The Babysitter: Killer Queen (2020)

Mijn vrees is helaas waarheid geworden.

Het vervolg op het originele en leuke eerste deel is echt een flink stuk minder. Waar the Babysitter een goede mix van humor en gore heeft, gaat McG met Killer Queen echt full on retarded. Vanaf minuut 1 in de film loopt iedereen erbij alsof het een spoof is. McG laat de gehele cast overacteren alsof het niets is. De gehele vibe die het eerste deel had wordt hierdoor compleet teniet gedaan. Ja, het eerste deel was ook humoristisch en lekker goor, maar het werd nog enigszins geloofwaardig gebracht zonder dat iedereen zich als een Lesley Nielsen moest gedragen. In Killer Queen gaat alles maar compleet over de top omdat het kan. Het voegt verder weinig aan de film toe en soms is het gewoon tenenkrommend.

Het erge is dat het ook ongeveer een half uur duurt voordat de film op gang komt. In dat half uur moet je je ook nog door domme psychiaters, gekke ouders en achterlijke schoolgenoten heen worstelen. Het voegt niks toe. Een tikkeltje minder "full on retarded" had de film echt zoveel beter gemaakt. Ik weet niet waarom McG hiervoor heeft gekozen, want als hij de vibe van het origineel had meegenomen naar deze film zou het echt een stuk beter zijn geweest. Hierdoor heeft het an sich leuk bedachte einde echt veel minder impact dan je zou willen. Je kan ook een humoristische gore film maken zonder dat je de cast continu schijtlollige opmerkingen laat maken of dat iedereen zich als een idioot moet gedragen, inclusief de hoofdrolspelers. Dat bewijst deel 1 namelijk.

Met een stuk minder schijtlolligheid en een stuk meer hart had Killer Queen een leuk vervolg op het verrassende eerste deel kunnen zijn. Nu zijn het twee compleet verschillende films waarbij dit vervolg het onderspit moet delven.

2,0*

Best lollig.

Het is te lang geleden dat ik deel 1 zag, maar dat zijn ook niet de films die je perse hoeft te onthouden. Met die instelling lijkt McG aan dit deel te zijn begonnen. Ik denk ook dat hij tegenwoordig in de stress zit omdat zijn budgets voor zijn projecten te klein zijn. Dan maar even snel en makkelijk cashen.

Het resultaat voelt daarom gehaast, maar niet minder leuk aan. Het is wat sterker aangezet dan deel 1, maar dat maakt het op sommige stukjes erg leuk. De gore is duidelijk wat tantjes naar boven geschroefd, het was bij vlagen echt bizar. Gelukkig dat er films zijn die het überhaupt nog aan durven.

McG wil zijn film zo hip mogelijk maken, wat veel luchtigheid naar voren doet komen, maar net iets te weinig frisheid. Gelukkig wel met voldoende snelheid, waardoor de film nergens verveelt. Enkele grappen zijn erg leuk bedacht, enkele net iets te gehaast.

De CGI is best matig, en de effecten wat houterig, maar gelukkig is het qua bloedvergieten erg leuk. Zodra de film practical effects gebruikt is het op z'n leukst. Het acteerwerk is ook wel prima, de acteurs en actrices lijken er zin in te hebben. Behalve Lind, die per film slechter lijkt te worden.

Het tempo, de luchtigheid en de lol van de film zijn de elementen die het boven water houden. Voor de rest is het gewoon een hap-slik-wegfilm. Ik gun het McG wel dat de film slaagt, want hij komt wel vaak met de leukste projecten op Netflix. Wel met iets te kleine budgets, dus ik hoop dat daar verandering in komt.

Voor de rest is het gewoon een leuke horrorkomedie, bij vlagen buitengewoon lomp en bloederig, maar vooral vermakelijk. Wel gehaast, helaas, vooral qua schrijfwerk en merkbaar aan de filmfouten hoe kan een verlaten hut stroom hebben, hoe kan een gast van onder de boot op diegene bloeden die op de boot staan etc etc. Vooral leuk voor een keertje.

Wederom erg leuk. Duidelijk dat McG opdracht kreeg om een vervolg te maken en daar best zin in had. Alle personages nog wat meer aangezet, en ja, de verrassing is minder dan in het eerste deel maar toch is de hele film fris en loopt over van enthousiasme. De kleine verrassingen die er her en der inzitten werken dan ook nog eens leuk.

Tof.

Aardige film over een tienerjongen die opnieuw krijgt te maken met een satanische sekte die op zijn bloed uit zijn. Afgezien van de setting, is dit vervolg grotendeels een herhaling van de eerste film. Maar wel opnieuw vermakelijke, over de top onzin. Vooral het bloederige en bijna cartooneske geweld is wel leuk.

