Seven Stages to Achieve Eternal Bliss by Passing through the Gateway Chosen by the Holy Storsh (2018)

Leuk!

Fans van Jim Hosking moeten deze film zeker een keertje proberen. En niet enkel omdat Michael St. Michaels (The Greasy Strangler) hier een klein bijrolletje heeft, maar omdat de film qua humor érg dicht aansluit bij het werk van Hosking. En aangezien dat soort films niet elke dag voorbij komen, doe je er best aan elke kans te grijpen.

De humor is weird, eccentriek en onnavolgbaar. Het verhaaltje is niet meer dan een vage kapstop, het verloop op zich niet zo héél verrassend, maar vooral de grote lijnen dan. De humor volgt voornamelijk uit de typetjes en de onnozelheid van het verhaal, iets waar deze film toch echt wel in uitblinkt.

Ook qua acteurs zit het verder wel goed. Leuk bijrolletje voor Waititi, Micucci is uitermate geknipt voor haar rol (al denk ik echt dat ze helemaal niks anders kan spelen) en ook Huntington doet het best goed. Verder blijft het de hele film grappig en zitten er een aantal erg memorabele momenten in. Maar zet het dan naast het werk van Hosking en het voelt net allemaal iets te braaf aan. Vooral qua regie dan, waar Caldinelli wel wat laat liggen.

Maar dat is vooral kritiek in de marge. Het maakt dat dit geen meesterwerk is, maar nog wel steeds een erg unieke, grappige en fijne film.

3.5*

Taika Waititi die we kennen van films als Jojo Rabbit of Thor: Ragnarok die hij regiseerde speelt hij ook graag voor de camera zoals hij dat ook deed in Jojo Rabbit als de denkbeeldige Adolf Hitler van de hoofdpersoon. Nu speelt hij de Guru Storsh wiens sekteleden zelfmoord plegen in dezelfde badkuip als hij dat heeft gedaan. Kate Micucci en Sam Huntington spelen het stel dat in het appartement zijn komen wonen. Chaos, humor en vreemde karakters maken deze film raar maar toch leuk en vermakelijk. Het verhaal is vrij simpel, en gaat regelmatig over de top, wat werkt bij deze film. En met een kleine anderhalf uur duurt hij ook net lang genoeg. Aanrader? Ja, ik heb me er goed bij vermaakt...