Zee van Tijd (2022)

Vanaf 20 januari 2022 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Vanaf 13 oktober 2022 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Hollandse Nieuwe 2022: Theu Boermans over Zee van tijd - Filmkrant

Pakweg de eerste helft, met de twee jonge rouwenden, duurt wat mij betreft echt te lang. Daar begon ik me wel wat te vervelen.

De tweede helft, als ze als oudere mensen weer in contact komen met elkaar, is het gewoon erg goed.

Gedurende de hele film zijn de handelingen, de stemmingen, de frustraties, de woedeuitbarstingen, het verdriet en alles heel geloofwaardig.

Alles ook in een lekker tempo.

Prima film van vaderlandse bodem.

Edit: dat stuk opera... dat zou ik best eens helemaal willen zien.

In 1980 verloren Lucas [Reinout Scholten van Aschat] en Johanna [Sallie Harmsen] hun 5-jarige zoon Kai [River Oosterink] terwijl ze de Atlantische Oceaan overstaken met hun eigen zeilboot. Veertig jaar later besluit Lucas [Gijs Scholten van Aschat] die tragedie centraal te zetten in zijn nieuwste theatervoorstelling. Tijdens de repetitie keert Johanna [Elsie de Brauw] voor het eerst sinds zijn uit elkaar gingen in zijn leven om haar afschuw uit te spreken over deze voorstelling. Lucas en Johanna dwingen elkaar daardoor om het verdriet dat ze al die jaren met zich hebben meegedragen samen te verwerken. Gebaseerd op een ware gebeurtenis, maar het scenario van Marieke van der Pol is weinig genuanceerd. Het bestaat uit een aaneenschakeling van melodramatische incidenten die haast als vanzelfsprekend worden gepresenteerd. Een vermoeiend melodrama, aangedikt met clichématige pianomotiefjes en aanzwellende strijkers. De acteurs halen alles uit de kast, met Harmsen en De Brauw als uitblinkers, en de finale is ondanks alles best ontroerend, maar wie écht goede Nederlandse films wil zien over dit thema kan beter Romeo (1990) en/of Blind Date (1996) nog eens uit de kast trekken.

Normaal gesproken hou ik niet zo van Nederlandse films, en ga ze niet gauw zien in de bioscoop. Toch mezelf overgehaald om deze te gaan zien na het zien van de trailer ook al had ik er geen grote verwachting van. En ik ben blij dat ik gegaan ben, het acteerwerk is buitengewoon fantastisch ! Ik zat echt in het trieste verhaal en werd in hun pijn meegezogen en dat kan alleen als je niet beseft dat het acteurs zijn en dat had ik bij deze film. Muziek (piano) was fantastisch mooi en ingetogen zodat het niet overheerste.

Een moeder die haar jonge kind verliest is de pijn niet te omschrijven en dat werd geweldig neergezet. Deze Nederlandse film heeft mij erg verrast, een aanrader!

Als ik een woord mag gebruiken , zou dat Geweldig zijn. Na het lezen van de recensie van Ab Zagt was m'n interesse gewekt. Ook de meningen hier waren over het algemeen goed. Maar toch heeft de film me uitermate positief verrast. Het verdriet, de machteloos, de radeloosheid, kwaad zijn op de ander, en je eigen schuldgevoel aanspreken, het komt zo prachtig in beeld. Niet een maal heb ikmgedacht hier met acteurs te maken te hebben, en de film was voorbij zonder dat ik het gevoel had dat deze te lang duurde. De 4 hoofdrolspelers hebben hier een geweldige prestatie neergezet. In mijn ogen is dit een oscarwaardige film.

Voor mij goed voor 4 en een halve ster.

Wat een ontzettend goede film is dit!

In jaren niet zo'n meeslepende, ontroerende, maar ook krachtige film gezien. subliem acteerwerk met een prachtig slot. Ik werd echt in de film getrokken, het emotioneerde mij en vond het jammer dat deze na 2 uur afgelopen was. Wat een verdrietig verhaal, maar ook mooi om te zien hoe de hoofdrolspelers na 40 jaar uiteindelijk toch in staat blijken te zijn dit grote verdriet een plek te geven......Een absolute aanrader.

Zee van tijd.....wat moet ik nu zeggen als ik op een zondag avond de bioscoop verlaat.

Er ligt een zware steen op de maag en morgen is het ook nog maandag.

