A Call to Spy (2019)

Ik moest onmiddellijk denken aan de Franse verzetsfilm Les Femmes de l'Ombre (2008). Ook deze feministische film over drie vrouwen, die ieder op eigen wijze een bijdrage leveren aan de strijd tegen de Nazi’s, kent meer dan voldoende meeslepende momenten.

Spannend en gebaseerd op drie waargebeurde verhalen. Het verhaal over Noor Inayat Khan (gespeeld door de getalenteerde Indiase actrice Radhika Apte) had wat mij betreft best wat uitvoeriger mogen zijn.

Hoofdrolspeelster Sarah Megan Thomas, die ook verantwoordelijk was voor het scenario, hield aan het maken van deze film een gescheurde achillespees over. Achteraf gezien niet zo verwonderlijk.

Het verhaal over de eerste drie vrouwen die betrokken waren bij de F-sectie van het spionageagentschap, de Special Operations Executive (bekend als de SOE) Zeg maar Churchills geheime leger, opgericht om het naziregime in Frankrijk te ondermijnen door middel van sabotage en verzetsopbouw.

De film komt uit Amerika en is daarnaast geschreven door Sarah Megan Thomas (die ook de film produceerde) Zij speelt Virginia Hall een CIA-officier met een houten been, daarom concentreert de film zich voor het grootste gedeelte op haar. Vera Atkins, (Stana Katic) de Britse inlichtingenofficier en codebreker die de vrouwelijk spionnen rekruteerde en de Brits/Indische agent Noor Inayat Khan (Radhika Apte) krijgen beide een iets grotere bijrol. Maar eigenlijk verdienen deze dames iets meer.

Thomas probeert dat hier ook enigszins, maar het daardoor is de film overvol doordat het ook respect probeert te betuigen aan de die Atkins en Khan, misschien had een miniserie dan ook beter geschikt geweest. Eerlijk is eerlijk de uitvoering die Sarah Megan Thomas hier neerzet was een hoogtepunt, die de film goed weet te dragen. De film is verder vrij conventioneel. Het script was strak, en de regie erg solide. Maar het blijf regelmatig hangen in het rolpatroon van vrouwen in de jaren '40. Dit had wel wat minder prominent aanwezig mogen wezen. Al was het niet al te storend. De film bevat wat oorlogsgeweld, zoals schietpartijen en een ophanging maar mist vaak ook spanning. Daardoor doet het me meer lijken op een biografische film.

Hoe hoog het budget is geweest is niet echt duidelijk maar ondanks dat het volgens mij niet in een Hollywoodstudio is gemaakt waren de kostuums uit die tijd, decors, auto's, treinen en zelfs vliegtuigen zeer overtuigend! Gek ook dat er over deze heldhaftige dames nu pas een film werd gemaakt, dat is best raar te noemen! En dan nog niet eens bij grotere studio! Terwijl dit toch een boeiend verhaal is, waarbij je een minder bekend element van WO II bekijkt en deze heldinnen hadden dat dus al veel eerder verdiend!

Mja. De film zit redelijk in elkaar, het ziet er allemaal netjes uit en de cast speelt prima. Toch vond ik het niet altijd even boeiend en heb ik op geen enkel moment op het puntje van m'n stoel gezeten. Ik had wel iets meer spanning verwacht in een film over een van de gevaarlijkste spionnen van de geallieerden. Een beetje tam, maar zeker niet slecht.

