The Jewel of the Nile (1985)

Het tij kan soms snel keren

Nu Robert Zemeckis niet meer aan het roer staat, blijft er van de vrij charmante formule uit het eerste deel weinig tot niets meer over. Het resultaat is een overgeromantiseerde avonturenfilm met bitterweinig humor.

De piratenscene bij aanvang van de film laat nochthans een regisseur zien die slim genoeg is om verder te gaan op het elan van Romancing The Stone. De vreugde slaat echter snel over in ontgoocheling, als duidelijk wordt dat men romantiek boven puur avontuur verkiest.
Daarnaast reduceert men Douglas' personage tot een achtervolgend schooljongetje (zijn cynische is haast helemaal verdwenen), waardoor de chemie tussen hem en Turner helemaal verloren gaat; en de dialogen beperkt worden tot lauter roepen en tieren.
Ook de typische jaren '80 muziek verbrot weer een groot deel van het plezier. De film wordt zo volledig afhankelijk van die enkele uitspattingen, waarvan de volgende eruit springt: "It's Space Invaders"..."Great, we're out of quarters" (tijdens een 'Raiders Of The Lost Ark'-achtige scene)

1.5*

Uit de tijd dat Raiders de hele filmindustrie domineerde kwam er het verplichte Romancing The Stone wat heel slim de nadruk op humor legde. Waar bij die film het huwelijk tussen avonturen/aktie-film en komedie enigszins geslaagd was, blijft dat bij dit vervolg uit. Een aantal leuke grappen en de goede soundtrack ten spijt. De scheiding werd in gang gezet en er zouden geen kindertjes meer volgen. Gemiddeld.

Van dit soort films zijn er in de jaren 80 wel een stuk of 20 van gemaakt. Dus bijzonder is het allemaal niet en hoogstaand ook niet. Hij kijkt zich wel aardig weg en daar is ook alles meegezegd. Als ik deze film bekijk moet ik altijd direct denken aan die vreselijke muziek video "When the going gets tough, the tough get going" van Billy Ocean.

Redelijke Indiana Jones kloon / imitatie. Geen topper en duidelijk een 13 in 12 actie/avonturen filmpje. Nog wel leuk is de begin scene maar het geheel is ietwat te lang en krijgt maar net een kleine voldoende. 2,5.

Slappe Indiana Jones kloon maar zeer vermakelijk om te bekijken..

Leuke rollen van Douglas,Turner en DeVito..Als je een leuke film wilt zien waarvan je niet echt veel niet nadenken, special effects niet op neerkijkt dan is deze film altijd leuk voor een lazy woensdagnammidag =)

Het verhaal is niet echt spannend, filmtechnisch gezien springt het er niet echt uit en het acteerwerk is ook maar gemiddeld, en af en toe onder gemiddeld. En toch geniet ik altijd als ik deze film zie. Ik denk dat het met de chemie tussen Douglas en Turner komt en de mooie setting waarin het verhaal zich afspeelt. Ook vind ik de humor wel leuk. Vooral de scène's met Danny de Vito erin. Hoe hij als één of andere mini driftkikker achter Douglas aangaat vond ik wel heel grappig.

Het trio Michael Douglas, Kathleen Turner en Danny de Vito is weer van de partij om in het vaarwater van Indiana Jones te gaan zitten met spannende archeologisch getinte avonturen. Enige vorm van verhaal valt alleen te vinden met een zeer sterk vergrootglas, want eigenlijk doen de karakters weinig meer dan terechtkomen in bizarre situaties en deze op hun beurt opfleuren met gevatte oneliners. En het werkt... De film kijkt lekker weg en blijft zeer vermakelijk met het groots opgezette spektakel. Minder fraai is hoe karikaturaal (op het racistische af) zowel de Arabische wereld als donker Afrika wordt neergezet. Het wordt aan het einde te gortig met een schandalig pro-Amerikaanse sneer naar het Islamitische Soennisme en een soort debiele verheerlijking van het soefisme. Het laatste shot met een Danny de Vito die ''Suffi rules!'' roept is van een schandalige domheid. Maar is het echt erg? Ach, dit soort avonturenfilms ontlenen deel van hun charme aan het uit de context rukken van culturele gebruiken en ze inzetten voor het eigen verhaal.

Enigzins vermakelijk vervolg op het sterke eerste deel, maar toch op een aantal momenten de komedie inlevert en daar voor in de plaats veel misplaatste romantische momentjes kent.