Diepe drama, mooi verhaal, maar deze inktzwarte kost voelt als een liter erwtensoep op een nuchtere maag

Zo.....die film kwam even binnen zeg. Pareltje dit hartverscheurend Nederlands drama. Je voelt de pijn en het verdriet door het scherm heen knallen. Uitstekende acteerpresraties van een uitmuitende en ( voor mij) onbekende cast. Op Gijs Scholten van Aschat na. Deze gerenomeerde rot in het vak zet een pracht rol neer. De film laat sowieso verpetterende indruk achter maar als de aftiteling gaat lopen wordt je nogmaals stil. Brok in de keel. 4.5*

In één woord: prachtig. Buitengewoon goede acteerpresentaties en een mooi maar hartverscheurend verhaal. Sallie Harmsen, Elsie de Brauw en Reinout & Gijs Scholten van Aschat stuk voor stuk ijzersterk in hun rol. Vooral het stuk waarop (de oudere) Lukas in het huisje bij de dijk geëmotioneerd verteld waarom hij de voorstelling maakt heeft diepe indruk op mij gemaakt.

Zeer, zeer goede film. En ook als bij de aftiteling het "echte" jongentje, Mikel (Kai in de film), te zien is hakt dat er diep in. Respect voor cast en crew, maar zeker ook voor de ouders van Mikel. Absolute aanrader.

Vanaf a.s. donderdag te zien op Netflix.

Goeie film over een echtpaar die tijdens een zeiltocht hun zoontje verliezen. Op zich een vrij standaard verhaal over rouwverwerking, maar door de twee verschillende tijden waarin het zich afspeelt, maakt het geheel wel beter. De tweede helft is in dat opzicht ook het beste. Een tikkeltje langdradig. Goed acteerwerk van de gehele cast.

"Voor de pauze" een prima film. Goed verhaal en uitstekend gefilmd. Je waande je ook echt in 1980. Als de film naar het heden gaat wordt hij pas écht indrukwekkend. Je voelt het verdriet en de hulpeloosheid. Deze film kwam echt binnen en 2 uur later zit ik nog bij te komen. In 1 woord fantastisch

Ik vond het een fantastisch Nederlandse film met een ontroerend verhaal! Boven verwachting goed geacteerd en zeer de moeite waard van het kijken!

Pittig en sterk drama. Het verhaal is hartverscheurend en wordt ijzersterk uitgewerkt door Boermans. Als kijker leef je helemaal mee met de hoofdrolspelers. Je voelt het verdriet en de moedeloosheid van vlak na het incident en nog sterker in het deel dat zich afspeelt jaren daarna. Ook zit er een verrassende twist in de film die het geheel nog verder versterkt. Ook het acteerwerk is dik in orde. Topfilm van eigen bodem. 4.0/4.5

Dit is een mooie film. Zware kost, dat wel. Het is een uitvergroting van het immense verdriet, en dan verwerking hiervan van twee jonge ouders die hun enigste kind op zee verloren hebben. De regisseur vermijdt heel sterk alle vals sentimenten en voorkomt heel knap een tranentrekker(soms ook niks mis mee). Beide ouders verwerken hun verdriet op verschillende manier. Ik kon begrip opbrengen voor hun beiden. Hart van zee laat ons de emotionele reis zien van de twee hoofdpersonen naar de plek waar ze dit onmenselijke verdriet toch een plek kunnen geven. Enkele ontroerende dialoogscenes die in je ziel hakken, mooi camerawerk, mooie soundtrack en een subliem uitgekiend scenario met prachtig uitgewerkt einde. Kippenvel en dan toch een traan. Een meesterwerk.

Goede en pakkende film.

Goede film hoor. Gijs Scholten van Aschat zet hier een ontzettend sterke acteerprestatie neer, maar ook de andere acteurs laten zich niet onbetuigd.

Het is soms even met een loep zoeken naar goede Nederlandse films tussen alle rotzooi die in ons land wordt uitgebracht. Maar dit is gewoon een pareltje dat prima past in een rijtje van puike films als De Tweeling, Soldaat van Oranje, Turks Fruit en Simon.

Wat een prachtige film! Ik huil nooit bij films maar dit is zó’n verdrietig verhaal en zo goed geacteerd..!

Ook herken ik de ‘langdradigheid’ van het rouw gedeelte uit de andere recensies niet. Ik vond dat juist goed neergezet want volgens mij is het in het echt ook voor omstanders sneller verwerkt en duurt het verwerken als ouder eindeloos.. ook zo mooi hoe je de machteloosheid vertolkt ziet worden en hoe ze er allebei op een bepaald punt anders mee omgaan qua verwerking.