Een prima film maar met wat kritiekpunten. Het acteerwerk is prima en de decors/locaties zien er overtuigd uit (bv. details zoals een gasmasker aan de kapstok). Hoewel de film losjes is gebaseerd op ware feiten en personages, vind ik dat de film zeker historische waarde heeft en de het is indrukwekkend om een beeld te krijgen wat beide dames is overkomen en wat ze bereikt hebben. Ik vond het zeker een leuke film. Maar de film heeft ook wel wat kritiekpunten. Iemand schrijft 'de film is geen allemansvriend'. Ik denk dat dit wel klopt. Je zou de film mogelijk wat traag kunnen noemen. De film is te saai voor een actie film, heeft niet genoeg diepgang voor een drama, er zit geen romantiek in en er valt zeker niets te lachen. Dus wat is het wel? Een historische oorlogsdrama komt denk ik het dichtst in de buurt, maar het mist eigenlijk wat diepgang. Zoals hierboven al voorgesteld, zou de film beter tot zijn recht zijn gekomen in een miniserie. Verder zou ik ervoor gekozen hebben om het verhaal over Noor niet te vertellen (er is toch al niet veel aandacht voor) om zo het verhaal van virginia meer ruimte te geven. Er worden soms wel erg grote sprongen gemaakt die eigenlijk best veel interessant materiaal bevatten (bv. hoe komt ze terug van zuid Frankrijk naar Londen?). Ook hier zou je in een mini serie veel meer aandacht aan kunnen geven. Ondanks dit alles, heb ik wel van de film genoten en - mits je van dit soort films houdt - kan ik de film zeker aanraden. Als je dit een mooie film vindt, kan ik ik je ook aanraden om 'Six minutes to midnight' te kijken. Al met al voor mij 3,5 ster.

Tegenvallend! Erg goedkoop gemaakt. Had veel meer ingezeten. Slap acteerwerk. Weinig spanning. Camerawerk is matig. Verhaal is ok, maar slecht uutgewerkt.

2.5*

Interessant verhaal dat nogal matig is verfilmd. Vooral de dialogen en het acteerwerk zijn hier en daar houterig. En de verkleedpartij van de hoofdpersoon deed me aan Allo Allo denken.

Positieve uitzondering is de Indiase actrice die ik sterk vind spelen en ook het meest intrigerende personage weergeeft.

Vrouwen doen ertoe, mensen.

Voor zover u, om wat voor reden dan ook, nog geen waardering had voor al die heerlijkheid op twee benen: vrouwen zijn goed, vrouwen zijn geweldig en vrouwen hebben een cruciale rol gespeeld in iedere belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis der mensheid.

Noem een willekeurig historisch feit en ik zweer u, binnen drie jaar vanaf heden komt er een film uit over het aandeel dat vrouwen daarin hebben gehad, uiteraard met een sequel waarin je ziet dat niet alleen vrouwen, maar ook zwarte mensen hielpen bij de Franse revolutie, de bouw van de piramiden, de ontdekking van Gerard Joling, de slag bij Waterloo of de uitvinding van het wiel.

In Hidden Figures (2016) ging het zelfs over de vergeten bijdrage van zwarte (!) vrouwen aan het Apollo-ruimteprogramma. Double combo bonus points!

Bouwt u maar snel een collectie Blurays op met blanke mannen in de hoofdrol, want dat wordt ooit geld waard. Collector's items. Misschien zelfs wel verboden, zoiets als de clandestiene handel in nazi memorabilia. Clint Eastwood, Sylvester Stallone en Steve McQueen hebben rond 2060 waarschijnlijk de status van Hess, Bormann en Himmler.

U dacht natuurlijk dat WOII was gewonnen dankzij dappere mannen die aan flarden werden geschoten in Normandië? Haha, u maakt zeker grapjes. Welnee, vrouwen waren doorslaggevend.

Deze film verhaalt over vrouwelijke spionnen die naar Frankrijk werden gestuurd, eigenlijk voornamelijk omdat ze vrouw waren en - dus - niet verdacht. Want in die tijd werden vrouwen beschouwd als incapabel. Hoe abject! Nu weten we natuurlijk wel beter, maar als u het toch nog niet helemaal had begrepen, zal deze A Call To Spy het wel even in uw patriarchale smoelwerk wrijven.

Sarah Megan Thomas speelt een willekeurige vrouw die na een stoomcursus spionage naar Frankrijk wordt gestuurd. Wat ze leert op die cursus? Niet veel, behalve dat je iemand kunt uitschakelen door hem van achteren te besluipen en dan met een mes een sneetje te maken in zijn buik. De keel wordt helemaal genegeerd, maar goed, dat zal mijn onkunde in spionage wel zijn.

