Quo Vadis, Aida? (2020)

Bijzonder indrukwekkend. Een deel van de impact komt zonder twijfel van de gebeurtenissen zelf, maar Quo Vadis, Aida? kenmerkt zich ook door een sterke vertelwijze, via de focus op de Bosnische tolk Aida. Djuricic speelt de rol van het jaar. De dutchbatters vond ik ook goed acteren trouwens. Halverwege de film zit een trage dans in close-up, het filmische hoogtepunt. Het laatste kwartier is een keiharde mokerslag.

Twaalf in 1 dozijn uitgemolken thema.... goed voor mainstream filmkijkers ....

Heel goed dat deze eindelijk eens gemaakt is.

Wat vooral ook achterblijft is hoe dit verhaal in feite enorm veel lijkt op de talloze Holocaustverhalen die we op film hebben gezien. Wat dat betreft is er maar weinig veranderd in het collectieve geheugen.

Dat het allemaal tamelijk recent en relatief in de buurt was plus een hele grote Nederlandse rol kende maakt het allemaal nog pijnlijker.

Blijft over de filmaspecten die allemaal op hoog niveau zijn. Uitstekend acteerwerk en regie.

Beide zaken die je aanhaalt raken kant noch wal.

Een heftige film.

Je voelt de situatie hoe het toen was. Of het nou allemaal in details is of niet. Het raakt je.

Uitgemolken? Mainstream kijkers? Heb je naar de zoveelste k.t Marvel film zitten kijken dan?

Prachtige film over een Bosnische vrouw die als tolk werkt voor de VN. Dit is deels het persoonlijke verhaal van de tolk en haar gezin in de dagen van de val van Srebrenica. En dat laatste wordt hier indringend en uitvoerig weergegeven (zoals de VN die te veel aan regels gebonden zijn en de bijna klungelige onderhandelingen). Tegen het einde een aantal aangrijpende momenten en een meeslepende rol van Jasna Đuričić.

Verbaasd over deze bizarre mening. Kan je dit even duiden? Mij lijkt deze film alles behalve uitgemolken of mainstream. Correct me if I’m wrong…

Nee dat kan hij niet, want hij beseft nu ook wel hoe dom z'n bericht was. Dus hij wil zich niet nog meer voor schut zetten

Een belangrijk verhaal over de oorlog in het voormalige Joegoslavië. Een zwarte bladzijde in de geschiedenis waar ook de VN in de fout is gegaan en er uiteindelijk duizenden mensen werden vermoord in een genocide. De film is vooral belangrijk om de feiten zelf die centraal staan. Het gaat hier om de slachtoffers zelf.

Een verschil met een gelijkaardige film Hotel Rwanda, over de genocide in Rwanda 1994 waar ook de VN aanwezig was. Daar wordt de drama iets meer uit de doeken gedaan en de rol van de VN. Terwijl Quo Vadis, Aida? die extra drama niet gebruikt, maar de feiten zelf meer naar voor schuift.

Het blijft indrukwekkend en is een film die zeker moet verteld worden. Daarom ben ik ook blij met de aandacht die de film kreeg.

Wordt deze film nog uitgebracht op Blu-ray of dvd?

Iemand enig idee

De Aida uit de titel is de Bosnische vertaalster voor de Nederlandse VN-missie in Srebrenica, die er alles aan doet om haar gezin te beschermen. De gebeurtenissen tonen zonder franjes het fiasco van de VN daags voor generaal Mladic zich schuldig maakte aan een genocide op 8.000 moslims die met schande de wereld rondging. Tja, wat een amateur spektakel die blauwhelmen : een lafaard als commandant (Karremans, gespeeld door Johan Heldenbergh) en scouts in korte broek om de basis te beschermen. De Serviërs zullen wel goed gelachen hebben. Aida wordt als een vrij egoïstisch figuur neergezet, daar ze door haar positie bij de VN alles in het werk stelt om haar familie veilig te stellen. Misschien dat iedereen in haar plaats zo zou reageren, en wat het juiste is om te doen is het voorwerp van pijnlijke keuzes.

Quo Vadis Aida? is een goede film geworden met een aantal sterke scènes en een sfeer van onmacht die goed voelbaar is.

Een heel aangrijpende film, hoe dit is kunnen gebeuren in Europa anno 1995 is echt onbegrijpelijk. Het slechtste in de mens komt naar boven. De hoofdrolspeelster is indrukwekkend, je voelt echt haar tevergeefse strijdom haar familie bij mekaar te houden. Het slot gaat door merg en been. Een film die nog tijdje blijft doorzinderen.

Heftig wat daar is gebeurd. Helaas is Nederland hier niet voor veroordeeld. Die stonden erbij en keken hoe duizenden jongens en papas werden vermoord.

Winnaar van de belangrijkste prijzen bij de uitreiking van de European Film Awards: beste film, beste regie (Jasmila Žbanić) en beste actrice (Jasna Đuričić).

Ik verwacht dat dit aangrijpende drama hoog gaat scoren bij de Academy Awards.

De laatste film die ik zag voor ik mijn Eindlijst 2021 indiende.

En uit 150 geziene films eindigt hij op nummer 1.

Ik vond De Machteloze Missie van Dutchbat een stuk indrukwekkender....