Qua komedie is er nog wel aardig wat in gestopt, maar dat zit vooral in de bijrollen. De humor/chemie tussen Douglas en Turner is hier gewoon een stuk minder, dat is eigenlijk de grootste zonde van de film.

Voor de rest een vermakelijk filmpje door de Afrikaanse woestijnen, zonder al te veel verhaal. Typisch popcorn filmpje.

2,5*

Vermakelijke film, die het hoge niveau van zijn voorganger Romancing the Stone echter nooit haalt.

Het tempo is ontzettend hoog en dat is op zich wel lekker. Spannend is de film nooit, maar doordat de film zichzelf ook niet al te serieus neemt, is dat niet zo erg. Michael Douglas speelt erg enthousiast, maar het is vooral Danny De Vito, die is zijn bijrolletje voor de leukste komische noot zorgt. De “Jewel of the Nile” is trouwens ook een behoorlijk onhandig figuur, die daardoor ook op momenten best grappig uit de hoek komt. Daarnaast zit er genoeg actie in de film en hoewel sommige personages wel erg karikaturaal zijn, vond ik dat nooit vervelend.

Ach bijzonder is het allemaal niet, maar als vermakelijke avonturenfilm werkt het allemaal prima. Het is zeker geen Indiana Jones, maar verder dus wel een film die geen seconde verveeld. Daarnaast hoef je er ook niet bij na te denken en soms kan hersenloos vermaak best wel eens lekker zijn, zo ook hier.

3,0*

Deze opvolger van Romancing the Stone is zeker geen slecht vervolg. Wederom leuk acteerwerk van het drietal (Douglas, Turner en DeVito). Ik stond al lange tijd op het punt hem eens te bekijken maar ik heb toen hij gisteravond op TV kwam maar de kans gegrepen. Jammer dat ik vorige week deel 1 niet ook heb meegepakt want die wilde ik best nog eens herzien. Ik kan me wel herinneren dat ik die toch wel wat leuker vond als deze. Maar deze bevat ook genoeg leuke momenten. Naar het einde toe wordt het allemaal een beetje braaf en voorspelbaar maar het mocht de pret toch niet drukken. Geen hoogstaande film maar wel gewoon een leuke.

3*

(Ps: Ik zag bepaalde vergelijkenissen tussen deze film en Ace Ventura: When Nature Calls (1995) die tien jaar later verscheen. Bijvoorbeeld de scenes bij die stam)

Net ietsjes minder dan Romancing The Stone door de ietwat saaie achtergronden en het toch net iets minder interessante verhaal. Dit neemt echter niet weg dat Jewel Of The Nile nog steeds erg grappig is, enkele hilarische scenes heeft (de F-16 door de stad bijvoorbeeld) en de chemie tussen Douglas, Turner en DeVito gewoon nog steeds erg fijn is. Blij dat laatstgenoemde een grotere rol heeft dan in de vorige film, hij blijft gewoon een hilarisch personage in dit soort films. Bij vlagen ronduit racistisch, maar aan de andere kant ook weer zo cartoonesque dat het nergens onuitstaanbaar beledigend wordt.

Flauw.

Romancing The Stone is een geslaagde variatie op Indiana Jones, The Jewel Of The Nile een flauw afkooksel. De zelfspot van het origineel heeft plaatsgemaakt voor kinderachtige lol. Wat het oplevert is een drukke, lawaaierige film. Iets waar ik me ongemakkelijk door ga voelen.

Zelfs de chemie tussen Michael Douglas en Kathleen Turner kan het niet redden. Beide acteurs hebben een minder script voorhanden en kunnen logischerwijze geen reeds verdronken kalf van de verdrinkingsdood redden.

Danny DeVito komt iets meer op de voorgrond - al lijkt dat misschien enkel zo - en is bloedirritant.

Verder is een woestijn bijlange niet zo charmant als een jungle, toch niet voor dit soort films. De soundtrack ligt in de lijn van z'n voorganger en dat is maar goed ook. Helaas is dat het enige.

2

Jeugdsentiment, maar viel desondanks nogal tegen. In tegenstelling tot Romancing the Stone is dit een nogal kitscherige sequel met Arabieren die naar 80s deuntjes luisteren e.d. Ook de humor is niet al te hoogstaand, vooral omdat de interactie Douglas - DeVito te weinig aan bod komt. Enkel wanneer DeVito op kameel tegen een treintunnel smakt wil het eens leuk worden op een ouderwetse manier. Het plot met de Arabische potentaat interesseert voor geen zier. Weinig leuks aan deze sequel door te weinig avontuurlijk exotisme en een echt oninteressant verhaal. Gelukkig heeft men het daarna voor bekeken gehouden en heeft men het koppeltje gewoon laten trouwen... .

