren. Maar als je hier een Star Wars achtige film vol met knallende ruimteschepen zoekt, dan kan je maar beter een andere film kijken