Historische films sla ik meestal over want ik begrijp niet zo goed waarom je een historische gebeurtenis zou verfilmen: wat voegt het naspelen ervan toe aan het historische verhaal? Is het bedoeld voor mensen met een gebrek aan verbeeldingskracht zodat zij beelden nodig hebben om te kunnen vatten wat er is gebeurd (zodat de film een soort stripverhaalversie voor de analfabeten is)? Daarbij komt dat het Srebrenica-drama erg bekend is in Nederland zodat de film weinig tot niets toevoegt aan wat wij als gemiddelde Nederlander al weten. Of wil de film het verhaal persoonlijk maken, in dit geval door de lotgevallen van een vertaalster en haar familie te volgen? Maar ook dat voegt voor mij weinig toe aan het drama.

Dit allemaal gezegd hebbende: vervelend is de film niet en vooruit, het is wel een verhaal dat verteld moet worden.

Een vreemd betoog. Het is toch niet zo dat iedereen alle verhalen uit de geschiedenis kent? Sterker nog, niemand kent alle verhalen. De hoeveelheid geschiedenisverhalen is eindeloos. Wanneer een filmmaker besluit over een bepaalde historische gebeurtenis een film te maken, dan is dat om díe gebeurtenis voor het voetlicht te brengen, of een perspectief te geven op die gebeurtenis, een interpretatie ervan. Dat heeft er dus niks mee te maken dat sommigen te weinig verbeeldingskracht hebben om zich dingen voor te stellen (dat idee zou alleen op gaan als iedereen alles al wist).

Ik vind het wel herkenbaar hoor. Sterker nog, hij verwoordt min of meer de reden waarom deze film niet op mijn kijklijst staat. Natuurlijk is er altijd ruimte voor fictie rond historische gebeurtenissen, maar in dit specifieke geval heb ik de indruk dat men een tamelijk documentaire, realistische insteek heeft gekozen om een drama weer te geven dat al op diverse manieren zeer uitgebreid en gedetailleerd belicht is. Dat roept bij mij niet direct belangstelling op.

Ik kan me natuurlijk vergissen, maar ja, dat 'gevaar' bestaat altijd bij de beslissing een film wel of niet te gaan bekijken. Ik had ook kunnen denken (nou ja, dat denk ik eigenlijk ook echt): 'wat een lelijke titel; daar heb ik geen zin in hoor'.

Vind het ook een schrale opvatting van geschiedenis en de kracht van verhalen.

Waar maak je dat precies uit op?

Misschien is het idee van kunst/fictie dat het de werkelijkheid versterkt - het laat je dingen intenser ervaren en/of geeft betekenis aan dingen - en ongetwijfeld is het de bedoeling van de verfilming van een historische gebeurtenis dat je die dan meer 'beleeft' dan wanneer je er slechts over hoort. Maar bij mij werkt dat vaak niet: door van een historische gebeurtenis een toneelstukje te maken verzwak je voor mijn gevoel juist de werkelijkheid.

Hoe dan ook, mijn punt is slechts dat historische drama's doorgaans niet mijn ding zijn en dat probeer ik dan een verklaring te geven. Het is gewoon mijn mening of ervaring, niets meer dan dat.

Het is bijna niet voor te stellen. Van de een op de andere dag word je gedwongen je huis en haard te verlaten, je familie wordt als een stel beesten opgevangen in een voormalige fabriek en dat is ook het laatste wat je van ze ziet of hoort. Geen graf om bij te rouwen, niets. Dit was de realiteit voor zeer veel vrouwen en moeders in Srebrenica. Sterker nog, nog steeds zijn er nabestaanden die niet weten wat er met hun vader, broer of opa is gebeurd.

De film is op z’n minst indrukwekkend te noemen, niet alleen vanwege wat je ziet, maar vooral vanwege wat je weet en niet ziet. Als je een beetje de achtergronden kent, dan weet je welk verschrikkelijk lot de mannen en jongens in Srebrenica te wachten stond. De film toont het allemaal redelijk kleinschalig, maar de genocide op de moslims was een gigantische operatie. De Serviërs gingen van stad tot stad om deze volledig te zuiveren van moslim elementen.

De kijker wordt in de film geslingerd terwijl de oorlog in volle gang is en mensen reeds naar de veilige zone zijn gevlucht. We volgen Aida en haar familie en krijgen flarden te zien van de gebeurtenissen rondom de val van Srebrenica. Zo zien we Karremans die tevergeefs probeert te onderhandelen en verzoekt om luchtsteun die nooit komt. We zien Mladic die een stadje inneemt en de laatste stap zet in de richting van de genocide op de moslim mannen en jongens.

Het stukje waar Karremans onderhandelt met Mladic vond ik overigens wel zwak. De daadwerkelijke beelden zijn te vinden op YouTube en daarin zie je toch wel dat het er in werkelijkheid wat anders aan toeging.

Desalniettemin een fraaie verfilming van de dagen voor de val van de veilige enclave en de daadwerkelijke val daar van. Goed dat er aandacht wordt besteed aan de ergste genocide op het Europese vaste land sinds de Tweede Wereldoorlog.

Wat zijn jullie allemaal watjes... gewoon een saai verhaal ... idd mss waargebeurd, maar heb persoonlijk reeds vele maal ergere dingen meegemaakt .... denk dat er op heden in Oekraïne honderdduizenden aangrijpender verhalen spelen....

Troll alert.