Amper vijf minuten na aankomst in Frankrijk deelt ze al de lakens uit met de overtuiging en zelfverzekerdheid van een door de wol geverfde veldmaarschalk. Nog geen twee scènes later, terwijl ze nauwelijks iets interessants gedaan heeft, noemt haar opdrachtgever haar al "fenomenaal" en zijn de nazi's naar haar op zoek als ware zij een grotere bedreiging dan een invasiemacht van 156.000 zwaarbewapende militairen. Geen idee waarom. Blijkbaar is ze buiten beeld wel continu bezig betekenisvolle dingen te doen, want op het scherm zit ze voornamelijk te knutselen met haar houten been.

Het kwam de makers ook buitengewoon goed uit dat de eerste vrouwelijke "wireless operator" een dame van kleur was (half Amerikaans, half Indiaas) en moslim als kers op de taart. Dat betekent dat er in elk geval geen vervolg hoeft te komen die de rol van etnische minderheden in het Franse verzet nog verder uitdiept.

De film is met twee uur vrij lang, maar er gebeurt eigenlijk bitter weinig. De sets zijn klein en je ziet amper een stukje straatbeeld. Ik snap wel waarom: tegenwoordig kun je wel filmen bij een historisch gebouw, maar je moet dan echt je best doen om nieuwbouw, neonreclame en andere anachronismen buiten beeld te houden. Bankier van het Verzet (2018) had dit probleem ook. Voor de sfeerbeleving is een establishing shot zo nu en dan echt cruciaal.

Voor alle duidelijkheid: ik houd van vrouwen en zie ze als volstrekt gelijkwaardig.

Ik houd er alleen niet van dat dit soort feministische quatsch door mijn strot geramd wordt.

Geen boeiende film.

2 sterren.

Prima spionagefilm met de Tweede Wereldoorlog als achtergrond waarbij vrouwen werden ingezet om gevaarlijk spoonagewerk uit te voeren. Hoewel de film enkele dode momenten kent, vond ik hem best onderhoudend en op bepaalde momenten zeker spannend. Zeker wanneer de nazi's stilaan doorhebben dat er spionnen aan het werk zijn en ze alles in het werk stellen om hen te ontmaskeren.

Ook de personages werden uitstekend gecast. Van zowel Vera Atkins, Virginia Hall als Noor Khan wou ik iets meer weten en voelde ik me betrokken met hun persoon. De idee dat de film gebaseerd is op waargebeurde feiten maakt het allemaal wat intenser.

Hoe je het ook bekijkt, is de film te kort om sommige acties en gebeurtenissen uit te diepen. Nu gebeurde dit snel snel en kwam het rommelig over. En aan de andere kant duurde de film dan weer te lang omdat de samenhang wat ontbrak. Voor de rest prima film waarbij vooral het acteerwerk van de drie dames bij me in de smaak viel.

Nadat de opnames waren voltooid, scheurde hoofdrolspeelster Sarah Megan Thomas haar achillespees. Dit als gevolg van complicaties tijdens haar rol van Virginia Hall. Thomas onderging een operatie, en moest uitgebreid revalideren. Via een analyse van de gebruikte morsecode-signaaltechniek, kunnen radiotelegrafisten precies vertellen wie de morsecode heeft verzonden. Morsecode was de fallback-strijdcommunicatie, omdat dit het enige signaal was dat niet werd beïnvloed door digitale interferentie. Het Royal Corps of Signals leert morsecode niet langer als een basiscomponent. Het spel Monopoly werd tijdens de Tweede Wereldoorlog echt gebruikt om mensen mee te helpen ontsnappen. Geallieerde inlichtingendiensten stuurden pakketten naar hun krijgsgevangenen met clandestiene ontsnappingskits. Dit bestond uit gereedschappen zoals kompassen, metalen dossiers, geld en kaarten. Dit vermomd als onderdelen van het spel. De film was het Hollywood-debuut van actrice Radhika Apte.

De vrouwelijke hoofdrolspeelsters zorgen voor veel textuur en diepte op het scherm. Het is eveneens interessant dat we wat meer achtergrondgeschiedenis over de vrouwen tijdens de Tweede Wereldoorlog meekrijgen. Bij mij ontbrak het echter grotendeels aan spanning. Geen grote uitblinker, maar zeker de moeite waard.

3,0 *