Wat een teleurstelling. Het origineel was nog lekker luchtig met best leuke humor en zijn gore momenten. Bovenal was de chemie tussen Bee en Cole spot on. Dit vervolg slaat de plank volledig mis door veel te veel over de top te gaan waardoor de meeste cast-leden op de zenuwen werken.

Het verhaal is inspiratieloos. De cast uit het eerste deel was nu ook weer niet zo memorabel dat ze per se in het vervolg moesten. McG kon hier dus beter voor een nieuwe cast gaan en het plot wat geloofwaardiger laten. Helaas past het van de pot gerukte plot wel bij de insteek van de film, belachelijk flauw. Je hebt gewoon het idee naar een nieuwe Scary Movie te kijken. De grappen zijn werkelijk tenenkrommend slecht, een uitzondering daargelaten en de film is zich veel te zelfbewust. Subtiliteit is McG vreemd.

Gelukkig zijn de spaarzame gore momenten wel geslaagd, ondanks de aanwezige CGI. De film duurt daarnaast te lang, al maakt het einde een klein beetje goed waarin de chemie tussen Cole en Bee weer duidelijk aanwezig is. Geen babysitters meer voor mij.

De eerste film was een heerlijke horrorkomedie. Verrassend met de juiste dosis van wat spanning en grappig genoeg. Deel 2 heeft niet veel nieuws te vertellen eigenlijk en voelt echt wel aan als het verplichte vervolg. Ondanks de terugkeer van de gehele cast, loopt iedereen er wat verloren bij. Voordien had je nog de spanning tussen Cole en Bee met de rest als bijfiguren. Nu is het niet duidelijk wie de boel trekt, buiten Cole die minder boeiend is. Er is nog wel wat fun, maar minder dan voordien. Jammer, want gezien deel 1 had een sequel nog wel kunnen werken.

Een stuk minder dan het eerste deel. Het verhaal is vrijwel een herhaling van het vorige deel met dezelfde cast. Dat is jammer want het voelt daardoor aan als verplichte kost zonder enige originaliteit. De chemie tussen de acteurs is ook een stuk minder en ze komen wat geforceerd over. Verder bevat de film, op een enkele geslaagde grap na, vooral flauwe humor en behoorlijk wat puber gore. De zogenaamde twist op eind is wat triest. Overbodig vervolg. 2.0

Middelmatig vervolg op het eveneens middelmatige origineel. Genoeg bloederige toestanden om de aandacht er bij te houden en de cast heeft er wederom zin in, maar de film begint na een uur steeds verder vast te lopen in flauwe en weinig boeiende toestanden. Tot die tijd is dit vermakelijke maar weinig memorabele pulp. Geregisseerd door McG, vanzelfsprekend.

“I really don't have good luck with women, they end up being murderers.”

Echt een verschrikkelijke vertoning dit tweede en vooral niet belangrijke deel. Het eerste deel vond ik persoonlijk heel erg vermakelijk, en daar werd ook een leuke bijdrage gedaan door de hoofdrolspelers en was de film enigszins nog interessant te noemen. Het kost me ook best wat moeite hier een zinnige en ‘leuke’ mening voor te typen omdat de film simpelweg nergens leuk werd.

Het was al het houterige begin soms wat vaag maar vooral vaak erg irritant. Waarna we over gaan tot de meer bloederige scenes die overigens ook niet heel erg wisten te boeien. De setting was vrij karig, zag er soms ook niet uit, het verhaal was saai en de terugkomende karakters vond ik nergens op slaan. Nee, deze film heb ik echt met heel weinig plezier uitgekeken en ‘McG weet zeker niet te overtuigen.

1.0*

Poeh, in tijden niet zo'n prima komedie gezien! Wat goed dat ze hier de vele cliché-grappen allemaal in wisten te krijgen! Niets is zo te gek als seks, lul en kont grappen. Natuurlijk werden de drugsgebruik-grappen niet vergeten! Laat staan dat er wat leuk-doenerij over homo's en dikke mensen langs kwamen. Het is volkomen uniek dat het je lukt als schrijversteam (waaronder de regisseur) om alle vermakelijke ingrediënten (over ongemakkelijke tienerproblemen) van de vorige scriptschrijver eruit te halen! Samara Weaving (Bee) degene die de film sympathiek en aangenaam wist te maken was hier gelukkig niet meer zo prominent aanwezig. Hé het is ook compleet logisch dat als je de Babysitter 2 maakt dat je dit personage er zo goed als uithaalt. Tieners worden groter dus wat een genot dat Cole nu niet meer eigenzinnig was maar een volslagen idioot. Ook volkomen begrijpelijk als de love-intrest en buurmeisje Melanie opeens als zwakke hoofdrolspeler moet optreden en tot overmaat van ramp ook het slachtvee uit het vorige deel terugkeert!? Wat was het heerlijk om weinig spectaculaire CGI-gore effecten voorgeschoteld te krijgen. Had er niet aan moeten denken als men daar wel iets goeds mee hadden gedaan! Tof dat ze non-stop referenties erin stopte, die onmogelijk zijn te negeren, en zo fijn gedateerd waren. Elke tiener in 2020 weet natuurlijk wie Tommy Tutone of de Hammer Time-dans is. Maar het briljantste was toch wel dat ze het nummer Killer Queen in de climax liet horen. En die dan in de titel verwerken wat was dat knap bedacht! Deze film bezit zoveel hoogtepunten dat het me niet zal lukken om dit nog eens snel terug willen zien.