Teleurstellend vervolg op het erg geslaagde eerste deel. Het verhaal is erg matig en het script rammelt van begin tot einde. De humor komt ook nooit lekker uit de verf. Daarnaast is die kerel die ze meezeulen niet boeiend terwijl de film daar toch om draait.. Enkele aardige actiescènes kunnen de film verder ook niet redden.

Was ik al niet zo weg van Romancing the Stone, zijn opvolger behoort toch wel tot de slechtste films die ik de laatste tijd heb gezien. Een stompzinnige plot, een verschrikkelijk irritante DeVito -die ik inmiddels wel tot mijn minst favoriete acteurs kan rekenen-, melige liedjes en futloze performances, en dat alles met een hoog 'Kuifje in Afrika' gehalte, maken dit beneden de middelmaat.

Hooguit interessant om te zien dat je destijds kennelijk een film kon maken met niet al te subtiele raciale stereotypes zonder allerlei actiegroepen op de lange tenen te trappen. Misschien omdat het zo tenenkrommend slecht was.

Het vervolg op Romancing the stone, die ik begin dit jaar eens zag, wil nooit echt los komen, maar is best te pruimen. Het voelt als zo'n typische 80's actie/avonturenfilm. Weinig echte hoogtepunten, maar slecht is het zeker niet. Maar over een week heb echt geen idee meer waar dit precies over ging, daarvoor is het te nietszeggend.

2,5*

Een tikkie beter dan de voorganger Romancing the Stone.

Maar daar is het dan ook wel mee gezegd, want heel best is het nog steeds niet. Een schaamteloze kopie van Indiana Jones, maar zonder al te veel moeite en inspiratie. Wel wordt in vergelijking met het vorige deel de aandacht van de hoofdrollen wat beter afgeleid door de prima Spyros Fokas en Avner Eisenberg. Wel wat triestig dat er zo lomp en onhandig met de culturele aspecten omgegaan wordt - terwijl er toch zoveel prima verhalen te vertellen zijn over Afrika.

Het vervolg op Romancing The Stone, en net als die zelfde titel een stuk jeugdsentiment wat de oude vertrouwde zaterdagavondfilm betreft. En net als met Romancing The Stone won de nieuwsgierigheid het van de vrees voor een gedateerde film.

Just-Joan, Jack, Ralph...en iets kostbaars waar jacht op gemaakt wordt, het verschilt allemaal niet veel met Romancing The Stone. Vlot en aanstekelijk is de film toch wel, en al snel rijzen de problemen de pan uit voor het stel. Pluspunt toch aan deze film is de meer aansprekende bad guy Omar waarvan ik toch dacht dat het Omar Sharif was. Bijna iconisch is de scène met de F-16 en ja...wie Billy Ocean hoort met The Going Get's Tough moet toch automatisch aan deze film denken. Ik in ieder geval wel...

En zo is The Jewel Of The Nile toch best een aardige film en wat mij betreft niet minder dan zijn voorganger. Niet zo zeer een minpunt als wel een kenmerk van een jaren '80 film zijn alle ingrediënten die garant staan voor alle genre's waar de film een graantje van mee pikt. Actie, romantiek, humor, avontuur, stereotypen, gekke karakters en kolder, dit in een gemakkelijk in te nemen stijl. Van deze tijd is het allemaal niet meer, maar vermakelijk best wel.

The Jewel of the Nile is een vlotte actiefilm waarin je als kijker goed bezig wordt gehouden. Verhaaltechnisch is het soms te oppervlakkig en oogt het allemaal wat rommelig aan.

Ik weet het niet... Ik ben normaal gesproken dol op maffe, gekke, leuke avonturenfilms met kibbelende hoofdrollen. Maar Romancing the Stone en Jewel of the Nile weten op de een of andere manier geen enkele emotie bij me op te roepen.

Het is goed geproduceerd en sommige actiestukken zijn enigszins vermakelijk. Kathleen Turner is charmant als altijd, maar de rest van de cast is niet zo indrukwekkend.

Leuk voor een katerige zondag als vandaag.

2,5*