Hoshi no Koe (2002)

In Film > Overige films > Hoshi no Koe (2003):

Nu Makoto Shinkai toch een beetje aandacht krijgt op deze site, is het tijd om ook eens wat over z'n eerste langere kortfilm te zeggen.

Hoshi no koe is een film die nogal wat aandacht kreeg omdat hij volledig eigenhandig gemaakt werd door Shinkai zelf. En daarbij resulteerde in een visueel prachtige film met een nogal eigen sfeertje.

Door de jaren heen heeft Shinkai z'n stijl verbeterd maar de core is nog steeds dezelfde en het dromerige sfeertje zit ook al in Hoshi no koe, al blijft het sterk contrasteren met de rest van de film. Erg knap hoe Shinkai er dan in slaagt om beide elementen niet in elkaars vaarwater te laten komen.

Wie benieuwd is naar het eerdere werk van Shinkai moet deze zeker een keertje zien. Duurt maar een kleine 30 minuutjes, maar is prachtig vormgegeven en nog steeds indrukwekkend.

4.5*/5*

Iets langer bericht staat hier.

Erg mooie anime in de stijl waar ik het meest van houd. Zoals Onderhond al zegt mooie dromerige sfeer. Klein half uurtje genieten. Prachtig. 4,5*

Da's allemaal waar. Mooie dromerige sfeer. Van een lange-afstandsrelatie gesproken. En mooie titel ook.

Het visuele is ook al aanwezig, hoewel ik 5 centimeters per second nog stukken knapper vond. De personages vind ik hier wel lelijk uitgewerkt.

Die ruimtescheepjes en het hele sci-fi gedoe zie ik liever niet, maar ja, dat was hier wel noodzakelijk.

En best wel grappig vond ik de logge gsm's dat ze gaan hebben binnen 40 jaar.

Kan er geen score op plakken.

super! een geweldige sfeer 30min lang.. erg mooi hoe de afstand benadrukt word door de verjaringen.

5 centimeters per second heb ik nog niet gezien

2e deel wel.. ook super.. alhoewel ik het verhaal lastig te volgen vond.. moet hem zeker nog een keer kijken

sci-fi en fantasie trek ik er goed

Vandaag de Shinkai collection binnengekregen en meteen maar even z'n 2 kortfilmpjes bekeken:

She and her cat:

Shinkai's eerste kortfilmpje is er in 3 versies, één van anderhalf, drie en vijf minuten. Die van vijf minuten vond ik zelf het best, geeft mooi de relatie weer van een kat en haar baasje. Shinkai laat hier al zien een hopeloze romanticus te zijn. Al is de verliefdheid hier tussen mens en dier.

De sfeer is al helemaal Shinkai, mooi dromerig, liefdevol maar toch ook verdrietig. Visueel is het sterk, mooie shots en pans en ook een prima gevoel voor editing en ritme. Shinkai moest nog duidelijk dingen leren maar toch is dit een heerlijk lief filmpje geworden.

4*

Hoshi no Koe:

Wauw!!!!

Ik vind het werkelijk ongeloofelijk dat Shinkai dit in z'n eentje wist te creeeren. Als ik dan al die mislukte films zie waar 1001 mensen aan hebben gewerkt, dit is kunst! Shinkai legt hier de basis voor wat hij in Byousoku 5 Senchimeetoru zou perfectioneren, het filmpje doet dan ook sterk aan Cosmonaut denken.

Sci-Fi en romantiek door elkaar, perfect gedaan. (Eat that Code 46 ) Het hele Sci-Fi aspect is enkel om een obstakel te vormen voor de verliefdheid van 2 tieners. Één van hen (het meisje) zit in het leger en vecht in de ruimte tegen aliens. De jongen wacht ongeduldig op haar mails.

De sfeer, visuals, editing en muziek zijn weer helemaal Shinkai. Wat kan die man toch een gevoelens teweeg brengen, of die nou leuk of verdrietig zijn. De film heeft een heerlijk dromerige sfeer en prachtige shots en locaties. Enkel de character designs zijn wat minder maar daar is makkelijk doorheen te kijken.

4.5*

Ik heb dus de Engelse dub gezien en dat had nogal een negatieve impact op de ervaring die verder over het algemeen wel positief was. Om maar gelijk alle negatieve aspecten gehad te hebben vond ik ook de Appleseed-achtige ruimtegevechten een beetje misplaatst. Het leverde natuurlijk wel mooie plaatjes van(uit) de kosmos op, maar vond het niet helemaal passen.

Want het blijft natuurlijk weer een hopeloos romantisch filmpje over een hopeloze romantiek. Weer prachtig vormgegeven en ingekleurd. Alleen jammer van de wat flets geanimeerde karakters (soms zat de mond wel érg scheef op het gezicht).

4*

Haalt het niet bij 5 Centimeter, ook omdat die laatste iets minder dramatisch (bij een Shinkai notabene) op me overkwam, maar dat kan dan weer door de suffe Engelse dub van Hoshi no Koe komen.

Is dit Voices of a Distant Star? Vond deze best aardig, maar ik was meer onder de indruk van She and Her Cat. Moet 'm nog eens herzien, maar vooralsnog 3,5*

Voor dromerige anime is 'My Beautiful Girl, Mari' een aanrader, btw. Deze dus: Mari Iyagi (2002) - MovieMeter.nl

Ik vond de personages ook iets missen en space achtige verhalen boeien me vaak ook niet erg.

De kleuren waren wel net zo mooi als in 5Cms Per Second en The Place Promised In Our Early Days.

Kan deze film écht niet op moviemeter gezet worden? Jongens, jongens... zulk meesterwerk... in àlle opzichten Doodjammer.

Te kort (min. 45 min).

De ruimtegevechten hadden van mij niet gehoeven, dat zorgde voor de saaie momenten in een verdere boeiende en vooral schitterende korte film.

Beter dan The Place Promised in Our Early Days, maar nog steeds niet in staat me te overtuigen. Het thema is hier wel tamelijk boeiend en wordt ook degelijk uitgewerkt. De vormgeving valt ook wel mee, als je even naast die malle transformers kijkt.

Met de muziek kan ik echter nog steeds niets. Gewoon slecht en eentonig pianowerk..

Enfin, geen film die ik een tweede keer wil zien. In feite de laatste die ik gezien zal hebben van Shinkai. Zijn stijl staat me niet erg aan. Ik geloof ook dat deze anime is gered door zijn korte speelduur. Ik kan het me niet voorstellen dat ik hier wederom anderhalf uur naar zou kunnen kijken.

3,00 (2,75) is de score die ik gegeven zou hebben.

Ineens ook na Koto no Ha no Niwa (Film, 2013) mijn tweede Shinkai meegepikt. Nog steeds visueel erg mooi, maat toch nog van een andere orde dan Koto no ha no niwa. Die laatste was echt uitzonderlijk. Hier is het gewoon goed gedaan.

Niet geheel overtuigd van de film waarbij ruimte, tijd en afstand in de weg staat van een koppel ten tijde van een galactische oorlog. Ik ben er niet van overtuigd of die space battles nu een echte meerwaarde vormden voor de film of niet. Uiteraard een beetje afhankelijk hoe je ernaar kijkt, maar ik denk dat de filosofische "Interstallar" visie best ook een knap plot tot stand gebracht kon hebben. Nu sneeuwde dit wat onder tussen het geweld door, al kwamen de gevoelens van de personages er toch sterk door.