Wat een mooie film!! Prijzenswaardig!

Aangrijpend drama over het ergste wat een mens overkomen kan.

Ja zeker een degelijke en mooie film, gebaseerd op een waargebeurd verhaal, die ontroert. Vooral het einde raakte me.
Wat me vaak in films opvalt is de afwezigheid van vrienden in films over zware thema's.
Ook hier denk je, is behalve de familie dan verder niemand om ze te steunen?
Rare reactie van de man op de therapie die zijn vrouw volgt. Krabbelt zijn vrouw eindelijk wat op, gaat hij de therapie afzeiken.
Haar keus om hem zomaar ineens te verlaten en jarenlang niks meer van zich te laten horen is heftig om te zien. Het zal je maar gebeuren, eerst je kind verliezen en dan verdwijnt je vrouw later ook nog.
Wat betreft het ongeluk; je ziet nadien helemaal geen beelden van autoriteiten of berichtgeving in de media. Dat wordt allemaal niet getoond. Verder niet essentieel voor het verhaal, maar toch.

Pff heftig. Als vader van een 5 jarig manneke valt dit wel zwaar. Je kind verliezen lijkt me het ergste wat er bestaat, zeker op deze manier. Het schuldgevoel zal je nooit kwijt raken denk ik. Interessant weergegeven hoe mensen verschillend omgaan met verlies en trauma. Acteurs spelen uitstekend, muziek mooi en kalm. Zeer goede dramafilm van Nederlandse bodem.

3,5 *

Niet echt mijn soort film maar toen ze elkaar weer ontmoeten in het huisje en flinke ruzie kregen vond ik hem eindelijk beter worden of interessanter, daarvoor vond ik hem toch echt te langzaam en te dromerig.

Moeilijk te beoordelen film. Een zwaar onderwerp wat men wel vrij goed weet weer te geven, maar tegelijkertijd vond ik de film wat langdradig. De laatste minuut van de film is echt een prachtig moment.

Krappe 3.5*

Doorleefd drama dat naarmate de film vordert steeds beter wordt. Sommige ontwikkelingen zie je lang van tevoren aankomen, maar het niet zo verrassende einde is de spreekwoordelijke kers op de spreekwoordelijke taart. Al met al een prima productie van eigen bodem.

Deze Nederlandse film heeft me, ondanks het treurige verhaal, aangenaam verrast. Nu kunnen ze me 's nachts uit bed halen voor een film op een zeilboot, maar dit is zoveel meer. De worsteling met haast niet te verwerken verdriet wordt prachtig uitgebeeld door de acteurs en het script van Theu Boermans houdt de vaart er, zeker in het 2e deel, lekker in.

Een zeer behoorlijke Nederlandse film. Met geloofwaardige rollen van alle acteurs en de juiste portie toegevoegde emotie. Af en toe wel wat op de vlakte voor zo'n film, zeker het tweede gedeelte had wat mij betreft meer een karakterschets van de hoofdrolspelers mogen zijn. Nu ging juist dat gedeelte vrij snel voorbij, daar waar het eerste gedeelte te veel in herhaling valt.

Toch 3,5*.

Nou, dit kwam wel binnen hoor. Ik denk dat mensen die een kind verloren hebben, op welke manier dan ook, door deze film wel geraakt zullen worden. Ik was diep onder de indruk. Een beter en mooiere film is niet gemaakt in 2022, denk ik. Maar Theu Boermans is ook niet de eerste de beste. Dat is de cast ook niet. Gouden greep om Gijs Scholten van Aschat samen te laten spelen met zijn zoon. Mooie rol ook van Sallie Harmsen, een onderschat actrice, die de laatste jaren niet veel interessante rollen heeft gekregen en hier kan laten zien wat ze kan, en dat is veel. Opvallend vind ik dat veel kritiek hier gaat over de vorm, maar in wezen gaat het toch altijd over wat de inhoud van een film met je doet. Voor mij het maximale aantal punten.

Graag meer van dit soort Nederlandstalige producties. Eén van de betere NL films van de afgelopen jaren. Goed acteerwerk van vader en zoon Scholten van Aschat, Sallie Harmsen en Elsie de Brauw. Prima verhaal ook, naar wat ik begrijp (deels) op ware gebeurtenissen gebaseerd (zie het begin v/d aftiteling). Ontroerend ook. En het Requiem van Mozart in een film doet het altijd goed. 4*