The Dig (2021)

Dit lijkt me wel een aardige film. Aanstaande vrijdag te zien op Netflix. Dat is er weer eentje die ik in mijn to watch lijst heb staan

Aardige film over een amateurarcheoloog die de opdracht krijgt opgravingen te doen op het landgoed van een rijke weduwe. De film speelt zich af op de vooravond van de tweede wereldoorlog en is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De scenes met de opgravingen zijn mooi om te zien. Soms wat langdradig en het personage van Lilly James wordt te laat geintroduceerd waardoor de film wat onevenwichtig wordt.

Mooie en rustige film, misschien wel iets te rustig. Het had wat mij betreft wel iets spannender gemogen. Wel is het geheel voorzien van de juiste sfeer en muziek, met een prima cast. Ook het kleurgebruik is uitstekend aangepast naar de tijd waarin zich dit afspeelt. Het verhaal, gebaseerd op ware gebeurtenissen is goed neergezet. Op de website van het British museum is genoeg te zien over het mysterie van deze ontdekking. Op Wikipedia staat een interessante pagina over Edith Pretty.

Tja als Rmie dit een iets te relaxte film vind, dan....

Maar goed mooi in beeld gebracht goed geacteerd , maar er gebeurt gewoon te weinig. Zeker ook qua karakterontwikkeling. De romance komt wellicht wat geforceerd over.

Leuke voortkabbelende film, mooi camerawerk, goed geacteerd maar daarmee is het ook zo'n beetje wel gezegd. Nooit sprankelend, ook het verhaal van de opgraving is onder bemeten. De personages raken je niet echt, je wordt niet meegezogen in het verhaal.

Vrij mooie degelijke film over een archeologische site ergens in de buurt van Ipswich. Fijn dat Mr. Brown hiermee de extra aandacht krijgt die hij verdient. Prima acteerwerk van Mulligan en Fiennes. Een film die lange tijd de aandacht bij me wist vast te houden door de fijne sfeer en setting rondom de site. De film ademt wel een beetje die typische oude Britse countrysfeer uit die weliswaar overschaduwd wordt door de nakende oorlog.

De film zakte wat in bij de komst van Lily James die werkelijk niets toevoegt. Jammer eigenlijk, want deze dame zette wel al mooie dingen neer in het verleden. Het gekissebis over de opeising van de vondst is dan wel interessant. Geen meesterwerkje, maar wel een aangename arthouse.

Ik sluit me hier volledig bij aan

Een documentaire over de opgraving was waarschijnlijk spannender geweest dan deze kille verfilming ervan.

Dat Lily James erin gefrommeld wordt om de zaak nog enigszins op te warmen, is een zwaktebod dat nog erg voorspelbaar uitpakt ook.

Een film over het opgraven van een vroeg middeleeuwse boot. Dat klinkt saai en dat is het ook.

Vreemde maar toch wel intrigerende film die niet goed weet om te kiezen waar het inhoudelijk over moet gaan want er worden, alhoewel in een zeer loom tempo, heel wat onderwerpen behandeld. Om er een paar te noemen:

- De opgraving van een zeer belangrijke historische ontdekking (op ware feiten gebaseerd).

- Meerdere romances met allerlei (voor die tijd) discutabele normen en waarden.

- De sluimerende dreiging van de Tweede Wereldoorlog.

- De miskenning van een groot archeoloog genaamd Basil Brown.

- De impact van het missen van een vader.

- Het Britse ‘verbod’ op homoseksualiteit.

- De ‘zwakke’ vooroorlogse situatie van de RAF.

- De vergankelijkheid van de mens.

Hadden ze er een 8-delige serie van gemaakt dan was alles misschien beter tot zijn/haar recht gekomen. Vooral van het acteerwerk genoten want dat is van kwalitatief hoog Brits niveau.

Tja, ik weet niet goed wat ik met deze film aanmoet. Eigenlijk is er veel op aan te merken,er gebeurt namelijk nagenoeg niks bijzonders. Vanuit film kritisch oogpunt, zou ik de film niet goed beoordelen.