I'm not even mad Cole, respect!

Heerlijk, ietsje beter dan deel één zelfs. In het begin is het er even in komen, maar daarna wordt het alleen maar beter en beter. De film neemt zich geen minuut serieus en zit vol met lekker gestoorde personages. Plus het heerlijke kleurgebruik en de vele gestoorde situaties maakt dit voor mij 3,5*

Volstrekt overbodige sequel. De eerste 'The Babysitter' (2017) werkte als een coming-of-age in overdrive, waarin oppasjongen Cole (Judah Lewis) een seksuele aantrekkingskracht voelde naar zijn babysitter. Nog te groen achter z'n oren om leeftijdsgenootje Allison (Bella Thorne) te versieren, maar de bemoederende oppasrelatie met Bee (Samara Weaving) gaf hem zelfvertrouwen en durf. Op een verknipte manier maakte Cole een ontwikkeling door (van kind naar puber) toen Bee een moorddadig monster bleek en hij opeens in het diepe werd gegooid. Het flauwe aan 'The Babysitter: Killer Queen' (2020) is dat het die essentiële verwordingsgeschiedenis overboord gooit en op een gemakzuchtige manier Cole opnieuw tot een stumperd maakt. Cole's seksuele ontluiking voelt nu vooral geforceerd door de flauwe tienerclichés en een hysterisch vergezocht plot. En misschien nog wel het ergste: er is geen enkele reden meer waarom deze onuitstaanbare figuren terugkomen uit de dood. Ze zijn van zichzelf namelijk niet grappig of onderhoudend.

Een vervolg dat niet had moeten komen. Deze film is gewoon flauw waarbij het verhaal wel heel ver gezocht is en sommige personages die nog leuk waren in het eerste deel volledig over boord gooien door het belachelijke verhaal. Ach ja, het is ook komisch bedoeld, maar dan moet het ook grappig zijn en dat is het niet. 3/10

Hoewel Weaving op het einde nog even komt opduiken, wordt ze node gemist in deze vermeende sequel die in feite gewoon een remake is van The Babysitter. Cole [Judah Lewis] heeft deze keer te kampen met zijn buurmeisje Melanie [Emily Alyn Lind], maar dat is zo'n beetje het enige verschil met het origineel. In alle opzichten inferieur. Wie het origineel heeft gezien ziet de grappen en plottwists al ruim van tevoren aankomen, wie het heeft gemist begrijpt niets van de vele verwijzingen naar dat origineel. Een cynische cash-in.

Nee, dit deel is veel minder dan het eerste deel, waar alles nog verrassend was. Dit is gewoon hetzelfde idee, maar dan op een andere locatie en slechter uitgewerkt. Het was beter geweest als er nieuwe elementen in werden verwerkt met nieuwe moordende personages, die niet weer opstaan uit de dood. Dat is best wel lame.. Wel leuk om te zien dat Cole nu niet meer zo´n kindje is, maar echt een adolescent. Wel een knappe jongen.

Vond het toch een vermakelijke film. Toch een aantal keren moeten lachen en het was er natuurlijk weer goed over. Het bloed spat er weer vanaf en ook wel een grappige muziekkeuze. Vond het nog wel een mooie afsluiter, al weet je met de laatste scène nooit. Toch tof dat de cast weer meedeed, al was het natuurlijk niet zo vernieuwend meer.

Het is geen hoogstaande cinema, maar heb me er zeker niet mee verveeld.

Goh ja.

Een beetje hetzelfde als het origineel, maar dan wat langer, met meer personages - omdat het een sequel is. Het maakt dat er hier en daar een te lang stukje inzit. De film is immers van hetzelfde laken een pak. Veel over-the-top bloedvergieten dat door de CGI te gemaakt aanvoelt en een hoog tempo. Veel stelt het weer niet voor, maar het vordert verder wel aardig.

2

Een stuk minder goed dan deel 1. Dit tweede deel is eigenlijk gewoon meer van hetzelfde, maar dan zonder het verrassingselement voor diegenen die de eerste film zagen. Mooie vrouwen wel, vooral Samara Weaving en Jenna Ortega.