Tre Piani (2021)

Het rechtersechtpaar Dora [Margherita Buy] en Vittorio [Nanni Moretti] worstelt met hun roekeloze zoon [Paolo Graziosi] wanneer die stomdronken een vrouw doodrijdt. Monica [Alba Rohrwacher] bevalt van haar eerste kind terwijl haar echtgenoot [Adiana Giannini] voor de zoveelste keer ver van huis is vanwege zijn werk. Lucio [Riccardo Scamarcio] beschuldigt zijn oude buurman [Paolo Gaziosi] van seksueel misbruik van zijn dochter Francesca [Chaira Abalsamo], maar komt zelf in de probleem wanneer Renato’s kleindochter Charlotte [Denise Tantucci] op bezoek komt. Dit klinkt inderdaad als de basisingrediënten voor een klassieke soapserie, maar op een enkel moment na blijft het allemaal vrij braaf. Dat Moretti na een uur 5 jaar vooruit springt in de tijd en later nog eens, ondermijnt het dramatische potentieel nog meer.

Prima kroniek over de bewoners van een appartementengebouw. De sprongen voorwaarts in de tijd komen naar mijn gevoel een beetje als mosterd na de maaltijd, want het gebeuren in die tijdgewrichten is een stuk minder interessant dan in de oorspronkelijke periode. Niet slecht, maar jammer van die breuken in het verhaal.

Niet geheel verrassend steelt Alba Rohrwacher opnieuw de show.

Een Italiaanse mozaïekfilm over een viertal viertal families die in hetzelfde appartementsblok wonen. Het leven zoals het is en elk met zijn eigen besognes. Slechts twee families hebben met elkaar te maken, de andere twee hebben elk afzonderlijk hun problemen.

Zoals hier al opgemerkt zijn er twee tijdssprongen van elk vijf jaar. Dat is er minstens eentje te veel, misschien zelfs beiden. Het toont aan dat Moretti wat doelloos was en niet meer wist wat hij aan moest met het eerste gedeelte. Desondanks wel graag naar de film gekeken, ook naar de toekomst. Een mensenleven verandert snel in al die jaren.

Moretti had inderdaad de weg verder bewandeld van het eerste deel. Dat was alles behalve uitverteld. Het goede acteerwerk viel me wel op. Van Rohrwachter in de eerste plaats, maar ook van Moretti zelf of Scamarcio. Ook met de montage zat het wel snor, toch niet onbelangrijk in een mozaïekfilm. Ook de vier verschillende verhalen vielen niet echt uit de toon.