Maar toch , ik heb me niet verveeld. Ik keek hem gisteren op de zondagmiddag . Na een halve ochtend sneeuw scheppen om de auto kwijt te kunnen voor de deur, en ook nog sleeën met de kids was ik gaar toen ik binnenkwam en daar de open haard op volle toeren de woonkamer liep te verwarmen . In die setting werkte de film waarschijnlijk gewoon rustgevend. Een soort van walvis geluiden cd zeg maar ,maar dan een film. Gewoon rustig voortkabbelende beelden zonder noemenswaardig verhaal of diepgang.

Niet per se slecht, maar zeker niet bijzonder.

Mocht je ooit in het museum komen en de waardevolle stukken aanschouwen die hier gevonden zijn dan weet je mooi het achterliggende verhaal. Daar ga je waarschijnlijk geen populariteitsprijs mee winnen met deze informatie, maar het is toch leuk om te weten. De film pakt het rustig aan, kleurt mooi binnen de lijntjes en vormt zo een aardige film. De werkelijkheid versus de film? 20:80 waarschijnlijk, zoals tegenwoordig elke verhouding is in verhalen gebaseerde of feiten.

De lucht was dieper blauw en de bomen minder groen. De lucht was minder vervuild en de bomen hoefden minder hard te werken omdat er veel meer waren. Ik denk dat hij/zij gelijk heeft maar waarschijnlijk niet zo bedacht had.

Ik deel de mening van Brandt.

De acteurs doen het wel best goed maarja... Toch sleepte het me niet zo mee en het is nu ook niet meteen mijn genre film .

Aardige film, mooi gemaakt en rustig.

Ik had voor de film zelf een 3,5 willen geven, maar de zwak neergezette romances vond ik wat afbreuk doen.

De gedachte aan vergeten schatten die ergens verborgen liggen en erop wachten om ontdekt te worden, prikkelt de fantasie. De film The Dig maakt dankbaar gebruik van deze fascinatie en verdiept zich in de geschiedenis van Sutton Hoo. Een belangrijke opgraving in Engeland die in 1939 een Angelsaksisch schip en tevens graftombe blootlegde uit de 6e of 7e eeuw.

De film houdt zich helaas slechts ten dele bezig met de feitelijke opgraving en de vondsten die werden gedaan. De focus ligt veel meer op de mensen die met geloof, doorzettingsvermogen en met passie er alles aan gelegen is om te graven en te vinden. De film draait daarbij in beginsel vooral om Edith Pretty (initiator van de opgraving en eigenaresse van de grond) en Basil Brown (gepassioneerd amateurarcheoloog). Prachtig acteerwerk van Carey Mulligan en Ralph Fiennes.

Hoewel zij te allen tijde de hoofdpersonages blijven, verbreedt de personele bezetting zich in de loop van de film als het archeologische team zich uitbreidt en personages worden toegevoegd. Personages die eigen drama meebrengen dat een plek in het verhaal opeist. Niet per sé vervelend, maar veeleer oppervlakkig wervelend en beduidend minder interessant dan het verstilde drama dat de beide hoofdpersonages zo heerlijk loom en indringend initieerden.

Met de komst van de nieuwe personages verandert het karakter van de film. De opwindende opgraving wordt minder belangrijk en daarmee verdwijnt een groot brok spanning uit de film. In plaats daarvan besteedt de film meer aandacht aan maatschappelijke issues en allerhande intriges. De positie van de vrouw wordt aan de orde gesteld. De kijker wordt bij een liefdesdrama betrokken. Onderlinge competitie en afgunst duiken op. En natuurlijk komen ook ziekte en dood om de hoek kijken. Melodrama en kitsch liggen op de loer om het verhaal in hun greep te nemen.

Boven al deze dramatiek werpt de nakende tweede wereldoorlog zijn zwaarmoedig dreigende schaduw. De pathetische score en de sfeervolle plaatjes van het Engelse platteland lijken uiteindelijk het laatste zetje naar een definitieve melodramatische afgang te gaan geven. Dat gebeurt echter niet. Althans niet volledig. Regisseur Simon Stone weet dat steeds net op tijd te voorkomen door de kijker gedecideerd af te leiden met iets aards, zoals een spectaculaire vondst bij de opgraving bijvoorbeeld. Tja. Ik was graag meer afgeleid geweest.

The Dig is een aangename film die de opgraving niet als zwaartepunt in het verhaal neemt, maar de opgraving gebruikt als aanleiding om zich te kunnen richten op de personages eromheen. Hoewel best aangenaam, moet ik zeggen dat ik tijdens het kijken erg snakte naar lange scènes met spannend gegraaf in de modder. Ik snakte naar dynamische beelden van de zoektocht naar sporen uit het verleden. Meer focus daarop had van de film meer dan een aangenaam drama kunnen maken. Namelijk een spannend aangenaam drama.

Een rustig verteld autobiografisch verhaal over een archeologische opgraving op het landgoed van een weduwe in Engeland met de naderende dreiging van de 2e wereldoorlog op de achtergrond. Het is allemaal braafjes en leuk vertelt, maar geen hoogvlieger. Een lekkere relaxte wegkijker.

Ben er net aan begonnen...Opgraven van een boot?? en een love story?/ Wat is daar zo boeiend aan?? Daar heb ik geen twee uur voor over. (Ga verder met een goede serie.)

In 1938 huurt Edith Pretty [Carey Mulligan] 'opgraver' Basil Brown [Ralph Fiennes] in omdat ze vermoedt dat één van de heuveltjes op haar land van archeologische waard kan blijken te zijn. Wanneer Brown een unieke vondst doet dagen er al snel archeologen op die Brown opzij willen zetten en de verantwoordelijkheid (en de eer) willen opeisen. Prachtig gefotografeerd historisch drama over een unieke vondst die nog steeds in het British Museum te bekijken is. Subplots rondom de aanstaande oorlog en de romantische perikelen van archeologen Stuart [Ben Chaplin] en Peggy [Lily James] werken eerder verstorend dan verrijkend, maar dat ligt niet aan de uitstekend acterende cast.

Goed acteerwerk... maar moest steeds wakker geschud worden....

Best interessant maar aan de trage kant

NOG EEN STUK GESCHIDENIS BIJ GELEERD NIET SLECHT GEDAAN :

Mooie film die uitblinkt in zijn eenvoud.

Matige film waar je naar een climax uitkijkt die maar niet komt.

Tikje langdradig maar weet de aandacht te bewaren. Een typisch corona movie, je bent weer 2 uur verder en niet zonder genoegen. Er wordt goed geacteerd en dat redt zoals wel vaker het verhaal.

Afgezien van het gedegen acteerwerk (met name van Carey Mulligan) ben ik niet erg onder de indruk van deze reconstructie van een belangrijke archeologische vondst in Zuidoost Engeland aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. Engelse degelijkheid is weliswaar troef, maar pas met de komst van Lily James komt er wat venijn in het verhaal. Het is evenwel te laat en te weinig.

Eerste uur is sterk, vooral als de focus ligt op de relatie tussen Fiennes en Mulligan. De opgraving zelf is meer een kapstok voor het portret van twee mensen. Een fijn tempo, mooi gefotografeerde beelden en een fijn sfeertje. Na een uurtje verliest de film echter elke vorm van focus en zakt op momenten ver weg (al blijft de film nog wel vermaken door de sfeer, tempo en belden). De oorlog komt vaak op de achtergrond zonder dat er echt wat mee gebeurt maar vooral alles rond Lily James (wel bloedmooi om te zien) past totaal niet bij deze film en dat doet echt afbreuk eraan. Maar door de vele goede punten die echt goed zijn uiteindelijk wel een dikke voldoende. 3,5*.

Fijn filmpje, mooi geschoten ook. Scheelt allicht wel als het onderwerp je een beetje ligt. Bijna 4* voor mij zelfs, subplotjes houden het daar net vanaf.

Rustige voort kabbelende film..

Met hier en daar wat afwisselingen..

3.0 ***